ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

ลิลลี่สีกุหลาบ

SHARE
  • แนว
  • :
  • บทประพันธ์โดย
  • :
  • บทโทรทัศน์โดย
  • :
  • กำกับการแสดงโดย
  • :
  • ผลิตโดย
  • :
  • ช่องออกอากาศ
  • :
  • อื่นๆ
  • นักแสดงนำ
  • :

ลิลลี่สีกุหลาบ ตอนล่าสุด

ตอนที่ 1

ในโรงแรมหรูของฮ่องกงยามราตรี มีงานเลี้ยงการเซ็นสัญญาทางธุรกิจ ปีเตอร์กับคู่ค้านั่งอยู่บนเวที หญิงสาวแต่งชุดกี่เพ้ายืนอยู่ด้านหลัง คอยอำนวยความสะดวก แขกที่มาร่วมแสดงความยินดี ล้วนเป็นคนมีระดับ รวมทั้งเถ้าแก่จาง มหาเศรษฐีเจ้าของบริษัทเงินทุนชื่อดัง และยังมีกิจการฟาร์มเลี้ยงม้าและอื่นๆอีกมาก

“ในฮ่องกงไม่มีใครเหมือนปีเตอร์หรอก ลิลลี่เห็นมั้ย จับอะไรก็เป็นเงินเป็นทองไปหมด” เถ้าแก่จางกระซิบบอกลิลลี่

ตอนที่ 2

หงุดหงิดงุ่นง่านจนเถ้าแก่จางต้องโทร.เตือนเพ้ง “ปีเตอร์จะไปตามลิลลี่ที่เมืองไทยแล้ว ฉันอยากให้แกเจอลิลลี่ก่อนปีเตอร์ แล้วพาลิลลี่กลับบ้านให้เร็วที่สุด  แต่จำไว้นะว่าถ้าเจอปีเตอร์ก่อนก็ห้ามบอกว่าแกสองคนไปตามลิลลี่”

เพ้งยังไม่รู้จะตามลิลลี่ที่ไหน เถ้าแก่จางหัวเสีย “อ้าว แล้วแกสองคนเจอลิลลี่ที่ไหนล่ะ”

เพ้งหันมาสบตาเต็กราวกับนึกออก พอวางสายจึงรีบไปเตร็ดเตร่แถวโรงแรมที่พบลิลลี่ี่...

เย็นวันนั้น ดาหวันบุกไปที่บ้านณพ เจอกับปทุมวดีวางท่าเป็นเจ้าของบ้าน สั่งไม่ให้ใครเปิดประตูรับ ดาหวันเข้าใจว่าปทุมวดีเป็นเมียณพ ก็โวยวายด่าทออยู่หน้าบ้านพักใหญ่ถึงกลับไป

ปทุมวดีสั่งสร้อยกับนวลจัดโต๊ะอาหารเตรียมต้อนรับพิพัฒน์ เอาชุดจานชามของใหม่ออกมาใช้ นวลเปรยๆว่าเป็นของรักของหวงของคุณนาถ สร้อยปากเสียทันที

“แล้วเป็นไงล่ะป้า ตายแล้วเอาไปด้วยได้หรือเปล่า”

“นังสร้อย อย่าก้าวร้าวไปถึงวิญญาณคุณผู้หญิงนะ”

“ป้าจะพูดทำไม คุณนาถคงไปเกิดแล้วมั้ง”

ปทุมวดีเข้ามาพลางพูด “ฉันว่ายังอยู่ในนรกมากกว่า แต่ไม่รู้ว่าขุมไหนเท่านั้น”

“คุณไม่น่าพูดยังงี้ คุณนาถเป็นคนดี ประตูนรกปิดตายไม่ต้อนรับท่านหรอก แต่บางคนน่ะไม่แน่ ประตูนรกเปิดอ้ารอคอยเลยล่ะ”

“แกหมายถึงใคร หานังนวล”

“อิฉันคงไม่ต้องเอ่ยชื่อมังคะ...”

“นังนวล...” ปทุมวดีโกรธเงื้อมือจะตบ อาคมเดินเข้ามาพอดี ถามว่าคุยอะไรกันเสียงดัง ปทุมวดีรีบแก้ตัวว่า กำลังสอนนวลให้จัดโต๊ะอาหาร “...ตอนเมียคุณพี่ยังมีชีวิตอยู่ คงไม่ค่อยได้ต้อนรับแขกมังคะ นังพวกนี้ถึงทำไม่เป็น”

“ถ้ามีงานเลี้ยง นาถเขามักใช้บริการของโรงแรม”

“อุ๊ยไม่ได้ค่ะ ต่อไปบ้านนี้ต้องรับแขกบ่อยๆ แขกไปมาหาสู่น่ะ แสดงว่าเจ้าของบ้านเป็นคนมีบารมีนะคะคุณพี่”

“ตามใจคุณเถอะ แล้วนี่พี่ชายคุณจะมาเมื่อไหร่”

“เดี๋ยวคงมาแล้วล่ะค่ะ สร้อย...แกไปคอยต้อนรับคุณพิพัฒน์พี่ชายฉันที่หน้าบ้าน” ว่าแล้วปทุมวดีก็สั่งนวลให้จัดอาหารขึ้นโต๊ะ แล้วหันไปออดอ้อนอาคมว่าพี่ชายอยากมาดูว่าตนมีความสุขดีไหม  อาคมย้อนถามว่าเธอไม่มีความสุขหรือ

“เปล่าค่ะ แต่ปทุมอยากให้พี่ชายเห็นว่าคุณพี่รักปทุม เลี้ยงปทุมอย่างดี คุณพี่ขา...ขอสร้อยเพชรใส่สักเส้น พี่ชายปทุมจะได้สบายใจ” ปทุมวดีซบหน้ากับแผ่นอกอาคม

ด้วยความหลง อาคมจึงเปิดกล่องเพชรให้ปทุมวดีดู เธอถึงกับตาโต  อาคมเลือกสร้อยมาเส้นหนึ่งส่งให้  “วันนี้เอาเส้นนี้ไปใส่ก่อนนะ ยังมีอีกเยอะ”

“คงสวยทุกชิ้นเลยใช่ไหมคะ ปทุมอยากเห็นจัง”

“กุญแจเซฟมันไม่ได้อยู่ที่พี่คนเดียวน่ะสิ”

ปทุมวดีหน้าเสีย อาคมชี้แจงว่ามีกุญแจสองดอก

ดอกหนึ่งอยู่กับเขา อีกดอกอยู่กับณพ ปทุมวดีอึ้ง เข่นเขี้ยวในใจ...คิดหรือว่าตนไม่มีปัญญา สมบัติทุกชิ้นมันต้องเป็นของตน...

สร้อยยืนชะเง้ออยู่หน้าบ้าน พอมีรถแล่นเข้ามา ก็มั่นใจว่าเป็นพิพัฒน์แน่ จึงปรี่เข้าไปเปิดประตูรถและสวัสดีอย่างนอบน้อม พลันปทุมวดีออกมาเข้าไปโอบกอดและบอกว่าคิดถึง ท่าทางสนิทสนมเกินพี่น้องจนสร้อยตะลึง อาคมตามออกมา ปทุมวดีรีบแนะนำ อาคมเชื้อเชิญให้เข้าบ้าน ปทุมวดีเห็นบนโต๊ะยังไม่มีอาหารมาวางก็ไม่พอใจเรียกสร้อยเข้าครัวไปดูนวล อาคมไปเลือกไวน์มารับรอง พิพัฒน์กวาดตามองข้าวของในบ้านอย่างพอใจ หยิบโน่นนี่ดู นวลเข้ามาขัด

“นั่นของคุณณพ คุณไม่มีสิทธิ์แตะต้อง”

พิพัฒน์ฉุน “ทำไมฉันจะแตะต้องไม่ได้ แกรู้รึเปล่าว่าฉันเป็นใคร”

“ทำไมฉันต้องรู้ว่าคุณเป็นใคร”

“งั้นก็จำใส่กะโหลกของแกเอาไว้ ว่าฉันคือพี่ชายของคุณปทุมวดี คุณผู้หญิงของบ้านนี้ ต่อให้เป็นของคุณอาคม ถ้าคนอย่างนายพิพัฒน์ต้องการ ใครหน้าไหนก็ห้ามไม่ได้” พิพัฒน์วางของลงอย่างไม่พอใจ ก่อนจะเดินผิวปากกวนๆออกไป

ตอนที่ 3

ครุ่นคิดชั่งใจว่าตัวเองจะทำหน้าที่บอดี้การ์ดได้หรือไม่ ณพลองถามเก่งดู เก่งหยอกเล่นว่า รูปร่างผ่าน พละกำลังพอใช้ หน้าตาพอดูได้ ถ้ามีคนหน้ามืดมาจ้างก็ให้รีบรับไว้ ดีกว่าอยู่เปล่าๆ ณพเครียดบ่นว่าไม่แน่ใจจะปกป้องได้ดีหรือเปล่า เก่งขมวดคิ้วถามว่าเจ้านายอ่อนแอมากเลยหรือ ณพโพล่งออกมาว่า “เขาเป็นผู้หญิงนะโว้ย”

เก่งถามทันทีว่าสวยไหม ณพไม่ตอบ เก่งฟันธงว่าสวยแน่ พอถามว่าได้งานนี้มาได้อย่างไร ณพเดินหนีดื้อๆ เก่งชักสงสัย...

ตอนที่ 4

เห็นณพหน้าเสียไม่พอใจหาว่ามาล้อเล่นกับความรู้สึกของเขาที่เป็นห่วงเธอ ลิลลี่วิ่งตามง้อ เพ้งซึ่งอยู่หลังพุ่มไม้กำหมัดแน่นอย่างไม่สบอารมณ์...ไม่เพียงเท่านั้น เพ้งเดินมาหน้าลิฟต์กับเต็ก เจอปีเตอร์เดินออกมาหน้าตามีรอยช้ำจึงถามว่าไปโดนอะไรมา ปีเตอร์เห็นลิลลี่เดินมากับณพก็เข่นเขี้ยวตอบว่า หมามันฟัด เต็กพาซื่อถามว่าสุนัขไทยหรือ

ลิลลี่ยิ้มๆเปรยว่า “สงสัยพันธุ์ดุซะด้วย”

ปีเตอร์โกรธดึงมือลิลลี่ “กลับไปกับผม เราต้องแต่งงานกัน ไม่งั้นผมจะทำลายธุรกิจของเถ้าแก่จางพ่อคุณ ให้พินาศวอดวายจนหมด”

“ปีเตอร์ ถ้าคุณยังขืนทำตัวยังงี้ ก็อย่าหวังว่าจะได้แต่งงานกับฉัน” ลิลลี่สะบัดมือ

ปีเตอร์อ่อนลง ขอร้องให้กลับ ลิลลี่โต้ว่าถ้าอยากกลับตนจะกลับเอง ปีเตอร์ขู่จะฟ้องเถ้าแก่จาง ลิลลี่ท้าให้ฟ้อง ไปเลยแล้วเดินไป ณพมองทุกคนก่อนจะเดินตาม ปีเตอร์เจ็บใจหันมาสั่งเพ้งกับเต็ก ให้เอาตัวลิลลี่กลับให้ได้  ไม่อย่างนั้น ตาย...เต็กมาคุยกับเพ้งทีหลังว่าจะให้โอกาสลิลลี่อีกหรือ เขาว่าควรฉุดบังคับเอาตัวกลับ แต่เพ้งไม่ยอมทำอย่างนั้นเด็ดขาด...

วันนี้อาคมจัดการเอาเช็คสองแสนบาทให้ปทุมวดี เธอดีใจรีบบอกว่าจะออกไปโอนให้ญาติ นวลไม่สบายใจแอบโทร.ฟ้องณพ แต่ณพไม่ใส่ใจ ถ้าพ่ออยากโดนหลอกจนหมดตัวก็ตามใจ ระหว่างนั้น ลิลลี่กำลังเลือกซื้อรองเท้า เธอถามณพว่าคู่ไหนสวย ณพย้อนถามว่าเป็นหน้าที่เขาหรือ พอลิลลี่ตอบว่าใช่ ณพก็ขอลาออกแล้วเดินไป ลิลลี่โกรธตะโกนไล่หลัง “ไอ้บอดี้การ์ดบ้า”

ขณะที่ปทุมวดีอยู่กับพิพัฒน์ นัดดาตัดสินใจมาหาพิพัฒน์ที่บ้าน เพื่อขอกู้เงินไปประกันตัวพ่อ ปทุมวดีหน้าตึงเกรงพิพัฒน์ให้ความสนใจ  เพราะหน้าตาสวยไม่เบา พิพัฒน์สั่งลูกน้องลงบัญชีไว้ว่าพ่อลูกคู่นี้เป็นหนี้เพิ่มขึ้น เขาคิดดอกเบี้ยร้อยละสามสิบ...แม้จะมาก นัดดาก็ต้องยอม

อาคมออกมาคุยธุรกิจกับปีเตอร์ที่ร้านอาหารญี่ปุ่นในห้างสรรพสินค้า เผอิญปีเตอร์เห็นลิลลี่ถือถุงพะรุงพะรังเดินอยู่ก็ขอตัวสักครู่ ในขณะที่ณพวิ่งตามหาลิลลี่ด้วยความเป็นห่วง เพราะกลับไปที่ร้านรองเท้า เธอไม่อยู่แล้ว...ปีเตอร์จะเดินไปหาลิลลี่ พอดีเจอกับงามตา ผู้หญิงที่เคยมีความสัมพันธ์กันที่ฮ่องกง งามตาดีใจ พอรู้ว่าเขามาทำธุรกิจที่เมืองไทย จึงขอทำงานด้วย

“วันนี้ผมรีบ ฝากเบอร์ไว้สิ แล้วผมจะโทร.หา” ปีเตอร์ส่งมือถือให้เธอกดเบอร์ไว้

พอแยกกัน ปีเตอร์เห็นงามตาเดินควงไปกับพิพัฒน์ เขายิ้มกริ่ม “พี่ชายปทุมเหรอ ดีล่ะ...คุณได้งานทำแล้ว งามตา...”

ลิลลี่ถือถุงพะรุงพะรังบ่นว่าณพหายไปไหนไม่มาช่วยถือของ กำลังจะออกจากประตูห้างฯ ยามเข้ามาขวางแล้วถามว่าใช่ลิลลี่หรือเปล่า ลิลลี่พยักหน้า ยามจึงบอกว่ามีคนต้องการพบ ทันใดมีช่อดอกไม้ยื่นเข้ามา ลิลลี่ยิ้มคิดว่าเป็นณพ แต่กลับเป็นเสียงปีเตอร์เอ่ยขอโทษ ลิลลี่หุบยิ้มมองปีเตอร์อย่างเซ็งๆ...ปีเตอร์พาลิลลี่มาขึ้นรถหรูหน้าห้างฯ ณพวิ่งมา เห็นพอดี

“ตกลงเขาเป็นอะไรกันแน่ แล้วเธอล่ะเป็นใคร เป็นเทพธิดาจีนหรือว่าเป็นนางนกต่อ หรือว่า...ผู้ชายคนนั้นกำลังล่อลวงเธอไป” ณพสับสนไปหมด

ณพซ้อนมอเตอร์ไซค์รับจ้างตามรถปีเตอร์ไป ปีเตอร์พยายามเกลี้ยกล่อมลิลลี่ สารภาพว่าเขารักเธอมาก ขอให้เธอแต่งงานกับเขา ลิลลี่บอกอย่าบังคับให้ตนต้องหนีอีกเลย

“ทำไมล่ะ...” ปีเตอร์หน้าเสีย

“ฉันอยากใช้ชีวิตอิสระ ขอเวลาฉันสักพักเถอะนะ”

“คุณมาเมืองไทยก็เพราะแบบนี้”

“ฉันไม่ขอตอบ แต่ฉันจะบอกคุณไว้ตรงนี้นะปีเตอร์ ถ้าคุณรักฉันจริง คุณต้องทำตามเงื่อนไขของฉัน”

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“แม็กกี้ อาภา” รับบทคุณแม่ครั้งแรก และต้องเจอเรื่องลึกลับ ใน “ตุ๊กตา”
20 เม.ย. 2564

02:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอังคารที่ 20 เมษายน 2564 เวลา 07:02 น.