พ่อยุ่งลุงไม่ว่าง

ลูกกวาดรับรู้เรื่องราวดีๆของเพื่อนอย่างมีความสุขไปด้วย แต่แล้วก็ชะงักเมื่อทอยโทร.เข้ามาด่าสาดเสียเทเสียว่า “ผัวแกมันเลวมาก”

ลูกกวาดขอโทษทอยแทนเวนิส ถามว่าแต่ทอยก็ทำจริงๆไม่ใช่หรือ ถูกทอยด่าว่าเดี๋ยวนี้เห็นผัวดีกว่าเพื่อนแล้วใช่ไหม รู้เห็นเป็นใจด้วยกัน อยากเห็นเพื่อนโดนแฉให้อับอายแทบแทรกแผ่นดินหนีนักรึไง!

ลูกกวาดบอกว่าเวนิสเป็นห่วงเธอ ทอยสวนทันทีว่า

“แต่หน้ามันสะใจมาก อยากแก้แค้นฉันที่ไม่รักมัน มันอกหักจนต้องหันไปคว้าแกแต่งงานไงล่ะ”

แม้ลูกกวาดจะเสียใจว่าเพื่อนไม่ควรพูดแบบนี้ แต่ก็สะกดกลั้นเอาไว้ เตือนสติทอยว่า

“ฉันพูดในฐานะเพื่อน แกจะฟังหรือไม่ก็เป็นเรื่องของแก คุณเต็งกับดาวเขารักกัน ตอนนี้เขาจูงมือกันมาหาป้างามพิศ คุณเต็งบอกป้างามพิศว่าจะแต่งงานกับดาว ทำใจเถอะ เขากำลังจะแต่งงานกันเร็วๆนี้แล้ว”

ทอยทนฟังไม่ได้ตัดสายทิ้ง ขบกรามแน่น สีหน้าแววตาไม่ยอมแพ้

ooooooo

ที่ห้องใต้หลังคา กาโม่ยังซ่อนอยู่ เอามือถือของคุณหลวงโทร.หาทอยถามว่าตนจะกลับบ้านได้หรือยัง ทอยทั้งปลอบทั้งขู่ไม่ให้กลับ กาโม่บอกว่าตนกลัว

ทอยเสียงแข็งว่ากลัวก็ต้องอดทน ต้องทำให้ได้ รู้ไหมว่าลุงเต็งเขาขอแต่งงานกับคุณดาวเรียบร้อยแล้ว กาโม่ตกใจถามว่าจริงหรือ ทอยยุแหย่ว่า

“ก็ใช่น่ะสิ ลุงเราเขาฉวยโอกาสตอนกาโม่หนีออกจากบ้านไปขอชิดดาวแต่งงาน ลุงเราเขาไม่สนใจตามหาเราเลยนะจะบอกให้ เราตกกระป๋องแล้วล่ะกาโม่ เตรียมตัวกลับไปอยู่กับพ่อได้แล้ว” เห็นกาโม่เงียบพูดไม่ออก ก็ขู่สำทับว่า “ถ้ากาโม่ไม่อยากกลับไปอยู่กับพ่อ กาโม่ต้องเชื่อที่อาทอยบอก อาทอยให้ทำอะไรกาโม่ก็ต้องทำตามทุกอย่าง อย่าดื้อ เข้าใจไหม”

พอกาโม่รับคำ ทอยย้ำว่ากาโม่ต้องหลบอยู่บ้านคุณหลวงห้ามกลับบ้านเด็ดขาด กลัวก็ต้องทน คอยดูซิว่า ลุงเขาจะตามหาเราไหม “รับปากอามาเดี๋ยวนี้ว่าจะหลบอยู่บ้านคุณหลวงจนกว่าอาทอยจะสั่งให้กลับได้”

กาโม่รับคำทั้งที่กลัวใจแทบขาด ทอยตัดสายจากกาโม่หน้าเครียดคิดแผนต่อไป

ooooooo

เต็งขับรถมาส่งชิดดาวที่บ้าน เห็นปั๊มยืนรออยู่หน้าบ้าน เต็งถามว่าตนจะไปเคลียร์กับปั๊มให้รู้เรื่องเลยดีไหม ชิดดาวบอกให้เต็งกลับไปก่อน ตนขอคุยเองง่ายกว่า แต่เต็งตัดสินใจตามชิดดาวไป

พอเข้าบ้าน ชิดดาวถามว่าทำไมไม่โทร.หาตน ปั๊มบอกว่าตนจะมาเฉยๆ บอกเต็งว่าไม่ต้องกังวลทั้งสองต่างยื่นมือเช็กแฮนด์กันอย่างแมนๆ เมื่อเต็งกลับมาขึ้นรถขับไป ปั๊มก็อึ้งสนิทเมื่อชิดดาวบอกว่า

“คุณเต็งขอดาวแต่งงาน”

ปั๊มเดินซึมออกมา ชิดดาวถามว่าจะกลับเลยหรือปั๊มบอกว่าไม่รู้จะอยู่ต่อไปทำไม เขาพูดอย่างสุภาพบุรุษว่าเรื่องนี้ไม่มีใครผิด เธอไม่ต้องรู้สึกแย่หรือโทษตัวเองอะไรเลย

ชิดดาวขอบใจที่เขาทำให้ตนสบายใจ ถามว่าแล้วห้องเช่าล่ะ ปั๊มบอกว่าโชคดีที่มีคนมาเช่าต่อตนจึงเสียแค่ค่าเสียเวลาช่างนิดหน่อยเท่านั้น แต่ก็นับว่าคุ้มมากที่ได้รู้คำตอบเสียที ชิดดาวพูดอย่างรู้สึกผิดว่า

“ถ้าดาวรู้ใจตัวเองแต่แรก ทุกอย่างก็คง...”

ปั๊มยกมือแตะริมฝีปากเธอไม่ให้พูดต่อ แต่ตัวเองบอกเธอว่า

“ปั๊มดีใจด้วยนะ งานแต่งดาวต้องเชิญปั๊มนะ ห้ามคิดแทนปั๊มเด็ดขาดว่าปั๊มจะรู้สึกยังไง คิดแค่ว่าไม่เชิญ ปั๊มจะเสียใจมาก”

ชิดดาวขอให้เขาโชคดีเจอคนดีๆเหมือนตน ปั๊มบอกว่าไม่น่าจะมีโอกาสแล้ว ทุกอย่างถูกกำหนดแล้วอย่าคิดมาก แล้วลากลับ ชิดดาวเดินไปส่ง กอดลากันด้วยความเข้าใจ

ooooooo

คุณหลวงเอาผลไม้ใส่ถุงก๊อบแก๊บมาให้กาโม่ที่หน้าห้องใต้หลังคา กระซิบบอกว่าพ่อกับแม่กลับมาแล้วอยู่เงียบๆนะ บอกให้กาโม่อยู่หลายๆวันนะ สนุกดี เหมือนเล่นซ่อนหาเลย

กาโม่รับถุงผลไม้ไปยิ้มแหยๆ เมื่อคุณหลวงขอลงไปก่อนเดี๋ยวพ่อกับแม่จับได้ กาโม่เรียกคุณหลวงถามว่าคืนนี้มานอนกับตนได้ไหม ตนกลัว คุณหลวงหยุดกึกเปลี่ยนจากสนุกเป็นกลัวขึ้นมาเหมือนกัน

คุณหญิงกับคุณชายเข้ามาถามคุณหลวงถึงอาการปวดท้องด้วยความเป็นห่วง คุณหลวงบอกว่าดีขึ้นแล้ว คุณชายจะให้หนูหริ่งทำอาหารอ่อนๆให้กิน หอมหน้าผากคุณหลวงบอกให้นอนพักผ่อนไปก่อน

กาโม่กลัวไม่กล้าอยู่บนห้องใต้หลังคา แอบย่องลงมา เจอคุณชายกับคุณหญิงก็รีบหลบควานไปเคาะประตูห้องคุณหลวง คุณหลวงเปิดประตูไม่เห็นกาโม่เพราะหมอบกับพื้นก็ตกใจร้องว่าผีหลอก กาโม่รีบบอกว่าตนเอง คุณหลวงรีบให้กาโม่เข้าห้องแล้วปิดประตูเลย

คุณชายเอายาและน้ำขึ้นมาได้ยินเสียงคุณหลวงร้อง ถามว่ามีอะไรหรือเปล่า คุณหลวงบอกว่าตนตาฝาด คุณชายจึงกู๊ดไนท์ คุณหลวงรีบกู๊ดไนท์พ่อ ถอนใจโล่งอก ...เกือบไป!

ooooooo

ละอองกำลังนั่งให้ช่างแต่งหน้าอยู่ที่คอนโดเพื่อเตรียมไปงานคืนนี้ ช่างแต่งหน้าไปก็เล่นโทรศัพท์มือถือไปทำท่าคันปากอยากพูดแต่ก็ไม่กล้าพูด จนละอองถามว่ามีอะไร

เท่านั้นเองช่างแต่งหน้าก็เอามือถือให้ละอองดูรูปโต้กำลังโอบเอวหนมอบบอกว่าเพื่อนตนเจอเดินกันอยู่ที่สนามบิน ละอองดูแล้วพูดอย่างไม่สนใจว่าไม่เห็นมีอะไรบ่งบอกว่าเป็นสนามบินเลย แล้วเร่งให้รีบแต่งหน้าต่อ ช่างถามว่าไม่โกรธไม่หึงบ้างหรือ

“เฉยๆ พี่ไม่ได้เลี้ยงโต้คนแรกซะหน่อย เร็วช้าวันนี้ก็ต้องมาถึง พี่ไม่คิดว่าจะมีคนจริงจังกับพี่เท่าไหร่หรอก” ช่างแต่งหน้าบอกว่าเป็นตนเหวี่ยงบ้านแตกไปแล้ว ละอองพูดหน้านิ่งว่าถือว่าเจ๊ากัน เร่งช่างให้รีบแต่งเดี๋ยวตนไม่ทันงาน แล้วนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือไปอย่างไม่แคร์อะไรจนช่างแต่งหน้างง

ooooooo

พอคุณชายกลับเข้าห้องไป กาโม่ก็โดดขึ้นเตียงคุณหลวงขอนอนด้วยคนตนกลัวผี คุณหลวงลากกาโม่ลงจากเตียงบอกว่าไม่ได้เดี๋ยวดึกๆพ่อกับแม่มาเจอ ถ้าพ่อกับแม่มาเจอตนโดนตีแน่ๆ

กาโม่บอกว่าตนกลัวจริงๆ คุณหลวงเลยไล่ให้กลับบ้านไปเสีย กลับตอนนี้ยังทัน กาโม่ไม่ยอมกลับแต่ขอให้คุณหลวงไปนอนเป็นเพื่อนตน คุณหลวงเอาผ้าห่มคลุมตัวเองกับกาโม่ไว้ ตัวเองโผล่หน้าเดินนำไป เจอหนูหริ่งเดินมาพอดี ต่างตกใจผงะร้องลั่น ผ้าห่มหลุด หนูหริ่งเห็นกาโม่ก็ตกใจร้องเสียงดัง

“คุณหลวงเหรอลูก” คุณชายโผล่จากห้องมาถาม หนูหริ่งกลัวความผิดส่งสัญญาณให้กาโม่รีบหลบใต้ผ้าห่ม คุณหลวงรับหน้าพ่อกับแม่ที่ออกมาดู ถามว่าโวยวายทำไม ปวดท้องหรือ

คุณหลวงสวมรอยว่าใช่ เลยถูกคุณหญิงกับคุณชายพาไปกินยาข้างล่าง หนูหริ่งสะบัดผ้าห่มออกจ้องกาโม่ถามว่าแอบมาอยู่ในบ้านนี้ทำไม กาโม่สารภาพว่าตนหนีออกจากบ้าน

กาโม่ขอให้หนูหริ่งนอนเป็นเพื่อนตน หรือไม่ก็อยู่เป็นเพื่อนตนจนกว่าจะหลับ หนูหริ่งรำคาญและกลัวถูกจับได้จึงยอม แต่กาโม่ก็ไม่หลับสักที ถูกหนูหริ่งดุว่าตนง่วงมากแล้วขู่เดี๋ยวตีตายเลย กาโม่ร้องไห้จะไปหาลุงเต็ง หนูหริ่งตกใจสั่งห้ามร้องเดี๋ยวคุณหญิงตื่น กาโม่ปิดปากไม่ให้เสียงดังสะอื้นฮักๆ

ฝ่ายเต็งกลับถึงบ้านยังไม่เห็นกาโม่กลับก็เป็นห่วงว่ากาโม่จะนอนไม่หลับเพราะเป็นคนขี้กลัว แต่เต็งก็นอนไม่หลับเป็นห่วงกาโม่เลยลุกออกจากห้องไป เจอหนูหริ่งกำลังพากาโม่จะไปส่งบ้านเจอเต็งเข้าพอดี กาโม่ดีใจมากโผกอดเต็งแน่น เต็งกอดหลานไว้อย่างปลอบโยน บอกว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันยาวเลยนะ

พากาโม่กลับถึงโถงบ้านเต็งถามกาโม่ว่ารู้ตัวไหมว่าทำผิด กาโม่พยักหน้าจ๋อยๆ แต่เต็งก็ตำหนิตัวเองว่าไม่ควรตีกาโม่แรงๆอย่างนั้น ถามว่าลุงเสียใจมากรู้ไหม จ้องหน้าบอกกาโม่ว่า

“กาโม่ยกโทษให้ลุงด้วยนะที่ควบคุมอารมณ์ตัวเอง ไม่อยู่ ลุงสัญญาว่าจะไม่ทำอีก...ถ้ากาโม่ไม่ดื้อ”

เต็งสอนกาโม่อย่างจริงจังว่าไม่ว่าจะโกรธจะไม่พอใจลุงแค่ไหนก็ไม่ควรหนีออกจากบ้าน เพราะเป็นการตัดสินใจของคนไม่ฉลาด ถ้ากาโม่ติดนิสัยแบบนี้อีกหน่อยกาโม่ก็จะต้องหนีปัญหาไปตลอดชีวิต กาโม่ถามว่าอาดาวต้องหนีออกจากบ้านเหมือนกาโม่แน่ เต็งชะงักถามว่ากาโม่รู้เรื่องอาดาวได้ยังไง

เต็งทั้งตะล่อมทั้งหลอกล่อถามว่าอาทอยเล่าใช่ไหม กาโม่พยักหน้า เต็งบอกว่าต่อไปนี้เลิกติดต่ออาทอยได้แล้วเพราะจากวันนี้ไปอาทอยจะไม่มาที่บ้านเราอีกแล้ว รายการของลุงเลิกทำแล้ว กาโม่ถามว่าแล้วอาดาวจะมาอยู่บ้านเราแทนใช่ไหม เต็งบอกว่าพรุ่งนี้ค่อยคุยกันวันนี้ดึกแล้ว เต็งยังย้ำกับกาโม่ว่า

“สรุป วันนี้ลุงขอกาโม่ 2 ข้อ หนึ่งห้ามหนีออกจากบ้านอีก ถ้ามีครั้งต่อไปลุงจะลงโทษสถานหนักเลยเข้าใจไหม ข้อสอง ห้ามโทร.หาอาทอยอีก ถ้าอาทอยโทร.มาลุงจะรับเอง”

สอนกาโม่แล้วถามว่ารักลุงไหม กาโม่บอกว่ารัก

“ลุงก็รักกาโม่มาก เพราะฉะนั้นลุงสอนอะไร เตือนอะไร ขออะไร กาโม่ต้องเชื่อลุงและทำตามที่ลุงขออย่างเคร่งครัดตกลงไหม” กาโม่รับคำ เต็งยิ้มดึงกาโม่เข้าไปกอด ชวนไปนอนกันดีกว่า แล้วอุ้มกาโม่ตัวลอยพาเดินขึ้นชั้นบน

กาโม่ซบหน้ากับบ่าเต็งด้วยความรักและรู้สึกอบอุ่นปลอดภัยอย่างที่สุด

ooooooo

เต็งพาชิดดาวไปดูโรงแรมที่จะจัดงานแต่งเป็นโรงแรมขนาดกะทัดรัด แต่น่ารักทันสมัย ชิดดาวถามว่าจะไม่พาตนไปกราบพ่อแม่เขาก่อนหรือ เต็งบอกว่าเคลียร์กับพี่สาวเธอน่าจะง่ายกว่า จึงนัดจะไปหาชิดจันทร์กันในวันเสาร์ที่จะถึงนี้

ทอยถูกตัดโอกาสที่จะได้พบกาโม่ จึงไปหากาโม่ที่โรงเรียน ต่างดีใจที่ได้เจอกัน ทอยถามว่าทำไมกาโม่ไม่โทร.หาอาทอยเลย กาโม่บอกว่าลุงเต็งห้ามและอาทอยไม่มาบ้านเราอีกแล้ว อาทอยลาออกแล้ว

ทอยไม่พอใจยุกาโม่ว่าลุงเต็งแต่งงานกับอาดาวแล้วจะพาอาดาวมาอยู่บ้านแทนอาทอย กาโม่ถามว่าแล้วเขาก็จะส่งตนไปอยู่กับพ่อใช่ไหม ทอยยุว่าเมื่อเขามีลูกก็ไม่เก็บกาโม่ไว้เป็นภาระอีกต่อไป ยุแหย่ให้กาโม่ทำดีให้ทั้งสองคนตายใจว่าเป็นเด็กน่ารักว่าง่ายเชื่อฟัง ถ้ากาโม่ทำตามที่อาทอยบอก รับรองว่าจะไม่มีใครไล่กาโม่ออกจากบ้านไปอยู่กับพ่อเด็ดขาด

กาโม่ยิ้มดีใจที่ตนจะไม่ถูกส่งไปอยู่กับพ่อ ขณะเดียวกันทอยก็วางแผนการต่อไป

ooooooo

โต้กลับจากญี่ปุ่นก็ประจบเอาอกเอาใจละอองเข้านัวเนียรำพันความคิดถึง แต่พอละอองถามว่าสนุกไหม โต้บอกว่าทำงานตลอดไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหน อ้อนว่าซื้อของมาฝากพี่อองด้วย

ละอองไม่สนใจเรื่องของฝากเร่งให้โต้ไปอาบน้ำนอนพักเสียเพราะค่ำๆตนรับงานไว้จะได้สดชื่น

พอโต้ไปเตรียมอาบน้ำ ละอองก็ส่งไลน์ภาพโต้ควงกับหนมอบไปให้ โต้ตกใจแทบช็อกรีบกลับมาหาละออง ถูกปรามว่าทำอะไรอย่าคิดว่าตนไม่รู้ โต้แก้ตัวว่าเป็นการเจอกันโดยบังเอิญ

ละอองบอกว่าข่าวนี้กำลังแชร์กันสนุก อีกไม่เกินชั่วโมงคงเป็นกระแส พอดีมือถือละอองดังขึ้นเธอพูดกับปลายสาย โต้จับความได้ว่า นักข่าวจะสัมภาษณ์โต้กับหนมอบ ละอองบอกปลายสายว่า

“ค่ำนี้โต้มีงานโชว์ตัวค่ะ...ไปแน่นอนค่ะ รับรองเคลียร์ชัดทุกประเด็น เตรียมคำถามไว้ได้เลย แล้วเจอกันค่ะ”

พอละอองวางสาย โต้ก็ขอโทษละอองที่ทำให้เดือดร้อน ละอองเดินไปจ้องหน้าคาดโทษ

“คราวนี้พี่ทัณฑ์บนไว้ก่อน อย่าโกหกพี่อีกก็แล้วกัน” พูดจบกระชากไอแพดจากโต้ไปเลย

ooooooo

วันนี้เต็งกับชิดดาวไปรับกาโม่ที่เรียนและพาไปกินข้าวนอกบ้านเพื่อจะบอกเรื่องทั้งสองจะแต่งงานกัน เต็งเล่าเรื่องความวุ่นวายตอนโต๊ดกับพายพากาโม่มาฝากตนเลี้ยงให้กาโม่ฟัง

เต็งเล่าว่าที่ต้องวุ่นวายแก้ปัญหาเพราะตอนนั้นโต๊ดยังเรียนไม่จบ พ่อแม่รู้เรื่องจะต้องรับไม่ได้ ชิดดาวเสริมว่าไม่ใช่ว่าปู่กับย่าไม่รักกาโม่ ปู่กับย่ารักและหลงกาโม่ทั้งที่ยังไม่รู้ว่าเป็นหลานด้วยซ้ำ

แล้วเต็งจึงบอกเรื่องตนจะแต่งงานกับชิดดาว สัญญาว่าเราจะอยู่กันสามคนด้วยความรัก

ระหว่างนั้นทอยสะกดรอยสังเกตอยู่ตลอดเวลา เห็นบรรยากาศความรักความเข้าใจกันของทั้งสามก็ไม่พอใจมาก

ถึงวันเสาร์แล้ว...เต็งตึงเครียดเมื่อไปหาชิดจันทร์เพื่อจะบอกเรื่องแต่งงาน จนชิดดาวต้องให้กำลังใจและให้กาโม่ออกหน้าเข้าไป

แต่ทั้งชิดจันทร์และเก่งแสดงความยินดี ต้อนรับอย่างดีทั้งยังชวนให้มาฮันนีมูนกันที่รีสอร์ตอีกด้วย เต็งจึงหายเครียดหายตื่นเต้น

เมื่อใกล้วันแต่งงาน เวนิสเป็นคนถ่ายพรีเวดดิ้งเจ้าบ่าวเจ้าสาวในชุดต่างๆ กาโม่ก็แต่งสูทหล่อถ่ายรูปร่วมกับเต็งและชิดดาวอย่างอบอุ่นเป็นครอบครัวที่น่ารัก

แล้วเต็งก็กลับมาตึงเครียดอีกเมื่อจะพาชิดดาวไปกราบพ่อกับแม่ จนต้องใส่เสื้อหมีแพนด้าเหมือนกันกับกาโม่เพื่อเป็นกำลังใจ

แต่ผิดคาด พ่อกับแม่ยินดีที่เต็งจะแต่งงานกับชิดดาวเพราะเดิมทีคิดว่าเต็งคบกับเวนิสและยิ่งเมื่อพากาโม่มาด้วยก็ช่วยผ่อนคลายความเครียดไปมาก แต่ก็มีปัญหาอีกจนได้ เมื่อแม่ถามวันแต่ง เต็งบอกว่าตนถือฤกษ์สะดวก เดือนหน้าทางโรงแรมมีวันว่างอยู่ 5 วัน

“เอาวันหลังกลางเดือนไปแล้วก็ดีนะ พ่อกับแม่เจ้ากาโม่เขาจะกลับมาพอดี” แม่เสนอ กาโม่ชะงักหน้าเสียไปทันที เต็ง กาโม่และชิดดาวมองหน้ากันขวับ แต่แม่ไม่รู้ยังคงพูดอย่างคาดหวังความสุขในครอบครัวที่จะได้อยู่กันพร้อมหน้า

พ่อกับแม่ช่วยกันหาวันแต่งงานของเต็ง โดยไม่ได้สังเกตว่ากาโม่ซึมเศร้ามาก

ขณะนั่งรถกลับ กาโม่นั่งอิงชิดดาวหลับทั้งที่น้ำตายังเปียกแก้ม เต็งบ่นว่าแม่ไม่น่าพูดขึ้นมาเลย

“คุณแม่ไม่ได้ใกล้ชิดกับกาโม่ ก็คิดไม่ถึงหรอกค่ะว่ากาโม่จะเป็นเด็กช่างคิด คิดมากขนาดนี้”

“แต่ผมก็พูดย้ำแล้วย้ำอีกว่าลุงไม่ไล่กาโม่ไปไหน เราก็อยู่ด้วยกันแบบนี้ล่ะ ทำไมไม่เข้าใจเสียทีก็ไม่รู้”

“กาโม่น่าจะตกใจกลัวมากกว่านะคะ อยู่ๆพ่อกับแม่ก็มาอย่างไม่คาดคิด ถึงจะไม่ได้มารับไปอยู่ด้วยก็เถอะ” เต็งเปรยว่าจะกลัวทำไมพ่อแม่ตัวเองแท้ๆ “แกยังเด็กมากนะคะ ความรู้สึกของเด็กถูกพ่อแม่ทอดทิ้งมันซับซ้อนมากกว่ากาโม่จะเข้าใจ แกถึงรักแล้วก็หวงคุณมาก...แกคงไม่อยากถูกทอดทิ้งอีกมั้งคะ” ชิดดาวมองกาโม่ทั้งรักและสงสาร

“ดูคุณจะเข้าใจกาโม่มากกว่าผมซะอีกนะ”

“ฉันก็แค่เข้าใจล่ะค่ะ แต่คนที่จะดูแลความรู้สึกกาโม่ได้ดีที่สุดก็มีแต่คุณคนเดียว”

เต็งถอนใจยาว มองกาโม่ที่หลับสนิทอยู่อย่างหนักใจ ในขณะที่ชิดดาวก้มมองกาโม่ลูบผมเบาๆ

ooooooo

ที่อเมริกา...วันนี้เป็นวันหยุด พายจึงทำอาหารเช้าง่ายๆกินกัน กะว่าทำเสร็จจะยกไปกินกันที่ห้องนอน แต่แล้วจู่ๆโต๊ดก็เข้ามาบอกอย่างตื่นเต้นว่าแม่โทร.มาบอกแต่เช้าว่าพี่เต็งกำลังจะแต่งงาน!

“จริงเหรอคะ ดีจังเลย พี่เต็งจะได้ไม่เหงาตอนเรารับกาโม่กลับมานะคะ” โต๊ดหน้าเจื่อนถามพายว่ากาโม่จะยอมกลับมาอยู่กับเราไหม “ทำไมลูกจะไม่อยากมาอยู่กับพ่อแม่ล่ะคะ คิดมากจัง”

โต๊ดบอกว่าเพราะลูกไม่ผูกพันกับเราเลย แต่พายเชื่อว่า ความผูกพันมันอยู่ในสายเลือดอยู่แล้ว

“แต่เราทิ้งเขามานะพาย”

“แต่กาโม่ไม่รู้นี่ เด็กขนาดนั้นจำอะไรไม่ได้หรอก โต๊ดก็บอกพายเองว่าพี่เต็งจะคอยบอกกาโม่ว่าพ่อกับแม่ต้องมาเรียนมาทำงานที่เมืองนอก” พูดแล้วพายฉุกคิด “หรือว่าพี่เต็งจะหักหลังเรา”

โต๊ดบอกว่าพี่เต็งสอนให้กาโม่รักพ่อแม่ พายปลอบโต๊ดทำใจให้สบาย เดี๋ยวกินเสร็จแล้วเราไปช่วยกันจัดห้องนอนให้กาโม่ต่อกัน

โต๊ดพยักหน้ารับ แต่ในใจก็ยังอดกังวลไม่ได้อยู่ดี...

คืนนี้เต็งไปนอนกับกาโม่จนเห็นว่าหลับแล้วก็จะลุกออกไป ถูกกาโม่จับแขนไว้ เต็งถามว่ายังไม่หลับหรือ กาโม่ร้องไห้กอดเต็งไว้แน่น

“ร้องไห้ทำไมครับกาโม่” เต็งกอดถาม กาโม่พูดไปสะอื้นไปว่าตนอยากอยู่กับลุง อย่าให้พ่อมารับตนไป ให้เต็งสัญญาว่าจะไม่ไล่ตนไปไหน บอกว่า “กาโม่อยากอยู่บ้านนี้กับลุง”

“ครับ...กาโม่นอนเถอะนะ พรุ่งนี้ต้องไปเรียนแต่เช้า” เต็งรับปากไม่เต็มเสียงนัก “ไม่เอาครับ ไม่ร้องไห้แล้วนะ เดี๋ยวฝันร้ายนะ”

กาโม่หลับตาลง เต็งห่มผ้าให้บอกว่าจะอ่านนิทานให้ฟังต่อ กาโม่ขยับที่ให้แล้วดึงเต็งนอนด้วยกัน

ooooooo

เต็งกับชิดดาวตระเวนแจกการ์ดแต่งงาน วันนี้แจกจนบ่ายสามแล้วแต่ยังเหลืออีกหลายใบ เต็งบอกว่า ที่เหลือนั่นออฟฟิศเดียวกัน มาโซนนี้แล้วไปเลยดีกว่า ชิดดาวกลัวจะกลับไปรับกาโม่ไม่ทัน

“น่าจะเลตนิดหน่อย ไปเลยดีกว่านะ”

วันนี้ทอยไปหากาโม่ที่โรงเรียน กาโม่เลิกเรียนแล้ว นั่งรอเต็งมารับอยู่เห็นทอยมาก็ดีใจมากวิ่งไปหาตัดพ้อว่าอาทอยไม่โทร.มาหาตนเลย

“ก็เห็นกาโม่มีความสุขกับครอบครัวใหม่ อาทอยกลายเป็นส่วนเกินไปแล้ว” ทอยตัดพ้อทำหน้าเศร้าแล้วเริ่มยุแหย่กาโม่ตามแผนอย่างแนบเนียน...ถามว่าลุงมารับช้าแบบนี้บ่อยไหม กาโม่บอกว่าหลายวันแล้วเพราะลุงต้องไปแจกการ์ดแต่งงาน ทอยได้ช่องยุแหย่ทันที

“นี่ขนาดยังไม่แต่งกันนะ ยังเห่อกันจนทิ้งๆขว้างๆกาโม่ ขนาดนี้เลย ถ้าแต่งเข้าบ้านเมื่อไหร่ อารับรองกาโม่เป็นหมาหัวเน่าแน่ๆ”

ooooooo