เงินปากผี
ตอนที่ 9
อาคมอยากได้เหรียญไปขายต่อ ร่วมมือกับจือไปขโมยเหรียญจากรุ้งแก้วซึ่งยังเก็บเหรียญเงินของวันพุธไว้ แต่นอกจากจะเหลวแล้วจือยังถูกเลี้ยงตามเล่นงานจนตาย!
รุ้งแก้วไม่รู้เรื่องมีคนปองร้าย บุกไปหาวันพุธถึงศาลเจ้าของจูหยวนเพื่อตามเขากลับบ้าน แต่แฟนหนุ่มไม่ยอมกลับ แถมกดดันให้เธอเลิกเปลี่ยนใจเขา...หากยังรักกัน
อาคมไม่มีที่พึ่งแล้ว ต้องบากหน้าไปหาเนียงเมียเก่าซึ่งเป็นลูกสาวหมอผีจากเขมร เพื่อขอยืมเหล็กไหลโกฏิปีไปกำจัดเลี้ยง เนียงแกล้งเล่นตัวเพราะอยากให้เขาง้อ อาคมรู้ทัน ยอมให้เธอกลับมาอยู่ที่บ้านอีกครั้ง แลกกับการให้เธอช่วยปราบเลี้ยง
จูหยวนหมกมุ่นถ่ายทอดวิชาให้วันพุธ โดยเฉพาะวิชาเตโชกสิณหรือวิชาเพ่งไฟ ซึ่งเขาเชื่อว่าจะใช้เผาเหรียญเงินปากผีของเลี้ยงได้ โดยไม่รู้เลยว่าเวลาเดียวกัน ยุรีพบเหรียญของเลี้ยงในห้องวันพุธและจงใจเผาให้เป็นจุณ!
เลี้ยงโกรธมาก เล่นงานเมียขี้หึงของจูหยวนจนตายและขังวิญญาณไว้ในขวดแก้ว กว่าจูหยวนจะกลับมาพบ วิญญาณของยุรีก็ติดต่อไม่ได้แล้ว ซินแสใหญ่แค้นมากที่ถูกหยามถึงถิ่น วันพุธรับปากจะล้างแค้นเลี้ยงให้
เนียงยอมรับข้อเสนอของอาคมผัวเก่า ย้ายไปอยู่บ้านเขาในคืนเดียวกัน แต่ไม่วายดักคออย่างรู้ทัน
“ถ้าฉันไม่สืบทอดวิชาจากพ่อ...คุณคงไม่กลับมา ...ระวังไม่ตายด้วยมือไอ้เลี้ยง ก็ต้องตายด้วยอาคมของฉัน”
“ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น ไม่คิดจะเลิกกับคุณอีกแล้ว แต่...”
“แต่คุณก็ยังไปทำงานให้นังมาลิน”
“ก็แลกเศษเงินจากมัน...ผมไม่ได้เป็นอะไรกับมันแล้ว ผู้หญิงแบบนั้นมันผ่านผู้ชายมากี่คนแล้วก็ไม่รู้ จะให้ผมจริงจังกับมันเหรอ...ไม่มีทางหรอก”
“ฉันเป็นเมียคุณคนเดียว คุณยังทิ้งฉันได้”
“ถ้าผีไอ้เลี้ยงถูกเหล็กไหลโกฏิปีของคุณปราบแล้ว...เราจะได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขไปจนแก่จนเฒ่า”
“ฉันไม่หยุดแค่นั้นหรอก...สมบัติของอีมาลินมีเท่าไหร่ มันต้องเป็นของเรา ฉันจะไม่ยอมจนอีกต่อไป!”
ความโลภทำให้อาคมยอมทำตามแผนของเนียงเมียเก่า หลอกล่อมาลินให้ไว้ใจ แล้วทยอยยักยอกสมบัติมาเสวยสุขกับเนียง ส่วนพินทุอรเครียดมาก สถานการณ์ในบ้านย่ำแย่กว่าเดิมเมื่อวันพุธไม่อยู่ด้วย ตัดสินใจหอบข้าวของย้ายไปอยู่กับเสริมและอุไรที่บ้านเช่า
ooooooo
วันพุธฝึกวิชาจนมั่นใจจึงบุกไปบ้านร้างเพื่อเล่นงานเลี้ยง เลี้ยงช้ำใจมากแต่ไม่ตอบโต้ลูกชาย นอกจากใช้วิชาวิหคภูตข่มขวัญ วันพุธเจ็บใจใช้เตโชกสิณเผานกวิหคภูตทีละตัว เลี้ยงไม่ได้เจ็บปวดแต่เตือนด้วยความหวังดี
“การเพ่งกสิณต้องใช้พลังมาก อีกไม่นานเธอจะหมดพลัง”
“ฉันไม่กลัวแก”
“เตโชกสิณของไอ้ซินแสทำอะไรฉันไม่ได้หรอก”
“กลัวล่ะสิ...ฉันไม่เชื่อแก”
“ถ้าเธอไม่หยุดเตโชกสิณ ร่างกายเธอจะรับไม่ไหวนะวันพุธ”
“ไม่ต้องมาหวังดีกับฉัน...ระวังตัวไว้ให้ดี ถ้าไม่กลัวก็ออกมา!”
วันพุธไม่ยอมแพ้ ปล่อยพลังจนอ่อนแรงและหมดสติในเวลาต่อมา ตันกับธงชาติต้องช่วยกันพยุงออกจากบ้านร้าง โดยมีพระสยามมารอและสั่งให้พาไปพักในกุฏิ
กว่าวันพุธจะฟื้นก็เช้าวันต่อมา ดีใจมากเมื่อเห็นพระสยาม
“ผมดีใจเหลือเกินครับที่หลวงอายังมีชีวิตเมื่อแรกได้ยินว่าไม่พบศพ ก็ได้แต่หวังว่าจะรอดพ้นเงื้อมมือคนชั่ว”
“อาตมาก็คิดว่าคงไม่รอด เพราะพวกเขาตั้งใจจะจบชีวิตของอาตมาเพื่อประโยชน์อะไร โยมคงทราบดี”
วันพุธพยักหน้ารับรู้ พระสยามเลยถือโอกาสบอกเรื่องที่ค้างใจมานาน
“โยมคิดจะทำยังไงเกี่ยวกับเรื่องพินัยกรรมก็ขอให้บอก อาตมายินดีทำทุกอย่างเพื่อล้างบาปที่ทำให้ต้องลำบาก”
“เมื่อถึงตอนนั้น ผมจะเรียนให้หลวงอาทราบอีกทีครับ แต่ผมจะไม่ปล่อยให้คนชั่วลอยนวลเด็ดขาด ผมขอตัวก่อนนะครับ มีเรื่องต้องทำอีกหลายอย่าง”
ธงชาติรออยู่แล้วเพื่อบอกข่าวเรื่องอุไรนำเหรียญเงินปากผีมาคืนเลี้ยงเมื่อวันก่อน วันพุธช็อกมาก แต่ไม่ทันเอ่ยอะไร ธงชาติก็โพล่งถามเรื่องที่สงสัย
“เอ็งกับไอ้ผีเลี้ยงต้องเกี่ยวพันอะไรกันแน่ๆ ไม่งั้นป้าอุไรคงไม่บูชารูปมัน แล้วก็คงไม่กล้าเข้าไปในบ้านร้างนั่น...เอ็งคิดดูสิไอ้ทศกับข้าเกือบถูกมันฆ่าตายตั้งหลายหน แต่กับเอ็ง...มันไม่เคยทำอะไรรุนแรงเลย”
“มันไม่ทำอะไรข้า แต่มันทำยัยพินน้องข้า”
“เอ็งลองคิดทบทวนดีๆสิ ข้าชักจะเชื่อแบบนั้นจริงๆแล้วว่ะ”
“หยุดพูดเถอะ...ข้าไม่ยอมเป็นญาติข้างไหนกับมันทั้งนั้น!”
ooooooo
