เงินปากผี
ตอนที่ 6
เมฆาแอบตามวันพุธกับรุ้งแก้วไปออฟฟิศของเสริมด้วย แต่ รปภ.ไม่ให้เข้าเพราะไม่รู้จักและไม่เคยเห็นหน้า ทำให้เมฆาโกรธมาก และหมายมั่นปั้นมือจะยึดทุกอย่างจากวันพุธมาเป็นของตนให้ได้!
สยาม กรรมการผู้จัดการหนุ่มใหญ่วัยเดียวกับเสริม ต้อนรับวันพุธกับรุ้งแก้วด้วยความยินดี และยิ่งกว่าเต็มใจจะสอนงานเพราะเสริมป่วยมาสักพักใหญ่ แต่ทุกอย่างก็ต้องสะดุด เมื่อวันพุธดันเห็นรูปภาพเลี้ยงบนฝาผนัง
วันพุธเห็นรูปเลี้ยงแล้วของขึ้น สั่งให้ปลด แต่สยามปฏิเสธแบบไม่เต็มเสียงนัก
“คุณเสริมสั่งว่าห้ามใครเอารูปนี้ลงเด็ดขาด”
“แต่ผมเป็นลูกของประธานบริษัท ผมไม่มีอำนาจสั่งการแม้กระทั่งเรื่องเล็กๆแค่นี้เลยเหรอครับ”
“คงไม่ได้หรอกครับ...ตราบใดที่ยังไม่มีคำสั่งแต่งตั้งคุณพุธเป็นผู้บริหารสูงสุดของที่นี่ ผมจำเป็นต้องปฏิบัติตามคำสั่งคุณเสริมอย่างเคร่งครัดครับ...ขอประทานโทษด้วยครับ”
สีหน้าโกรธจัดของวันพุธทำให้รุ้งแก้วรีบบอกลาสยามและลากตัวแฟนหนุ่มไปข้างนอก วันพุธต้องข่มใจอย่างมากไม่ให้อาละวาดต่อหน้าพนักงาน จนถึงรถจึงระเบิดอารมณ์ใส่แฟนสาว
“นี่ผมหนีมันไม่พ้นจริงๆหรือรุ้ง...มันเป็นใครกัน”
“ถ้าไม่สำคัญ...คุณอาคงไม่เอารูปนี้ติดไว้ในห้องประชุมหรอกค่ะ”
“ถ้ามันสำคัญขนาดนั้น ทำไมไม่มีใครบอกผมล่ะว่ามันเป็นใคร แม้แต่ป้าอุไรก็ยังปิดๆบังๆเรื่องไอ้คนในรูป”
“เรื่องแค่นี้เอง พุธอย่าโมโหเลยนะคะ”
“เรื่องแค่นี้เหรอ...รุ้งคิดว่าการที่ผีไอ้เลี้ยงตามหลอกหลอนผมทุกที่เป็นเรื่องเล็กเหรอ ตกลงรุ้งอยู่ข้างใครกันแน่!”
มาลินแวะไปบริหารเสน่ห์ของตัวเองที่บ้านอาคมแต่เช้า แต่กลับหน้าแตกยับเมื่อเขาดักคออย่างรู้ทัน
“ถ้าจะตามงานว่าน้ำมนตร์มหาเสน่ห์ของซินแสทำงานได้ผลหรือเปล่า...ไม่จำเป็นหรอก”
พูดพลางส่งยิ้มยั่วประสาท มาลินถึงกับพูดไม่ออก อาคมต้องปลอบให้คลายใจ
“เรามันศิษย์อาจารย์เดียวกัน คุณได้ของดีอะไรจากซินแส ผมก็ได้เหมือนกัน เผลอๆผมมีมากกว่าคุณด้วย”
“แหม...ก็ลินคิดว่าลินมีใจให้คุณข้างเดียว กลัวผิดหวังก็เลย...เอ้อ...คุณคงไม่ว่าลินนะคะ”
“ไม่...ไม่หรอก ไม่ว่า...วันนี้มีแต่เรื่องดีๆ ถ้าเป็นแบบนี้ทุกวันนะ ผมมีความสุขตายเลย”
“เล่าให้ฉันฟังบ้างได้ไหมคะว่าอะไรทำให้คุณมีความสุข”
“ธุรกิจผมไปได้สวย อีกอย่าง...มีคุณไง...หวานยิ่งกว่าขนม หอมยิ่งกว่าดอกไม้ ยังงี้จะไม่ให้ผมมีความสุขได้ไง”
อาคมทำลีลาไม่บอกเรื่องเหรียญที่กำลังทำเงินมหาศาลให้ เช่นเดียวกับอุไรที่ไม่ปริปากเรื่องเลี้ยง เมื่อวันพุธเข้ามาคาดคั้นเพราะอารมณ์ค้างจากที่ออฟฟิศ
“ป้าจะบอกผมได้หรือยัง...ว่ามันเป็นใคร”
“โธ่...คุณพุธอย่าเรียกท่านว่ามันสิคะ ไม่ดีค่ะ... อย่าพูดอีกนะคะ ป้าขอร้อง”
“ถ้างั้นป้าก็บอกผมมาสิว่ามันเป็นใคร สำคัญยังไง ผมอยากรู้”
“สักวันคุณพุธจะทราบเองแหละค่ะ เอาเป็นว่า ท่านเป็นคนสำคัญของบ้านนี้ ท่านมีพระคุณต่อทุกคน ในบ้านนี้”
“รวมถึงผมด้วยหรือป้า...ตั้งแต่ผมจำความได้ ผมไม่เคยเจอหน้ามัน ไม่เคยพูดคุยกับมัน ไม่เคยรับรู้ว่ามันมีความสำคัญยังไงกับผม แล้วป้าจะบอกให้ผมนับถือมันเหรอ”
อุไรหน้าเสีย รุ้งแก้วช่วยกล่อมแฟนหนุ่มให้ใจเย็นๆ แต่วันพุธก็โมโหจนไม่สนใจใครทั้งนั้น
“ผมจะไม่ฟังใครทั้งนั้นรุ้ง...ใครจะนับถือมันก็นับไปแต่ผมไม่ ถ้ามันดีกับพวกเราจริง มันคงไม่สิงคุณพ่อ แล้วก็ทำบ้าๆจนทุกคนปางตายหรอก!”
ooooooo
ระหว่างที่วันพุธมุ่งมั่นจะกำจัดเลี้ยง มาลิน พยายามเจรจากับอาคม เพราะอยากให้เขาช่วยสืบเรื่องพินัยกรรม รวมทั้งรายละเอียดทรัพย์สมบัติทั้งหมดของเสริม
“เป็นเมียเขา...เรื่องแค่นี้ยังไม่รู้ โอ๊ย...มาลินผู้น่าสงสาร นี่ล้อผมเล่นหรือเปล่าครับ”
“เมียใหม่ที่จดทะเบียนกับผัวที่มีลูกติดเป็นหนุ่มเป็นสาวถึงสองคน คุณคิดว่าเขาจะให้ฉันรู้เรื่องอะไรมากไหม บางทีฉันก็อดน้อยใจไม่ได้ เขาทำเหมือนฉันเป็นคนแปลกหน้า...เป็นแค่คนอาศัย”
ท่าทางกระเง้ากระงอดของเธอทำให้อาคมอดเอ็นดูไม่ได้
“เรื่องแค่นี้ทำไมผมจะทำให้ไม่ได้ แต่ถ้าคุณได้สมบัติไอ้แก่นั่นแล้ว...อย่าลืมผมก็แล้วกัน”
“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง ขอให้คุณร่วมมือกับฉันและเก็บทุกอย่างเป็นความลับก็พอ”
นอกจากเรื่องพินัยกรรมของเสริม มาลินยังต้องการผีจากจูหยวนไปใช้งาน เมฆาไม่เห็นด้วย แต่ขัดพี่สาวไม่ได้ต้องยอมตามที่เธอต้องการ จูหยวนเปลี่ยนจากกวงที่เจ็บหนักเป็นผันซึ่งเคยเป็นหมอผีสมัยกรุงเก่า มาลินไม่คิดมาก เพราะมีภารกิจเดียวในบ้านเสริมที่อยากให้ผันไปจัดการ
“ขอให้แกใช้ชีวิตอยู่ในบ้านนี้อย่างสำราญ ต้องการอะไรก็บอก ขออย่างเดียว...ทำให้พวกมันอยู่ที่นี่ไม่ได้!”
รุ้งแก้วเห็นผันเพราะสัมผัสพิเศษ พยายามเตือนวันพุธที่มาส่งเธอที่หอพักให้รีบกลับบ้าน แต่เขายังอยากเคลียร์กับเธอเรื่องเหรียญ รุ้งแก้วรับปากเลี้ยงไว้จะไม่บอกใครเรื่องติดต่อเขาได้ และไม่อยากทะเลาะกับวันพุธ เลยบ่ายเบี่ยง แต่วันพุธไม่ยอม เชื่อว่าแฟนสาวต้องมีความลับบางอย่างถึงได้พูดเข้าข้างเลี้ยงตลอด
“พูดกันให้รู้เรื่องก่อน ไม่ใช่ผมไม่มีเหตุผล แต่รุ้งลองคิดดูสิว่าเราคบกันมากี่ปี ทำไมเราต้องทะเลาะเรื่องไอ้เหรียญบ้าๆนี่ด้วย ผมบอกตรงๆนะว่าผมเป็นห่วงรุ้ง กลัวรุ้งจะได้รับอันตรายจากเหรียญนั่น”
“แต่รุ้งเชื่อว่ารุ้งรอดตายเพราะเหรียญ รุ้งไม่เข้าใจว่าทำไมพุธถึงโทษว่าเหรียญนี่จะนำความวิบัติมาให้รุ้ง...ตกลงว่าพุธได้เหรียญนั่นมายังไง”
คำย้อนถามของเธอทำให้วันพุธอึ้งไป เพราะตนก็รับปากทศกับธงชาติไว้ รุ้งแก้วเลยตัดบทไล่เขากลับบ้าน แต่นอกจากวันพุธจะไม่กลับ ยังไปท้าทายเลี้ยงถึงบ้านร้าง
“ฉันมาหาแกแล้ว มาให้แกตอบคำถามว่าแกเกี่ยวข้องอะไรกับบ้านฉัน ทำไมถึงมีรูปแกติดอยู่ทั้งที่บ้านและที่บริษัท แกเป็นใครกันแน่...บอกฉันมา!”
ooooooo
