เงินปากผี
ตอนที่ 6
เสริมอาการดีขึ้นมาก อุไรมาเช็ดตัวให้เหมือนเคย และถึงกับหน้าเสียเมื่อเสริมบอกว่าเห็นเลี้ยง
“คุณท่าน...คุณท่านลงโทษฉัน ท่านมาให้ฉันเห็น ท่านโกรธฉันมาก คุณท่านคงทรมานฉันจนกว่าจะตาย”
“ไม่จริงค่ะ อิฉันไม่เชื่อ”
“แต่ฉันเห็นคุณท่านกับตานะอุไร คุณท่านโกรธมาก... แม้จะผ่านมาเกือบยี่สิบปี แต่ฉันยังจำคุณท่านได้ติดตา”
“อิฉันไม่เชื่อ ถ้าเป็นคุณท่านจริง คุณท่านต้องไม่ทำร้ายพวกเรา คุณท่านมีวิชาอาคม ฉันก็ใส่บาตรให้ทุกเช้า คงไม่อดอยากถึงกับต้องหาของดิบๆในครัวกินหรอก”
“ฉันเนี่ยนะกินของดิบๆในครัว...”
อุไรนิ่วหน้า เอะใจบางอย่าง รีบเล่าเรื่องเมื่อเช้าที่ทุกคนกลับจากโรงพยาบาลมาเห็นเขากินเนื้อไก่สดๆในครัว เสริมพะอืดพะอมมาก ตั้งท่าจะอาเจียน และเริ่มจะคิดว่าผีที่เข้าสิงตนคงไม่ใช่เลี้ยง...
รุ้งแก้วโกรธที่เขาอารมณ์ร้อนจะกลับบ้านท่าเดียว วันพุธเลยต้องยอมลงให้เหมือนเคย
“ถ้ารุ้งไม่อยู่ที่นี่ ใครจะช่วยป้าอุไรดูแลคุณพ่อล่ะ... อย่าไปเลยนะรุ้ง”
“ถ้างั้นพุธต้องขอโทษคุณอา...ท่านเป็นพ่อของ พุธนะ”
“ได้...ผมจะขอโทษคุณพ่อ แต่ผมไม่มีวันยกโทษให้ไอ้เลี้ยงเด็ดขาด!”
วันพุธประกาศกร้าว ก่อนเข้าไปขอโทษพ่อในห้อง หลังเกือบพลั้งมือทำร้ายเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน รุ้งแก้วมองมาด้วยความโล่งใจ แต่ก็อดห่วงไม่ได้ เพราะดูท่าแฟนหนุ่มจะไม่ลืมเรื่องเลี้ยงง่ายๆ...
เลี้ยงเสียใจมากที่วันพุธหรือลูกชายแท้ๆของเขาตั้งตัวเป็นปรปักษ์ แต่ไม่มีเวลาสนใจมาก ต้องตั้งรับจูหยวนคู่ปรับที่ราวีไม่หยุดหย่อน จนเขาต้องออกจากบ้านร้างไปสั่งสอน แต่ดันพลาดโดนยุรีเมียของจูหยวนจนตาบอดไปข้างนึง!
ยุรีคร่ำครวญน้ำตาไหลเป็นสายเลือด มาลินที่แวะมาหาซินแสใหญ่ถึงกับผงะ และหนีไปทันทีเพราะกลัวถูกเล่นงานด้วย แต่กระนั้นก็ยืนกรานกับเมฆาจะไม่ล้มเลิกแผนการเอาคืนเสริมกับเลี้ยงเด็ดขาด
“ฉันเสียทั้งตัว เสียทั้งเวลา...ยังไงฉันก็ต้องเดินหน้า!”
มาลินหมายมั่นปั้นมือจะหาพินัยกรรมของเสริมให้พบและจัดการยึดทุกอย่างเป็นของตนให้ได้ แต่ทุกอย่างก็ไม่ง่าย เพราะวันพุธ พินทุอร รวมทั้งอุไรไม่อยู่เฉย จ้องจับผิดเสมอ แถมมีเรื่องเสริมที่หลุดจากบ่วงเสน่ห์ของเธอและการคุมตัวของกวงแบบเหลือเชื่อ ทำให้เธอทำงานยากมากขึ้นทุกวัน
แต่ถึงกระนั้น...มาลินก็ไม่ท้อ เตรียมหาทางใหม่อีกครั้ง เช่นเดียวกับทศที่ไม่ล้มเลิกความคิดจะหากินกับเหรียญลายดอกไม้หรือเงินปากผีของเลี้ยง ธงชาติพยายามหว่านล้อมให้เปลี่ยนใจ แต่ทศก็ไม่ยี่หระ
“ปอดไรวะ เป็นข่าวยังงี้สิดี...ไอ้แท็กซี่นั่นมีลายดอกไม้ขึ้นเต็มตัวเหมือนศพไอ้เฮียเปี๊ยกเลย...เอ็งจำได้ไหมล่ะ”
“จำได้...แต่ตอนนี้ข่าวเรื่องเหรียญดังมากเลยนะโว้ย ระวังตัวไว้บ้างก็ดี”
“ทำไมเอ็งไม่คิดบ้างว่ามันเป็นโอกาสของเรา...เราจะโก่งราคาแค่ไหนก็ได้...บอกตรงๆว่ากูอยากรวย!”
ooooooo
นับวันความสัมพันธ์ระหว่างมาลินกับทุกคนในบ้านเสริม ยกเว้นน้อย ก็ยิ่งแย่ แทบไม่มีใครยำเกรงหรือให้ความเคารพในฐานะคุณผู้หญิงคนใหม่ หรือแม้แต่ในฐานะเมียของเสริม แต่มาลินไม่สะทกสะท้าน ประกาศศึกเต็มตัวกับทุกคน โดยเฉพาะเสริม...ผัวง่อยที่เธอชังน้ำหน้าเหลือเกิน
เสริมไม่กลัว แม้จะถูกเมียใหม่ทำร้ายเกือบตายหลายหน แต่ปากดีต่อปากต่อคำด้วยทุกครั้งที่เจอหน้า
“นังอุไรมันสอนให้กล้าขึ้นเสียงกับฉันใช่ไหม...มองอย่างนี้...อยากโดนควักลูกตาเหรอไอ้แก่”
มาลินจ้องเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ แต่เสริมไม่หวั่น แหวไล่เธอออกจากบ้าน
“กล้าไล่ฉันเหรอ...จำไว้ไอ้แก่...ถ้าแกไม่เชื่อฟังฉัน ลูกแกสองคนจะไม่มีวันมีความสุข!”
พูดจบก็ผละไป ทิ้งเสริมให้มองตามด้วยแววตาเคียดแค้น ไม่ต่างจากอุไรกับวันพุธเป็นไม้เบื่อไม้เมากับมาลินตลอด รุ้งแก้วอยากให้แฟนหนุ่มเปลี่ยนบรรยากาศ เลยชวนไปซื้อแผ่นเสียงเพลงเพื่อสอบเต้นบัลเล่ต์ วันพุธตอบรับด้วยความยินดี โดยไม่รู้ล่วงหน้าว่าเขาจะต้องผจญกับมารนอกบ้าน ไม่ต่างจากที่เจอจากมาลินเลย...
มารที่ว่าคือทศที่หมายมั่นปั้นมือมานานจะแย่งรุ้งแก้วมาจากวันพุธ และวันนี้ทศก็ลากธงชาติเพื่อนรักมาตระเวนสำรวจตลาดพระในห้างสรรพสินค้า
“วันไหนที่ข้ามีเงิน ข้าจะเอารุ้งแก้วมาเป็นแฟนให้ได้”
“เงินขายเหรียญคงไม่เท่าสมบัติไอ้พุธหรอก มีเหรอที่ยัยรุ้งแก้วจะมองเอ็งไอ้ทศ...เลิกฝันเถอะว่ะ”
“ว่าแต่เอ็งเถอะ จะทำตัวเป็นหมามองลูกมะม่วงอยู่ทำไมวะ”
“หมายความว่าไงวะไอ้ทศ”
“น้องสาวไอ้พุธน่ะ...ถ้าคิดจะรวบหัวรวบหางขึ้นมาวันไหน บอกข้า...ข้าร่วมมือกับเอ็งเต็มที่”
“ข้ารักน้องจริงๆ ข้าไม่มีวันทำอย่างนั้นหรอก”
“ถุย...เสือกจะเป็นคนดีเอาตอนนี้”
พลันสายตาทศก็เหลือบเห็นวันพุธเดินยิ้มมากับรุ้งแก้ว ท่าทางสนิทชิดเชื้อตามประสาคนเป็นแฟนกันทำให้ทศทนไม่ไหว ขอร้องแกมบังคับให้ธงชาติช่วยลวงวันพุธออกจากรุ้งแก้ว เพื่อเขาจะได้เข้าถึงตัว
วันพุธไม่รู้เรื่อง แยกตัวไปหาธงชาติที่อ้างว่าลืมกระเป๋าสตางค์ไว้ที่ห้องพัก ทิ้งรุ้งแก้วรอที่รถ ทศเลยฉวยจังหวะนี้จู่โจม แต่ต้องหนีกระเจิงแทนเพราะถูกเลี้ยงเล่นงาน
ไม่ใช่แค่ทศคนเดียวที่ถูกเลี้ยงสั่งสอน จูหยวนที่แค้นไม่หายเรื่องยุรีต้องตาบอด ก็หาทางเอาคืนเลี้ยงเช่นกัน แต่ถูกเลี้ยงซึ่งบำเพ็ญบารมีมาถึงจุดหนึ่ง เล่นงานกลับจนบาดเจ็บสาหัส!
ooooooo
ทศผวาไม่หาย ธงชาติต้องช่วยพาร่างสั่นๆกลับวัด และอดเตือนสติไม่ได้
“กูบอกแล้วว่าอย่ายุ่งกับยัยรุ้งแก้ว...เป็นไง”
“มึงเป็นเพื่อนกูหรือเปล่าไอ้ชาติ”
“กูยังไม่อยากเห็นมึงตาย มึงดูไอ้แท็กซี่สิ ตายทุเรศยังงั้นแต่ยัยรุ้งไม่เป็นอะไรเลย...ถามจริง...มึงไม่กลัวหรือวะ”
ทศตั้งท่าจะเถียง แต่หลวงตาอ่ำกับตันมาหาเสียก่อน สองลูกศิษย์วัดก้มหน้าหลบตา โกหกหน้าตายว่ากลับดึกเพราะทำงานหนักที่ร้านขายหมูกระทะ
หลวงตาอ่ำไม่เชื่อแม้แต่นิดเดียว และรับรู้ได้ด้วยญาณพิเศษว่าเลี้ยงโกรธแค้นสองลูกศิษย์วัดสองคนนี้แค่ไหน เลยได้แต่แผ่เมตตาและภาวนาในใจ ขอให้เลี้ยงลดละเลิกความอาฆาตและยอมไปสู่ภพภูมิที่ดีสักที...
เลี้ยงไม่ได้ออกอาละวาดเหมือนเมื่อก่อนก็จริง แต่ไม่ยอมรับปากหลวงตาอ่ำจะไม่โต้ตอบคนพาลเหล่านี้ เริ่มจากกลับไปบ้านเสริมอีกครั้งและไล่กวงให้หนีไปซบอกจูหยวนซึ่งแค้นแทบกระอักเพราะถูกเอาคืนทุกทาง และตั้งท่าจะสั่งสอนทศกับธงชาติที่คิดลองดี บุกไปหาเรื่องเขาถึงบ้านร้าง
โชคดีที่หลวงตาอ่ำมาห้ามไว้ โดยมีตันตามมาหลบด้านหลังเหมือนเคย
“มันก่อกวนผม มันทำร้ายผม...ผมอยากฆ่ามัน”
“หลวงตาขอบิณฑบาตชีวิตเด็กสองคนนั่น โยมเลี้ยงจะให้หลวงตาได้ไหม”
“แต่ถ้าวันใดมันไม่ใช่ลูกศิษย์หลวงตาแล้ว...ผมจะไม่ไว้ชีวิตมัน!”
แต่ถึงถูกขู่หรือหลอกให้กลัวแค่ไหน ทศก็ไม่เข็ด แค้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ และพาลหัวเสียธงชาติที่ไม่ยอมพกผ้ายันต์ไปด้วย ธงชาติซึ่งเริ่มไม่อยากถลำตัวมากกว่านี้ ตั้งท่าจะขวางไม่ให้เพื่อนเห็นผ้ายันต์ แต่ถูกทศแย่งไปได้
“ตอนนี้มันเป็นของกู...มึงจำไว้ไอ้ชาติ ต่อไปนี้กูจะเป็นคนเก็บผ้ายันต์ผืนนี้เอง ถ้ามึงกลัวตายก็ไปไหนมาไหนกับกู แล้วถ้ากูรู้ว่ามึงทรยศกู...มึงตาย!”
วันพุธแวะมาหาเพื่อนรักทั้งสอง ได้ยินเสียงเอะอะก็เข้าไปดู ทศรีบเก็บผ้ายันต์แล้วเปิดประตูให้ ธงชาติมีสีหน้าพิรุธ เหมือนอยากบอกอะไรบางอย่าง แต่ถูกทศตัดบทเปลี่ยนเรื่องกลบเกลื่อน
“บอกกูซิว่าเหรียญเงินของไอ้ผีบ้านร้างไปอยู่กับรุ้งแก้วได้ไง...หรือว่ามึงเล่าให้แฟนมึงฟังหมดแล้ว ...หา...ไอ้พุธ”
“เปล่า...ข้าทำตกไว้ในรถ รุ้งเก็บไป ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเหรียญนั่นมาจากไหน”
ทศหน้าเสีย กลัวความลับเรื่องขโมยเงินปากผีจะแตก แม้รุ้งแก้วจะเป็นคนที่เขาหลงรัก แต่ความรักตัวเอง มีมากกว่าเลยขู่วันพุธไม่ให้บอกใครเรื่องนี้
“รับปากกูแล้วนะไอ้พุธ ถ้ามึงยังปากสว่างเล่าเรื่อง ไม่ควรเล่าให้คนอื่นฟัง...กูไม่ไว้มึงแน่”
“แค่เหรียญเงินปากผี มึงคิดจะเลิกคบกูเลยเหรอวะไอ้ทศ”
ธงชาติมองมาหวั่นๆ กลัวเพื่อนสองคนจะทะเลาะกันแล้วเสียเรื่อง เลยพยายามไกล่เกลี่ย
“เฮ้ย...ใจเย็น...เอ็งสองคนทะเลาะกันจะยิ่งทำให้ความลับแตกโว้ย ตอนนี้ไอ้ทศก็กำลังจะขายเหรียญได้... แต่ว่าข้าขอร้องเอ็งนะไอ้พุธ เอ็งช่วยเตือนยัยรุ้งด้วยว่าให้ปิดปากเรื่องเหรียญให้ดี อย่าบอกว่าได้มาจากเอ็ง”
วันพุธเริ่มเอะใจเมื่อธงชาติย้ำให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ทศเห็นท่าไม่ดี รีบพูดกลบเกลื่อน
“มึงไม่ห่วงยัยรุ้งเหรอ ถ้าไอ้ผีที่บ้านร้างมันโกรธ มันจะเล่นงานยัยรุ้งด้วย...อย่าลืมว่าข่าวยัยรุ้งทำให้เหรียญนั่นดังขึ้นมานะโว้ย เกิดคนแห่ไปหามันที่บ้านร้างมันรำคาญ จะพานโดนมันหักคอตายกันหมด”
ooooooo
คำเตือนของทศทำให้วันพุธกังวล พยายามโทร.หารุ้งแก้วแต่เธอไม่รับสาย เลยคิดเตลิดไปไกลว่าเลี้ยงจะตามไปทำร้าย ทั้งที่ความจริงรุ้งแก้วปลอดภัยดีและแค่ไปปฏิบัติธรรมโดยไม่ได้บอกใครเท่านั้น
อาคมแวะหาจูหยวนถึงศาลเจ้าเพื่อถามเรื่องเหรียญลายดอกไม้ เพราะเพิ่งเห็นจากข่าวที่รุ้งแก้วรอดตายเพราะเหรียญ แต่คนขับแท็กซี่กลับตายคาที่
“ตกลงเหรียญนั่นดีจริงหรือเปล่า”
“ถ้าไม่ดี เสี่ยคงไม่มาหาอั๊วแต่เช้า”
“ผมจะได้สะสมแล้วก็โก่งราคากับไอ้พวกเซียนพระ”
“ก็ดี...อั๊วจะช่วยเพิ่มพลังให้เหรียญนั่นขลังขึ้นไปอีก...ว่าแต่เสี่ยยินดีเสียเงินค่าทำพิธีกรรมหรือเปล่าล่ะ”
“ถ้าดีจริง ผมไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”
ตกลงผลประโยชน์กันได้ อาคมก็จะกลับ แต่ดันสวนกับมาลินตรงทางเข้าศาลเจ้าพอดี
“กำลังคิดถึงอยู่เลย...มาลิน”
“ลินว่าบ่ายๆจะโทร.หาเสี่ยอยู่เหมือนกัน แหม...ใจเรานี่ตรงกันจังนะคะเสี่ย”
“แล้วผมจะรอ...ว่าแต่วันนี้มาพบซินแสเรื่องอะไรล่ะ”
“ลินก็ต้องมีความลับบ้างสิคะ...แหม”
“ถ้าคิดจะทำเสน่ห์ผมละก็...ไม่ต้องนะครับ...แค่นี้ผมก็จะตายเพราะหลงเสน่ห์คุณอยู่แล้ว”
อาคมส่งสายตาหวานหยดให้ มาลินแสร้งยิ้มตอบแบบมีจริต ก่อนขอตัวเข้าไปหาจูหยวน เอาเงินฟาดหัวปึกใหญ่ ให้ส่งผีตนใหม่มาให้ รวมทั้งขอยาเสน่ห์ที่แรงกว่าเดิมไปกำราบเสริมอีกครั้ง
มาลินได้ยาเสน่ห์ตัวใหม่จากจูหยวนสมใจ และคิดทดลองกับอาคมจนเขาหลงหัวปักหัวปํา ยอมควักกระเป๋าเซ็นเช็คให้เธอถึงหนึ่งล้านบาท มาลินย่ามใจมาก รีบกลับบ้านไปใช้กับเสริม แต่พินทุอรเข้าขัดขวาง เลยโดนฤทธิ์ยาเสน่ห์ไปด้วย พร้อมคำสั่งของมาลินให้ลูกเลี้ยงสาวไปเป็นเมียเมฆา
เหตุการณ์วุ่นวายที่บ้านเสริมทำให้เลี้ยงทนเฉยไม่ไหว ตามไปหารุ้งแก้วถึงสถานปฏิบัติธรรม แม้จะซาบซึ้งใจที่เธอแผ่เมตตาให้เขา แต่ร้อนใจมากกว่าด้วยความเป็นห่วงวันพุธกับพินทุอร จนต้องตามเกาะติดเธอเป็นเงา
แม่ชีที่สถานปฏิบัติธรรมเห็นเงาดำของเลี้ยงตามติดหญิงสาวผู้มาเดินจงกรมก็สะกิดเตือน รุ้งแก้วเลยต้องหาทางออกมาพูดกับเลี้ยงตามลำพัง
“คุณลุงตามหนูมาหรือคะ...หนูอุทิศบุญให้คุณลุง คุณลุงได้รับหรือเปล่าคะ”
“ได้สิ...ฉันปรากฏตัวให้หนูเห็นชัดอย่างนี้ แสดงว่าบารมีฉันเพิ่มขึ้น ฉันไม่ต้องใช้พลังมากเหมือนแต่ก่อนด้วย”
“หนูดีใจค่ะคุณลุง...แต่หนูไม่อยากให้ใครเห็นคุณลุง คนที่นี่ปฏิบัติธรรมกันมาก ตาเขาดีกัน เขาย่อมเห็นคุณลุงนะคะ หนูกลัวคุณลุงจะเป็นอันตราย”
“ฉันไม่เป็นอะไรหรอก ที่นี่มีแต่คนมีเมตตา...แต่...”
“อะไรหรือคะคุณลุง”
“หนูกลับไปบ้านเถอะ...วันพุธกำลังมีอันตราย!”
ooooooo
พินทุอรโดนยาเสน่ห์ของมาลิน ในหัวมีแต่ภาพคลอเคลียกับเมฆาจนแทบไม่เป็นอันทำอะไร เช่นเดียวกับเสริมที่โดนยาเสน่ห์ของมาลินอีกรอบ พร่ำเพ้อถึงแต่เธอจนอุไรหัวหมุนไปหมด...ไม่รู้จะช่วยใครก่อน
วันพุธเป็นห่วงรุ้งแก้วมากจนไม่ได้สนใจคนอื่น นอนกอดเหรียญสีเงินแน่น ทั้งแค้นทั้งอยากรู้ว่าฤทธิ์ของมันจะช่วยเหลือแฟนสาวได้เหมือนที่เคยช่วยเธอจากอุบัติเหตุหรือไม่
แต่ก่อนจะได้ช่วยรุ้งแก้ว เหรียญเงินในมือวันพุธก็ส่องแสงช่วยให้พินทุอรหลุดจากมนตร์สน่ห์ และช่วยกันไม่ให้กวงซึ่งถูกจูหยวนส่งมาช่วยมาลินทำร้ายเขาได้
รุ้งแก้วที่นั่งรถจากสถานปฏิบัติธรรมมาถึงบ้านเสริม ตกใจมากเมื่อเห็นสภาพของทุกคนที่นั่น โดยเฉพาะพินทุอรที่เกือบถูกเมฆาทำมิดีมิร้ายเพราะฤทธิ์ยาเสน่ห์ของมาลิน แถมน้อยก็หึงหวงเมฆาจนคลั่ง อาละวาดทุบตีเขาและพาลจะทำร้ายพินทุอร โชคดีที่อุไรไปขวางทันเวลา
กวงหนีกระเจิงกลับไปหาจูหยวนเพราะเจอฤทธิ์เหรียญเงินของวันพุธ มาลินเจ็บใจมาก แต่ไม่ทันได้ล้างแค้น เมฆาก็แหกปากลั่นบ้านกลางดึก เพราะถูกเลี้ยงเล่นงานจนหลอนนอนแทบไม่ได้
ทุกคนในบ้านเสริมส่ายหน้าหน่ายๆ ก่อนแยกตัวกลับห้องเมื่อเห็นว่าเมฆาแค่โดนผีหลอกเหมือนที่คนอื่นๆเคยโดน มาลินเครียดมาก รอจนทุกคนลับตา จึงได้คาดคั้นความจริงจากน้องชาย
“คงเป็นผีไอ้เลี้ยงน่ะพี่ ผมเห็นหน้ามันไม่ถนัด พี่...เราออกไปอยู่ที่อื่นกันเถอะ สมบัติของไอ้เสริมนี่ หลอกยาก ไปหลอกไอ้เสี่ยอาคมที่มันมาติดพันพี่ดีกว่า”
“ไม่...คนอย่างพี่ไม่เคยแพ้ใคร ต่อให้ไม่ได้อะไรเลย พี่ก็จะไม่ออกไปจากที่นี่อย่างผู้แพ้!”
อุไรแอบเอาน้ำมนต์เก้าวัดไปหยดในน้ำให้เสริมดื่มเพื่อล้างมนตร์เสน่ห์ มาลินไม่ทันสนใจ มัวร้อนใจจะหาทางยึดสมบัติของเสริม จนต้องยืมมืออาคมซึ่งโดนยาเสน่ห์ของเธอเมื่อวันก่อน เมฆาตามไปรั้งไว้ด้วยความเป็นห่วง ไม่เห็นด้วยที่พี่สาวจะใช้มนตร์ดำ แต่มาลิน
ก็รั้นและอยากเอาชนะจนไม่มีแก่ใจจะคิดหาทางอื่น
เหรียญลายดอกไม้หรือเงินปากผีของเลี้ยงถูกอาคมขายทอดตลาดอย่างรวดเร็ว เลี้ยงโกรธมาก แต่พยายามข่มใจไม่ออกไปอาละวาดตามที่หลวงตาอ่ำเคยขอร้อง แต่นับวันก็ยิ่งยากจนแทบทนไม่ได้
มาลินออกจากบ้านแต่เช้า วันพุธกับพินทุอร
โล่งใจมาก แต่ก็ไม่สบายใจ เมื่ออุไรบอกเรื่องพินัยกรรมซึ่งเสริมทำไว้และมาลินกำลังตามหา รุ้งแก้วเสนอให้แฟนหนุ่มแวะไปออฟฟิศของพ่อ เผื่อได้เรียนรู้งานและได้ข้อมูลเรื่องพินัยกรรม จะได้ตัดไฟแต่ต้นลมไม่ให้มาลินนำมาใช้เป็นเครื่องมือเล่นงานพวกเขาได้
ooooooo
