ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

มือปราบเหยี่ยวดำ

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1
  • 2

บรรดลดีใจมากที่แผนแฝงตัวของเขามาถึงส่วนสำคัญที่สุด คือได้ร่วมงานกับแก๊งตี๋ใหญ่ จะได้รวบจับทั้งแก๊ง สมศักดิ์กับอุดมต่างก็ยินดีแต่ไม่วายกังวลเพราะบรรดลต้องเสี่ยงมาก

สมศักดิ์วางแผนอย่างรัดกุม และขอความร่วมมือจากสถานีตำรวจดำเนินสะดวกให้ช่วยเสริมกำลังในปฏิบัติการครั้งนี้ด้วย โดยมีเป้าหมายให้ลูกทีมทุกคนเสี่ยงน้อยและปลอดภัยที่สุด

ตี๋ใหญ่ไม่ได้ระแวดระวังพวกตำรวจ นั่งดื่มและวางแผนปล้นกับสมาชิกแก๊งที่อู่นายฟื้น ทิพย์มาร่วมวงด้วยเหมือนเคย ท่าทางเหมือนกำลังคิดว่าจะร่วมปล้นครั้งนี้ด้วยหรือไม่

“งานใหม่เจ๊จะเอาด้วยหรือเปล่า”

“งานนี้เสี่ยงมากไหมวะ”

“ก็ไม่มากกว่าทุกครั้งหรอก แต่ฉันกะดูแล้ว งานนี้เราน่าจะได้เงินมาแบ่งกันเพียบ เรียกว่าอยู่สบายกันอีกนาน”

“ถ้าเอ็งว่าคุ้มก็เอาด้วยสิวะ”

หนูแวะมาร่วมวงหลังจากนั้น พร้อมแจ้งข่าวเรื่องสมาชิกแก๊งขาจรที่จะร่วมปล้นครั้งนี้ โดยเฉพาะจงหลานชายอาเจ็กที่ดูจะกระตือรือร้นกว่าใคร

“ไอ้จง...หลานอาเจ็กน่ะเหรอ จะไหวเหรอวะ”

ตี๋ใหญ่ถามเสียงเรียบ ต่างจากทิพย์ที่โวยวายเพราะยังไม่ไว้ใจจง

“นั่นสิ...เอ็งเอาใครมา ดูให้มันดีๆหน่อยไม่ได้หรือไง”

หนูส่ายหน้าหน่ายๆกับอคติของทิพย์ “ดูดีแล้วเจ๊...เห็นมันนิ่งๆแต่ไอ้นี่ใจมันกล้า ถ้ายังไม่เชื่อฝีมือมันก็ให้มันทำอะไรง่ายๆก็ได้...อย่างดูต้นทางอะไรพวกนั้น”

ตี๋ใหญ่ขอคิดดูก่อน แต่ไม่ได้ห้ามหากหนูจะพาจงมาร่วมประชุมแผนในวันรุ่งขึ้น

บรรดลตื่นเต้นมากจะได้ทำงานใหญ่ที่รอมานาน ต่างจากอาเจ็กซึ่งเพิ่งรู้เรื่องและโทร.มาหาด้วยความเป็นห่วง

“อาจง...ใจคอลื้อจะบุกรังไอ้พวกนั้นโดยไม่บอกอั๊วสักคำเลยเหรอวะ”

“งานนี้มันอันตรายมาก ฉันเลยไม่อยากดึงเจ็กมาเสี่ยง เพราะต้องเข้าไปอยู่กลางแก๊งตี๋ใหญ่ แล้วก็เสี่ยงกับการจู่โจมของตำรวจด้วย”

“ก็เพราะเสี่ยงน่ะสิวะ อั๊วถึงต้องไปกับลื้อ อาจง... อั๊วน่ะแก่แล้ว เรื่องกลัวตายไม่มีอยู่ในหัวอั๊วแล้ว อย่างน้อยถ้าเกิดอะไรขึ้นกับลื้อก็ยังมีอั๊วคอยช่วย ไม่ใช่ตัวคนเดียวหัวเดียวกระเทียมลีบ ถ้าเกิดมันแย่สุดๆก็ตายด้วยกัน”

“ขอบคุณมากนะเจ็ก เจ็กดีกับฉันจริงๆ งั้นพรุ่งนี้เจ็กมาเจอฉันก่อน แล้วเราค่อยไปบ้านพี่โชติด้วยกัน”

“ไม่มีปัญหา...งั้นแค่นี้แหละ คืนนี้ขอนอนตุนไว้ก่อน เผื่อคืนพรุ่งนี้จะยาว”

อาเจ็กวางสายไปแล้ว ทิ้งให้บรรดลยืนนิ่งเหมือนจะพยายามสงบจิตสงบใจ โดยไม่รู้เลยว่านพวรรณภรรยาคนสวยยืนมองเขาห่างๆด้วยความกังวล เข้าใจลักษณะงานสามีดีแต่อดห่วงไม่ได้...

ooooooo

พวกตำรวจจากกองปราบฯ นำโดยสมศักดิ์ บรรดลและอุดมมาร่วมประชุมกับตำรวจดำเนินสะดวกในวันต่อมา โดยมีวสันต์สารวัตรใหญ่เป็นตัวแทนร่วมวางแผน สมศักดิ์ไม่อยากให้ทุกคนเสี่ยงเกินไป เสนอไม่ให้บุกบ้านโชติซึ่งพวกหนูกับโตซ่อนตัวอยู่ เพราะจะทำให้สมาชิกแก๊งไหวตัว

“ผมวางแผนให้พวกมันออกมาข้างนอกก่อนแล้วค่อยจับกุม”

บรรดลพยักหน้ารับรู้ ก่อนบอกข้อมูลของตน “จากการที่ผมเข้าไปแฝงตัวในแก๊งตี๋ใหญ่ พวกนี้จะมีพฤติกรรมซ้ำเดิมทุกครั้ง คือหลังจากดื่มจนได้ที่แล้ว พวกมันก็จะออกไปเที่ยวผู้หญิงกันต่อ”

“แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่ามันจะไปที่ไหนกัน”

“พวกมันมีที่ประจำครับ ผมเคยไปกับพวกมัน”

จ่ายะถูกเรียกตัวมาช่วยปฏิบัติการครั้งนี้ด้วย และพาอุดมไปอาบอบนวดร้านประจำของชาวแก๊ง สมศักดิ์ไม่อยากให้บุกจับกลางร้านเช่นกันเพราะเกรงจะเป็นอันตรายกับลูกทีมที่แฝงตัวเป็นพนักงานและแขกคนอื่นที่ไม่เกี่ยวข้อง

อุดมรับหน้าที่เจรจากับผู้จัดการร้านอาบอบนวดซึ่งมีสีหน้าตื่นกลัวอย่างเห็นได้ชัด เมื่อได้ยินว่าจะมีการจับตัวอาชญากรคนสำคัญในคืนนี้

“เราบอกได้แค่จะมีตำรวจส่วนหนึ่งแฝงตัวเข้ามาใช้บริการ อีกส่วนจะปลอมตัวเป็นพนักงานในร้าน”

“จะจับกันในนี้เลยเหรอ แล้วจะมีการยิงกันหรือเปล่าครับ”

“ขั้นตอนปฏิบัติการยังไม่สามารถบอกได้ แต่เราสัญญาว่าทุกคนในร้านจะปลอดภัย”

ผู้จัดการร้านอาบอบนวดลำบากใจไม่น้อย แต่ไม่มีทางเลือกนอกจากยอมร่วมมือกับตำรวจ อุดมเข้าใจความรู้สึกดี ยิ้มและตบบ่าให้กำลังใจ

“ขอบคุณนะครับที่ให้ความร่วมมือกับตำรวจ”

แผนแฝงตัวตำรวจในร้านอาบอบนวดได้รับความร่วมมืออย่างดี สมศักดิ์จึงคิดแผนขั้นต่อไป

“เราจะรอจนกว่าพวกมันออกมาจากร้าน จากนั้นบรรดลก็หาทางต้อนพวกมันไปที่แท็กซี่ที่เราเตรียมไว้”

บรรดลพยักหน้ารับคำสั่ง “พวกมันมีหลายคน คงต้องเตรียมแท็กซี่ไว้มากกว่าหนึ่งคัน”

“เราจะเช่าแท็กซี่สามคัน ไม่ต้องเอาคนขับ คนของเราจะเป็นโชเฟอร์เอง มีใครอาสาทำหน้าที่นี้บ้าง”

นายตำรวจหลายนายยกมืออาสาด้วยความเต็มใจ อยากมีส่วนร่วมกับคดีตี๋ใหญ่ สมศักดิ์มองมาด้วยความชื่นชมและขอบคุณ แต่ไม่วายกำชับให้ระวังตัว

“จำไว้ให้ดี...หน้าที่นี้เสี่ยงอันตรายมาก ถ้าพลาดก็อาจถึงตาย ดังนั้นต้องไม่ประมาท มีสติอยู่ตลอดและมีอาวุธปืนอยู่ใกล้มือพร้อมจะยิงในทุกวินาที”

ooooooo

สมศักดิ์นำแผนทั้งหมดไปรายงานนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่เพื่อขออนุมัติปฏิบัติการ ซึ่งได้รับความเห็นชอบอย่างดี แต่กระนั้นก็ต้องเตรียมความพร้อมเผื่อเกิดเหตุไม่คาดฝัน

บรรดลปล่อยให้ลูกทีมตำรวจคนอื่นเตรียมการตามแผน ส่วนตัวเองปลอมตัวเป็นจงไปสมทบอาเจ็ก และมุ่งหน้าไปบ้านโชติเพื่อประชุมแผนการปล้นกับชาวแก๊งตี๋ใหญ่

หนูเต็มใจต้อนรับจงกับอาเจ็กเพราะคุ้นเคยมาพักใหญ่ ต่างจากโต...ทำหน้าบอกบุญไม่รับเพราะยังไม่ไว้ใจจง บรรดลในคราบจงหลานชายอาเจ็กต้องเปิดฉากชวนคุย

“สวัสดีเฮีย...ฉันขอไอ้หนูมันมาทำงานนี้เองแหละ”

“กูไม่ได้ถาม”

อาเจ็กเห็นหน้าโตก็พยายามไกล่เกลี่ย

“เฮ้ย...อะไรกันวะโต นี่ยังไม่เลิกระแวงมันอีกเหรอวะ ไม่เอาน่า...คนกันเองทั้งนั้น”

หนูพยักเพยิดเห็นด้วยกับอาเจ็ก

“ใช่...ถ้าฉันไม่ไว้ใจ ฉันไม่กล้าชวนมันมาทำงานหรอก เออ...ว่าแต่ป่านนี้ทำไมเฮียตี๋ยังไม่มาอีกล่ะ”

“มึงถามกู...แล้วกูจะไปถามใครวะ”

ไม่มีใครรู้ว่าตี๋ใหญ่หายหัวไปไหน นอกจากทิพย์ที่ตามเขาไปหาอาจารย์ทองเพื่อดูฤกษ์ปล้นและตรวจดวงชะตา อาจารย์ทองมีสีหน้าเคร่งเครียด เมื่อเห็นจากญาณพิเศษว่าจอมโจรใหญ่จะมีเคราะห์

“จะมีคนนำความตายมาให้พวกเอ็ง”

“มันเป็นใคร”

“คนที่เป็นศัตรูของเอ็งมาโดยตลอด”

ทิพย์หน้าเสีย ถามเสียงเข้ม “ถ้าอย่างนั้นงานนี้...”

“ล้มเลิกซะ...แล้วจากนี้ไปห้ามไว้ใจใครเด็ดขาด!”

“เหตุการณ์ที่จะเกิดร้ายแรงมากไหมอาจารย์”

“มากจนเอ็งนึกไม่ถึงเลยล่ะไอ้ตี๋”

“แล้วฉันควรทำยังไง”

“เก็บตัว...เลิกติดต่อกับทุกคนสักพัก เอาล่ะ...พวกเอ็งกลับกันไปได้แล้ว”

เหล่าสมาชิกแก๊งรอการมาถึงของตี๋ใหญ่ด้วยใจจดจ่อ แต่เลยเวลานัดหลายชั่วโมง จอมโจรใหญ่ก็ไม่โผล่ รวมทั้งทิพย์ที่ชาวแก๊งเดาว่าน่าจะหายไปด้วยกัน สมชาวแก๊งขาจรที่มาร่วมปล้นอีกครั้งอดบ่นไม่ได้ ไม่ใช่แค่เรื่องตี๋ใหญ่มาช้า ยังเรื่องวาฬอดีตสมาชิกที่หักหลังแก๊งบอกพวกตำรวจจนเกือบถูกรวบทั้งแก๊ง

ไม่มีใครใส่ใจเรื่องวาฬเพราะยังแค้นใจเรื่องอีกฝ่ายให้การซัดทอดกับตำรวจ โดยเฉพาะหนูที่เห็นว่าเรื่องผ่านมานานแล้ว เวลานี้ชาวแก๊งควรพุ่งความสนใจที่การปล้นครั้งใหม่มากกว่า

ooooooo

คำทำนายของอาจารย์ทองทำให้ตี๋ใหญ่ต้องคิดหนัก และตัดสินใจกลับไปอู่นายฟื้นพร้อมทิพย์ โดยไม่สนใจชาวแก๊งที่รออยู่บ้านโชติ ทิพย์ทนอึดอัดใจไม่ไหว โพล่งเสียงเรียบ

“ถ้าจะล้มเลิกก็โทร.ไปบอกไอ้พวกนั้นสิวะ”

“ฉันยังไม่แน่ใจน่ะเจ๊ ตอนนี้ฉันใกล้หมดตัวแล้ว ยังไงก็ต้องลงมือทำอะไรสักอย่าง”

“แต่มันอาจได้ไม่คุ้มเสียนะ”

“ไม่เป็นไรหรอก ยังไงฉันก็เสี่ยงมาทั้งชีวิตแล้ว ต้องเสี่ยงอีกสักครั้งจะเป็นไรไป”

“งานนี้เอ็งกะจะทำอะไร”

“ปล้นธนาคารที่ชลบุรี ฉันไปดูลาดเลามาแล้วสองครั้ง ดูทางหนีทีไล่ไว้หมดแล้ว แต่กำลังคิดว่าจะเปลี่ยนแผนใหม่ก็เลยยังไม่อยากบอกอะไรไอ้พวกนั้น”

“ถ้าคืนนี้เอ็งไม่ไปหาพวกมันก็ค้างที่นี่ซะด้วยกันสิ”

“ไม่ดีกว่าเจ๊ ฉันไปหาที่เงียบๆนั่งคิดอะไรคนเดียวดีกว่า”

“เออ...ตามใจเอ็งแล้วกัน”

ทิพย์แอบเซ็งนิดหน่อยเมื่อตี๋ใหญ่ปฏิเสธจะค้างด้วย รู้โดยไม่ต้องถามว่าเขาคงไปกกเมียคนไหนสักคน!

คืนเดียวกันที่บ้านบรรดล...เรือนหอของเขากับนพวรรณภรรยาคนสวย พยาบาลสาวยืนมองภาพคู่ของตัวเองกับสามีด้วยแววตาว้าวุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก เขาไม่กลับบ้านคืนนึงแล้ว และคืนนี้ก็คือคืนปฏิบัติการ

นพวรรณคิดถึงเหตุการณ์เมื่อหลายวันก่อน ตอนบรรดลช่วยเธอติดภาพคู่นี้บนผนังบ้าน เขาเป็นสามีที่ดี ดูแลเอาใจใส่เธอทุกอย่าง และสิ่งที่เขาขอจากเธอคืนนั้นก็ทำให้เธออดยิ้มคนเดียวไม่ได้

“ตอนนี้บ้านเรามีเกือบครบทุกอย่าง...ขาดก็แค่อย่างเดียว”

“อะไรเหรอคะ”

“เจ้าตัวเล็กๆที่จะมาวิ่งเล่นแถวนี้ไง”

บรรดลพูดพลางส่งสายตากรุ้มกริ่ม นพวรรณเขินมากจนต้องแซวเขากลบเกลื่อน

“แหม...คุณนี่ใจร้อนจังเลยนะคะ”

“อย่างน้อยคุณจะได้มีเพื่อน ไม่เหงาเวลาที่ผมมีงานดึกๆยังไงล่ะ”

“ดูท่าว่าคงจะเป็นอย่างนั้นบ่อยๆซะด้วยสิ กลับดึก กลับค่ำ กลับเช้า หรือไม่ก็ไม่กลับเลย”

“คุณก็รู้...งานที่ผมทำ เราแทบไม่รู้ล่วงหน้าว่าจะเกิดอะไรในอีกหนึ่งนาทีข้างหน้า เราต้องเตรียมตัวตลอดเวลา”

“ค่ะ...วรรณเข้าใจ ขออย่างเดียว ขอให้ทุกครั้งที่ออกไป คุณกลับมาบ้านอย่างปลอดภัยเท่านั้น”

บรรดลดึงเธอมากอดแน่น รับปากเสียงหวานแต่หนักแน่น “ครับ...ผมสัญญาว่าเมื่อใดก็ตามที่ต้องเสี่ยงชีวิต ผมจะนึกถึงคำของคุณ...และจะระลึกไว้เสมอว่าชีวิตผมไม่ได้เป็นของผมคนเดียว...แต่เป็นของคุณด้วย”

ooooooo

เพราะตี๋ใหญ่ไม่ไปร่วมวางแผนที่บ้านโชติตามนัด ทำให้แผนดักจับของพวกตำรวจต้องเลื่อนเวลาตามแบบไม่มีกำหนด สมศักดิ์กับอุดมที่รอในร้านอาบอบนวดอดกังวลไม่ได้ เพราะบรรดลเงียบไปนานหลายชั่วโมง

อุดมเริ่มนั่งไม่ติดเพราะเป็นห่วงเพื่อนรักอย่าง

บรรดล แต่ไม่ทันหาทางติดต่อ เนตรดาวก็โทร.มาทวงถามเรื่องนัดกินข้าวกับเธอและแม่ อุดมหน้าเสียเพราะเพิ่งนึกได้ว่ามีนัดกับพวกเธอ ได้แต่ขอโทษขอโพยยกใหญ่ แต่บอกเหตุผลไม่ได้ ซึ่งเนตรดาวก็เข้าใจดีและมั่นใจว่าเขาต้องติดงานราชการลับ!

แม่ของเนตรดาวไม่ได้เคืองอุดมและยอมให้โอกาสเขา แต่อุดมคิดมากไปแล้ว วิตกกังวลจนจ่ายะกับลูกทีมตำรวจคนอื่นต้องช่วยกันปลอบ ไม่ให้คิดมากและใช้ความจริงใจเอาชนะใจเนตรดาวกับแม่ให้ได้

บรรดลไม่รู้เรื่องกลุ้มใจของเพื่อนรัก มัวหว่านล้อมให้ชาวแก๊งไปเที่ยวอาบอบนวด เมื่อเห็นว่าตี๋ใหญ่คงไม่มาแน่ โตไม่เห็นด้วย อยากให้แยกย้าย แต่หนูกับอาเจ็กช่วยกันกล่อมจนต้องยอมไปแบบเสียไม่ได้

พวกตำรวจที่เฝ้ารอในร้านอาบอบนวดตื่นตัวเต็มที่เมื่อเห็นบรรดลในคราบจงมาถึงพร้อมแก๊งตี๋ใหญ่ แม้จะไร้เงาหัวหน้าแก๊งอย่างตี๋ใหญ่ แต่สมาชิกคนสำคัญหลายคน โดยเฉพาะหนูกับโตก็มาร่วมสังสรรค์ด้วย

ผู้จัดการร้านสวมบทบาทที่ได้รับมอบหมายอย่างแนบเนียน ไม่กระโตกกระตากให้ชาวแก๊งไหวตัวแบบที่ทางตำรวจต้องการทุกอย่าง เช่นเดียวกับบรรดลในคราบจงที่รับบทสมาชิกแก๊งคนใหม่ที่อยากรู้อยากเห็นทุกเรื่อง

ระหว่างที่อาเจ็กกับหนูสนใจเลือกผู้หญิงมาบริการคืนนี้ โตเลือกจะเปิดอกกับจงอย่างจริงจังเป็นครั้งแรก

“แน่ใจเหรอวะที่ว่าจะไปปล้นด้วยกันน่ะ”

“แน่ใจ”

“เปลี่ยนใจเถอะวะ...เป็นโจรน่ะ ลงได้ทำทีนึงแม่งก็เหมือนโดนสาป ต้องทำไปตลอด”

“แล้วทำไมใครๆถึงอยากจะเป็นกันนักล่ะ”

“เงินกับความตื่นเต้นไง แรกๆก็สองอย่างนี้แหละ แต่นานไปก็แค่เงินเท่านั้น เงินมันได้มาง่ายจริง พอรู้ตัวว่าคิดผิดก็ไม่มีโอกาสแก้ตัวแล้ว”

โตพูดอย่างขมขื่น ก่อนตวาดเสียงเข้มเมื่อเห็นว่าจงยังไม่ยอมเปลี่ยนใจ

“หลังจากคืนนี้...อย่ากลับมาให้กูเห็นหน้าอีก!”

ไม่ใช่แค่คอยกันท่าและกดดัน โตยังจับผิดจงตลอดเวลา จนพวกตำรวจซึ่งเฝ้าสังเกตการณ์หายใจไม่ทั่วท้อง กลัวบรรดลในคราบจงถูกจับได้ แต่กระนั้นโชคก็เข้าข้างพวกตำรวจ เมื่อบรรดลสบช่องปลีกตัวออกจากชาวแก๊งจนได้ ด้วยการเลือกเข้าห้องกับตำรวจหญิงที่แฝงตัวมาเป็นสาวบริการในอาบอบนวด

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"พิ้งค์พลอย" พลิกคาแรกเตอร์ ตบเป็นตบ วีนเป็นวีน ให้คนดูสะใจ ใน "รหัสริษยา"

"พิ้งค์พลอย" พลิกคาแรกเตอร์ ตบเป็นตบ วีนเป็นวีน ให้คนดูสะใจ ใน "รหัสริษยา"
27 พ.ย. 2563

01:20 น.

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันศุกร์ที่ 27 พฤศจิกายน 2563 เวลา 08:02 น.