นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    มธุรสโลกันตร์

    SHARE

    ภูผาหรือเสือผารู้สึกผิดไม่น้อยที่ต้องฆ่าปิดปากสมุนของผจงแต่เพื่อภารกิจใหญ่ที่รอคอยเขาจึงต้องทำ

    หลังจัดการศพสมุนของผจง เสือหนุ่ม เจ้าของฉายาโรบินฮู้ดก็กลับหมู่บ้านทันเห็นภาพคุ้นเคยที่บ้านเสือผัน ลำเจียกกับผจงนั่งล้อมวงกินข้าวกับเสือผันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา

    แม้ภูผาจะได้ชื่อว่าเป็นลูกชายคนหนึ่งของเสือผัน แต่เขาไม่เคยได้รับความห่วงใยเหมือนที่ผจงได้ เขาเคยน้อยใจพ่อกับพี่ชาย กระทั่งวันหนึ่งเมื่อหลายปีก่อนความจริงก็ถูกเปิดเผยโดยครูลอย

    ภูผาจำวันนั้นได้ดี ครูลอยพาเด็กชายภูผาตัวน้อยไปเรียนหนังสือและฝึกทำสมาธิในป่าลึกเหมือนเคย กระทั่งเด็กชายสมาธิแตกเพราะเห็นภาพหลอนในหัว

    “จิตเอ็งแตกซ่านอีกแล้วรึไอ้ผา”

    “จ้ะพ่อครู ทุกครั้งที่นั่งสมาธิฉันได้ยินเสียงปืน...แล้วเห็นเด็ก...มันผุดขึ้นในหัวฉัน”

    ครูลอยลอบถอนใจยาวก่อนตัดสินใจบอกความจริงบางส่วนกับลูกศิษย์ตัวน้อย

    “เอ็งเป็นคนมีบุญนะไอ้ผา เอ็งมีญาณหยั่งรู้แม้ตอนนั้นเอ็งจะยังจำความไม่ได้”

    “เด็กนั่นเป็นใคร”

    “ตัวเอ็งเมื่อแรกเกิด”

    “แล้วทำไมฉันไปอยู่ที่นั่นไม่ใช่ที่หมู่บ้านของเรา...ทำไมล่ะครู”

    คำถามนั้นไม่มีคำตอบกระทั่งวาระสุดท้ายครูลอย เด็กชายภูผาจึงมีโอกาสรู้ความจริงอันน่าตกตะลึง

    “ผา...ถึงเวลาที่ข้าต้องบอกความจริงกับเอ็ง เอ็งไม่ใช่ลูกของเสือผันและลำเจียก”

    “แล้วพ่อแม่ฉันเป็นใคร พ่อเสือผันเอาฉันมาจากไหน”

    “ข้าไม่รู้หรอก เสือผันเพียงคนเดียวที่รู้ชาติกำเนิดของเอ็ง”

    ภาพการตายของครูลอยยังติดตา ภูผาหรือเสือผาดึงตัวเองจากอดีต มองไปทางบ้านเสือผันแล้วพึมพำ

    “ข้าไม่มีเลือดเนื้อเชื้อไขของพวกเอ็ง...ข้าไม่ใช่โจร!”

    ooooooo

    หลังจัดการความรู้สึกตัวเองภูผาก็กลับไปนอนอย่างสบายใจ จะมีห่วงก็ภาระหมาดๆอย่าง ม.ล.เพชรน้ำผึ้งที่หมั่นก่อเรื่องไม่เว้นวัน อย่างเช่นเช้านี้เธอก็ฉวยโอกาสตอนเขาหลับหนีออกจากบ้าน

    ภูผาหรือเสือผาได้ยินเสียงฝีเท้าว่าที่เมียจึงแอบตามไปดักรอตรงทางออกจากหมู่บ้าน

    เพชรน้ำผึ้งตกใจมากหวีดร้อง “ว้าย! มาได้ไง โผล่มายังกะผี”

    “หน้าอย่างฉัน น้อยๆก็รุกขเทวดา”

    “เมื่อกี้นายนอนหลับอยู่ในบ้านแล้วมาโผล่นี่ได้ไง”

    “ได้ยินเสียงเท้าเธอเดินก็เลยตื่น ออกมาเห็นเธอย่องๆหลบๆ...จะไปไหน”

    ภูผาถามเสียงเข้ม หม่อมหลวงสาวหน้าเจื่อน ใจเสียแต่ยังเลือกจะโกหก

    “เอ่อ...ไปทำความรู้จักเพื่อนบ้าน พ่อฉันทำงานการทูตท่านเคยสอนว่าไปอยู่ไหนให้ผูกมิตร มิตรภาพและความจริงใจจะเป็นสายใยแห่งความสัมพันธ์ที่ดี ฉันคิดว่าไหนๆฉันต้องอยู่ที่นี่ก็ควรจะทำความรู้จักกับชาวโจร...เอ่อ...ชาวบ้าน”

    พูดพลางหมุนตัวไปอีกทาง ภูผาตามไปดักหน้าดักคอเสียงเรียบ “ทางนี้ไม่มีบ้านคน”


    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    พริกกับเกลือ EP.13 "ดิ่ง" สูญเสียพ่อ "จี๊ด" คอยอยู่เคียงข้างเป็นกำลังใจ

    พริกกับเกลือ EP.13 "ดิ่ง" สูญเสียพ่อ "จี๊ด" คอยอยู่เคียงข้างเป็นกำลังใจ
    5 ธ.ค 2564

    01:27 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอาทิตย์ที่ 5 ธันวาคม 2564 เวลา 08:57 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์