ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

มาดามดัน

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ไม่ทันขาดคำติณณภพก็มาปรากฏตัวตรงหน้า พุชชี่ชะงักงันไม่คิดจะเจอเขาในสถานการณ์แบบนี้  หนูดอกหน้าจ๋อย สารภาพเสียงอ่อยว่าเป็นต้นคิดเรื่องทั้งหมด “หนูขอโทษด้วยค่ะ หนูไม่รู้ว่ากัปตันไปรู้มาจากไหนว่ามาดามมาปารีส พอกัปตันเขาโทร.ถามหนู มาดามก็รู้นิสัยหนูโกหกคนหน้าตาดีไม่เป็น” พุชชี่มองทางเขาด้วยแววตาอ่อนใจ หนูดอกรีบสะกิด “คุยกับกัปตันเถอะค่ะ ตอนนี้หัวใจของมาดามกำลังต้องการการตัดสินใจ”

พุชชี่เลี่ยงไปเดินคุยกับติณณภพอีกด้านหนึ่ง แต่เธอกลับไม่ยอมพูดอะไรมากนักเพราะกำลังกลุ้มเรื่องเน็กซ์ กัปตันหนุ่มเห็นท่าทางเซื่องซึมก็นึกรู้ว่าเธอคงมีอะไรในใจ แต่คิดเข้าข้างตัวเองว่าเป็นเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาที่ยังค้างคา พุชชี่ปฏิเสธแล้วตั้งท่าเดินหนี เขารีบคว้าข้อมือเธอไว้ ขอร้องว่าอย่าเดินจากไปอีกเลย

“ปล่อยเถอะค่ะพี่ติณ ถ้ามีคนเห็นเราแบบนี้แล้วไปบอกมาดามของพี่ น้องไม่อยากเป็นตัวปัญหาอีก”

“มาดามของพี่...น้องหมายถึงผู้หญิงที่พ่อเลี้ยงพี่เตรียมไว้เป็นว่าที่เจ้าสาวน่ะเหรอ” พุชชี่พยักหน้ารับ ติณณภพถอนใจยาวดึงมือเธอมากุม “ถ้าพี่จะให้ผู้หญิงสักคนมาเป็นมาดามของพี่ ก็คงมีแต่มาดามพุชชี่คนเดียวเท่านั้น”

ฝ่ายเจ๊เมี่ยงกลับไปพักจิบชาพร้อมคุ้กกี้หอมกรุ่นที่บ้านพัก แพตตี้ไม่สบอารมณ์นักที่ต้องอยู่เฉยๆรอเวลา

“แหม...หนูขา ที่ตอนนี้เจ๊มานั่งชิวได้เนี่ย เพราะเจ๊มั่นใจแล้วว่าสองคนนั่นพร้อมจะฟีเจอริ่งกันได้ทุกเมื่อ เพราะฉะนั้นเราก็ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน” แพตตี้ย้อนเคืองๆว่าให้ปล่อยไปแบบนี้น่ะหรือ “ใช่จ้ะ...แผนเจ๊จากนี้คือปล่อยให้พวกมันตายใจคิดว่าไม่มีใครตามมารู้มาเห็น พอพวกมันสำลักความสุข เราก็ตามไปสแกนกามเก็บทุกฉากทุกช็อต เอาไปประจานให้นังพุชชี่มันไม่มีที่ยืนในวงการอีก”

แพตตี้ไม่ค่อยเชื่อน้ำมือนัก ไม่ทันแขวะอะไรหนูดอกก็โผล่มากวนประสาท เจ๊เมี่ยงขยิบตาให้ซุปตาร์สาวไปซ้อมการแสดงเตรียมคัดตัววันรุ่งขึ้น หนูดอกมองตาม ยิ้มร้ายแล้วเดินไปจีบปากจีบคอพูดกับเจ๊เมี่ยง

“ดีจริง...หนูก็นึกเป็นห่วงอยู่ กลัวเจ๊จะเอาแต่ชวนเด็กไปวิ่งเล่นจับผิดคนอื่น งานการไม่สนใจ คิดว่าตัวเองเจ๋ง ตัวเองแน่ แต่แห้วจะมาเสิร์ฟตรงหน้าไม่รู้ตัว” เจ๊เมี่ยงขมวดคิ้วไม่เข้าใจว่าเรื่องอะไร “เมื่อกี้นี้หนูแวะบริษัทหนังมา เห็นทีมงานเขาเรียกตัวจอง อึม ยอง นางเอกซุปตาร์เกาหลีมาคัดตัวบทเดียวกับแพตตี้ หนูนึกว่าเจ๊รู้เรื่องนี้แล้วซะอีก”

หนูดอกเดินเริ่ดเชิดหน้าออกไปแล้ว ทิ้งเจ๊เมี่ยงให้กระทืบเท้าเร่าๆคนเดียวอย่างแค้นใจ...โอ๊ย...เจ๊จะบ้าตาย!

ฟากพุชชี่กลับไปพักที่โรงแรมหลังแยกกับติณณภพ เน็กซ์หอบดอกไม้ช่อโตมาเคาะหน้าห้อง “วันนี้ผมแวะร้านดอกไม้ กลิ่นดอกไฮยาซินท์นี้หอมติดจมูกดีเลยซื้อมาฝาก ป้าเอาไว้ปักแจกันในห้องนอนสิจะได้รู้สึกสดชื่น”

พุชชี่มองดอกไม้แสนสวยด้วยใจที่เต้นไม่เป็นส่ำ เน็กซ์ไม่รอช้าจับมือเธอมารับช่อดอกไม้ไปพร้อมอวยพร

“คืนนี้นอนหลับพักผ่อนเยอะๆนะป้า ไว้พรุ่งนี้ผมจะเล่าให้ฟังว่าวันนี้ผมไปได้เบาะแสอะไรมา”

เน็กซ์ถือโอกาสจูบหลังมือเธอเบาๆแล้วกลับห้อง ทิ้งพุชชี่ให้หน้าแดงอุ่นวาบไปทั้งตัวด้วยความเขิน...

ooooooo

แพตตี้ตื่นเช้าด้วยความั่นใจสุดฤทธิ์จะไปคัดตัวเป็นนักแสดงไทยโกอินเตอร์ แต่ฝันต้องสลายเมื่อเจ๊เมี่ยงกระซิบบอกก่อนเข้าทดสอบว่าเธอต้องแข่งกับนักแสดงสาวชื่อดังชาวเกาหลี ซุปตาร์สาวตัวเกร็งใจสั่นขึ้นทันทีเพราะสถานการณ์เริ่มไม่แน่นอน เจ๊เมี่ยงต้องปลอบให้ใจเย็นเพราะฝีไม้ลายมือเธอก็ไม่เป็นรองใคร

“เอาน่า...เจ๊มั่นใจว่างานนี้หนูได้โกอินเตอร์แน่ ใช้ความสามารถที่ปะทุอยู่ในตัวหนูเล่นงานซุปตาร์เกาหลีให้หงายเงิบไปเลย” เจ๊เมี่ยงจับไหล่ให้เธอทำสมาธิ “จำคาถานี้เจ๊ไว้ให้ดี รับรองผ่านฉลุยแน่ เด็กเจ๊เมี่ยง...ถ้าไม่เริ่ดก็เชิดใส่!”

ขณะที่แพตตี้สู้ขาดใจ เน็กซ์เดินคุยกับหนูดอกซึ่งมาหาถึงโรงแรมแต่เช้า ผู้ช่วยสาวเล่าเรื่องแพตตี้ว่าต้องคัดตัวแข่งกับนักแสดงสาวชาวเกาหลี ซุปตาร์หนุ่มไม่ห่วงเลยเพราะรู้จักนิสัยเพื่อนสาวดีว่าสู้ไม่ถอยถ้าโดนท้าทาย แต่ที่กังวลกว่าคือเรื่องพุชชี่ หนูดอกอ้ำๆอึ้งๆ ไม่กล้าบอกแผนการล่าสุดของมาดามคนดัง เน็กซ์ไม่ติดใจและพูดถึงเบาะแสเพิ่มเติมเรื่องพ่อที่สืบได้เมื่อวาน “ผมเจอคนที่เคยอยู่ตึกเดียวกับพ่อ เขาบอกว่าพ่อย้ายออกจากปารีสนานแล้ว”

เน็กซ์ตั้งใจจะตามหาพ่อเรื่อยๆจนกว่าจะเจอ หนูดอกตาโตเพราะคิดว่าคงต้องใช้เวลานานมาก “แค่ในปารีสยังหาเลือดตาแทบกระเด็น ทั้งประเทศฝรั่งเศสไม่ใช่เล็กๆนะคะ” เน็กซ์ยืนยันไม่เปลี่ยนใจ ต่อให้อยู่เป็นปีเขาก็ต้องอยู่ “พี่เข้าใจคุณน้องค่ะ เอาเป็นว่าไปหามาดามก่อนแล้วกันนะ มาดามรออยู่แถวนี้ เขามีวิธีช่วยคุณน้อง ไปเถอะค่ะ”

หนูดอกแยกกลับบ้านพักแล้ว ไม่อยากไปเป็นพยานรู้เห็นเรื่องรักสามเส้า เน็กซ์ใช้เวลาไม่นานก็เจอมาดามคนดังยืนเหม่อแถวริมแม่น้ำแซน พุชชี่มีท่าทีห่างเหินและเฉยชาบอกว่ากำลังช่วยคิดวิธีหาพ่อเขา เน็กซ์ไม่ติดใจท่าทางแปลกๆ ปราดไปลากข้อมือเธอกลับโรงแรมเพื่อเก็บกระเป๋าออกจากปารีส

“ป้าไม่ต้องคิดอะไรแล้ว เมื่อคืนผมวางแผนคร่าวๆว่าจะเริ่มจากเมืองใกล้ๆก่อน เพราะได้เบาะแสมา”

“ฟังฉันก่อนเน็กซ์ ออกจากปารีสไปตามหาพ่อเป็นเรื่องใหญ่ ลำพังเราสองคนทำเองไม่ได้หรอก”

“ทำไมจะไม่ได้ เงินค่าตัวผมทำงานมาตลอดช่วยให้เราอยู่เป็นปีได้สบายๆไม่ใช่เหรอ”

“เราอยู่ด้วยกันนานๆแบบนั้นไม่ได้หรอก ฉันถึงต้องหาคนมาช่วยให้ทุกอย่างมันง่ายและเร็วขึ้น”

เน็กซ์นิ่วหน้าไม่เข้าใจว่าใครคือตัวช่วย ไม่ทันซักติณณภพก็ปรากฏตัว แถมทำตัวแนบชิดพุชชี่จนเน็กซ์เจ็บจี๊ด

“พุชชี่เล่าเรื่องพ่อเธอให้ฉันฟังแล้ว ฉันคิดว่าพอช่วยได้เพราะพ่อเลี้ยงฉันรู้จักคนเยอะ” พุชชี่รีบสนับสนุนจะได้พักบ้านติณณภพระหว่างนั้น เน็กซ์กัดฟันตอบทั้งน้ำตา

“ขอบคุณ...แต่พ่อผม ผมตามหาเขาเองได้ ไม่ต้องให้ใครช่วย”

เน็กซ์ประกาศกร้าวแล้วเดินจากไปไม่เหลียวหลัง พุชชี่ได้แต่มองตามเครียดๆ เข้าใจดีว่าเขาต้องเจ็บปวดมากแค่ไหน แต่ก็พูดไม่ออกเพราะไม่อยากเอาตัวไปพัวพันกับเขาให้มากกว่านี้...เดี๋ยวจะเลยเถิดไปกันใหญ่!

ooooooo

เจ๊เมี่ยงกับแพตตี้เดินหน้าจ๋อยกลับบ้านพัก ผิดหวังมากที่ต้องชวดงานโกอินเตอร์ให้นักแสดงเกาหลี หนูดอกรออยู่แล้ว ปราดมาดักหน้าแล้วถามเพราะความอยากรู้จริงๆว่าผลตัดตัวเป็นเช่นไร แพตตี้สะเทือนใจ ส่วนเจ๊เมี่ยงปรี๊ดแตก เข้าใจว่าผู้ช่วยสาวจงใจถามกวนประสาท หนูดอกส่ายหน้ายิกๆพลางแก้ตัวเสียงอ่อน

“หนูก็อยากแสดงความยินดีกับเจ๊นี่คะ เรื่องแบ่งฝักแบ่งฝ่ายไม่ถูกกันมันไม่เกี่ยวกับชื่อเสียงของประเทศค่ะ”

“แต่งานนี้ฉันอยากฉลองสองต่อสองกับเด็กฉัน ไปกันเถอะแพตตี้ ไปหาร้านหรูๆเปิดแชมเปญฉลองกันดีกว่า”

เจ๊เมี่ยงควงแพตตี้ออกไปแล้ว หนูดอกสงสัย ท่าทางสองผู้จัดกับซุปตาร์สาวเหมือนไม่ค่อยตื่นเต้นนัก

แพตตี้เดินตามเจ๊เมี่ยงเข้าร้านอาหารหรูกลางใจเมืองปารีสด้วยสภาพเซ็งสุดขีด ไม่เข้าใจแม้แต่น้อยว่าจะมาฉลองทำไมเพราะชวดงานไปแล้ว เจ๊เมี่ยงเห็นซุปตาร์สาวเหวี่ยงไม่เลิกเลยแหวเข้าให้ แพตตี้โต้กลับไม่ยอม แถมร้องไห้เสียงดังจนเจ๊ดันใจเสีย พยายามปลอบอยู่นานแต่ไม่ค่อยได้ผลนัก แพตตี้โพล่งออกมาอย่างเหลืออด

“ไม่ต้องพูดเลย...หนูทนไม่ไหวแล้ว รักผู้ชายเขาก็ไปหลงผู้หญิงแก่กว่า หวังจะโกอินเตอร์ก็แพ้นังเกาหลีอีก”

ขาดคำก็ร้องไห้โฮจนลูกค้าคนอื่นแตกตื่น เจ๊เมี่ยงสะดุ้งเฮือก หันซ้ายแลขวาเลิ่กลั่ก...โอ๊ย...เจ๊จะทำยังไงดี!

เวลาเดียวกันที่ห้องวีไอพีของร้านอาหาร...จัตวามาเฟียชื่อดังกำลังทานมื้อเที่ยงสุดหรู โดยมีแอ๋มกะเทยร่างยักษ์เลขาคนสนิทรายงานกำหนดการมากมายหลายอย่างหลังจากนี้ แต่ที่ไฮไลต์สุดคงเป็นนัดกับสาวผมบลอนด์ตาฟ้าในห้องพักหรูกลางใจเมือง แต่มาเฟียคนดังต้องหมดอารมณ์เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้โวยวายของผู้หญิงคนหนึ่ง เมื่อออกไปดูจึงได้เห็นภาพกะเทยไทยร่างยักษ์อย่างเจ๊เมี่ยงพยายามปลอบขวัญหญิงสาวหน้าตาดีคนหนึ่งอยู่

“หยุดร้องเถอะค่ะคุณแพตตี้ เจ๊ขอโทษ เจ๊ไม่ตั้งใจ เจ๊ก็หงุดหงิดเหมือนหนูนั่นแหละ โอ๋ๆนะคะ...อายคนอื่นเขา”

“เจ๊ไม่รู้หรอกว่ามันน่าเสียใจแค่ไหน หนูมาที่นี่หวังได้ทั้งงานและแฟนกลับ ไม่ได้จะมากินแห้วไกลถึงปารีสนะ”

“เอาน่า...เจ๊สัญญา เจ๊จะหาทางทำให้หนูได้อย่างที่หนูต้องการ”

แพตตี้ไม่ค่อยเชื่อน้ำมือนัก เจ๊เมี่ยงเองก็จนปัญญาจะช่วยเพราะไม่รู้จักใครที่นี่ จัตวาได้ยินทุกอย่างและติดใจความสวยน่ารักของแพตตี้เลยเสนอตัวเข้าช่วย เจ๊ดันคนดังตาเหลือก ยิ่งเห็นแอ๋มยืนประกบนายไม่ห่างยิ่งทำหน้าไม่ถูก สังหรณ์ใจลึกๆว่าอาจเกิดเรื่องไม่ดี ซึ่งก็ไม่เกินความคาดหมาย เมื่อจัตวาได้ยินเรื่องการสอบตกของแพตตี้เลยอาสาเคลียร์ให้ เจ๊เมี่ยงรีบปฏิเสธด้วยความเกรงใจ แต่จัตวายืนกรานเสียงเข้ม

“เรามันคนคุ้นเคยกันนะน้องเมี่ยงเจิด สมัยที่ฉันยังไม่ได้มาบุกเบิกธุรกิจที่นี่ จำได้ว่าเราสนิทสนมกันมาก”

จัตวาโอบกอดเจ๊ดันพลางหัวเราะลุ่มลึก แพตตี้ไม่รู้เรื่องยิ้มร่าดีใจ ต่างจากเจ๊เมี่ยงที่ตัวสั่นแทบฉี่ราด

“ไม่หรอกค่ะท่าน คนตัวเล็กๆอย่างเมี่ยงคงไม่กล้าเสนอหน้าไปตีสนิทกับท่านหรอกค่ะ”

“แกไม่ต้องถ่อมตัวขนาดนั้นหรอกนังเมี่ยง ทุกวันนี้ท่านก็ยังนึกถึงแกอยู่ ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็พร้อมเสมอ”

“ใช่...ฉันชอบสนับสนุนคนมีความสามารถ ยิ่งมาจากสายตาน้องเมี่ยงเจิดแล้ว ฉันยิ่งมั่นใจ”

จัตวาส่งตาหวานให้แพตตี้สุดฤทธิ์ แพตตี้ไม่รู้เรื่องยิ้มรับอย่างดี เจ๊เมี่ยงพูดไม่ออก ตั้งท่าจะค้านอีกรอบแต่ไม่ทันแอ๋มที่ปรี่มายื่นนามบัตรของจัตวาให้ “นี่เป็นที่อยู่บ้านพักที่นี่ พร้อมเมื่อไหร่แกก็พาหนูแพตตี้ไปคุยได้”

จัตวากับแอ๋มแยกไปแล้ว เจ๊เมี่ยงไม่รอช้ารีบพาแพตตี้กลับไปเก็บของที่บ้านพักเพราะไม่อยากเสี่ยงให้ซุปตาร์สาวเจอกับมาเฟียหนุ่มอีก แต่แพตตี้ไม่ยอม มีความหวังจะได้งานระดับอินเตอร์ ไหนจะเรื่องของเน็กซ์ที่ยังคาใจ ไม่อยากพลาดเรื่องชาติกำเนิดของตัวเองที่เป็นปริศนามาตลอด

“โอ๊ย...เรื่องนั้นช่างหัวมันก่อนเถอะค่ะ ตอนนี้ไม่สำคัญแล้ว กลับเมืองไทยแล้วค่อยว่ากัน”

“ไม่ได้ค่ะ เน็กซ์มาตามหาพ่อเขา และถ้าพ่อแท้ๆ หนูเป็นเพื่อนพ่อเน็กซ์จริง หนูก็อยากรู้ว่าพ่อหนูหน้าตาเป็นไง”

“แพตตี้...เจ๊ยอมให้หนูทำแบบนั้นไม่ได้ เจ๊จะไม่ยอมอยู่ที่นี่แล้วปล่อยให้เกิดเรื่องแบบเดิมขึ้นอีก”

แพตตี้อยากรู้ว่าเรื่องอะไรแต่เจ๊เมี่ยงไม่ยอมบอก เปลี่ยนท่าทีเป็นขึงขังแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เจ๊ซีเรียสนะคะ ถ้าหนูไม่ทำตาม หนูก็ไม่ต้องเป็นเด็กเจ๊อีก สัญญาเรายกเลิก แล้วหนูจะไปหัวหกก้นขวิดที่ไหนก็ได้ เจ๊จะไม่ยุ่งอีก”

ooooooo

เน็กซ์ช้ำใจที่พุชชี่ตามติณณภพมาช่วย ถึงขั้นเก็บเสื้อผ้าออกจากโรงแรมโดยไม่บอกใคร มาดามคนดังร้อนใจมาก รู้สึกผิดขึ้นหน่อยๆที่ตัดสินใจทำบางอย่างจนซุปตาร์หนุ่มหนีหน้า ส่วนเจ๊เมี่ยงกับแพตตี้เก็บกระเป๋าออกจากบ้านพักในวันเดียวกัน หนูดอกผ่านมาเห็นเลยแปลกใจ ไม่คิดว่าจะรีบกลับแบบนี้

“ฉันน่ะอยากอยู่ แต่เจ๊นั่นแหละเป็นบ้าอะไรไม่รู้ถึงได้รีบร้อนกลับ”

หนูดอกนิ่วหน้าสงสัย คนอย่างเจ๊เมี่ยงซึ่งเป็นไม้เบื่อ ไม้เมากับพุชชี่มาตลอดไม่น่าจะถอดใจง่ายๆขนาดนี้ ที่สำคัญเธอมั่นใจว่าการเดินทางมาฝรั่งเศสครั้งนี้ของเจ๊เมี่ยงต้องไม่ใช่แค่มาดูแลแพตตี้อย่างเดียว แต่คงตามมาทำอะไรสักอย่างเพื่อทำลายชื่อเสียงของพุชชี่ด้วย แพตตี้ไม่รู้เรื่องตื้นลึกแต่ไม่เข้าใจท่าทีแปลกๆ

“ก็หลังจากที่ไปเจอคนรู้จักในร้านอาหาร เจ๊เมี่ยงก็เหมือนกลัวอะไรสักอย่าง” หนูดอกหูผึ่ง อยากรู้ขึ้นมาทันที “ชื่อท่านจัตวา นามสกุลอะไรไม่รู้ไม่ได้ถาม รู้แต่ว่าทำธุรกิจอยู่ที่นี่ หล่อนรู้จักหรือเปล่า”

หนูดอกส่ายหน้าไม่เคยได้ยินชื่อ แต่ไม่ทันซักเพิ่มเติม เจ๊เมี่ยงก็โผล่มาลากแพตตี้ไปขึ้นรถแท็กซี่ แถมไม่วายส่งสายตาจิกกัดผู้ช่วยสาวตามประสาคู่กัด หนูดอกได้แต่มองตามด้วยแววตาครุ่นคิด...มันต้องมีอะไรบางอย่างแน่ๆ

เย็นวันเดียวกันแถวสถานีรถไฟใต้ดินกลางกรุงปารีส...พุชชี่กับติณณภพช่วยกันตามหาเน็กซ์จนเมื่อยขาไปหมด กัปตันหนุ่มบอกว่าพบคนไทยแถวนี้เห็นเน็กซ์ขึ้นรถไฟออกจากปารีสตั้งแต่บ่าย มาดามคนดังเริ่มกระวนกระวายไม่อยากให้ซุปตาร์หนุ่มเดินทางตาม ลำพัง ติณณภพเลยเสนอตัวช่วยตามหาและขอแยกตัวไปซื้อตั๋ว พุชชี่ไม่มีทางเลือกดีกว่านั้น หนูดอกตามมาเจอมาดามคนดังพอดี ตาโตเมื่อได้ยินว่าจะไปตามหาเน็กซ์กันสองต่อสอง

“ไปกับกัปตันน่ะเหรอ แค่เจอหน้ากัปตันอยู่กับมาดามเน็กซ์ยังแผลงฤทธิ์ขนาดนี้ ถ้าไปด้วยกันอีก...” พุชชี่หนักใจไม่น้อยแต่อยากให้เน็กซ์ยอมรับความจริง “มาดามให้เน็กซ์ยอมรับความจริงก็แสดงว่ามาดามเลือกแล้ว”

พุชชี่นิ่งงันไปอึดใจ พูดไม่ออกเพราะยังสับสนอยู่มาก สุดท้ายเลยเปลี่ยนเรื่องฝากผู้ช่วยสาวดูเรื่องเจ๊เมี่ยง

“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงแล้วค่ะ เจ๊เมี่ยงพาแพตตี้กลับเมืองไทยไปแล้ว” พุชชี่แปลกใจมาก “หนูก็ไม่รู้ค่ะ...แต่เอาเป็นว่ามาดามสบายใจเรื่องเจ๊เมี่ยงได้ ที่เหลือก็แค่เรื่องของมาดาม ส่วนหนูจะกลับไปดูงานที่เมืองไทยให้เอง”

พุชชี่พยักหน้ารับแล้วดึงผู้ช่วยสาวมากอดด้วยความซึ้งใจ เหลือแต่เรื่องเน็กซ์ที่เธอยังไม่รู้จะจัดการยังไง

ขณะที่พุชชี่ร้อนรนด้วยความเป็นห่วง เน็กซ์มาถึงโรงแรมนอกเมืองเรียบร้อยแล้ว กำลังสำรวจพื้นที่รอบโรงแรมเพื่อหาทางตั้งต้นสืบเบาะแสเรื่องพ่อ แต่ไปได้ไม่ไกลมือถือก็ดังขึ้น อาร์ทนั่นเองที่โทร.มาหา ซุปตาร์หนุ่มชั่งใจเล็กน้อยก่อนตัดสินใจรับสาย คิดเอาเองว่ามาดามคนดังขอร้องให้มาพูดกับเขาแน่ อาร์ทปฏิเสธว่าทราบเรื่องจากหนูดอกต่างหากถึงโทร.มาหาด้วยความเป็นห่วง

“ขอโทษนะพี่...ถ้าพี่ต้องเสียค่าโทร.ทางไกลมาเตือนสติว่าผมเด็กเกินไปล่ะก็ เสียดายเงินกับเวลาพักผ่อนเปล่าๆ”

“เดี๋ยวสิเน็กซ์ พี่ไม่ได้โทร.มาเตือนสติอะไรแก สำหรับพี่...ความรักมันไม่เกี่ยวกับอายุ พี่เลยเข้าใจแกไง”

เน็กซ์อึ้งเพราะคิดว่าจะโดนด่ามากกว่า “พี่คิดอยู่แล้วว่าสักวันเรื่องแบบนี้ต้องเกิดขึ้น เพราะพี่เองก็เคยหลงรักผู้หญิงคนนั้น คนที่ซ่อนอยู่ในตัวพุชชี่เหมือนกัน” เน็กซ์ชะงักเป็นคำรบที่สอง “เราทุกคนรู้ดีว่าพุชชี่คือหน้ากากของมาดามดันที่คอยต่อสู้เพื่อพวกเรา ดูแลพวกเรา แต่ผู้หญิงตัวเล็กๆแสนดีในตัวเธอกลับไม่มีคนคอยดูแล”

“ใช่ครับพี่อาร์ท...ผมหลงรักเธอ อยากอยู่ใกล้เธอตลอดเวลา แล้วทำไมพี่ถึง...”

“เลิกตามตื๊อพุชชี่น่ะหรือ พี่แพ้เอง หลังจากพยายามถึงที่สุดแล้วพบว่ายังไงพี่ก็ไม่ใช่สำหรับเธอ” เน็กซ์เข้าใจว่าพุชชี่ปักใจกับติณณภพ อาร์ทรีบปฏิเสธ “ไม่ใช่หรอกไอ้น้องรัก พี่อยู่ใกล้พุชชี่มานาน รู้ว่าไม่มีใครที่ใช่เลยต่างหาก”

เน็กซ์นิ่วหน้าไม่เชื่อเพราะรู้ดีว่าตอนนี้พุชชี่อยู่กับติณณภพที่ปารีส อาร์ทอมยิ้มน้อยๆแล้วแหย่

“แล้วไงไอ้น้องรัก...ถ้าพุชชี่จะเลือกกัปตันจริงๆ ป่านนี้คงเป็นมาดามอยู่ที่ไหนสักแห่งในฝรั่งเศสไปแล้ว ไม่เห็นต้องรอจนอายุขนาดนี้เลย จำไว้นะ...ในเมื่อกรรมการยังไม่เป่าหมดเวลา มันก็ยังหาคนแพ้คนชนะไม่เจอ”

เน็กซ์นิ่งไปครู่หนึ่ง เริ่มมีความหวังเรื่องพุชชี่ อาร์ทให้กำลังใจส่งท้ายก่อนวางสาย เน็กซ์มองภาพทิวทัศน์ ตรงหน้าด้วยสีหน้าฮึกเหิม...มีพลังอีกมากโขจะแย่ง

พุชชี่คืนมาจากติณณภพให้ได้!

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

สองเสน่หา EP.13 เดือนหยาดโป๊ะแตก โกหกคนทั้งประเทศเรื่องในอดีตของตัวเอง

สองเสน่หา EP.13 เดือนหยาดโป๊ะแตก โกหกคนทั้งประเทศเรื่องในอดีตของตัวเอง
16 มิ.ย 2564

14:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 16 มิถุนายน 2564 เวลา 17:23 น.