ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

มนต์รักแม่น้ำมูล

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

หลังจาก​สุด​เขต​ได้​ฟัง​แคน​ร้องเพลง​ใน​งาน ประเพณี​ไหล​เรือ​ไฟ​เมื่อ​คืน ประทับใจ​มาก เช้า​วัน​รุ่ง​ขึ้น​เขา​ชวนเดือน​ไป​หา​แคน เพื่อ​ให้​เธอ​ช่วย​พูด​ให้​แคน​ยอม​เซ็น​สัญญา​กับ​ค่าย​เพลง​ของ​เขา แต่​เดือน​ปฏิเสธ

“ไม่​ต้อง​ให้​เดือน​ไป​ช่วย​คุย​หรอก​ค่ะ พี่​แคน​อยาก​เป็น​นัก​ร้อง​มาก คุณ​เสนอ​โอกาส​ให้​ พี่​แคน​ต้อง​คว้า​ไว้​แน่นอน เดือนอยู่​พา​พนักงาน​เที่ยว​ใน​เมือง​ดี​กว่า​ค่ะ”

“ไม่​ไป​เยี่ยม​พ่อ​หน่อย​หรือ”

“อาทิตย์​ก่อน​พ่อ​เดือน​เขียน​จดหมาย​ไป​บอก​ว่า​จะ​ไป​เที่ยว​งาน​ไหล​เรือ​ไฟ​ที่​บ้าน​ญาติ​ที่​นครพนม กลับ​เดือน​หน้า​โน้น​ค่ะ”

“แล้ว​เธอ​ไม่​อยาก​ไป​หา​คน​อื่น​เหรอ อย่าง​คน​ที่​เธอ​เคยสนิทสนม​ด้วย​มากๆ” สุด​เขต​หยั่ง​เชิง เดือน​รู้ทัน

“ตอน​นี้​ผู้ชาย​ที่​เดือน​สนิท​ที่สุด​คือ​คุณ​ค่ะ​คุณ​สุด​เขต เดือน​ไม่​อยาก​ไป​เจอ​ใคร​ทั้งนั้น”

สุด​เขต​ยิ้ม​พอใจ​ที่​เดือน​ไม่​อยาก​ไป​หา​พิณ​คน​รัก​เก่า จาก​นั้น สุด​เขต​นั่ง​รถ​ตู้​มา​หา​แคน​ที่​บ้าน​โดย​มีตา​มา​ ยาย​มี และ​คำ​หล้า​นั่ง​ร่วม​วง​เจรจา​ด้วย สุด​เขต​ไม่​รอ​ช้า พูด​เข้า​ประเด็นทันที

“ระหว่าง​นั่ง​รถ​มา​บ้าน​แคน ผม​โทร.​คุย​กับ​คุณ​พ่อ​ที่​กรุงเทพฯ คุณ​พ่อ​บอก​ว่า​แคน​เกือบ​เซ็น​สัญญา​เป็น​นัก​ร้อง​กับ​ดี.มิวสิก แต่​มา​มี​เรื่อง​คุณ​เด่น​ดวง​เสีย​ก่อน...สนใจ​อยาก​เซ็นสัญญา​อีก​หน​ไหม”

แคน​ดีใจ​มาก ตอบ​ตกลง​โดย​ไม่​ต้อง​คิด สุด​เขต​นัด​เซ็น​สัญญา​ทันที​ที่​แคน​ถึง​กรุงเทพฯ ​ทาง​ค่าย​เพลง​จะ​ปั้น​แคน​ให้​เป็น​นัก​ร้อง​ลูกทุ่ง​อันดับ​หนึ่ง​ของ​เมือง​ไทย แคน​โดด​ตัว​ลอย ใน​ที่สุด​ความ​ฝันข​อง​เขา​ก็​เป็น​จริง

“พ่อ​ขอโทษ​ที่​เคย​ปรามาส​เอ็ง เอ็ง​เก่ง​มาก พ่อ​ภูมิใจ​ใน​ตัว​เอ็ง...บัก​แคน” ตา​มา​น้ำตา​ไหลปลาบปลื้ม​ใจ

“ความ​อดทน​ของ​พี่​ไม่​สูญ​เปล่า​แล้ว​จ้ะ​พี่​แคน พี่​ได้​รางวัล​ชีวิต​แล้ว”

“ขอบใจ​คำ​หล้า​มาก​นะ​จ๊ะ ที่​เป็น​แรง​ใจ​ให้​พี่​มา​ตลอด”

สุด​เขต​อยาก​ให้​แคน​อัด​แผ่นเสียง​เพลง​แรก​ด้วย​เพลง “เสียง​จาก​แม่​มูล” ถาม​แคน​ว่า เพลง​นี้​ใคร​เป็น​เจ้าของ​ลิขสิทธิ์​ใช่​คำ​แป​ง​หรือ​เปล่า เขา​จะ​ได้​ไป​ขอ​ให้​ถูกต้อง​ตาม​กฎหมาย แคน​ส่าย​หน้า เพลง​นี้​เป็น​ของ​พิณ ​สุด​เขต​ต้อง​ไป​ขอ​เพลง​นี้​จาก​พิณ​ไม่​ใช่​คำ​แป​ง

ooooooo

พิณ​ขี่​รถ​จักรยาน​มา​หา​แคน​ที่​บ้าน เห็น​รถ​ตู้​ของ​สุด​เขต​จอด​อยู่ คิด​ว่า​เดือน​กับ​สุด​เขต​มา​ที่​นี่ หัน​หลัง​จะ​ขี่​รถ​กลับ เป็น​จังหวะ​เดียว​กับ​ยาย​มี​ลง​จาก​เรือน​จะ​มา​เก็บ​ปลา​ตาก​แห้ง ร้อง​ทัก​พิณ มา​หา​แคน​หรือ

“จ้ะ...ป้า​มี อย่า​บอก​ใคร​นะ​ว่า​ฉัน​มา”

ยาย​มี​งง ยัง​ไม่ทัน​จะ​อ้า​ปาก​ถาม​อะไร พิณ​รีบ​ขี่​รถ​จักรยาน​ออก​ไป​ทันที อึดใจ​เดียว แคนกับ​สุด​เขต​ลง​จาก​เรือน ยาย​มี​นึก​ว่า​สุด​เขต​จะ​กลับ เอา​ปลา​ตาก​แห้ง​ใส่​ถุง​ให้​เป็น​ของ​ฝาก​ติดมือ​กลับ​กรุงเทพฯ

“ยัง​ไม่​กลับ​จ้ะ​แม่ ฉัน​จะ​พา​คุณ​สุด​เขต​ไป​หา​พิณ”

ยาย​มี​ดึง​มือ​แคน​ไป​คุย​ห่าง​จาก​สุด​เขต กระซิบ​บอก​ลูก​ชาย เมื่อ​ครู่​นี้​พิณ​เพิ่ง​แวะ​มา แต่​กลับ​ไป​แล้ว สั่ง​ห้าม​ไม่​ให้​เธอ​บอก​ใคร​ว่า​เขา​มา แคน​แปลก​ใจ​มาก บอก​สุด​เขต​รอ​ที่​นี่​ก่อน แล้ว​วิ่ง​ตาม​พิณ​จน​ทัน

“ที่​ไม่​ขึ้น​บ้าน​ฉัน ​เพราะ​ไม่​อยาก​เจอ​คุณ​สุด​เขตศัตรู​หัวใจ​ของ​แก​สิ​นะ” แคน​แขวะ​เพื่อน​รัก

“ฉัน​ไม่​เคย​คิด​ว่า​คุณ​สุด​เขต​เป็น​ศัตรู​หัวใจ เขา​เป็น​ผู้ชาย​ที่​จะ​ทำให้​เดือน​ของ​ฉัน​มี​ความ​สุข​ต่างหาก​ล่ะ”

แคน​ไม่​อยาก​ต่อ​ความ​ด้วย เล่า​เรื่อง​ที่สุด​เขต​ชวน​แคน​เซ็น​สัญญา​เข้า​สังกัด​ค่าย​เพลง​ของ​เขา และ​อยาก​ได้​เพลง “เสียง​จาก​แม่​มูล” ของ​พิณ​ไป​อัด​แผ่นเสียง แต่​ถ้า​พิณ​ไม่​อยาก​ให้​สุด​เขต แคน​ก็​เข้าใจ

“แรง​บันดาล​ใจ​ที่​ทำให้​ฉัน​แต่ง​เพลง​นี้​ก็​คือ​เดือน คุณ​สุด​เขต​เป็น​คน​รัก​ของ​เดือน ให้​เขา​ก็​เท่ากับ​ให้​เดือน​ ไป​บอก

คุณ​สุด​เขต ฉัน​ยินดี​ยก​เพลง​นี้​ให้ แต่​มี​เรื่อง​หนึ่ง​จะ​ขอร้อง​แก... ห้าม​บอก​เดือน​เด็ดขาด​ว่า​ฉัน​แต่ง​เพลง​นี้​ให้​เดือน ฉัน​กับ​เดือน​เพิ่ง​เลิก​กัน ความ​อาลัยอาวรณ์​ยัง​มี​อยู่ การ​ไม่​พบ​ฉัน ไม่ได้​ข่าวคราว​จาก​ฉัน จะ​ช่วย​ให้​เดือน​ลืม​ฉัน​ได้​เร็ว​ขึ้น เดือน​จะ​ได้​มี​ความ​สุข​กับ​รัก​ครั้ง​ใหม่ โดย​ไม่​มี​อดีต​มาร​บก​วน​ใจ”

พิณ​ขอ​ให้​แคน​สัญญา​จะ​ไม่​บอก​เดือน​เรื่อง​นี้ แคนรับปาก แล้ว​กลับ​มา​หา​สุด​เขต​ซึ่ง​รอ​เขา​อยู่ เล่า​ให้​ฟัง​ว่า​เพิ่ง​คุย​กับ​พิณ​มา พิณ​ยินดี​ยก​เพลง “เสียง​จาก​แม่​มูล” ให้​ตาม​ที่สุด​เขต​ขอ โดย​ไม่​คิด​ค่า​ลิขสิทธิ์​แม้แต่​บาท​เดียว สุด​เขต​จะ​ตาม​ไป​ขอบคุณ​พิณ แคน​ร้อง​ห้าม ตอน​นี้​พิณ​อยาก​อยู่​คน​เดียว

“ที่​พิณ​ไม่​เข้า​บ้าน เพราะ​ไม่​อยาก​เจอ​ผม​สินะ​ครับ...ไม่​เป็นไร​เอา​ไว้วันหน้า เมื่อ​เราต่าง​คน​ต่าง​ทำใจ​กัน​ได้​แล้ว ผม​จะ​มา​ขอบคุณ​พิณ​ด้วย​ตัว​เอง” สุด​เขต​ว่า​แล้ว​ขึ้น​รถ​ตู้​กลับ​ไป...

พิณ​ไม่​อยาก​เจอ​เดือน​ที่​หมู่​บ้าน ขึ้น​รถ​สอง​แถว​หนี​เข้าตัว​เมือง​อุบลฯ อุตส่าห์​จะ​หลบหน้า​เดือน​แต่​โชค​ชะตา​กลับ​เล่นตลก ตัวเมือง​อุบลฯ​ตั้ง​กว้างใหญ่​แต่​พิณ​ดัน​มา​เจอ​เดือน​เดิน​อยู่​กับ​กลุ่ม​พนักงาน​ของ ดี.มิวสิก​ที่​ตลาด พิณ​ยิ้ม​ทัก ก่อน​จะ​ก้มหน้าก้มตา​เดิน​ต่อ เดือน​บอก​ให้​พวก​พนักงาน​ไป​ที่​ร้าน​ขาย​ของ​ที่​ระลึก​กัน​ก่อน เดี๋ยว​เธอ​ตาม​ไป แล้ว​เร่ง​ฝีเท้า​ตาม​พิณ​จน​ทัน ครู่​ต่อ​มา ทั้ง​คู่​มา​ที่​สวนสาธารณะ​ริม​แม่​น้ำ
มูล

“วัน​นี้ เดือน​จะ​กลับ​กรุงเทพฯ​แล้ว​จ้ะ”

พิณ​อวย​พร​ให้​เดินทาง​โดย​สวัสดิภาพ ถ้า​ปี​หน้า​เดือน​ว่าง พา​สุด​เขต​มา​เที่ยว​งาน​ไหล​เรือ​ไฟ​ที่​นี่​อีก สอง​หนุ่ม​สาว​คุย​กัน​ถึง​ความหลัง​เมื่อ​ครั้ง​รัก​ยัง​หวาน​ชื่น ต่าง​รู้​ว่า​วัน​เวลา​ดีๆ เหล่า​นั้น​ไม่​มี​ทาง​จะ​หวน​กลับ​อีกแล้ว เหมือนสายน้ำแม่มูล ตรงหน้าที่ไหลผ่านไปไม่ไหลย้อนกลับ เส้นทางชีวิตของทั้งคู่ไม่มี วันกลับมาบรรจบกันได้อีก ทั้งๆที่​ยัง​รัก​กัน​อยู่ ทันที​ที่​พิณ

หัน​หลัง​เดิน​จาก​มา น้ำตา​ลูกผู้ชาย​ก็​ร่วงพรู...

สาย​วัน​เดียวกัน สุด​เขต​กับ​เดือน​เช็กเ​อาต์​ออก​จาก​โรงแรม​เตรียม​กลับ​กรุงเทพฯ สุด​เขต​สั่ง​ให้​คน​ขับ​รถ​ไป​ส่ง​เขา​กับ​เดือน​ที่​สนาม​บิน แล้ว​ตี​รถ​กลับ​มา​รับ​แคน​ที่​บ้าน​พา​กลับ​กรุงเทพฯ ระหว่าง​ทาง​ไป​สนาม​บิน เดือน​เล่า​เรื่อง​ที่​บังเอิญ​เจอ​พิณ​ให้​สุด​เขต​ฟัง สุด​เขต​แปลก​ใจ ทำไม​ต้อง​เล่า​เรื่อง​นี้ ถ้า​เธอ​ไม่​บอก เขา​ไม่​มี​ทาง​รู้

“เรา​เป็น​แฟน​กัน ไม่​ควร​มี​เรื่อง​ปิดบัง​กัน เดือน​เจอ​ใคร ทำ​อะไร เดือน​ควร​บอก​คุณ ​เป็น​การ​แสดง​ความ​บริสุทธิ์ใจ​ของ​เดือน​ค่ะ” เดือน​ยิ้ม​กว้าง​ให้​สุด​เขต ความ​รัก​ของ​ทั้ง​คู่​ค่อยๆ​งอกงาม​ขึ้น​เป็น​ลำดับ

ooooooo

ใน​เวลา​เดียวกัน คำ​หล้า​พา​แคน​มา​เยี่ยม​พ่อ​แม่​ของ​เธอ ต้องการ​อวด​พ่อ​เรื่อง​แคน​จะ​ได้​เซ็น​สัญญา​เข้า​สังกัด​ค่าย​เพลง​ใหญ่​ที่​มี​นัก​ร้อง​ดังๆมากมาย กลับ​ไป​คราว​นี้​แคน​จะ​ได้​เป็น​นัก​ร้อง​สมใจ

“งั้น​กลับ​ไป​กรุงเทพฯ​หน​นี้ เอ็ง​ก็​คง​ไม่​กลับ​มา​เหยียบ​บ้าน​เรา​อีก ข้า​เห็น​มา​นัก​ต่อ​นัก​แล้ว ไอ้​คน​ที่​ไป​ได้​ดี​มีชื่อ​เสียง​ที่​เมือง​กรุง ลืมตัว​เหมือน​วัว​ลืม​ตีน”

“ต่อ​ให้​ฉัน​มีชื่อ​เสียง​โด่งดัง​คับ​ฟ้า สอง​เท้า​ของ​ฉัน​ก็​ยัง​ติด​ดิน​เหมือน​เดิม​จ้ะ​น้า​สี ฉัน​เกิด​มา​จาก​ดิน​ก็​ต้อง​อยู่​กับ​ดิน​และ​จะ​ตาย​กับ​ดิน”แคน​ว่า​แล้ว​ถอด​รองเท้า​เดิน​ย่ำ​ดิน​ลง​ไป​ช่วย​ตา​สี​กับ​ยาย​สา​เก็บ​ผัก​ใส่​เข่ง

คำ​หล้า​ยิ้ม​พอใจ​ที่​เห็น​แคน​ยัง​เป็น​พี่​แคน​คน​เดิม​ของ​เธอ​ไม่​เปลี่ยน แต่​ตาสี​ไม่​เชื่อ​เช่น​นั้น...

สัก​พัก มี​พ่อค้า​คนกลาง​มา​รับ​ซื้อ​ผัก​ของ​คำ​หล้า แคน​เห็น​พ่อค้า​กด​ราคา​ผัก​มาก​ไป​ขอ​ต่อรอง​ราคา​เพิ่ม​ พ่อค้าไม่พอใจ​เลย​ไม่​รับ​ซื้อ​ผัก​ของ​คำ​หล้า ตา​สี​โวย​แคน​ลั่น ผัก​เป็นกองพวกนี้​จะ​เอา​ไป​ขาย​ที่ไหน แคน​อาสา​จะ​เอา​ไป​ขายที่ตลาดให้เอง รับรอง ​เป็น​มั่น​เป็น​เหมาะ ต้อง​ได้​กำไร​งาม​กว่า​ขาย​ให้​พ่อค้า​คนกลาง

“น้ำหน้า​อย่าง​เอ็ง​น่ะ​เหรอ​จะ​เป็น​พ่อค้า​ขาย​ผัก ฮี​โธ่​เอ๊ย...​ไอ้​คน​หยิบ​โหย่ง”ตา​สี​โกรธ​หัว​ฟัด​หัว​เหวี่ยง

แคน​ไม่​สนใจ​คำ​ปรามาส​ของ​ตา​สี​ ชวน​คำ​หล้า​เอาผัก​ไป​วาง​ขาย​ที่​ตลาด...ใน​เวลา​ต่อ​มา แคน​กับ​คำ​หล้า​มา​ตั้งแผงขาย​ผัก​หน้า​ตลาด ร้อง​เชิญ​ชวน​ลูกค้า​จน​เสียง​แห้ง ชาว​บ้าน​แวะ​ดู​แต่​ไม่​ซื้อ คำ​หล้า​ชัก​ท้อ​ใจ

“ขาย​ไม่ได้​สัก​กำ​เลย ฉัน​ว่า​พี่​แคน​ไม่​เหมาะ​​เป็น​พ่อค้า​ผัก​หรอก​จ้ะ ไป​เป็น​นัก​ร้อง​น่ะ​ดีแล้ว”

“จริง​สิ พี่​เป็น​นัก​ร้อง งั้น​พี่​จะ​ขาย​ผัก​ใน​แบบฉบับของพี่” แคน​ว่า​แล้ว​ใช้​เสียง​เพลง​เรียก​ลูกค้า

ชาว​บ้าน​สนใจ​มา​ยืน​ล้อมวง​ฟัง​แคน​ร้องเพลง​กัน​มากมาย แต่​ไม่ได้​ทำให้​ยอด​ขาย​ผัก​เพิ่ม แคน​กับ​คำ​หล้า​มองตา​กัน​ปริบๆ คำ​หล้า​แนะ​ให้​เอา​ผัก​ไป​ขาย​ให้​ร้าน​ค้า​ส่ง​ใน​ตลาด​ดี​กว่า ขืน​ขาย​เอง​คง​ไม่​หมด​แน่ๆและ​ถ้า​ขน​กลับ​บ้าน​มี​หวัง​ถูก​พ่อ​ของ​เธอ​ด่า​เละ แคน​คิด​ออก​แล้ว​จะ​ขาย​ผัก​อย่างไร ออก​อุบาย​ทันที

“เรา​ขาย​กัน​อีก​สัก​พัก ถ้า​ยัง​เหลือ​เยอะ ค่อย​เอา​ไป​ขาย​ที่​ร้าน​ขายส่ง...พี่​ไป​ซื้อ​​น้ำ​มา​ให้​กิน​นะ​จ๊ะ”

แคน​เดิน​อมยิ้ม​ออก​ไป​อย่าง​อารมณ์​ดี พอ​พ้น​สายตา​คำ​หล้า แคน​ประกาศ​กับ​ชาว​บ้าน​ที่​เดิน​ซื้อ​ของ​อยู่​ใน​ตลาด ถ้า​ใคร​อยาก​ได้​ผัก​ไป​จิ้ม​น้ำพริก​กิน​ฟรีๆให้​ฟัง​ทาง​นี้ ชาว​บ้าน​ได้ยิน​คำ​ว่า“ฟรี”หูผึ่ง

“คน​รัก​ฉัน​เอา​ผัก​มา​วาง​ขาย​อยู่​ทาง​โน้น ช่วย​ไป​ซื้อ​กัน​คน​ละ​กำ​สอง​กำ ฉัน​ให้​ค่า​จ้าง​ซื้อ​กำ​ละ 20 บาท ​ผักขาย​แค่​กำ​ละ 10 บาท กำไร​เห็นๆ 10 บาท​เด้อ​พี่น้อง เ​อ้า...ใคร​จะ​ช่วย​ซื้อ​มา​เอา​เงิน​ไป”

ชาว​บ้าน​รุม​รับ​เงิน​ค่า​จ้าง​จาก​แคน​อุตลุด แคน​เตือน​พวก​ชาว​บ้าน อย่า​คิด​เบี้ยว​เชิด​เงิน​หนี​เด็ดขาด เขา​จำ​หน้า​ได้​ทุก​คน จะ​ตาม​ไป​เอา​เงิน​คืน​ถึง​บ้าน ครู่​ต่อ​มา ชาว​บ้าน​ที่​รับ​เงิน​จาก​แคน​พา​กัน​มา​รุม​ซื้อ​ผัก​จาก​คำ​หล้า​ราวกับ​แจกฟรี แคน​เห็น​คำ​หล้า​ขาย​ผัก​ดี​เป็น​เทน้ำเทท่า ยิ้ม​พอใจ

ผัก​ของ​คำ​หล้า​ขาย​หมด​เกลี้ยง​ใน​เวลา​อัน​รวดเร็ว คำหล้า​นับ​เงิน​ใน​มือ​อย่าง​มี​ความ​สุข แต่​อด​แปลก​ใจ​ไม่ได้ นั่ง​ขาย​อยู่​ตั้ง​นาน​ไม่​มี​คน​ซื้อ อยู่ๆชาว​บ้าน​พา​กัน​มา​รุม​ซื้อ​ประเดี๋ยวเดียว​ขาย​หมด

“อืม...​ก็​ คน​มา​เป็น​ช่วงๆน่ะ​จ้ะ ขาย​ของ​ก็​อย่าง​นี้​แหละ​จ้ะ​เดี๋ยว​มี​คน​เดี๋ยว​ไม่​มี​คน”แคน​กลบเกลื่อน

คำ​หล้า​รู้ทัน แคน​เอา​เงิน​ที่​ตัว​เอง​มี​ไป​จ่าย​ค่า​จ้าง​ชาวบ้าน​ให้​มา​ซื้อ​ผัก​ของ​เธอ เลย​แกล้ง“วัน​นี้​พี่​กลับ​กรุงเทพฯ​แล้ว​เรา​คง​ไม่ได้​เจอ​กัน​อีก​นาน ไป​ซื้อ​ของ​แทน​ใจ​ให้​กัน​เก็บ​แทน​ไว้​ไหม​จ๊ะ ฉัน​ซื้อ​ของ​ให้​พี่​ส่วนพี่​ก็​ซื้อ​ให้​ฉัน”

แคน​ถึง​กับ​หน้า​เจื่อน เงิน​ที่​มี​ติดตัว​เหลือ​แค่​เศษ​เหรียญ​ไม่​กี่​บาท บ่ายเบี่ยง​อ้าง​โน่น​อ้าง​นี่​จะ​ไม่​ยอม​ไป​ซื้อ ​คำ​หล้า​อยาก​ให้​เรา​สอง​คน​มี​ของของแต่ละ​คน​เก็บ​ไว้​ดู​ต่าง​หน้า แล้ว​รีบ​ตัดบท บอก​ให้​แคน​แยก​กัน​ไป​ซื้อ​ของ​เสร็จ​แล้ว​มา​เจอ​กัน​ตรง​แผง​ขาย​ผัก​นี่ แคน​หนี​ไม่​ออก

ooooooo

ผ่าน​ไป​ไม่​นาน แคน​เดิน​กลับ​มา​ที่​แผง​ขาย​ผัก เห็น​คำ​หล้า​ยืน​ยิ้มแป้น​รอ​อยู่ หญิง​สาว​ยื่น​กล่องกล่องหนึ่ง​ให้​ แคน​เปิดออก​ดู​เห็น​เป็น​นาฬิกา​ข้อ​มือ ตำหนิ​คำ​หล้า​ไม่น่า​ซื้อ​ของ​แพงๆให้​เขา​สิ้น​เปลือง​เปล่าๆ

“ไม่​กี่​ร้อย​บาท​หรอก​จ้ะ ทุก​ครั้ง​ที่​พี่​ดู​นาฬิกา พี่​แคน​ต้อง​นึกถึง​ฉันนะ​จ๊ะ...แล้ว​ของของฉัน​ล่ะ”

แคน​ยิ้ม​อายๆก่อน​จะ​ยื่น​อมยิ้ม​ให้​หญิง​คน​รัก​หนึ่งแท่ง “คือ...พี่​มี​ปัญญา​ซื้อ​ได้​เท่า​นี้​แหละ อม​วัน​ละ​นิด​วัน​ละ​หน่อยนะ มัน​จะ​ได้​ค่อยๆละลาย”

“รู้​นะ พี่​ไม่​มี​เงิน​ซื้อ​ของ​ให้​ฉัน ก็​พี่​เล่น​เอา​เงิน​ไป​จ้าง​คน​มา​ซื้อ​ผัก​จน​หมด​กระเป๋า​แล้ว​นี่”

แคน​แปลก​ใจ​คำ​หล้า​รู้​ได้​อย่างไร คำ​หล้า​แอบ​ตาม​เขา​ไป​หลัง​ตลาด​ได้ยิน​ที่​เขา​ประกาศ​กับ​ชาว​บ้าน​ทุก​คำ แคน​ยิ้ม​เขิน สัญญา​ว่า​จะ​กลับ​กรุงเทพฯ​หาเงิน​ได้​เมื่อ​ใด จะ​ซื้อ​ของ​แพงๆส่ง​มา​ให้ แต่​ตอน​นี้​เอา​อมยิ้ม​ไป​ก่อน ​คำ​หล้า​ไม่​ต้องการ​อะไร​จาก​แคน ขอ​แค่​เขา​กลับ​มา​หา​เธอ​ก็​พอ...

พอ​ตา​สี​เห็น​เงิน​ที่​คำ​หล้า​ขาย​ผัก​ได้​จำนวน​มาก​กว่า​ที่​พ่อค้า​คนกลาง​รับ​ซื้อ ถึง​กับ​ยิ้ม​ดีใจ ยาย​สา​เห็น​เอา​ผัก​ไป​ขาย​เอง​ได้​ราคา​ดี คราว​หน้าจะ​ให้​คำ​หล้า​เอา​ไป​ขาย​อีก

“เอ่อ...มัน​ขาย​ไม่​ดี​ทุก​วัน​หรอก​จ้ะ​น้า เผอิญ​วัน​นี้​ตลาด​คน​เยอะ เลย​ขาย​หมด​น่ะ”

“ตลาด​มัน​ก็​คน​เยอะ​ทุก​วัน​แหละ”

“ถ้า​เกิด​ขาย​ไม่​ดี​ขึ้น​มา น้าสี​อย่า​ด่า​ฉัน​ล่ะ”

ตา​สี​สงสัย ทำไมจะ​ต้อง​ด่า​แคน​ด้วย ก็​รู้​ๆกัน​อยู่​แล้วว่า​ของ​ไม่ได้​ขาย​ดี​ทุก​วัน...

ขณะ​แคน​กำลัง​ช่วย​คำ​หล้า​ทำ​กับข้าว​อ​ยู่​ใน​ครัว เขา​ตำหนิ​ตัว​เอง​ไม่​น่า​หลอก​ตา​สี​ว่า​ผัก​ขาย​ดี เกิด​คราว​หน้าตาสี​เอา​ไป​ขาย​เอง​แล้ว​ขาย​ไม่​ออก ผัก​คง​เน่า​เสียหาย​​หมด คำหล้า​ปลอบไม่​ต้อง​เป็น​กังวล ถ้า​ขาย​ไม่​ดี​พ่อ​ของ​เธอ​ก็​ให้​พ่อค้า​คนกลาง​มา​รับ​ซื้อ​เหมือน​เดิม

จังหวะ​นั้น คำ​หล้า​โขลก​น้ำพริก​แรง​ไป​หน่อย น้ำพริก​กระเด็น​เข้า​ตา​ร้อง​ลั่น แคน​รีบ​ช่วย​เป่า​ลม​ใส่​ดวงตา​คำหล้า ตา​สีมา​เห็น​เข้า​ก็​ไม่​พอใจ คิด​ว่า​แคน​แต๊ะอั๋ง​ลูก​สาว เลย​นั่งเฝ้า​ไม่​ยอม​ไป​ไหน...

กิน​ข้าว​กลางวัน​เสร็จ แคน​รอ​จังหวะ​ตา​สี​เผลอ รีบชวน​คำ​หล้า​หลบ​มา​นั่ง​จู๋จี๋​กัน​ข้าง​กอง​ฟาง​หลัง​บ้าน​คำ​หล้า แคน​แอบ​นินทา​ว่าที่​พ่อตา ทำไม​ถึง​หวง​คำ​หล้า​นัก ไม่​ยอม​ให้​เขา​เข้า​ใกล้​ด้วย​ซ้ำ

“พ่อ​ไม่ได้​หวงฉัน​หรอก​จ้ะ พ่อ​​ห่วง​ฉัน​กลัว​ฉัน​จะ​เสียใจ​เหมือน​คราว​ก่อน​ที่​พี่​หาย​ไป​ไม่​ติดต่อ​มา​เป็น​ปี พ่อ​ไม่​อยาก​ให้​ฉัน​เสียใจ​อีก​น่ะ​จ้ะ”

แคน​สัญญา​จะ​ไม่​หาย​ไป​อย่าง​ครั้ง​ก่อน​อีก เขา​จะ​เขียน​มา​เล่า​ให้​คำ​หล้า​ฟัง​ทุก​อย่าง​ไม่​ว่า​จะ​ทำ​อะไร​ คำ​หล้า​เองก็​จะ​เขียน​จดหมาย​ไป​ให้​กำลังใจ​เขา​ทุก​วัน แล้ว​เอนตัว​ซบ​อก​ชาย​คน​รัก ยิ้ม​มี​ความ​สุข...

ฝ่าย​ตา​สี​นั่ง​อยู่​กับ​ยาย​สา​หน้า​บ้าน​เห็น​ลูก​สาว​กับ​แคน​หาย​ไป​จะ​เดิน​ไป​ตาม ยาย​สา​ขอร้อง​ให้​ปล่อย​ลูก​ได้​อยู่​กับ​คน​รัก​ของ​เธอ​สัก​วัน อีก​นาน​กว่า​ทั้ง​คู่​จะ​ได้​เจอ​กัน อย่า​ไป​เป็น​ก้างขวาง คอ​ลูก​เลย ตา​สี​สวน​ทันที

“ก็​เพราะ​ไอ้​บัก​แคน​มัน​จะ​ไป​แล้ว​น่ะ​สิ ฉัน​ถึง​ไม่​อยาก​ให้​คำ​หล้า​ฟัง​คำ​หวาน​หู​ของ​ไอ้​บัก​แคน แล้ว​หลง​คอย​มัน​เหมือน​อย่าง​คราว​ก่อน”

จังหวะ​นั้น รถ​ของ​ศรี​ไพร​แล่น​มา​จอด​หน้า​บ้าน ศรี​ไพร​เดิน​เข้า​มา​เรียก​หา​คำ​หล้า​ลั่น​บ้าน แคน​ได้ยิน​เสียง​เอะอะ จูงมือ​คำ​หล้า​ออก​มา​ดู ศรี​ไพร​ไม่​พอใจ​เห็น​แคน​อยู่​กับ​หญิง​ที่​ตน​เอง​หลง​รัก

“ไอ้​แคน เอ็ง​นี่​มัน​เป็น​มารคอหอย​ข้าซะ​จริงๆ ข้า​อุตส่าห์​มา​หา​คำ​หล้า​ดัน​เจอ​เอ็ง​เป็น​ก้างขวางคอ”

ขาวดำ​กับ​อาสา​จะ​ช่วย​เขี่ย​ก้าง​ให้ แคน​ขู่​สอง​สมุน ถ้า​ยัง​ไม่​เข็ด​ที่​โดน​อัด​เมื่อ​วาน เชิญ​ดา​หน้า​เข้า​มา​ได้​เลย ดำ​กับ​ขาว​จ๋อย​ไม่​กล้า​หือ ศรี​ไพร​ไม่ได้​หาเรื่อง แต่​มา​ทวง​หนี้​ที่​ตา​สี​ติด​เขา แคน​จะ​ใช้​คืนให้​ตา​สี​เอง เป็น​หนี้​อยู่​เท่า​ไหร่​ให้​บอก​มา ศรี​ไพร​ดูแคลน คน​จนๆอย่าง​แคน​จะ​มี​ปัญญา​ใช้​หนี้​แทน​ใคร​ได้

“พี่​แคน​กำลัง​จะ​เป็น​นัก​ร้อง มี​เงิน​มา​ใช้​หนี้​เอ็ง” คำ​หล้า​บอก​อย่าง​ภาคภูมิ​ใจ

“อ้าว...นี่​จะ​ไป​เร่​ร้องเพลง​ขอทาน​เห​รอ​วะ​ไอ้​แคน คืนๆหนึ่ง​จะ​ได้​สัก​กี่​บาท อนาถ​วะ” ศรี​ไพร​กับ​พวก​พา​กัน​หัวเราะ​เยาะ​แคน​สนุกสนาน แคน​ขอ​เอา​หัว​เป็น​ประกัน จะ​หาเงิน​มา​ใช้​หนี้​ศรี​ไพร​แทน​ตา​สี​ให้​เร็ว​ที่สุด

“เออ...ข้า​จะ​รอ​ให้​เอ็ง​มา​ใช้​หนี้ แต่​ถ้า​เอ็ง​เบี้ยว​​ล่ะ​ก็ เอ็ง​ได้เสีย​หัว​แน่​ไอ้​แคน...กลับ​เว้ย”

แคน​มอง​ตาม​ศรี​ไพร​กับ​สมุน​ขึ้น​รถ​ขับออก​ไป​ด้วย​สีหน้า​เป็น​กังวล

ooooooo

ที่​บ้าน​แคน ยิ่ง​ใกล้​เวลา​จะ​ต้อง​เดินทาง​กลับ​กรุงเทพฯ แคน​ยิ่ง​เป็น​กังวล กลัว​ศรี​ไพร​จะ​มา​ฉุด​คำ​หล้า​ไป​ใช้​หนี้​แทน​เงินกู้ เลย​ชวน​เธอ​ไป​กรุงเทพฯ​ด้วย​กัน คำ​หล้า​ไป​อยู่​กับ​แคน​โดย​ไม่​แต่งงาน​ไม่ได้ พ่อ​แม่​ของเธอ​คง​ไม่​ยอม​และ​ที่​สำคัญ ถ้า​เธอ​ไป​กับ​แคน ใคร​จะ​อยู่​ดูแล​พ่อ​กับ​แม่ ศรี​ไพร​เคย​จับ​พ่อ​ของ​เธอ​ไป​ครั้ง​หนึ่ง​แล้ว

“เ​อ้า...เอาอย่าง​นี้​แล้วกัน​วะ คำ​หล้า​พา​พ่อกับ​แม่​มา​อยู่​บ้าน​ลุง ลุง​จะ​ปกป้อง​คุ้มครอง​เอง” ตา​มา​เสนอ

“พ่อ​แก่​แล้ว​จะ​เอา​อะไร​ไป​สู้​กับ​คน​หนุ่ม​อย่าง​ไอ้​ศรี​ไพร​มัน” แคน​ครุ่นคิด​หา​ทาง​ปกป้อง​คำ​หล้า​ใน​ยาม​ที่​ตน​เอง​กลับ​กรุงเทพฯ​ไม่ได้​อยู่​ดูแล...

ครู่​ต่อ​มา แคน​พา​คำ​หล้า​มา​ฝาก​คำ​แป​ง​กับ​ชาว​คณะ​แม่​มูล​ลำ​เพลิน​ให้​ช่วย​ดูแล คำ​แป​ง​รับปาก​แคน​หนักแน่น จะ​ไม่​ปล่อย​ให้​ศรี​ไพร​มา​ทำร้าย​คำ​หล้า​เด็ดขาด แคน​สบายใจ​หายห่วง ออก​มา​ขึ้น​รถ​ตู้​ของ​ดี.มิ​ว​สิ​ก​ที่​จอด​รอ​อยู่​หน้า​บ้าน​คำ​แป​ง โดย​มีพ่อ แม่​ของ​แคน คำ​หล้า คำ​แป​ง​กับ​ชาว​คณะ​ตาม​มา​ส่ง แคน​กราบลา​พ่อ​แม่​และ​คำ​แป​ง แล้ว​หัน​ไป​จับ​มือ​คำ​หล้า

“พี่​สัญญา...พี่​จะ​รีบ​เก็บ​เงิน​เก็บ​ทอง​มา​สู่ขอ​คำ​หล้า​กับ​พ่อ​แม่ อดทน​รอ​พี่​อีก​นิด​นะ​จ๊ะ”

“คำ​หล้า​คน​นี้​รอ​พี่​แคน​เสมอ​จ้ะ เพราะ​หัวใจ​ฉัน ยก​ให้​พี่​แคน​ไป​หมด​ทั้ง​ดวง​แล้ว”

แคน​ไม่​อยาก​จาก​หญิง​คน​รัก แต่​เขา​ต้อง​ไป​ตาม​ล่า​ความ​ฝัน​ที่​ตอน​นี้​ใกล้​เป็น​จริง​เข้า​มา​ทุกที

ooooooo

แคน​ได้​เซ็น​สัญญา​เข้า​สังกัด​ดี.มิวสิก​อย่าง​ที่​ใฝ่ฝัน​และ​ได้​ร้องเพลง  “เสียง​จาก​แม่​มูล”  ลง​อัลบั้ม​พิเศษ​ที่​เหล่า​นัก​ร้อง​ลูกทุ่ง​ร่วม​กัน​ทำ​เพื่อ​หาเงิน​ช่วยเหลือ​เด่น​ดวง เสียง​ร้อง​อัน​ไพเราะ​ของ​แคน​ประกอบ​กับ​เนื้อหา​ของ​เพลง​ที่​กินใจ ทำให้​นพ​กับ​เด่น​ดวง​ตัดสินใจ​ใส่​เพลง​นี้​เป็น​เพลง​แรก​หน้า​แรก​ของ​อัลบั้ม​พิเศษ...

แคน​อยาก​บอก​เดือน​ใจ​แทบ​ขาด​ว่า​พิณ​แต่ง​เพลง​นี้​ให้​เธอ แต่​เนื่องจาก​ให้​สัญญา​กับ​เพื่อน​ไว้​แล้ว​จะ​ไม่​บอก​ให้​เดือน​รู้ เขา​จึง​ต้อง​เก็บ​งำ​ความ​ลับ​นี้​ไว้...

ไม่​กี่​วัน​ถัด​มา อัลบั้ม​พิเศษ​ชุด​นี้​ก็​วาง​แผง​โดย​ใช้​ชื่อ​ชุด​ว่า “แด่​เด่น​ดวง​ด้วย​ดวงใจ จาก​พี่น้อง​ผอง​เพื่อน” และ​เพลง​ที่​ถูก​เลือก​มา​โปรโมต​เป็น​เพลง​แรก​คือ​เพลง “เสียง​จาก​แม่​มูล” สถานี​เพลง​ลูกทุ่ง​ทุก​สถานี​เปิด​เพลง​นี้​กัน​กระหึ่ม ใน​เวลา​ไม่​นาน เพลง “เสียง​จาก​แม่​มูล” ขึ้น​ชาร์ต​เป็น​อันดับ​หนึ่ง​ของ​เพลง​ลูกทุ่ง...

สุด​เขต​ส่ง​ชาร์ต​อันดับ​เพลง​ลูกทุ่ง​ประจำ​สัปดาห์​ให้​แคน​ดู แคน​เห็น​เพลง​ของ​ตัว​เอง​ขึ้น​อันดับ​หนึ่ง ดีใจ​มาก​จน​พูด​ไม่​ออก เด่น​ดวง​กับ​เดือน​พลอย​ดีใจ​ไป​กับ​แคน​ด้วย ใน​เมื่อ​เสียง​ตอบ​รับ​เพลง​ที่​แคน​ร้อง​ดี​มาก​ขนาด​นี้ นพ​จะ​เร่ง​โปรดิวเซอร์​ให้​ทำ​อัลบั้ม​เดี่ยว​ให้​แคน​โดย​เร็ว

“เห็น​ไหม พี่​บอก​แล้ว​เอ็ง​ต้อง​ดัง ไอ้​แคน” เด่น​ดวง​เข้า​มา​ตบ​บ่า​แคน

“เพลง​ดัง​แต่​ฉัน​ไม่ได้​ดัง​นะ​พี่ พี่​ไป​ถาม​คน​ขับ​แท็กซี่​สิ มี​ถึง​สิบ​คน​ไหม​ที่​รู้จัก แคน เมือง​อุบล”

สุด​เขต​รับรอง​แคน​ต้อง​ดัง​แน่ ใกล้​เปิด​อัลบั้ม​เดี่ยว​เมื่อ​ใด ทาง​ค่าย​เพลง​จะ​โหม​โปรโมต​แคน​อีก​ที ระหว่าง​นั้น บิ๋ม​เข้า​มา​รายงาน​ว่า​นักข่าว​ที่​นัด​สัมภาษณ์​เด่น​ดวง​มา​แล้ว เด่น​ดวง​คิด​จะ​ใช้​โอกาส​นี้​ทำให้​แคน​เป็น​ที่​รู้จัก​ของ​แฟน​เพลง​ทั่ว​ประเทศ จึง​ขอ​ให้​เดือน​ช่วย​แปลง​โฉม​แคน​เตรียม​เปิด​ตัว​กับ​สื่อ​เป็น​ครั้ง​แรก...

หลังจาก​เด่น​ดวง​ประกาศ​อำลา​วงการ​ลูกทุ่ง​ต่อหน้า​กลุ่ม​นักข่าว​ที่มา​รอ​สัมภาษณ์ เขา​หัน​ไป​พยักพเยิด​ให้​เดือน​พา​แคน​เข้า​มา เด่น​ดวง​แนะนำ​นักข่าว​ให้​รู้จัก แคน เมือง​อุบล คน​ที่​ร้องเพลง “เสียง​จาก​แม่​มูล” ซึ่ง​ตอน​นี้​กำลัง​ฮิต​มาก แคน​ยกมือ​ไหว้​นักข่าว​ทุก​คน​อย่าง​นอบน้อม​และ​ฝากเนื้อฝากตัว​กับ​พวก​พี่ๆนักข่าว

“แคน...พี่​ประกาศ​อำลา​วงการ​แล้ว พี่​ยก​วง​ดนตรี​ให้​เอ็ง​ดูแล​ต่อ เอ็ง​เป็น​หัวหน้า​วง​แทน​พี่​แล้ว​นะ”

“พี่​ไม่​เคย​บอก​ฉัน​มา​ก่อน​เลย​ว่า​จะ​เลิก​ร้องเพลง” แคน​คิด​แล้ว​ใจหาย

“เพราะ​พี่​ยัง​หา​ใคร​มา​แทน​ไม่ได้​จน​วัน​นี้...พี่​เชื่อ​ว่า​เอ็ง​จะ​ทำให้​วง​พี่​กลับ​มา​ผงาด​อีก​ครั้ง”

แคน​ซาบซึ้ง​ใน​บุญคุณ​เด่น​ดวง​มาก​ก้ม​ลง​กราบ นักข่าว​ถาม​แคน​มี​อะไร​จะ​พูด​ไหม แคน​พยัก​หน้า

“แคน เมือง​อุบล จะ​ไม่​ลืม​พระ​คุณ​ทุก​คน​ที่​ส่งเสริม​ให้​มี​วัน​นี้ ขอ​พี่น้อง​แฟน​เพลง​ต้อนรับ​หนุ่ม​อุบลฯ คน​ซื่อ​ชื่อ แคน เมือง​อุบล คน​นี้​ไว้​ใน​อ้อม​ใจ​ด้วย​นะ​ครับ” แคน​พูด​จบ​ยกมือ​ไหว้ นักข่าว​พา​กัน​รุม​ถ่ายรูป​แคน

ooooooo

แคน เมือง​อุบล โด่งดัง​เป็น​พลุ​แตก​ใน​ชั่ว​ข้าม​คืน ทั้งเพ​ลง “เสียง​จาก​แม่​มูล” และ​ประวัติ​ของ​เขา​ถูก​สถานี​เพลง​ลูกทุ่ง​ทุก​สถานี​กล่าวขวัญ​ถึง​ไม่​หยุดหย่อน สร้าง​ความ​ปลาบปลื้ม​ใจ​ให้​คำ​แป​ง คำ​หล้า พิณ ​และ​ชาว​คณะ​แม่​มูล​ลำ​เพลิน​ทุก​คน พิณ​เอง​ไม่​คาด​คิด​มา​ก่อน เพลง​ที่​เขา​แต่ง​จะ​ดัง​ขนาด​นี้

“บัก​แคน​ก็​กลาย​เป็น​ดาว​จรัส​แสง​ดวง​ใหม่​ของ​วงการ​ลูกทุ่ง​ไป​แล้ว แม่​ครู​ภูมิใจ​ใน​ตัว​ทั้ง​สอง​คน​มาก”

“ตั้งแต่​กลับ​กรุงเทพฯ​ไป พี่​แคน​เขียน​จดหมาย​มา​แค่ 3 ฉบับ แล้ว​ก็​เงียบ​หาย​ไป ฉัน​รู้​ข่าวคราว​พี่​แคน​ก็​จาก​ทาง​วิทยุ” คำ​หล้า​สีหน้า​เศร้าสร้อย พิณ​ปลอบ​คำ​หล้า​อย่า​คิดมาก แคน​กำลัง​ดัง มี​งาน​เยอะ อีก​ไม่​นาน​เขา​ก็​กลับ​มา ไม่​ลืม​สัญญา​ที่​ให้​ไว้​กับ​คำ​หล้า​แน่ๆ คำ​หล้า​หวัง​ว่า​แคน​ดัง​แล้ว​จะ​ไม่​ลืม​เธอ...

แคน​กลาย​เป็น​นัก​ร้อง​คิว​ทอง​มี​งาน​ร้องเพลง​ตาม​ที่​ต่างๆ ไม่​เว้นแต่​ละ​วัน เลย​ไม่​มี​เวลา​จะ​เขียน​จดหมาย​หา​คำ​หล้า เขา​อยาก​ให้​เด่น​ดวง​ยกเลิก​งาน​ที่​จะ​แสดง​ใน​วัน​พรุ่งนี้ เขา​จะ​ได้​กลับ​บ้าน​ไป​หา​คำ​หล้า เรา​สอง​คน​ไม่ได้​เจอ​กัน​นาน​เป็น​เดือนๆแล้ว เด่น​ดวง​ทักท้วง ตอน​นี้​น้ำขึ้น​แคน​ต้อง​รีบ​ตัก โกย​ได้​ต้อง​รีบ​โกย รีบ​เก็บ​เงิน​ไว้​เยอะๆจะ​ได้​ไป​สู่ขอ​คำ​หล้า แคน​รบเร้า​ขอ​กลับ​แค่​วัน​เดียว​ก็​ยัง​ดี

“ถ้า​เอ็ง​บอก​ยกเลิก​งาน​เขา คน​ก็​พูด​กัน​ปากต่อปาก​ว่าเอ็ง​น่ะ​เลือก​งาน ต่อ​ไป​งาน​เอ็ง​ก็จะ​น้อย​ลง เอ็ง​ก็​จะ​ไม่​มี​เงิน​ไป​สู่ขอ​คน​รัก พวก​ลูกน้อง​ก็​ไม่​มี​กิน ทุก​คน​ฝาก​ปาก​ท้อง​ไว้​ที่​เอ็ง​นะ​แคน”

แคน​กลุ้มใจ​มาก อยาก​กลับ​ไป​หา​คำ​หล้า​แต่​มี​งาน​ค้ำคอ​อยู่...

ที่​บ้าน​คำ​แป​ง ขณะ​คำ​หล้า​กำลัง​ดู​คำ​แป​ง​กับ​คณะ​แม่​มูล​ลำ​เพลิน​ซักซ้อม​การ​แสดง มีเสียง​รถ​แล่น​มา​จอด คำ​หล้า​ดีใจ​คิด​ว่า​แคน​มา รีบ​ออก​ไป​ดู แต่​ต้อง​ผิดหวัง​กลับกลาย​เป็น​ศรี​ไพร​กับ​สมุน

“หลบ​มา​อยู่​บ้าน​แม่​ครู​จริงๆ ข้า​ไป​หา​เอ็ง​ที่​บ้าน​ไม่​เจอ พ่อ​แม่​เอ็ง​ก็​ไม่​อยู่ ข้า​มา​ทวง​หนี้” ศรี​ไพร​ยิ้ม​ยั่ว

“รอ​พี่​แคน​กลับ​มา แล้ว​ข้า​จะ​เอา​เงิน​ไป​ใช้​หนี้​เอ็ง​ให้​ครบ​ทุก​บาท​ทุก​สตางค์” คำ​หล้า​ว่า​แล้ว​จะ​เข้า​บ้าน

ศรี​ไพร​ขี้เกียจ​รอ ตรง​เข้าฉุด​คำ​หล้า​จะ​เอา​ตัว​ไป​ขัดดอก คำ​แป​ง​กับ​ผู้ชาย​ชาว​คณะ​หลาย​คน​ถือ​ไม้หน้า​สาม​กรู​กัน​เข้าหา​ศรี​ไพร​อย่าง​เอาเรื่อง นักเลง​ชั่ว​ประจำ​หมู่​บ้าน​ชัก​ปืน​ขึ้น​มา​ขู่ ชาย​ชาว​คณะ​อีก​คน​หนึ่ง ถือ​ปืน​ลูก​ซอง​ออก​มา​ข่ม ศรี​ไพร​เห็น​ท่า​ไม่​ดี จำ​ต้อง​ล่า​ถอย​กลับ​ไป...

สาย​วัน​เดียวกัน คน​หา​ปลา​เจอ​ศพ​บัว​ผัน​ลอย​ขึ้น​อืด​อยู่​ใน​แม่น้ำ​มูล ชาว​บ้าน​แถว​นั้น​ช่วย​กัน​ลาก​ศพ​บัว​ผัน​ขึ้น​มา​ไว้​บน​ฝั่ง ชาว​บ้าน​ที่​รู้​ข่าว​ต่าง​มา​มุง​ดู จับกลุ่ม​วิพากษ์วิจารณ์​กัน​ต่างๆนานา คำ​แป​ง​กับ​คำ​หล้า​ได้ยิน​ข่าว​รีบ​มา​ดู เช่น​เดียว​กับ​ศรี​ไพร​และ​สมุน ทอง​สา​อยู่​ใน​กลุ่ม​ชาว​บ้าน​เห็น​พี่​ชาย​มา​ดู​ศพ​บัว​ผัน ตะโกน​ด่า​ลั่น

“ไอ้​ฆาตกร...พี่​ฆ่า​บัว​ผัน​ตาย...วิญญาณ​บัว​ผัน​มา​ทวง​ความ​ยุติธรรม​แล้ว ฉัน​ไป​มา​หลาย​ที่ ไป​ตาม​หา​ศพ​บัว​ผัน​ว่า​ลอย​ขึ้น​ที่ไหน เจอ​ศพ​แล้ว​ฉัน​จะ​แจ้ง​ตำรวจ​จับ​พี่​เข้า​คุก”

“คิด​หรือ​ว่า​ตำรวจ​จะ​เชื่อ​คำ​พูด​เอ็ง” ศรี​ไพร​ยิ้มเยาะ

แต่​ต้อง​หุบ​ยิ้ม​เมื่อ​รู้​ว่า​ทอง​สางมปืน​ที่​ศรี​ไพร​ใช้​ยิง​บัว​ผัน​ขึ้น​มา​จาก​แม่น้ำ แถม​เอา​ไป​ซ่อน​ไว้ ศรี​ไพร​หน้าตื่น รีบ​คว้า​ตัว​น้อง​สาว​ลาก​ไป​ที่​รถ​ของ​ตน​เอง จะ​เอา​ไป​เค้น​ความ​จริง พ่อ​ของ​บัว​ผัน​แค้น​ศรี​ไพร​มาก ตรง​เข้า​ทุบตี​ไม่​ยั้ง ศรี​ไพร​โมโห ​ถีบ​พ่อ​ของ​บัว​ผัน​กระเด็น แล้ว​จับ​ตัว​ทอง​สา​ขึ้น​รถ ขับ​ออก​ไป​อย่าง​รวดเร็ว

ครู่​ต่อ​มา ศรี​ไพร​จับ​ตัว​ทอง​สา​เข้า​บ้าน ตบ​หน้า​ซ้ายหัน​ขวา​หัน เค้น​ให้​บอก​ที่​ซ่อน​ปืน เถ้าแก่​เส็ง​ทน​เห็น​พี่​ซ้อม​น้อง​ไม่​ไหว​รีบ​เข้าไป​ห้าม ศรี​ไพร​ยั​วะ​ที่​พ่อ​เข้า​ข้าง​น้อง​สาว ผลัก​พ่อ​พ้น​ทาง ตรง​เข้า​บีบ​คอ ทอง​สา​หายใจ​ไม่​ออก เถ้าแก่​เส็ง​พยายาม​ดึง​มือ​ศรี​ไพร​ออก แต่​สู้​แรง​ไม่ได้ สั่ง​ให้​ดำ​กับ​ขาว​มา​ช่วย

ศรี​ไพร​หัน​ขวับ​จ้อง​หน้า สมุน​ทั้ง​สอง​กลัว​หงอ​ไม่​กล้า​ช่วย เถ้าแก่​เส็ง​เห็น​ลูก​จะฆ่า​กันเอง​ถึง​กับ​ความ​ดัน​ขึ้น หน้ามืด​เป็น​ลม ศรี​ไพร​ตกใจ​เห็น​พ่อ​ล้ม​ฟุบ​ก็​ปล่อย​มือ ทอง​สา​เป็น​อิสระ​รีบ​เข้าไป​ดู​พ่อ ศรี​ไพร​โกรธ​​หัว​ฟัด​หัว​เหวี่ยง​ที่​บังคับ​ทอง​สา​ให้​บอก​ที่​ซ่อน​ปืน​ไม่ได้ เลย​หัน​ไป​อาละวาด​ทำลาย​ข้าวของ​ใน​บ้าน​แทน

ooooooo

พิณ ครู​ตะวัน​กับ​สาย​ไหม​เพิ่ง​รู้​ข่าว​บัว​ผัน​รีบ​มา​ดู​ศพ พิณ​ถึง​กับ​เข่า​อ่อน​สงสาร​ลูกศิษย์​จับใจ พอ​รู้​จาก​คำ​หล้า​ว่า​บัว​ผัน​ไม่ได้​จม​น้ำ​ตาย ทอง​สา​เห็น​กับ​ตา​ตัว​เอง บัว​ผัน​ถูก​ศรี​ไพร​ยิง​ตาย พิณ​แค้น​ใจ​มาก​ชวน​ครู​ตะวัน​กับ​คำ​หล้า​ตาม​ไป​เอาเรื่อง​ศรี​ไพร​ที่​บ้าน...

ขณะ​เดียวกัน ดำ​เห็น​ศรี​ไพร​เอา​กระสุน​ปืนออก​จาก​รังเพลิง ถาม​ด้วย​ความ​สงสัย ลูกพี่​คิด​จะ​ทำ​อะไร

“ถึง​นัง​ทอง​สา​มัน​หักหลัง​ข้า แต่​มัน​ก็​เป็น​น้อง​ที่​คลาน​ตาม​กัน​มา ข้า​ฆ่า​มัน​ไม่​ลง ข้า​จะ​ขู่​ให้​มัน​กลัว มัน​จะ​ได้​ยอม​บอก​ที่​ซ่อน​ปืน​ที่​ข้า​ใช้​ยิง​บัว​ผัน”

ด้วย​ความ​สะเพร่า ศรี​ไพร​เอา​กระสุน​ออก​ไม่​หมด ค้าง​ใน​รังเพลิง​อีก​หนึ่ง​นัด จาก​นั้น เขา​ถือ​ปืน​เข้า​มา​หา​ทอง​สา เถ้าแก่​เส็ง​ซึ่ง​อาการ​ทุเลา​แล้ว​เห็น​ท่า​ไม่​ดี​รีบ​เอา​ตัว​เข้า​ขวาง ศรี​ไพร​กระชาก​ทอง​สา​เข้า​มา​ใกล้ เอา​ปืน​จ่อ​หัว ขู่​ว่า​ถ้า​
นับ​หนึ่ง​ถึง​สาม​แล้ว​ยัง​ไม่​ยอม​บอก​ที่​ซ่อน​ปืน​เขา​จะ​เหนี่ยว​ไก เถ้าแก่​เส็ง​เข้า​แย่ง​ปืน​ศรี​ไพร

พิณ ครู​ตะวัน​กับ​คำ​หล้ามา​ถึง​หน้า​บ้าน​เถ้าแก่​เส็ง เห็น​สอง​พ่อ​ลูก​กำลัง​ยื้อ​แย่ง​ปืน​กัน​ไป​มา ปรี่​เข้าไป​ช่วย​เถ้าแก่​เส็ง ศรี​ไพร​หัน​ปาก​กระบอก​ปืน​เล็งพิณ ทอง​สา​เห็น​พิณ​เสียที​ให้​ศรี​ไพร โดด​เข้า​แย่ง​ปืน​พี่​ชาย ทันใดนั้น มีเสียง​ปืน​ดัง​ขึ้น​หนึ่ง​นัด ศรี​ไพร​ตกใจ​ทำไม​ยัง​มี​กระสุน​ค้าง​อยู่​อีก

ทอง​สา​ทรุด​ฮวบ​เลือด​ไหล​ทะลัก เถ้าแก่​เส็ง​ปราด​เข้าไป​ประคอง​ลูก​สาว กระสุน​ถูก​ที่​สำคัญ​ทำให้​ทอง​สา​ตาย​ใน​อ้อม​กอด​พ่อ เถ้าแก่​เส็ง​เห็น​ลูก​ฆ่า​กันเอง ช็อก​เส้นเลือด​ใน​สมอง​แตก สิ้นใจ​ตาม​ทอง​สา

ศรี​ไพร​ถึง​กับ​สติ​แตก​เข้าไป​เขย่า​ตัว​พ่อ “เตี่ย...เตี่ย​ต้อง​ไม่​ตาย...เตี่ย​ฟื้น​สิ​เตี่ย...ทอง​สา เอ็ง​ฟื้น​ขึ้น​มา​ช่วย​พี่​ปลุก​เตี่ย​สิ...ทอง​สา” ศรี​ไพร​กอด​ศพ​พ่อ​กับ​น้อง ร้องไห้​คร่ำครวญ​ราวกับ​คน​เสีย​สติ...

ตก​ตอน​เย็น มี​พิธี​รดน้ำ​ศพ​ที่​บ้าน​เถ้าแก่​เส็ง พิณ คำ​หล้า ครู​ตะวัน​กับ​สาย​ไหมเอา​พวงหรีด​มา​ให้ เพื่อ​แสดง​ความ​ไว้อาลัย​ต่อ​ผู้​จาก​ไป ศรี​ไพร​ไม่​พอใจ ตรง​เข้า​มา​ต่อ​ว่า

“เอ็ง​ยัง​กล้า​มา​งาน​ศพ​เตี่ย​กับ​น้อง​สาว​ข้า​อีก​เหรอ​วะ​ไอ้​พิณ เอ็ง​เป็นต้น​เหตุ​ให้​เตี่ย​กับ​น้อง​ข้า​ตาย เอ็ง​หลอก​ให้​น้อง​สาว​ข้า​หลง​รัก น้อง​ข้า​หักหลัง​ข้า​ก็​เพราะ​เอ็ง จน​ทอง​สา​ต้อง​มา​ตาย เตี่ย​เลย​ตาย​ตาม”

“คน​ที่​ทำให้​เถ้าแก่​เส็ง​กับ​ทอง​สา​ตาย​คือ​เอ็ง​ต่างหาก​ไอ้​ศรี​ไพร...ไม่​ใช่​ข้า”

ศรี​ไพร​ไม่​ฟัง​อะไร​ทั้งนั้น คว้า​พวงหรีด​ของ​พวก​พิณ​มา​กระทืบ​แหลก​คา​เท้า พิณ​กับ​พวก​ไม่​อยาก​มี​เรื่อง​ยกมือ​ไหว้​ศพ​เถ้าแก่​เส็ง​กับ​ทอง​สา​แล้ว​พา​กัน​กลับ...

หลังจาก​ส่ง​สาย​ไหม​ที่​สถานี​อนามัย ครู​ตะวัน​เห็น​ห้อง​พัก​ของ​พิณไฟ​ยัง​เปิด​อยู่ เดิน​เข้า​มา​ถาม​พรุ่งนี้​จะ​ไป​ช่วย​งาน​ศพ​บัว​ผัน​กี่​โมง

“เย็นๆจ้ะ...บัว​ผัน​กับ​ทอง​สา​ตาย​เพราะ​ไอ้​ศรี​ไพร แต่​เรา​กลับ​จับ​มัน​มา​ลงโทษ​ไม่ได้ มัน​น่า​แค้น​ใจ​นัก”

“โลก​นี้​ยัง​มี​ความ​ยุติธรรม​บัก​พิณ สัก​วัน ไอ้​ศรี​ไพร​ต้อง​ได้​รับ​โทษทัณฑ์​อย่าง​สาสม”

พิณ​เกรง​วัน​นั้น​จะ​มา​ไม่​ถึง ทั้ง​สอง​คน​มัว​แต่​คุย​เรื่อง ​ศรี​ไพร ​ไม่ทัน​สังเกต​เห็น​กระดาษ​โน้ต​แผ่น​หนึ่ง​พับ​ครึ่ง​สอด​อยู่​ใต้​ประตู​ห้อง​พัก​ของ​พิณ เป็น​โน้ต​ที่​ทอง​สา​เขียน​ถึง​พิณ มี​ใจความ​ว่า

“พี่​พิณ ฉัน​ซ่อน​ปืน​ที่​พี่​ศรี​ไพร​ยิง​บัว​ผัน​ไว้​ใกล้​แทง​ก์​น้ำ​หลัง​โรงเรียน ถ้า​ฉัน​เป็น​อะไร​ไป พี่​ไป​ขุด​ขึ้น​มานะ​จ๊ะ ทอง​สา” กระดาษ​ชิ้น​นี้ ทอง​สา​เอา​มาส​อด​ไว้​ใต้​ประตู​ห้อง​พัก​พิณ​ก่อน​จะ​พบ​จุดจบ...

มาลัย​เห็น​ว่า​สุด​เขต​กับ​เดือน​หมั้น​กัน​มา​นาน​ควร​จะ​แต่งงาน​กัน​ได้​แล้ว จึง​โทร.​ปรึกษา​เรื่อง​นี้​กับ​อัญชลี​และ​แสวง ทั้ง​คู่​เห็นดี​ด้วย บอก​ให้​มาลัย​กับ​นพ​มา​คุย​กับ​เดือน​ได้​เลย

ooooooo

ตั้งแต่​เถ้าแก่​เส็ง​ตาย ศรี​ไพร​เข้า​ดูแล​กิจการ​ทั้งหมด​ของ​พ่อ ครั้ง​นี้​เขา​มา​คุม​ดำ​กับ​ขาว​ดูด​ทราย​นอก​เขต​สัมปทาน​ด้วย​ตัว​เอง เรือ​ดูด​ทราย​ของ​ศรี​ไพร​ทำให้​ตลิ่ง​พัง บ้านเรือน​ชาว​บ้าน​ที่​ตั้ง​อยู่​ริม​น้ำ​เสียหาย พิณ​กับ​ครู​ตะวัน​เข้า​
มา​ห้ามปราม ศรี​ไพร​ไม่​พูด​พล่าม ชัก​ปืน​เล็ง​ใส่ ครู​ตะวัน​เห็น​ท่า​ไม่​ดี​ชวน​พิณ​กลับ พอ​จังหวะ​ที่​ทั้ง​คู่​หัน​หลัง​จะ​เดิน​กลับ ศรี​ไพร​ลั่นไก​เปรี้ยงๆๆใส่ ทั้ง​คู่​ต้องวิ่ง​หนี​ลูกปืน​หัวซุกหัวซุน...

สุด​เขต​ใจร้อน​อยาก​รู้​คำ​ตอบ​จาก​เดือน​ว่า​จะ​ตกลง​ปลงใจ​แต่งงาน​กับ​ตน​เอง​หรือ​เปล่า รีบ​พา​พ่อ​กับ​แม่​มา​พบ​เดือน​ที่​บ้าน​แสวง​แต่​เช้า พอ​เจอ​หน้า​เดือน นพ​ไม่​พูด​พล่าม เข้า​ประเด็น​ทันที

“หนู​เดือน...หนู​กับ​สุด​เขต​หมั้น​กัน​มา​หลาย​ปี​แล้ว ลุง​กับ​คุณ​มาลัย​เห็น​ว่า​สมควร​แก่​เวลา​ที่​หนู​กับ​สุด​เขต​จะ​ตก​ร่อง​ปล่อง​ชิ้น แต่งงาน​กัน​เสียที”

“เมื่อ​วาน​พอ​คุณ​มาลัย​โทร.​มา​ปรึกษา​ป้า​เรื่อง​ขอ​หนู​แต่งงาน ป้า​ก็​คิด​ว่า​ควร​ถาม​พ่อ​หนู​ก่อน ป้า​พยายาม​หา​เบอร์​ติดต่อ​พ่อ​หนู​ที่​นครพนม ได้​เบอร์​บ้าน​ญาติ​พ่อ​หนู​มา ป้า​โทร.​คุย​กับ​พ่อ​หนู​แล้ว​นะ​จ๊ะ พ่อ​หนู​ไม่​ขัดข้อง แล้ว​หนู​ล่ะ​จ๊ะ​ว่า​อย่างไร”

ทุก​คน​พา​กัน​จ้อง​เดือน​อย่าง​รอ​คำ​ตอบ สุด​เขต​ลุ้น​หนัก​นั่ง​บีบ​มือ​ตัว​เอง​เกรง​เดือน​จะ​ปฏิเสธ เดือน​นิ่ง​คิด​อยู่​อึดใจ ก่อน​จะ​ตอบ​ตกลง ทุก​คน​ดีใจ​มาก โดยเฉพาะ​สุด​เขต​ถอน​ใจ​เฮือก​ได้ยิน​กัน​ทั้งห้อง แสวง​อด​แซว​ไม่ได้

“จับ​ชีพจร​ลูก​ชาย​ดู​สิ​คุณ​นพ เต้น​กี่​ร้อย​ครั้ง​ต่อ​นาที หัวใจ​จะ​วาย​หรือ​เปล่า”

“ป้า​มั่นใจ​ว่า​หนู​เดือน​ต้อง​ไม่​รังเกียจ​ลูก​ชาย​ป้า ก่อน​มา​ที่​นี่ เรา​แวะ​วัด​ขอ​ฤกษ์​แต่งงาน​จาก​หลวง​พ่อ​ที่​ครอบครัว​เรา​นับถือ หลวง​พ่อ​ดู​วัน​เดือน​ปี​เกิด​หนู​กับ​ตา​สุด​เขต​ให้ ฤกษ์​ดี​ที่​เหมาะ​แต่งงาน​ที่สุด คือวัน​ที่ 18 เมษายน​ปี​หน้า​จ้ะ”

“เมษา​ปี​หน้า เรา​จะ​ได้​ใช้​ชีวิต​ร่วม​กัน​แล้ว​นะ​เดือน” สุด​เขต​จับ​มือ​เดือน​ไว้​อย่าง​ทะนุถนอม

“ค่ะ วัน​ที่ 18 เมษา คือ​วัน​แต่งงาน​ของ​เรา” เดือน​ยิ้ม​หวาน​ให้​สุด​เขต

ooooooo

เวลา​ผ่าน​เลย​มา​ถึง​คืน​วัน​ส่งท้าย​ปี​เก่า​ต้อนรับ​ปี​ใหม่ บรรยากาศ​ใน​กรุงเทพฯ เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​คึกคัก ห้างร้าน​พา​กัน​ประดับประดา​ไฟ​ฉลอง​เทศกาล​ปี​ใหม่ ค่าย​เพลง​ดี.มิวสิกจัด​งาน​ปี​ใหม่​ให้​พนักงาน แคน​ซึ่ง​เป็น​นัก​ร้อง​ใหม่​ของ​ค่าย เดิน​ไหว้​ฝากเนื้อ ฝากตัว​กับ​พวก​พี่ๆพนักงาน​ทุก​คน พนักงาน​สาวๆเห็น​แคน​ทั้ง​หล่อ​ทั้งน่า​รัก แกล้ง​หยิก​แก้ม​เขา​เล่น สุด​เขต​เห็น​แคน​ถูก​พนักงาน​สาวๆรุม​หยอกเย้า สะกิด​ให้​เดือน​
ดู

“แม่​ยก​แคน​เพียบ​เลย ฉัน​ว่า​อีก​หน่อย แคน​เพื่อน​เธอ​ต้อง​มี​แม่​ยก​ทั่ว​ประเทศ”

“พี่​แคน​เป็น​คน​ทะเล้น​น่า​รัก ใครๆก็​รัก​พี่​แคน​ค่ะ”

สุด​เขต​ทำ​เป็น​ถอน​ใจ   บ่น​กับ​เดือน​อยาก​ให้​ถึง​ปี​ใหม่ไทย​เร็วๆ เดือน​พาซื่อ​คิด​ว่า​เขา​อยาก​เล่น​น้ำ​สงกรานต์ สุด​เขต​ไม่ได้​อยาก​เล่น​สาด​น้ำ แต่​อยาก​แต่งงาน​กับ​เดือน​เร็วๆ​ต่างหาก บิ๋ม​เดิน​ผ่าน​มา​ได้ยิน​พอดี​ถึง​กับ​หูผึ่ง ปรี่​เข้า​มา​ถาม​จะ​แต่ง​กัน​เมื่อ​ใด ได้ความ​ว่า​เดือน​เมษายน​ที่​จะ​ถึง​นี้ บิ๋ม​เป่า​ประกาศ​ลั่น​ห้อง

“นี่​พวก​เรา​ทุก​คน คุณ​สุด​เขต​กับ​คุณ​สกาว​เดือน​จะ​แต่งงาน​กัน​เมษา​หน้า​แล้ว”

พวก​พนักงาน​พา​กัน​แสดง​ความ​ยินดี​กับ​เจ้านาย แคน​ยืน​มอง​จาก​มุม​หนึ่ง​ของ​ห้อง​อย่าง​หนักใจ เดิน​ไป​เดิน​มา​สีหน้า​ครุ่นคิด ก่อน​จะ​ตัดสินใจ​ชวน​เดือน​ออก​มา​คุย​กัน​ลำพัง​นอก

งาน​เลี้ยง แคน​ไม่​รอ​ช้า​ถาม​เดือน​ลืม​พิณ​หมด​หัวใจ​แล้ว​หรือ​ถึง​จะ​มอบ​ตัว​มอบ​ใจ​ให้​สุด​เขต แต่งงาน​กับ​คน​ที่​ไม่ได้​รัก เดือน​จะ​มี​แต่​ทุกข์​ใจ

“พี่​แคน...เดือน​มี​ข่าว​ดี​กำลัง​จะ​แต่งงาน พี่​น่า​จะ​แสดง​ความ​ยินดี​กับ​เดือน ไม่​ใช่​มา​ขุดคุ้ย​ความหลัง”

“ถ้า​เดือน​บอก​พี่​มา​ว่า​เดือน​รัก​คุณ​สุด​เขต​มาก​กว่า​พิณ พี่​จะ​ไม่​พูด​ชื่อ​พิณ​ให้​เดือน​ได้ยิน​อีก​เลย...บอก​พี่​มา​สิ​เดือน​ว่า​เดือน​รัก​คุณ​สุด​เขต​มาก​กว่า​พิณ อย่า​โกหก​พี่ อย่า​โกหก​ตัว​เอง” แคน​คาดคั้น เดือน​รีบ​ตัดบท

“ไม่​ว่า​เดือน​รู้สึก​ยัง​ไง มัน​ก็​ไม่​สำคัญ​หรอก​จ้ะ อดีต​ก็​คือ​อดีต​มัน​จบ​ไป​แล้ว ฉัน​กลับ​เข้าไป​ใน​งาน​นะ​จ๊ะ”

แคน​โพล่ง​ขึ้น​ทันที “พิณ​แต่ง​เพลง​เสียง​จาก​แม่​มูล​ให้​เดือน เดือน​เป็น​แรง​บันดาล​ใจ​ให้​มัน พิณ​มัน​ยัง​รัก​เดือน​ไม่​เคย​เปลี่ยนแปลง...พี่​อยาก​บอก​ให้​เดือน​รู้​ไว้ ก่อน​เดือน​จะ​ตัดสินใจ​แต่งงาน​กับ​คน​อื่น” แคน​พูด​จบ​เดิน​จาก​ไป ทิ้ง​ให้​เดือน​ยืน​น้ำตา​ซึม​ด้วย​ความ​สะเทือนใจ สุด​เขต​เห็น​เดือน​หาย​ไป ออก​มา​ตาม เดือน​ได้ยิน​เสียง​สุด​เขต​เรียก​หา รีบ​ซ่อน​ตัว​ไม่​อยาก​ให้​เขา​เห็น​น้ำตา ตอน​นี้​เธอ​อยาก​ร้องไห้​คน​เดียว...

ใน​เวลา​เดียวกัน พิณ​มี​งาน​แสดง​ดนตรี​ร่วม​กับ​คณะ​แม่​มูล​ลำ​เพลิน​ใน​งาน​เลี้ยง​ฉลอง​ปี​ใหม่​ของ​หมู่​บ้าน​ทำให้​คลาย​ความ​คิดถึง​เดือน​ไป​ได้​บ้าง ผิด​กับ​คำ​หล้า​ที่นั่ง​หน้า​เศร้า​คิดถึง​แคน​เพียง​ลำพัง...

แคน​เอง​ก็​รู้สึก​ไม่​ต่าง​จาก​คำ​หล้า คิดถึง​หญิง​คน​รัก​จน​ไม่​มี​กะ​จิต​กะ​ใจ​จะ​ขึ้น​โชว์​ตัว​ใน​งาน​ฉลอง​ส่งท้าย​ปี​เก่า​ต้อนรับ​ปี​ใหม่​ที่​ร้าน​อาหาร​แห่ง​หนึ่ง​ใน​กรุงเทพฯ เด่น​ดวง​เห็น​แคน​ทำ​หน้า​เบื่อ​โลก ถาม​ว่า​เป็น​อะไร​ไป

“ฉัน​อยาก​ฉลอง​ปี​ใหม่​กับ​คำ​หล้า​จ้ะ​พี่ วัน​ปี​ใหม่ ใครๆก็​อยาก​อยู่​กับ​คน​ที่​ตัว​เอง​รัก”

“20 กว่า​ปี​ที่​พี่​เป็น​นัก​ร้อง พี่​ไม่​เคย​ได้​อยู่​ฉลอง​ปี​ใหม่​กับ​ครอบครัว​สัก​ปี ศิลปิน​มี​หน้าที่​สร้าง​ความ​สุข​ให้​คน​ดู ส่วน​ความ​สุข​ของ​เรา​มา​ทีหลัง เอ็ง​ทิ้ง​ความ​ทุกข์​ความ​กลัดกลุ้ม​ของ​เอ็ง​ไว้​ข้าง​เวที แล้ว​เดิน​ยิ้ม​ขึ้น​เวที​ไป​สร้าง​ความ​สุข​ให้​คน​ดู...ฝึก​เอา​ไว้​แคน แล้ว​วัน​หน้า​เอ็ง​จะ​เป็น​ศิลปิน​ที่​มี​คุณภาพ”

แคน​พยัก​หน้า​เข้าใจ​ที่​เด่น​ดวง​สั่งสอน สลัด​ความ​ทุกข์​ทิ้ง เดิน​ยิ้มแฉ่ง​ขึ้น​เวที

ooooooo

พิณ​แสดง​ดนตรี​เสร็จ เดิน​มา​หา​คำ​หล้า​ที่นั่ง​หงอยเหงา​หน้า​เศร้า​อยู่​คน​เดียว  ​ขณะ​ที่​คน​อื่นๆพา​กัน​ร้อง​รำ​ทำ​เพลง​สนุกสนาน​ต้อนรับ​เทศกาล​แห่ง​ความ​สุข พิณ​มอง​ปราด​เดียว รู้ทัน​ที คำ​หล้า​คิดถึง​แคน

“ลอยกระทง​เดือน​ก่อน​พี่​แคน​ก็​ไม่​มา ปี​ใหม่​พี่​แคน​ก็​ไม่​มา เทศกาล​ที่​คู่รัก​เขา​พา​กัน​ไป​เที่ยว พี่​แคน​ไม่​กลับ​มา​พา​ฉัน​ไป​เที่ยว​ไหน​เลย”

“ช่วง​เทศกาล​ศิลปิน​งาน​ชุก หลัง​ปี​ใหม่ พอ​งาน​ซา แคน​ต้อง​มา​หา​คำ​หล้า​แน่ๆ”

“ฉัน​รอ​พี่​แคน​จน​เหนื่อย​แล้ว​จ้ะ​พี่​พิณ”

ระหว่าง​นั้น คำ​หล้า​เหลือบ​เห็น​พ่อ​ของ​เธอ​เมา​เหล้า​เดิน​โซเซ รีบ​ขอตัว​ไป​ดู​พ่อ​ก่อน พิณ​พยัก​หน้า​รับ​รู้​แล้ว​แหงน​มอง​พระจันทร์​สุก​สกาว​เต็ม​ดวง ฉุกคิด​ถึง​คืน​วัน​ปี​ใหม่​ปี​ก่อน​โน้น​ที่​ได้​อยู่​กับ​เดือน...

คืน​นั้น พิณ​ฉลอง​ปี​ใหม่​กัน​สองต่อสอง​กับ​เดือน​ใต้​ต้น​คูน​ริม​แม่น้ำ​มูล​ต้น​เดิม มอง​พระจันทร์​เต็ม​ดวง​สวย​ด้วย​กัน เดือน​ถาม​พิณ ถ้า​ขอ​พร​วิเศษ​จาก​พระจันทร์​ได้ 3 ข้อ จะ​ขอ​อะไร พิณ​ไม่​ต้อง​คิด​ให้​เหนื่อย เขา​ขอ​ให้​ได้​อยู่​กับ​เดือน​ตลอด​ไป​เหมือน​กัน​ทั้ง​สาม​ข้อ เดือน​บอก​ให้​พิณ​ขอ​แบบ​จริงจัง เธอ​จะ​ได้​รู้​ว่าเขา​อยาก​ได้​อะไร

“พี่​จะ​ขอ​ให้​พระจันทร์​ดลใจ​ลุง​บุญ​กับ​ป้า​เพ็ง​ให้​เลิก​ขัดขวาง​เรา​เสียที เรา​จะ​ได้​แต่งงาน​กัน...พร​ข้อ​สอง...พี่​ให้​เดือน​ขอ​จ้ะ”

“เดือน​ขอ​ให้​พอ​เรา​แต่งงาน​กัน​แล้ว เรา​สอง​คน​อยู่​ด้วย​กัน​อย่าง​มี​ความ​สุข​เหมือน​เจ้าชาย​กับ​เจ้าหญิง​ใน​เทพนิยาย พร​ข้อ​ที่​สาม เดือน​ให้​พี่” เดือน​กับ​พิณ​เกี่ยง​กัน​ให้​อีก​ฝ่าย​เป็น​คน​ขอ​พร​ข้อ​ที่​สาม

พิณ​แนะ​ให้​​เก็บ​พร​ข้อ​ที่​สาม​ไว้​ขอ​ใน​คืน​วัน​แต่งงาน​ของ​เรา​สอง​คน เดือน​เห็น​ด้วย ทั้ง​สอง​ตระ​กอง​กอด​กัน​มอง​พระจันทร์​บน​ฟ้า​อย่าง​มี​ความ​สุข...

ขณะ​เดียวกัน เดือน​มอง​พระจันทร์​แล้ว​หวน​คิดถึง​คืน​วัน​ปี​ใหม่​ที่​เธอ​กับ​พิณ​เคย​ขอ​พร​จาก​พระจันทร์​เช่น​กัน เดือน​รู้​แก่​ใจดี พร​ข้อ​สุดท้าย​ที่​เธอ​กับ​พิณ​เก็บ​ไว้​ขอ​ด้วย​กัน คง​ไม่​มี​โอกาส​ได้​ขอ...

ได้​เวลา​นับ​ถอย​หลัง​เข้า​สู่​วัน​ปี​ใหม่ เดือน​กลับ​เข้า​งาน​สีหน้า​เศร้าสร้อย สุด​เขต​เห็น​เดือน​ตา​แดงๆ ถาม​ว่า​ร้องไห้​มา​หรือ เดือน​กลบเกลื่อน ชวน​เขา​นับ​เวลา​ถอย​หลัง​ด้วย​กัน พอ​นับ​ถึง​หนึ่ง พนักงาน​ดี.มิ​ว​สิ​ก เฮ​รับ​ปี​ใหม่​อย่าง​มี​ความ​สุข สุด​เขต​อด​ถาม​เดือน​ไม่ได้​ว่า​ร้องไห้​เสียใจ​เรื่อง​อะไร

“เรา​ไม่​ควร​โกหก​ใคร​รับ​วัน​ปี​ใหม่...คุณ​สุด​เขต​คะ เดือน​มี​ความ​ใน​ใจ​อยาก​บอก​คุณค่ะ”

สุด​เขต​ใจไม่ดี เกรง​เดือน​จะ​ขอ​ยกเลิก​งาน​แต่งงาน แต่​เดือน​กลับ​บอก​ว่า​เธอ​เสียใจ​ที่​พบ​เขา​ช้า​ไป ถ้า​เรา​สอง​คน​ได้​เจอ​กัน​ก่อน​หน้า​นี้ ชีวิต​เธอ​คง​ไม่​สับสน​วุ่นวาย​เหมือน​ที่​ผ่าน​มา สุด​เขต​ถึง​กับ​ถอน​ใจ​โล่ง​อก

“วัน​นี้​เรา​ก็ได้​เจอ​กัน​แล้ว​ไง​ครับ​เดือน แล้ว​ฉัน​ก็​จะ​ไม่​ปล่อย​ให้​เธอ​ไป​ไหน​อีก​แล้ว ฉัน​รัก​เธอ...เดือน”

“เดือน​ก็​รัก​คุณ​ค่ะ...คุณ​สุด​เขต สวัสดี​ปี​ใหม่​นะ​คะ”

สุด​เขต​กล่าว​สวัสดี​ปี​ใหม่​เดือน​ตอบ​เช่น​กัน ทั้ง​สอง​โผ​กอด​กัน​แน่น สุด​เขต​มี​ความ​สุขมาก ขณะ​ที่​เดือน​ยิ้ม​เศร้า​โดยที่​เขา​ไม่​เห็น ถึง​เธอ​จะ​ไม่ได้​รัก​สุด​เขต​เท่า​พิณ แต่​ใน​เมื่อ​เธอ​ตัดสินใจ​เลือก​เขา​แล้ว เธอ​จะ​ซื่อสัตย์​ต่อ​เขา​และ​จะ​ไม่​มี​วัน​หวน​กลับ​ไป​หา​พิณ ถึง​แม้​เธอ​จะ​รัก​พิณ​สุด​หัวใจ​ก็ตาม...

ใน​เวลา​ไล่เลี่ย​กัน พิณ​แหงน​มอง​พระจันทร์​สีหน้า​เศร้าสร้อย ฝาก​สวัสดี​ปี​ใหม่​เดือน​ไป​กับ​พระจันทร์ และ​อวย​พร​ให้​เธอกับ​สุด​เขต​ครอง​รัก​กัน​นานๆ

ooooooo

ขณะ​คำ​หล้า​กำลัง​ช่วย​ชาว​คณะ​แม่​มูล​ลำ​เพลิน​ซ่อม​เสื้อ​ผ้า​ที่​ใช้​แสดง คำ​แป​ง​เปิด​รายการ​วิทยุ​สด​ของ

ดี​เจลำ​เพลินฟัง  ดี​เจลำ​เพลิน​พูด​ถึง​แคน​ใน​รายการ​วิทยุ​ว่า

“หนุ่ม​แคน เมือง​อุบล เวลา​นี้​กำลัง​เดินสาย​ทัวร์​คอนเสิร์ต​โปรโมต​อัลบั้ม​เดี่ยว​ชุด​แรก​ของ​ตัว​เอง ชื่อ​อัลบั้ม แคน เมือง​อุบล แฟน​เพลง​ภาค​กลาง​ให้การ​ต้อนรับ​แคน เมือง​อุบล​อย่าง​ล้นหลาม​ไป​เปิด​วิก​เล่น​คอนเสิร์ต​ที่ไหน​ตั๋ว​เต็ม​ทุก​รอบ ลำ​เพลิน​เห็น​คิว​งาน​คอนเสิร์ต​ของ​บัก​แคน​แล้ว​เป็น​ห่วง​เป็น​ใย อาทิตย์​นี้​ไป​เล่น​ที่​สุพรรณบุรี สิงห์บุรี ชัยนาท อ่างทอง​ไป​จบ​ที่​นครสวรรค์ อย่า​หักโหม​งาน​หนัก​จน​ป่วย​ล่ะ​บัก​
แคน​เด้อ”

คำ​หล้า​ได้ยิน​ว่า​แคน​มี​คิว​เล่น​คอนเสิร์ต​ยาว​เหยียด​แล้ว​เศร้า งาน​ยุ่ง​แบบ​นี้​เขา​คง​ไม่​มี​เวลา​มา​หา​เธอ

ooooooo

ย่าง​เข้า​เดือน​เมษายน​แล้ว อากาศ​ร้อน​จัด ทุ่ง​นา​ใน​ภาค​อีสาน​ขาด​น้ำ​อย่าง​หนัก ผืน​ดิน​แห้ง​แตกระแหง​วัว​ควาย​แทบ​ไม่​มี​หญ้า​กิน ตัว​ผอม​เห็น​แต่​ซี่โครง ชาว​อีสาน​ลำบาก​อยู่​แล้ว​ยิ่ง​ลำบาก​มาก​ขึ้น...

ชาว​คณะ​แม่​มูล​ลำ​เพลิน​ซักซ้อม​เตรียม​ขึ้น​แสดง​ใน​งานวัน​สงกรานต์​ที่​ตัว​จังหวัด ชาว​คณะ​คน​หนึ่ง​เอา​เครื่องดนตรี​ไป​ซ่อม​เพิ่ง​กลับ​มา​ถึง คำ​แป​ง​ต่อว่า​ว่า​ไป​ซ่อม​เครื่องดนตรี​แค่​นี้ ทำไม​หาย​ไป​ตั้ง​ครึ่ง​ค่อน​วัน

“ร้าน​ซ่อม​เครื่องดนตรี​ใน​อำเภอ​ปิด​จ้ะ​แม่​ครู ฉัน​ต้อง​แบก​ไป​ซ่อม​ถึง​ใน​ตัวเมือง...เอ่อ...คำ​หล้า ใน​ตัวเมือง​มี​โปสเตอร์​แคน​ปิด​ทั่ว​เลย แคน​มา​โชว์​ตัว​ที่​ตัวเมือง​วัน​นี้”

คำ​หล้า​หูผึ่ง ดีใจ​ที่จะ​ได้​เจอ​แคน หลังจาก​ที่​เขา​ขาด​การ​ติดต่อ​กับ​เธอ​ไป​นาน...

ทาง​ด้าน​แคน​มี​นัด​สัมภาษณ์​สด​กับ​ดี​เจลำ​เพลิน​ที่​สถานี​วิทยุ​ใน​ตัวเมือง​อุบลฯ แฟน​เพลง​ที่​คลั่งไคล้​ของ​แคน​ซึ่ง​ส่วน​ใหญ่​เป็น​ผู้หญิง​มา​ยืน​ออ​กัน​หน้า​สถานี​วิทยุ​เต็ม​ไป​หมด พอ​แคน​กับ​ผู้จัดการ​ส่วนตัว​ของ​เขา​มา​ออก​จาก​สถานี​วิทยุ แฟนๆกรู​กัน​รุมล้อม​ขอ​ถ่ายรูป​แคน บ้าง​ก็​ขอ​ลายเซ็น บ้าง​โน้ม​คอ​เขา​ลง​มา​หอม​แก้ม

คำ​หล้า​เห็น​แคน​ถูก​แฟน​เพลง​สาวๆหอม​แก้ม หึง​หน้า​หงิก แคน​หัน​มา​เห็น​คำ​หล้า​ดีใจ​มาก รีบ​แหวก​กลุ่ม​แฟน​แพลง​จะ​เดิน​ไป​หา ผู้จัดการ​ส่วนตัว​ของ​แคน​ซึ่ง​เคย​เป็น​ผู้จัดการ​เก่า​ของ​เด่น​ดวง ดึง​แขน​แคน​ไว้​ถาม​ว่า​จะ​ไป​ไหน แคน​จะ​ไป​หา​คำ​หล้า คน​รัก​ของ​เขา

“จะ​ให้​แฟน​เพลง​รู้​ไม่ได้​ว่า​แคน​มี​แฟน​แล้ว แฟน​เพลง​แคน​ส่วน​ใหญ่​เป็น​ผู้หญิง เรตติ้ง​แคน​จะ​ตก”

“ช่าง​หัว​เรตติ้ง​มัน​สิ​พี่ ฉัน​จะ​ไป​หา​คำ​หล้า​ของ​ฉัน” แคน​ฮึดฮัด

ผู้จัดการ​ส่วนตัว​ชัก​แม่น้ำ​ทั้ง​ห้า​มากล่อมจน​แคน​ยอม​เดิน​กลับ​ไป​หา​แฟน​เพลง คำ​หล้า​เห็น​แคน​ไม่​มา​หา เสียใจ​มาก​วิ่ง​ร้องไห้​ออก​ไป แคน​ได้​แต่​มอง​ตาม แม้​อยาก​จะ​ตาม​ไป​กอด​คำ​หล้า​แค่​ไหน​แต่​ทำ​ไม่ได้...

แคน​รอ​จน​แฟน​เพลง​กลับ​ไป​หมด รีบ​เดิน​ตาม​หา​หญิง​คน​รัก​ไป​ทั่ว ผู้จัดการ​ส่วนตัว​มา​ตาม​ให้​ขึ้น​รถ​ได้​แล้ว​มี​อีก​งาน​หนึ่ง​รอ​อยู่ แคน​โวย​ลั่น ขอ​เวลา​เขา​แค่​สอง​สาม​นาที​เพื่อ​อยู่​กับ​คน​รัก​ของ​เขา​ไม่ได้​เชียว​หรือ

“ห้า​หก​เดือน​มา​นี่ ชีวิต​ฉัน​อยู่​ใน​ห้อง​อัด โชว์​ตัว ​ไม่​ก็​เล่น​คอนเสิร์ต ฉัน​ทำ​เพื่อ​วง...เพื่อ​พี่​เด่น...เพื่อ​พี่ แต่​ไม่​มี​ใคร​เห็นใจ​ฉัน​เลย...ฉัน​คิดถึง​คำ​หล้า​จน​จะ​บ้า​ตาย​อยู่​แล้ว”

“เออ​ก็ได้...พี่​เห็นใจ​เอ็ง เล่น​คอนเสิร์ต​เสร็จ​แล้ว​ไม่​มี​คิว​งาน​มา​แทรก พี่​จะ​ให้​รถ​ตู้​พา​เอ็ง​ไป​ส่ง​บ้าน​แฟน”

แคน​ดีใจ​มาก อย่าง​น้อย​ก็​มี​ความ​หวัง​จะ​ได้​เจอ​กับ​คำ​หล้า​หญิง​ที่​เขา​รัก​สุด​หัวใจ จาก​นั้น ผู้จัดการ​ส่วนตัว​พา​แคน

มา​ขึ้น​รถ​ตู้​ที่​สตาร์​ต​เครื่อง​รอ​อยู่ คำ​หล้า​แอบ​มอง​แคน​อยู่​ห่างๆ เห็น​เขา​ขึ้น​รถ​ตู้​จาก​ไป ร้องไห้​เสียใจ คิด​ว่า​แคน​ดัง​แล้ว​ลืม​เธอ ไม่​รัก​เธอ​อีก​แล้ว...

ครู่​ต่อ​มา คำ​หล้า​กลับ​ถึง​บ้าน​ด้วย​น้ำตา​นอง​หน้า ตรง​เข้า​ห้อง​ตัว​เอง​เอา​รูป​ถ่าย​แคน​ที่​มี​อยู่​ฉีก​เป็น​ชิ้น​เล็ก​ชิ้น​น้อย ยาย​สา​เห็น​ลูก​เอาแต่​ร้องห่มร้องไห้ ถาม​ว่า​เป็น​อะไร​ไป​โดน​ศรี​ไพร​รังแก​มา​อีก​หรือ คำ​หล้า​ได้ยิน​ชื่อ​ศรี​ไพร คิด​อะไร​บาง​อย่าง​ขึ้น​มา​ได้ วิ่ง​ออก​จาก​บ้าน​มา​ถึง​กลาง​ทุ่ง​นา คุกเข่า​ลง​กับ​พื้น พนม​มือ​ไหว้

“ขอ​แม่​พระ​โพสพ​เป็น​พยาน ลูก​ขอ​สาบาน ชีวิต​นี้​ลูก​จะ​ไม่​รัก​พี่​แคน คน​ปลิ้นปล้อน​อีก​แล้ว จบ​สิ้น​กัน​ที​กับ​การ​รอ​คอย​ที่​เนิ่นนาน ลูก​ขอ​มี​ชีวิต​ใหม่” คำ​หล้า​ปาด​น้ำตา แล้ว​ตรง​ไป​หา​ศรี​ไพร​ที่​บ้าน บอก​เขา​ว่า​เธอ​จะ​แต่งงาน​กับ​เขา ศรี​ไพร​ถึง​กับ​อึ้ง

ooooooo

ใกล้​ถึง​วัน​แต่งงาน​ของ​เดือน​กับ​สุด​เขต ญาติๆของ​ทั้ง​สอง​ฝ่าย​มา​รวม​ตัว​กัน​ที่​บ้าน​บุญ​เพื่อ​เตรียม​งาน​แต่งงาน ครอบครัว​ของ​สุด​เขต​ต่าง​จาก​ญาติๆของ​เดือน​ลิบลับ ญาติ​ของ​เดือน​เป็น​เพียง​ชาว​บ้าน​ธรรมดาๆ ส่วน​สุด​เขต อัญชลี แสวง มาลัย และ​นพ เป็น​เศรษฐี​มี​เงิน แต่งตัว​ด้วย​เสื้อ​ผ้า​หรู แต่​ทุก​คน​กลับ​ทำตัว​ติด​ดิน​ไม่​ถือตัว ทำให้​ญาติๆของ​ฝ่าย​หญิง​ปลื้ม​ครอบครัว​ว่าที่​เขย​มาก...

หลังจาก​จัด​ที่​หลับ​ที่นอน​ให้​ครอบครัว​ของ​สุด​เขต อัญชลี​และ​แสวง​เรียบร้อย​แล้ว เดือน​พา​สุด​เขต​เข้า​มา​บอกบุญ​ว่า

“เดือน​กับ​คุณ​สุด​เขต​จะ​ออก​ไป​ข้าง​นอก ฝาก​พ่อ​ดู​คุณ​ลุง​กับ​คุณ​ป้า​ด้วย​นะ​จ๊ะ ส่วน​พ่อ​กับ​แม่คุณ​สุด​เขต​จัด​ของ​อยู่​ใน​ห้อง”

บุญ​บอก​เดือน​ไม่​ต้อง​เป็น​ห่วง เขา​จะ​ดูแล​แขก​ให้​เอง...

ขณะ​พิณ​กำลัง​ซ้อม​ดนตรี​อยู่​กับ​ชาว​คณะ​แม่​มูล​ลำ​เพลิน​อยู่​ที่​บ้าน​คำ​แป​ง รถ​ของ​สุด​เขต​แล่น​มา​จอด​หน้า​บ้าน พิณ​เห็น​สุด​เขต​กับ​เดือน​ลง​จาก​รถ จัดแจง​วาง​เครื่องดนตรี​ใน​มือ​จะ​หลบ​ออก​ทาง​​หลังบ้าน

“อย่า​หลบหน้า​เดือน​สิบักพิณ คน​รัก​กัน​ถึง​เลิก​รา​กัน​ไป​แล้ว ใช่​ว่า​จะ​เป็น​เพื่อน​กัน​ไม่ได้”

“ฉัน​อึดอัด​ใจ​น่ะ​จ้ะ​แม่​ครู ไม่​เจอ​ซะ​ดี​กว่า”

คำ​แป​ง​ขอร้อง​ให้​พิณ​อยู่​ก่อน พิณ​จำ​ใจ​อยู่ หลังจาก​เดือน​กับ​สุด​เขต​ถามไถ่​สารทุกข์สุกดิบ​คำ​แป​ง​แล้ว ​เดือน​หยิบ​ซอง​สี​ชมพู​ยื่น​ให้ พิณ​เห็น​ซอง​สี​ชมพู​รู้ทัน​ที​ว่า​เป็น​การ์ด​แต่งงาน​ของ​ทั้ง​คู่ ใจ​กระตุก​วูบ​หล่น​ไป​อยู่​ที่​ตาตุ่ม เดือน​ส่ง​การ์ด​เชิญ​ไป​งาน​แต่งงาน​ให้​พิณ​ด้วย​แวว​ตา​เศร้า​มาก

แวว​ตา​ของ​ฝ่าย​ผู้​รับ​ก็​เศร้าสร้อย​ไม่​ต่าง​กัน เดือน​กับ​พิณ​ฝืน​ยิ้ม​ให้​กัน​ทั้งที่​ข้าง​ใน​เจ็บปวด​หัวใจ​แทบ​แหลก​สลาย สุด​เขต​มอง​เดือน​ส่ง​การ์ด​เชิญ​ให้​พิณ​อย่าง​จับผิด แต่​ด้วย​ความ​ที่​ทั้ง​คู่​กลบเกลื่อน​ความรู้สึก​ของ​ตัว​เอง​ได้​ดี สุด​เขต​จึง​จับ​ไม่ได้​ว่า​พิณ​กับ​เดือน​ยัง​รัก​กัน​อยู่​ไม่​ว่า​เวลา​จะ​ผ่าน​ไป​นาน​แค่​ไหน

ooooooo

  • หน้าที่ 1
  • 1

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"จีจ้า" โชว์ลีลามวยกรงดุเดือด เล่นจริง เจ็บตัวแต่เป็นเรื่องจิ๊บๆ

"จีจ้า" โชว์ลีลามวยกรงดุเดือด เล่นจริง เจ็บตัวแต่เป็นเรื่องจิ๊บๆ
22 พ.ย. 2562
08:15 น.