ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

สืบสวนป่วนกำลัง3

SHARE
  • แนว
  • :
  • บทประพันธ์โดย
  • :
  • บทโทรทัศน์โดย
  • :
  • กำกับการแสดงโดย
  • :
  • ผลิตโดย
  • :
  • ช่องออกอากาศ
  • :
  • อื่นๆ
  • นักแสดงนำ
  • :

สืบสวนป่วนกำลัง3 ตอนล่าสุด

ตอนที่ 1

ใน​การ​สืบ​เรื่อง​แก๊ง​มาเฟีย​ข้าม​ชาติ​คืน​นี้ ผู้​กำกับ ​มนัส​คุม​ทีม​ไป​เอง โดย​ผู้​กำกับ​อยู่​ใน​รถ​ปฏิบัติการ​กับ​เฮีย​หลง​ ส่วน​หมวด​ปีแสง​กับ​หมวด​อง​ศา​หมวด​หนุ่ม​ผู้​ได้​รับ​เกียรตินิยม​ทำ​คะแนน​ได้​เทียบเท่า​ปีแสง เข้าไป​สืบ​ใน​โกดัง

ผู้​กำกับ​มนัส​นั่ง​อยู่​หน้า​จอ​คอมพิวเตอร์ จอ​เรดาร์​และ​เครื่องมือ​ที่​ใช้​ใน​การ​ติดต่อ​ระหว่าง​ปฏิบัติ​ภารกิจ​สืบสวน​พยายาม​ติดต่อ​กับ​ปีแสง แต่​ไม่ได้​ยิน​เสียง​ตอบ​รับ จน​เฮีย​หลง​มอง​ด้วย​ความ​กังวล​ใจ

ปีแสง​กับ​องศา​อยู่​ที่​โกดัง​เก็บ​ของ ปีแสง​ใช้​สลิง​โรย​ตัว​ลง​ไป​จาก​หลังคา องศา​คอย​ผ่อน​เชือก​สลิง​อยู่​บน​หลังคา ปีแสง​ทิ้ง​ตัว​ลง​มา​ค้าง​ห้อย​ต่องแต่ง​อยู่​กลาง​อากาศ เขา​โวยวาย​ใส่​หู​ฟัง​กับ​องศา​เบาๆ

“เฮ้ย...ช้าๆสิ แล้ว​มา​ค้าง​อยู่​ตรง​นี้​ทำไม​เล่า ลง​ไป​อีก”

เวลา​เดียวกัน​นี้ กลุ่ม​มาเฟีย​กำลัง​เจรจา​ส่ง​ของ​กัน​อยู่​ด้านน​อก​โกดัง โดย​ไม่​รู้​ว่า​มี​คน​จู่โจม​เข้า​มา​ใน​โกดัง​แล้ว

ฝ่าย​ผู้​กำกับ​มนัส​ร้อน​ใจ​ที่​ติดต่อ​ปีแสง​ไม่ได้​เร่ง​เฮีย​หลง​ว่า​ให้​ติดต่อ​องศา​เร็วๆ

องศา​กำลัง​หย่อน​เชือก​สลิง​ให้​ปีแสง​อยู่ ตอบ​เฮีย​หลง​เพียง​แค่​ว่า “องศา​ทราบ​แล้ว​เปลี่ยน” ทำให้​เฮีย​หลง​ดีใจ บอก​ผู้​กำกับ​ว่า​หมวด​องศา​ติดต่อ​กลับ​มา​แล้ว ผู้​กำกับ​จึง​ขอ​พูด​เอง ถาม​ไป​อย่าง​ร้อน​ใจ​ว่า

“เป็น​ไง​องศา ปีแสง​ทำ​อะไร​อยู่ ทำไม​ไม่​ติดต่อ”

องศา​ที่​กำลัง​หย่อน​สลิง​ให้​ปีแสง​เลย​ต้อง​หยุด​เพื่อ​คุย​กับ​ผู้​กำกับ​ว่า

“คือ​ตอน​นี้​หมวด​ปีแสงคง​ไม่​อยู่​ใน​ภาวะ​ที่​จะ​พูด​อะไร​ได้​น่ะ​ครับ คือ​เรา​กำลัง​อยู่​ใน​ช่วง​เข้า​ด้าย​เข้า​เข็ม​กัน​น่ะ​ครับ”

“เข้า​ด้าย​เข้า​เข็ม​กัน​สอง​คน​เนี่ย​นะ” ผู้​กำกับ​มนัส​ย้อน​ถาม​เหมือน​ถูก​ผีหลอก

ปีแสง​ห้อย​ต่องแต่ง​อยู่​กลาง​อากาศ ร้อง​บอก​องศา​อย่าง​หงุดหงิด​ว่า​มัว​ทำ​อะไร​อยู่​หย่อน​ลง​ไป​สิ ก็​พอดี​ที่​ประตู​โกดัง​มี​กลุ่ม​มาเฟีย​เข้า​มา​สอง​คน​ถือ​ปืน​เอ็ม 16 ทั้ง​คู่ ปีแสง​ตกใจ​รีบ​เงียบ​มอง​ลง​ไป​ตาเหลือก

ชาย​ทั้ง​สอง​เดิน​เข้า​มา​เปิด​ลัง​ไม้​ดู ปีแสง​พยายาม​มอง​ลง​มา​แต่​ไม่​เห็น​ของ​ใน​ลัง ไม่​กล้า​แม้แต่​จะ​ขยับเขยื้อน

องศา​ยัง​มัว​วุ่น​อยู่​กับ​การ​ชี้แจง​คำ​ว่า “เข้า​ด้าย​เข้า​เข็ม” กับ​ผู้​กำกับ​ว่า หมาย​ถึง​เหตุการณ์​กำลัง​อยู่​ใน​ช่วง​คับขัน​ ไม่ได้​หมายความ​อย่าง​ที่​ผู้​กำกับ​คิด พอ​ถูก​ผู้​กำกับ​ย้อน​ถาม​ว่า​แล้ว​คิด​ว่า​ตน​คิด​อะไร องศา​ชี้แจง​เหนียมๆตาม​ที่​ตัว​เอง​เข้าใจ เขิน​จน​มือ​ไป​ปัด​รอก​ที่​ใช้​ยึด​เชือก​สลิง ทำให้​ปีแสง​หล่น​ลง​ข้าง​ล่าง​แบบ​ทิ้ง​ดิ่ง​ลง​ไป​เลย แต่​ก็​ยัง​ไม่​ถึง​พื้น​อยู่ดี

ปีแสง​หู​ตาเหลือก โชค​ดี​ที่​ชาย​สอง​คน​นั้น​เดิน​ออก​ไป​พอดี​เลย​ไม่​เห็น​เขา

องศา​คว้า​เชือก​สลิง​ไว้​ทัน ปีแสง​เลย​ยัง​ค้างเติ่ง​ทั้งที่​เกือบ​จะ​ถึง​พื้น​อยู่​แล้ว เขา​เงย​หน้า​ขึ้น​ไป​ส่ง​สัญญาณ​ให้​องศา​ค่อยๆหย่อน​เขา​ลง​ไป​อีก​ช้าๆ

ขณะ​องศา​พยายาม​ค่อยๆหย่อน​ปีแสง​ลง​ไป​นั้น ผู้​กำกับ​ยัง​ไม่​เลิก​ติดต่อ​ร้อง​ถาม​องศา​ว่า​ทำไม​เงียบ​ไป มี​อะไร​หรือ​เปล่า องศา​ตอบ​ไป​ด้วย​เสียง​เหนื่อย​หอบ​ว่า

“เฮ้อ...เฮ้อ...ผู้​กำกับ​ครับ แค่​นี้​ก่อน​นะ​ครับ ผม​จะ​ไม่​ไหว​แล้ว​ครับ เฮ้อ...ตอน​นี้​กำลัง​เข้า​ด้าย​เข้า​เข็ม​จริงๆแล้ว​ครับ” องศา​พยายาม​ค่อยๆหย่อน​ตัว​ปีแสง​ลง​ไป​ขืน​ตัว​ดึงสลิง​ไว้​จน​ตัว​โก่ง เพราะ​ปลาย​เชือก​อีก​ข้าง​ผูก​เอว​เขา​อยู่

โชค​ดี​ที่​ปีแสง​ลง​ถึง​พื้น​อย่าง​ปลอดภัย แต่​โชค​ร้าย​ที่​ชาย​สอง​คน​นั้น​กลับ​เข้า​มา​พอดี มัน​ทั้ง​สอง​ยก​ปืน​ยิง​ใส่​ปีแสง​ทันที แต่​ปีแสง​ก็​ไวทายาด​กระโดด​หลบ​ขึ้น​ไป​บน​ลัง​ไม้​ที่​

ซ้อน​ไว้​เป็น​ชั้นๆ แล้ว​ยิง​ใส่​มัน​ทันที ทำเอา​มัน​ทั้ง​สอง​วิ่ง​กระเจิง​ไป​กัน​คน​ละ​ทาง

ระหว่าง​ที่​ปีแสง​วิ่ง​หนี​กระสุน​นั้น เชือก​สลิง​ที่​ผูก​เอว​องศา​ไว้​ก็​ดึง​ร่าง​เขา​ร่วง​ลง​จาก​หลังคา เชือก​พาด​คาน​เหล็ก​พอดี เลย​กลาย​เป็น​ร่าง​ของ​ปีแสง​กับ​องศา​ดึง​ถ่วง​กัน​เป็น​ลูกตุ้ม​อยู่​กลาง​อากาศ

กลุ่ม​มาเฟีย​ที่​อยู่​นอก​โกดังได้ยิน​เสียง​ปืน​ก็​พา​กัน​วิ่ง​เข้า​มา แม้​ปีแสง​กับ​องศา​จะ​ห้อย​ต่องแต่ง​อยู่ ทั้ง​คู่​ก็​ชัก​ปืน​ออก​ยิง​สกัด​มัน แต่​ขืน​สู้​กัน​อยู่​อย่าง​นี้​มี​หวัง​ตาย​ทั้ง​คู่ ปีแสง​แกว่ง​ตัว​ไป​ถีบ​องศา​จน​แกว่ง​แล้ว​ตัว​เอง​ก็​ไหล​ต่ำ​ลง​มา องศา​โวยวาย​ว่า​แบบ​นี้​ตน​ก็​ห้อย​อยู่​คน​เดียว​สิ

ไม่ทัน​ที่​ปีแสง​จะ​หัน​ไป​ช่วย​องศา​ลง​มา พวก​มาเฟีย​ก็​กลุ้มรุม​กัน​เข้า​มา ทำให้​ปีแสง​ต้อง​หัน​ไป​สู้​กับ​พวก​มัน พลาง​ก็​คว้า​เชือก​แถว​นั้น​มา​มัด​เอว​ตัว​เอง​ต่อ​สาย​ยาว​ขึ้น​แล้ว​ปลด​ออก มือ​ถือ​เชือก​ไว้​แต่​สุดท้ายเชือก​หลุดมือ​เพราะ​มัว​หัน​ไป​ต่อสู้​กับ​พวก​มาเฟีย ดี​ที่​ปีแสง​คว้า​ปลาย​เชือก​ไว้​ทัน องศา​เลย​ไม่ได้​ดิ่ง​ลง​มา​โหม่ง​พื้น

เมื่อ​ลง​มา​ถึง​พื้น​ได้​โดย​ปลอดภัย​แล้ว ทั้ง​คู่​ต่าง​ถอน​ใจ​โล่ง​อก เพราะ​มัว​แต่​โล่ง​อก​กัน​อยู่ เลย​ถูก​พวก​มาเฟีย​จู่โจม​เข้า​มา​ล้อม​ไว้ คราว​นี้​เลย​ตะลึง​อึ้ง​ไป​ทั้ง​สอง​คน

ooooooo

ใน​รถ​ปฏิบัติการ...ผู้​กำกับ​มนัส​กับ​เฮีย​หลง​ต่าง​หน้า​เครียด​จัด​เมื่อ​ขาด​การ​ติดต่อ​กับ​ปีแสง​และ​องศา​ผู้​กำกับ​ถาม​เฮีย​หลง​ว่า​หน่วย​เรา​มี​ใคร​เหลือ​บ้าง เฮีย​บอก​ว่า​ตอน​นี้​ติด​ภารกิจ​กัน​หมด​เหลือ​แต่​ผู้​กำกับกับ​ตน​เท่านั้น ถาม​ว่า​จะ​ลุย​ไหม

“คง​ต้อง​เป่า​ยิง​ฉุ​บ​กัน​ละ​มั้ง​หลง จะ​ได้​เหลือ​ใคร​ไว้​จอง​วัด​คน​นึง อย่าง​เรา​เนี่ย​มัน​ระดับ​สมอง จะ​ออก​ไป​ลุย​อย่าง​นั้น​มี​หวัง​ตาย​เปล่า” แต่​ผู้​กำกับ​ก็​มุ่ง​มั่น​ว่า​เรา​ต้องหา​คน​เข้าไป​ช่วย​สอง​คน​นั้น ถาม​ว่า “หลง​พอ​นึกออก​ไหม​ว่า​ใคร​จะ​ทำ​งาน​นี้​ได้​มั่ง”

“โอ้​โห ระดับ​มันสมอง​อย่าง​ผู้​กำกับ​มา​ถาม​มันสมอง​อย่าง​ผม ผม​จะ​ไป​รู้จัก​ใคร​ล่ะ​ครับ ที่​อยู่​ใน​หัว​ตอน​นี้​ก็​มี​อยู่​แค่​คน​เดียว​เท่านั้น”

ผู้​กำกับ​มอง​หน้า​เฮีย​หลง​เชิง​ถาม​อย่าง​ร้อน​ใจ​ว่า​คน​นั้น...ใคร​หรือ?

ผู้​นั้น​คือ​ผู้​กอง​ลาย​เมฆ​นั่นเอง...

ooooooo

ที่​ลาน​ดิน​หน้า​บ้านทรงไทย​หลัง​หนึ่ง ตำรวจ​นอก​เครื่องแบบ​ห้า​หก​คน​หน้าตา​บ้านๆ ถือ​ปืน​เดิน​อย่าง​ระมัดระวัง​กระจาย​กำลัง​ไป​ตาม​มุม​ต่างๆของ​บ้าน​หลัง​นั้น

ผู้​กำกับ​ใน​ชุด​สนาม​เต็มยศ วิ่ง​เข้า​มา​หลบ​หลัง​มุม​เสา​ท่าทาง​ตึงเครียด ชี้​มือ​ส่ง​สัญญาณ​ให้​พวก​ตำรวจ​กระจาย​กำลัง​กัน​ออก​ไป สถานการณ์​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​ตึงเครียด​ราวกับ​กำลัง​รบ​ทัพ​จับ​ศึก​ใหญ่

ที่​มุม​หนึ่ง​ผู้​กอง​ลาย​เมฆ​เดิน​เข้า​มา​ช้าๆราวกับ​มา​เดิน​กินลม​ชม​วิว เข้าไป​ยืน​ซด​เครื่อง​ดื่ม​ชู​กำลัง​ข้าง​ผู้​กำกับ​ผู้​กำกับ​แห​งะ​มา​เห็น​ถึง​กับ​ผงะ​ตกใจ ถาม​ว่าทำไม​มา​ยืน​ล่อ​เป้า​อย่าง​นี้ ไม่​หลบๆหน่อย​หรือ

“ไม่​ต้อง​ขนาด​นั้น​มั้ง​ครับ” ลาย​เมฆ​ตอบ​สบายๆเลย​ถูก​ผู้​กำกับ​หัน​ไป​พูด​กับ​ลูกน้อง​แบบ​ประชดๆว่า

“ลืม​ไป ผู้​กอง​ลาย​เมฆ​เขา​เก๋า​อยู่​แล้ว เรื่อง​แค่​นี้​จิ๊บๆสำหรับ​เขา” พูด​แล้ว​ก็​หัวเราะ​กับ​ลูกน้อง ทำให้​ลาย​เมฆ ​เริ่ม​หงุดหงิด​แต่​ก็​พยายาม​เก็บ​อาการ​ชวน​ว่า เรา​รีบ​จัดการ​ให้​เสร็จ​เรื่อง​ดี​กว่า

ผู้​กำกับ​ส่ง​สัญญาณ​สั่ง​ลูกน้อง​ให้​บุก กำลัง​ตำรวจ​ที่​ซุ่ม​อยู่​วิ่ง​กรู​กัน​เข้าไป​ใน​บ้าน​อย่าง​เร็ว

เด็ก​หนุ่ม​ที่​เฝ้า​ดู​ต้นทาง​อยู่​ตรง​ประตู​เจอ​ตำรวจ​กรู​เข้า​มา​ก็​ตกใจ​ร้อง​ตะโกน “เฮ้ย...ตำรวจ”

เท่านั้น​เอง​วง​ไพ่​ใน​ห้อง​โถง​บ้าน​ก็​แตก​ฮือ​กัน ผู้คน​วิ่ง​กัน​กระจัดกระจาย ​มี​ทั้ง​คุณ​ย่า​คุณ​ยาย​คุณ​ป้า​คุณ​ลุง​และ​คน​ท้อง  ​แตก​หนี​กัน​ไป​คน​ละ​ทิศ​ละ​ทาง แต่​พอ​บาง​คน​ไต่​บันได​ไม้​ไผ่​จาก​หน้าต่าง​ลง​มา​ก็​เจอ​ลาย​เมฆ​ยืน​ดัก​อยู่​อย่าง​ใจเย็น ทุก​คน​แย่ง​กัน​หนี​ราวกับ​หนี​ตาย จน​ลาย​เมฆ​ต้อง​ตะโกน​บอก​ว่า

“เบาๆกัน​หน่อย ไม่ได้​ทำ​ผิด​ร้ายแรง​อะไร​ขนาด​นั้น”

“เป็น​ไง​ครับ ผล​งาน​วัน​นี้ รวบ​ได้​ครบ​ทั้งคน​ทั้ง​หลักฐาน ถูกใจ​อดีต​สายลับ​มือหนึ่ง​ไหม​ครับ” ผู้​กำกับ​ถาม​ประชด

“คร้าบบบบ น่า​ภูมิใจ​มาก​เลย​ครับ” ลาย​เมฆ​ทำ​เสียง​ประชด​บ้าง

“เดี๋ยว​เรา​ไป​ฉลอง​ผล​งาน​กัน​หน่อย​ไหม ผม​เลี้ยง​เอง จะ​ได้​คุย​เรื่อง​ล้อม​จับ​หวย​ใต้ดิน​กัน​ด้วย” ผู้​กำกับ​ชวน

“เชิญ​ตาม​สะดวก​ครับ คือ​ผม...” ลาย​เมฆ​ชะงัก​เมื่อ​มีเสียง​โทร.​เข้า​มือ​ถือ เขา​รับ​สาย​ฟัง​ครู่​หนึ่ง​จึง​บอก​ผู้​กำกับ​ว่า “ผม​มี​งาน​เข้า​น่ะ​ครับ” ฉวย​โอกาส​ชิ่ง​ไป​เนียนๆ

ooooooo

เป็น​สาย​จาก​เฮีย​หลง​โทร.​มา​ขอ​ให้​ช่วย​หน่อย​เพราะ​ตอน​นี้​ปีแสง​เข้าไป​สืบ​เรื่อง​แก๊ง​มาเฟีย​ข้าม​ชาติ แต่​ตอน​นี้​ติดต่อ​ไม่ได้​ไม่​รู้​เป็น​อย่างไร​บ้าง

ลาย​เมฆ​ฟัง​แล้ว​ตกใจ​แต่​พยายาม​เก็บ​อาการ​พูด​ยอ​ว่า​ปีแสง​เก่ง​อยู่​แล้ว​จะ​ห่วง​ไป​ทำไม แต่​อด​ถาม​ไม่ได้​ว่า​แล้ว​ปีแสง​หาย​ไป​ไหน พอ​เฮีย​หลง​บอก​ว่าที่​อู่​เก็บ​เรือ​ตรง​โกดัง​สินค้า แล้ว​ถาม​อ่อย​ว่า “เอ็ง​ไม่​ห่วง​ว่าที่​ลูกเขย​เอ็ง​เหรอ”

ลาย​เมฆ​ทำ​เป็น​ด่า​เฮีย​หลง​ว่า​เป็น​พวก​ปลา​หมอ​ตาย​เพราะ​ปาก​แล้ว​ปฏิเสธ อ้าง​ว่า​ตน​วางมือ​แล้ว​ไม่​อยาก​กลับ​ไป​อีก ตอน​นี้​มี​ความ​สุข​กับ​งาน​ที่​ทำ​อยู่ ให้หา​คน​อื่น​ก็​แล้วกัน

“ใจดำ​นะ​ไอ้​เมฆ คน​กันเอง​แท้ๆไม่​คิด​ช่วย​กัน​บ้าง

รึ​ไง​วะ” เฮีย​หลง​ด่า​อย่าง​ผิดหวัง

“แล้ว​เอ็ง​จะ​ให้​ข้า​ช่วย​ทุก​ครั้ง​ได้​ยัง​ไง งาน​ของ​หน่วย​มัน​ก็​ต้อง​จัดการ​กันเอง​ให้​ได้​สิ​วะ”

เฮีย​หลง​โมโห​เลย​วาง​สาย​ทันที ทำเอา​ลาย​เมฆ​ไม่สบาย​ใจ​เหมือน​กัน เผลอ​หยิบ​ปืน​ออก​มา​ดู​ยิ้ม​ให้​มัน​เหมือน​จะ​บอก​ว่า​คง​ได้​ไป​ลุย​กัน​อีก​ครั้ง ไม่ทัน​ไร​ก็​สะดุ้ง​โหยง​เมื่อ​มีเสียง​ขลุกขลัก​อยู่​ใน​ตุ่ม​ที่​ยืน​พิง​อยู่ ลาย​เมฆ​รีบ​เก็บ​ปืน​ชะโงก​ดู​เห็น​ยาย​แก่​คน​หนึ่ง​โผล่​ขึ้น​มา​ใน​สภาพ​เปียก​โชก แก​รีบ​ยกมือ​ไหว้​ขอร้อง​อย่า​ทำ​อะไร​ยาย​เลย

“โถ​ยาย...ปูน​นี้​แล้ว​ยก​ขา​ลง​ไป​ได้​ก็​เก่ง​แล้ว ยัง​คิด​จะ​ดำ​น้ำ​หนี​อีก​เหรอ ขึ้น​มา...ขึ้น​มา...” ลาย​เมฆ​ส่าย​หน้า​อย่าง​ระอา​ใจ​พลาง​ส่ง​มือ​ให้​ยาย​แก่​จับ​ช่วย​ดึง​ขึ้น​มา​จาก​ตุ่ม

ช่วย​ยาย​แก่​ขึ้น​จาก​ตุ่ม​น้ำ​แล้ว ลาย​เมฆ​คิดถึง​เรื่อง​ปีแสง​ขึ้น​มา​อีก เขา​ยิ้ม​ที่​มุม​ปาก​ทั้ง​นึก​สนุก​ทั้ง​นึก​ขำ

ooooooo

ที่​อู่​ซ่อม​เรือ ทั้ง​ปีแสง​และ​องศา ถูก​แก๊ง​มาเฟีย​จับ​มัดมือ​ไพล่หลัง​ห้อย​อยู่​กับ​ขื่อ แล้ว​พวก​มัน​ก็​พา​กัน​ออก​ไป

ทั้ง​สอง​ปรึกษา​กัน​ว่า​ขืน​ห้อย​อยู่​อย่าง​นี้​มัน​ฆ่า​เรา​แน่ ปีแสง​เสนอ​ว่า​เรา​ต้อง​หลุด​จาก​เชือก​นี่​ให้​ได้​ก่อน​ที่​พวก​มัน​จะ​กลับ​มา

ปีแสง​ใช้​ความ​รู้ความ​สามารถ​โดยเฉพาะ​ประสบการณ์ ทำให้​เตรียมพร้อม​ทุก​อย่าง เขา​ให้​องศา​ดึง​มีด​ที่​ซ่อน​อยู่​ที่​ส้น​รองเท้า​ที่​พอ​กด​ปุ่ม​มีด​พับ​ก็​ยืด​ยาว​ออก​มา​ที่​ปลาย​มีด​มี​ไฟ​แดงๆคล้าย​ที่​จุด​บุหรี่​ใน​รถ​ ใช้​ไฟ​จี้​เชือก​ที่​มัน​อยู่​เพื่อ​ตัดเชือก

พอ​ตัดเชือก​ที่​มือ​ปีแสง​ขาด​เขา​หัว​ทิ่ม​ห้อย​ลง​มา​เพราะ​ขา​ยัง​ถูก​ผูก​ติด​อยู่​กับ​แขน​ของ​องศา เขา​ให้​องศา​ส่ง​มีด​ให้พลาง​ตัว​เอง​ก็​ดึง​หัว​เข็ม​ขัด​ออก​มา​กด​ปุ่ม​ยิง มี​ลวด​สลิง​เส้น​เล็กๆ พุ่ง​ออก​ไป​พัน​กับ​คาน​เหล็ก จาก​นั้น​ก็​เอา​มีด​จี้​เชือก​ที่​มัด​องศา

ขณะ​ไฟ​กำลัง​ตัดเชือก​มัด​องศา​นั่นเอง พวก​มาเฟียที่​สุมหัว​กัน​อยู่​ข้าง​นอกก็​พา​กระทิง​ที่​เป็น​หัวหน้า​เข้า​มา เป็นจังหวะ​ที่​ไฟ​ตัดเชือก​ที่​มัด​องศา​ขาด​  ทั้ง​สอง​จึง​ทิ้ง​ตัว​ลง​ถึง​พื้น กระทิง​ที่​ตาม​พวก​ลูกน้อง​เข้า​มา​เห็น​ดังนั้น มัน​สั่ง​ให้​ฆ่า​ทิ้ง​ทันที

ปีแสง​กับ​องศา​ที่​มือ​ยัง​ถูก​มัด​ไพล่หลัง​อยู่​พา​กัน​วิ่ง​หนี​กระสุนปืน​ที่​สาด​มา​ราวกับ​ห่า​ฝน

ขณะ​ที่​ปีแสง​กับ​องศา​กำลัง​เข้าตาจน​นั่นเอง ลาย​เมฆ​ก็​โหน​เชือก​ลอย​ละ​ลิ่ว​เข้า​มา​ถีบ​พวก​มาเฟีย​กระเด็น​เป็น​ระนาว ปีแสง​มอง​ตะลึง​อย่าง​คาด​ไม่​ถึง ลาย​เมฆ​ยัง​อุตส่าห์​หัน​มา​ยัก​คิ้ว​ให้ พูด​อย่าง​กระหยิ่ม​ว่า

“ได้​เวลา​เปิด​ตัว​สวยๆสัก​ที”

เมื่อ​พวก​มาเฟีย​ตั้งตัว​ได้​ก็​กรู​กัน​เข้า​เล่น​งาน​ทั้ง​สาม​ทันที ทั้ง​สาม​หลบ​ไป​อยู่​ใน​ที่​เดียวกัน ปีแสง​ยัง​อด​ถาม​ไม่ได้​ว่า​ผู้​กอง​มา​ทำ​อะไร​ที่​นี่ ลาย​เมฆ​พูด​ประชด​ว่า​ถ้า​ตน​ไม่​มา​ปีแสง​ก็​คง​ตาย​ไป​แล้ว

“พูด​อย่าง​นี้​มัน​ดูถูก​กัน​นี่ ผู้​กอง​ไม่​มา​ผม​ก็​เอา​ตัว​รอด​ได้​อยู่​แล้ว”

“ปาก​ดี​นะ​ไอ้​ปีแสง” ลาย​เมฆ​ปราม​แล้ว​หัน​มอง​องศา​ถาม “แล้ว​นี่​ใคร” ปีแสง​บอก​ว่า​อดีต​คู่หู​ของ​ตน

ทันใดนั้น​กระทิง​ถือ​ปืน​ยิง​ลูก​ระเบิด​เข้า​มา ลาย​เมฆ

หัน​ไป​เห็น​เขา​บอก​ปีแสง​กับ​องศา​ให้​รีบ​ไป​เร็ว แล้ว​พา​ทั้ง​สอง​วิ่ง​ไป​ที่​สะพาน หัน​ไป​เห็น​กระทิง​เอา​ปืน​ประทับ​บ่า เล็ง​ตรง​มา​ที่​พวก​ตน ลาย​เมฆ​ผลัก​ทั้ง​ปีแสง​และ​องศา​ลง​น้ำ​แล้ว​ตัว​เอง​ก็​กระโดด​ตาม

พอ​ร่าง​ทั้ง​สาม​ลง​น้ำ​ตูม เสียง​ระเบิด​ก็​กัมปนาท​ขึ้น​ตรง​ที่​พวก​เขา​ยืน​อยู่ ไฟ​ลุก​ท่วม​แดง​ฉาน ใน​ขณะ​ที่​ทั้ง​สาม​ดำ​อยู่​ใต้​น้ำ รอด​ตาย​หวุดหวิด

“ถ้า​ยัง​ไม่​เจอ​ศพ​พวก​มัน​ไม่​ต้อง​เลิก หา​ต่อ​ไป” กระทิง​สั่ง​ลูกน้อง​ที่​กำลัง​ค้น​หา​ศพ​ของ​ทั้ง​สาม

ooooooo

หนี​รอด​จาก​การ​ตาม​ล่า​ของ​กระทิง​แล้ว ปีแสง ลาย​เมฆ และ​องศา ก็​พา​กัน​ตะกาย​ขึ้น​ฝั่ง​เอา​ตอนใกล้จะ​ เช้า​ ปีแสง​กับ​องศา​ยัง​ไม่​หาย​ตึงเครียด​กับ​เหตุการณ์​ที่​เกิด​ขึ้น​แต่​ลาย​เมฆ​กลับ​ดู​คึกคัก​ผิด​ปกติ จน​ปีแสงถาม​ว่า​ดีใจ​ที่​ได้​กลับ​มา​ลง​สนาม​อีก​ครั้ง​ใช่​ไหม ถามหยันๆว่า

“ว่า​แต่​คดี​หวย​ปิงปอง​นี่​เป็น​ยัง​ไง​บ้าง​ครับ คง​ไม่​เสียชื่อ​ผู้​กอง​ลาย​เมฆ ตำนาน​หน่วย​สืบสวน​หรอก​นะ​ครับ”

องศา​มอง​ขวับ​ไป​ที่​ลาย​เมฆ พูด​อย่าง​ตื่นเต้น​ดีใจ​ว่า “พี่​คือ​ผู้​กอง​ลาย​เมฆ​ที่​บรรดา​สาย​สืบ​ชอบ​ยก​เป็น​ตัวอย่าง​นะ​เหรอ​ครับ ผม​ไม่​อยาก​จะ​เชื่อ​เลย​ครับ​ที่​ได้​เจอ​ตัว​จริง​เสียง​จริง​ที่​นี่ ผม​ชื่นชม​ผู้​กอง​มาก​เลย​นะ​ครับ”

องศา​แสดง​ความ​ชื่นชม​ศรัทธา​ใน​ตัว​ลาย​เมฆ​มาก จน​ปีแสง​เริ่ม​รู้สึก​หมั่นไส้​ขึ้น​มา​ตงิดๆ ลาย​เมฆ​เตือน​ปีแสง​ว่า​ทำไม​ไม่​แก้​มัด​ให้​องศา​เสียที แต่​พอ​ปีแสง​จะ​ไป​แก้​มัด​ให้ เรือ​ตา​ล่า​ของ​พวก​ระทิง​ก็​แล่น​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว ทำให้​ทั้งหมด​ต้อง​รีบ​พา​กัน​หนี​ต่อ​ทั้งที่​องศา​ยัง​ถูก​มัด​มือ​ไพล่หลัง​อยู่

กระทิง​พา​ลูกน้อง​ขับ​เรือ​ไล่​ล่า​ปีแสง ลาย​เมฆ ​และ​องศา มัน​สั่ง​ลูกน้อง​ว่า​ต้อง “เก็บ​มัน​ให้​หมด​ทุก​คน”

พวก​มัน​ไล่​ตาม​ไป​จนถึง​ลาน​เก็บ​คอน​เทน​เนอร์ ปีแสง ลาย​เมฆ และ​องศา​เห็น​รถ​บรรทุก​รถยนต์​คัน​หนึ่ง​วิ่ง​เข้า​มา ด้าน​บน​บรรทุก​รถ​ซุปเปอร์​คาร์​อยู่ ลาย​เมฆ​กับ​ปีแสง​กระโดด​ขึ้น​รถ​แล้ว​หัน​มา​ช่วยกัน​ดึง​องศา​ขึ้น​ไป​ด้วย

“ตาม​มัน​ไป...อย่า​ให้​รอด​ไป​ได้” กระทิง​ตะโกน​สั่ง​ลูกน้อง​อย่าง​แค้น​ใจ

ooooooo

ลาย​เมฆ ปีแสง และ​องศา​ที่​มือ​ยัง​ไม่ได้​แก้​มัด นั่ง​มา​ใน​รถ​บรรทุก​รถยนต์​กัน​อย่าง​โล่ง​ใจ​ที่​รอด​มา​ได้​อีก​ครั้ง ลาย​เมฆ​ยัง​ติดใจ​ถาม​ว่า​ตกลง​เรื่อง​มัน​เป็น​ยัง​ไง​กัน​แน่

“เรา​ได้​ข่าว​ว่า​พวก​มาเฟีย​ผลิต​แบงก์​ปลอม​มา​ป้วนเปี้ยน​อยู่​แถว​นี้ ผู้​กำกับ​เลย​ส่ง​พวก​เรา​มา​ดู” องศา​ชี้แจง

ปีแสง​แทรก​ขึ้น​ว่า​แล้ว​ก็​เกือบ​ตาย​เพราะ​เขา​คน​เดียว ทำเอา​องศา​หน้าเสีย ลาย​เมฆ​เห็น​ดังนั้น​รีบ​แก้​สถานการณ์​ว่าแต่​ตน​ก็​ทำให้​พวก​เขา​รอด​มา​ได้ พูด​หยอก​ว่า​จะ​ขอบคุณ​สัก​คำ​ไหม​เนี่ย แล้ว​เมื่อ​ไร​จะ​แก้​มัด​ให้​องศา​เสียที

ปีแสง​มี​อาการ​หงุดหงิด​มาก​ยิ่ง​ขึ้น เมื่อ​เห็น​ลาย​เมฆ​ใส่ใจ​กับ​องศา​เป็น​พิเศษ ฝืน​ใจ​จะ​ไป​แก้​เชือก​ให้​องศา แต่​ทันใด​ก็​มี​กระสุนปืน​พุ่ง​เข้า​มา ทั้ง​สาม​ก้ม​หลบ​อย่าง​เร็ว​ตาม​สัญชาต​ญาณ พอ​มอง​ลง​ไป​ก็​เห็น​รถ​ของ​กระทิง​กับ​ลูกน้อง​วิ่ง​ตาม​มา​ยิง​ใส่

กระทิง​สั่ง​ลูกน้อง​ให้​เบียด​รถ​เข้าไป​แล้ว​กระหน่ำ​ยิง องศา​เสนอ​ให้​พา​กัน​ขึ้น​ด้าน​บน​ดี​กว่า อย่าง​น้อย​ก็​อยู่​เหนือ​กว่า​มัน ลาย​เมฆ​เห็น​ด้วย แต่​พอ​จะ​ปีน​ขึ้น​ไป องศา​บอก​ว่า​เชือก​ตน​ยัง​ไม่ได้​แกะ​ออก​เลย ลาย​เมฆ​หัน​ไป​จี้​ปีแสง แต่​พอ​ปีแสง​จะ​แก้​เชือก​ก็​ถูก​กระทิง​ยิง​ขึ้น​มา​เลย​ต้อง​หลบ ไม่ได้​แก้​เชือก​ให้​องศา​อีก​ตามเคย

กระทิง​โหน​ตัว​ขึ้น​มา​บน​รถ​บรรทุก​รถยนต์​จะ​ตาม​ไป​ยิง​ปีแสง ถูก​ลาย​เมฆ​โหน​ตัว​กระโดด​เตะ​ปืน​ใน​มือ ทำให้​ปืน​ลั่น​ไป​ถูก​ตัว​ล็อก​ล้อ​ด้าน​บน​ของ​รถยนต์​คัน​ท้าย​สุด​จน​หลุด ลาย​เมฆ​กระโดด​เข้า​เตะ​ซ้ำ​จน​กระทิง​เซ ปีแสง​อาศัย​จังหวะ​นั้น​รีบ​เข้าไป​แก้​เชือก​ให้​องศา

ลาย​เมฆ​กระโดด​จะ​เข้าไป​ซ้ำ​กระทิง แต่​ถูก​ยิง​สวน​มา​จน​เซ​จะ​ตก​จาก​รถ ทันใดนั้น มี​รถ​มอเตอร์ไซค์​สี่​สูบ​คัน​หนึ่งพุ่ง​เข้า​มา​เทียบ คน​ขับ​เป็น​ผู้หญิง​ผม​ยาว​ใส่​หมวกกันน็อก​ตะโกน​บอก

“โดด​ลง​มา...” เธอ​คือ​จอมใจ​ชนก​นั่นเอง

ลาย​เมฆ​กระโดด​ลง​ไป​ซ้อน​ท้าย​พอดี แต่​เสียหลัก​ถลำ​ไป​กอด​จอม​ใจ​ชนก​จน​แนบ​ชิด​หน้า​ซุก​ไป​ที่​ปอย​ผม​ได้​กลิ่น​หอม​ชื่น​ใจ ทำเอา​แทบ​เคลิ้ม​พึมพำ “ผู้หญิง​นี่”

ปีแสง​กับ​องศา​ที่​มือ​แก้​มัด​แล้ว ช่วย​กัน​เล่น​งาน​กระทิง จับ​มัน​เหวี่ยง​ไป​กระแทก​ตัว​ถัง​รถ​จน​เลือด​กบ​ปาก​ฟัน​ร่วง ทำให้​มัน​ยิ่ง​บ้าเลือด เห็น​ปืน​หล่น​อยู่​ก็​คว้า​จะ​ยิง​ปีแสง​กับ​องศา จอมใจ​ชนก​ที่​มี​ลาย​เมฆ​ซ้อน​ท้าย​อยู่ ปาด​รถ​เข้าไป​ตะโกน​เรียก​ลาย​เมฆ​พลาง​ส่ง​ปืน​ให้ ลาย​เมฆ​รับ​ปืน​กระหน่ำ​ยิง​กระทิง แต่​มัน​กลิ้ง​ตัว​หลบ​ได้​ทัน​ถูก​ปีแสง​กระโดด​เข้า​แย่ง​ปืน

ระหว่าง​นั้น​คน​ขับ​รถ​บรรทุก​รถยนต์​ตกใจ​หัก​รถ​เลี้ยว​อย่าง​แรง ทำให้​ปีแสง​กับ​องศา​เสียหลัก​ตก​จาก​รถ​ลง​มา​กอง​ที่​พื้น​ถนน เป็น​จังหวะ​ที่​รถยนต์​คัน​สุดท้าย​ที่​ถูก​ยิง​ปลด​ล็อก​หลุด​ร่วง​ลง​มา​กระแทก​พื้น กระโปรง​ท้าย​รถ​เปิด เงิน​ที่​ซ่อน​ที่​ท้าย​รถ​กระเด็น​ออก​มา​กระจาย​ว่อน

ลาย​เมฆ​ตะลึง​กับ​ภาพ​ที่​เห็น จอมใจ​ชนก​รีบ​ขับ​มอเตอร์ไซค์​เข้าไป​จอด​ข้างๆปีแสง​กับ​องศา

กระทิง​ยัง​อยู่​บน​รถ​บรรทุก​รถยนต์​ที่​ขับ​พุ่ง​ไป​มอง​ดู​ลาย​เมฆ ปีแสง และ​องศา​ด้วย​ความ​แค้น ยกมือ​ปาด​เลือด​ที่​ปาก​ที่​ยัง​ไหล​ไม่​หยุด

ลาย​เมฆ​รีบ​ไป​ประคอง​ปีแสง​กับ​องศา​ขึ้น​มา​ถาม​ว่า​เป็น​อย่างไร​บ้าง แต่​พอ​หัน​มา​อีก​ที​จอมใจ​ชนก​ก็​ขับ​รถ​มอเตอร์ไซค์​บิด​ไป​แล้ว ลาย​เมฆ​มอง​ตาม​ร้อง​อย่าง​แปลก​ใจ

“เฮ้ย...แล้ว​ผู้หญิง​คน​นั้น...อ้าว...เฮ้ย...คุณ...คุณ​ณณณ...”

ooooooo

เมื่อ​พา​กัน​กลับ​มา​คุย​กัน​ที่​ร้าน​หลง​ของ​เก่า โดย​มี​ผู้​กำกับ​มนัส​ร่วม​ด้วย ปีแสง​ขอ​ถอน​ตัว​จาก​งาน​นี้​อ้าง​ว่า​ตน​กับ​องศา​คง​ไม่​เหมาะ​ที่​จะ​ทำ​งาน​ร่วม​กัน แม้​ว่า​ลาย​เมฆ​จะ​มา​ร่วม​พูดคุย​ด้วย​แต่​ก็​นั่ง​ห่างๆ นอก​วง​เหมือน​เป็น​คนนอก ใคร​ถาม​อะไร​ก็​บอก​ว่า​งาน​นี้​ตน​ไม่​เกี่ยว​ด้วย​ให้​คุย​กันเอง จน​ผู้​กำกับ​มนัส​สรุป​ว่า

“เอา​เถอะ เดี๋ยว​พี่​ตัดสินใจ​เรื่อง​นี้​เอง ตอน​นี้​สิ่ง​ที่​สำคัญ​มาก​กว่า​คือ เรา​จะ​เริ่ม​คดีนี้​ต่อ​ไป​ยัง​ไง ตอน​นี้​ผู้ใหญ่​ค่อนข้าง​คาด​หวัง​ใน​หน่วย​เรา เขา​อยาก​ให้​เรา​สร้าง​ทีม​งาน​ที่​แข็งแกร่ง​กว่า​เดิม พี่​ถึง​ต้อง​ปั้น​เด็ก​ใหม่​อย่าง​องศา​ไง แต่​ก็​เข้าใจ​นะ​ว่า​มัน​ต้อง​ใช้​เวลา แล้ว​มัน​ก็​ต้อง​มี​การ​ฝึกฝน​ด้วย​จริง​ไหม​เมฆ”

ถูก​ผู้​กำกับ​วก​มา​ถาม​เช่น​นี้ ลาย​เมฆ​บอก​ว่า​ตน​ไม่​เกี่ยว เลย​ถูก​เฮีย​หลง​ดักคอ​ว่า​แน่ใจ​หรือ ถ้า​อย่าง​นั้น​แล้ว​ถ่อ​ไป​ช่วย​ปีแสง​กับ​องศา​ทำไม​แถม​ยัง​เสนอ​หน้า​มา​นั่ง​ตรง​นี้​อีก ถาม​ว่า​ปาก​กับ​ใจ​ตรง​กัน​หรือ​เปล่า

“อ้าว​ไอ้​เฮีย​หลง พูด​อย่าง​นี้​กู​กลับ​เลย​ละ​กัน”ลาย​เมฆ​ทำท่า​ลุก​ขึ้น​จะ​กลับ​จริงๆ ผู้​กำกับ​รีบ​ห้าม​ว่า

“เดี๋ยว​ใจเย็น​เมฆ พี่​ว่า​เรา​มา​นั่ง​คุย​กัน​สัก​หน่อย​ดี​ไหม”แล้ว​ผู้​กำกับ​ก็​ชวน​ไป​คุย​กัน​ตัวต่อตัว

ผู้​กำกับ​มนัส​พา​ลาย​เมฆ​ไป​นั่ง​เก้าอี้​นวด​ไฟฟ้า​ปรับ​ให้​กระตุ้น​แรงๆ จน​เขา​รู้สึก​สบาย​ตัว​ขึ้น จึง​เริ่ม​เรื่อง​ว่า

“ตอน​นี้​ไอ้​ตัว​เล็ก​มัน​ก็​เรียน​จบ​แล้ว แล้ว​มัน​ก็​เข้าใจ​อะไรๆมาก​ขึ้น เมฆ​เองก็​คง​เบื่อ​หน่าย​กับ​การ​วิ่ง​ไล่​จับ​น้ำเต้า​ปู​ปลา​อะไร​พวก​นั้น​แล้ว”

ลาย​เมฆ​บอก​ว่า​ตน​กำลัง​สนุก​กับ​งาน​ต่างหาก​เพราะ​ทำ​งาน​นี้​แล้ว​มี​เวลา​อยู่​ใกล้​ชิด​ลูก ผู้​กำกับ​ติง​ว่า​เรา​รู้จัก​กัน​มา​เป็น​สิบ​ปี​แล้ว เคย​ได้ยิน​เขา​พูด​กัน​ว่า

“งาน​อะไร​ก็ตาม​ที่​เรา​อยู่​กับ​มัน​เกิน​สิบ​ปี​ขึ้น​ไป เรา​จะ​เลิก​มัน​ไม่ได้​เพราะ​มัน​จะ​ซึม​ลึก​เข้าไป​ใน​เลือด​ของ​เรา” แล้ว​เสนอ​เป้าหมาย​ว่า​อยาก​ให้​เขา​มา​ช่วย​คดี​นี้และ​อยาก​ให้​ช่วยเท​รน​องศา​ด้วย

“แล้ว​ทำไม​ต้อง​เป็น​ผม​ล่ะ พี่​ก็​หา​คน​อื่น​มา​ช่วย​สิ ยิ่ง​ผู้ใหญ่​เขา​อยาก​ให้​เรา​ขยาย​ทีม เขา​ก็​พร้อม​จะ​ส่ง​คน​เก่งๆมา​ให้​อยู่​แล้ว” ลาย​เมฆ​เล่นตัว​เล่น​แง่ แต่​แล้ว​ก็​อึ้ง​พูด​ไม่​ออก เมื่อ​ผู้​กำกับ​ตบ​ท้าย​แทงใจดำ​ว่า

“ก็​เพราะ​พี่​รู้​ว่า​เมฆ​อยาก​ทำ​ไง”

ooooooo

ฝ่าย​ปีแสง​กับ​องศา​และ​เฮีย​หลง ต่าง​เริ่ม​สงสัย​ว่า​ผู้​กำกับ​ลาย​เมฆ​คุย​อะไร​กัน​เนิ่นนาน ปีแสง​เสนอ​ว่า​วัน​นี้​ไม่​มี​ประชุม​อะไร เดี๋ยว​ตน​ขอตัว​ไป​ธุระ​ก่อน​พอดี​มี​นัด ​แล้ว​นี่​ก็​สาย​มาก​แล้วด้วย ถ้า​มี​อะไร​ก็​ให้​โทร.​ตาม​ก็​แล้วกัน

ธุระ​ของ​ปีแสง​คือ นัด​ฟ้า​คราม​ไว้ เขา​ขี่​ชอปเ​ปอ​ร์​ตาม​หา​จน​เจอ​เธอ​ใน​สวนสาธารณะ พอ​เจอ​ตัว​ก็​เข้าไป​ปากหวาน​กะล่อน​ว่า ถึง​ฟ้า​จะ​ไม่​รับ​โทรศัพท์​ตน​ก็​รู้​ใจ​และ​ตาม​หา​จน​เจอ​ได้ ถาม​ว่า “จะ​มี​ใคร​รู้​ใจ​ฟ้า​เท่า​พี่​ปีแสง​อีก​ไหม​เนี่ย”

ฟ้า​คราม​ดักคอ​อย่าง​รู้ทัน​ความ​กะล่อน​ด้วย​คำ​พูด​ซ้ำซาก​ที่​เขา​พูด​จน​เธอ​จำ​ได้ ฝ่าย​หนึ่ง​งอน​อีก​ฝ่าย​​ง้อ ตัดพ้อ​ต่อว่า​กัน จน​ปีแสง​เอาใจ​ถาม​ว่า​อยาก​ไป​ไหน​ให้​บอก​จะ​พา​ไป​ทุก​ที่ พอ​เธอ​บอก​ว่า​อยาก​กลับ​บ้าน ปีแสง​ถาม​ว่า​จะ​รีบ​กลับ​ไป​ทำไม พลาง​คว้า​มือ​ไป​กุม​มอง​อย่าง​เว้าวอน​บอก​ว่า​กลับ​ไป​ตอน​นี้​พ่อ​ก็​ไม่​อยู่​หรอก

ไม่ทัน​ที่​ทั้ง​คู่​จะ​คุย​กัน​ต่อ เสียง​ลาย​เมฆ​ก็​คำราม​ขึ้น

“เฮ้ย...ไอ้​ปีแสง ปล่อย​มือ​เดี๋ยวนี้​เลย มา​ยืน​จับ​มือ​ถือ​แขน​อะไร​กัน”

ปีแสง​สะดุ้ง​รีบ​ปล่อย​มือ​ฟ้า​คราม เธอ​ผละ​ไป​หา​พ่อ​ทันที ส่วน​ปีแสง​มอง​ลาย​เมฆ​เลย​ไป​ข้าง​หลัง​เขา อุทาน

“ผู้​กอง...องศา...”

ooooooo

เมื่อ​พา​กัน​กลับ​ไป​ที่​บ้าน​ของ​ลาย​เมฆ ปีแสง​จึง​รู้​ว่า​องศา​จะ​มา​อยู่​ที่​บ้าน​ลาย​เมฆ เขา​ถาม​ว่า​อยู่​เพื่อ​อะไร ลาย​เมฆ​ย้อน​ถาม​ว่า​แล้ว​เมื่อ​ก่อน​เขา​มา​อยู่​บ้าน​ตน​เพื่อ​อะไร ปีแสง​มอง​องศา​อย่าง​คาด​ไม่​ถึง ใน​ขณะที่​องศา​บอก​ว่า

“ครับ ผม​รู้สึก​เป็น​เกียรติ​อย่าง​สูง​เลย​ครับ​ที่​จะ​ได้​รับ​การ​ฝึกฝน​จาก​ตำนาน​อย่าง​ผู้​กอง​ลาย​เมฆ ผม​พร้อม​ที่​จะ​เชื่อฟัง​คำสั่ง​ของ​ผู้​กอง​ทุก​ประการ​เลย​ครับ”

พอ​รู้​เช่น​นั้น ปีแสง​โวยวาย​อย่าง​ไม่​เห็น​ด้วย ถูก​ลาย​เมฆ​ปราม​ว่า​จะ​โวยวาย​ทำไม มัน​ผิด​ตรง​ไหน พลาง​ก็​หัน​ไป​แนะนำ​กับ​ฟ้า​คราม​ว่า

“เอ่อ...ฟ้า​จ๊ะ นี่​พี่​องศา​สาย​สืบ​คน​ใหม่​ของ​หน่วย ลุง​นัส​เขา​ฝาก​ให้​พ่อ​ช่วย​เท​รน​น่ะ”

ฟ้า​คราม​ยกมือ​ไหว้ องศา​รับไหว้​เขินๆ เอ่ย​กับ​ลาย​เมฆ​ว่า​ไม่​สงสัย​เลย​ว่า​จะ​เป็น​ลูก​สาว​ผู้​กอง​เพราะ​ผู้​กอง​หล่อ​ขนาด​นี้​ก็​ไม่​แปลก​ที่​จะ​มี​ลูก​สาว​สวย​อย่าง​นี้ ทั้ง​ฟ้า​คราม​และ​ลาย​เมฆ​ต่าง​ยิ้ม​ปลื้ม​ใน​คำ​ชม​นี้ มี​แต่​ปีแสง​เท่านั้น​ที่​ออก​อาการ​รับ​ไม่ได้ บอก​ลาย​เมฆ​ว่า​ตน​ไม่​เห็น​ด้วย​ที่​จะ​ให้​ผู้ชาย​ที่ไหน​ก็​ไม่​รู้​มา​อยู่​บ้าน​ที่​มี​สาวๆสวยๆอย่าง​ฟ้า​คราม ไม่​น่า​ไว้ใจ​เลย

“แล้ว​ตอน​ที่​เอ็ง​มา  มัน​ยิ่ง​ไม่​น่า​ไว้ใจ​กว่า​เหรอ  ถ้า​ไอ้​กะ​ล่อน​อย่าง​เอ็ง​มา​อยู่​ได้ คน​อื่น​ฉัน​ก็​ไม่​ต้อง​กลัว​แล้ว​ไม่​ต้อง​ห่วง​นะ​ฟ้า พี่​องศา​เขา​ไว้ใจ​ได้ ไม่​เหมือน​ไอ้​พวก​ปากว่าตาขยิบ ปั้น​น้ำ​เป็น​ตัว จับ​แพะ​ชน​แกะ​จับ​แป๊ะ​ชน​ซิ้ม”

“พอ​เถอะ​พ่อ ไม่​เห็น​ต้อง​ว่า​พี่​ปีแสง​เขา​อย่าง​นั้น​เลย ถึง​พี่​ปีแสง​เขา​จะ​เป็น​อย่าง​นั้น แต่​เขา​ก็​ไม่ได้​ทำ​อะไร​ไม่​ดี​ไม่​ใช่​เหรอ”

ฟ้า​คราม​ติง​พ่อ ที​แรก​ปีแสง​ก็​ยิ้ม​หน้าบาน​แต่​พอ​ฟัง​ตอน​ท้าย​ก็​หน้า​หุบ​ถาม​ตัด​พ่้อ​ว่า​ฟ้า​คิด​อย่าง​นั้น​กับ​ตน​หรือ พอ​ฟ้า​คราม​ย้อน​ถาม​ว่า​หรือ​ว่า​ไม่​จริง ปีแสง​ก็​หน้าจ๋อย นั่ง​ก้มหน้า​ตา​ปริบๆ

ลาย​เมฆ​จัด​ห้อง​ให้​องศา​อยู่​บอก​ว่า​ให้​ทำ​ความ​สะอาด​เอง​ เพราะ​เพิ่ง​ย้าย​บ้าน​มา​ไม่​นาน​เลย​ยัง​ไม่ได้​จัดการ​อะไร

“ไม่​เป็นไร​ครับ ให้​ผม​อยู่​ที่ไหน​ก็ได้ ผม​เป็น​พวก​กิน​ง่าย นอน​ง่าย ถ่าย​คล่อง ไม่​บกพร่อง​ทาง​อารมณ์”

“เดี๋ยว...เดี๋ยวก่อน​ผู้​กอง เรื่อง​นี้​ผม​ไม่​ยอม​นะ​ครับ ถ้า​จะ​ให้​องศา​อยู่ ผมก็ต้องอยู่​ด้วย” ปีแสง​แทรก​ขึ้น

“แล้ว​เอ็ง​จะ​มา​อยู่​ทำไม​วะ​ไอ้​ปีแสง เอ็ง​มา​อยู่​มัน​น่า​กลัว​ยิ่ง​กว่า​องศา​มัน​อีก บ้าน​เอ็ง​ก็​หลัง​เบ้อเริ่ม​จะ​มา​อยู่​ที่​นี่​เอ็ง​จะ​นอน​ตรง​ไหน” ลาย​เมฆ​ถาม​กันท่า แต่​ปีแสง​ยืนยัน​ว่า​ตน​อยู่​ได้ ตน​กิน​ง่าย​นอน​ง่าย​เหมือน​กัน

ooooooo

คืน​นี้ ปีแสง​นอน​กับ​องศา ทั้ง​คู่​นอน​หัน​หน้า​เข้าหา​กัน ปีแสง​พูด​กันท่า​ว่า คง​รู้​ใช่​ไหม​ว่า​ฟ้า​คราม​เป็น​แฟน​ตน ​องศา​ถาม​ว่า​แล้ว​ผู้​กอง​เขา​ยอม​หรือ ตน​เอง​ยัง​ดู​ไม่​ออก​เลย องศา​ถาม​ซื่อๆเสีย​จน​ปีแสง​หงุดหงิด ย้ำ​แล้ว​ย้ำ​อีก​ว่า

“ฉัน​เป็น​แฟน​กับ​ฟ้า​คราม เพราะฉะนั้น​นาย​คง​ไม่​คิด​จะ​ยุ่ง​กับ​คน​ที่​มี​แฟน​แล้ว​หรอก​นะ”

“ผม​ก็​ยัง​ไม่ได้​คิด​อะไร​กับ​น้อง​ฟ้า​คราม​เลย​นี่​ครับ”

“เปลี่ยน​คำ​พูด​ใหม่ ไม่​ใช่​ยัง​ไม่​คิด ต้อง​ใช้​คำ​ว่า ไม่​เคย​คิด​และ​ไม่​คิด​จะ​คิด ฉัน​เตือน​นาย​แค่​นี้​แหละ”

พูด​แล้ว​ปีแสง​นอน​หัน​หลัง​ให้ องศา​นอน​หัน​หลัง​ให้​เช่น​กัน ต่าง​นอน​นิ่ง​เงียบ ปล่อยใจ​ไป​ตาม​ความ​คิด​ของ​ตัว​เอง...

ooooooo

ตอนที่ 2

ปีแสง​กับ​องศา​นอน​หัน​หลัง​ให้​กัน ต่าง​คนต่างคิด​ จน​หลับ​ผล็อย​ไป​ทั้ง​คู่

ท่ามกลาง​ความ​เงียบ​สงัด​ประมาณ​ตี 3 ตี 4 ของวัน​รุ่ง​ขึ้น มี​ชาย​ลึกลับ​เข้า​มา​ใน​ห้อง​ครัว ทำ​แก้ว​ตก​แตก​เสียง​ดัง​เพล้ง จน​ลาย​เมฆ​กับ​ปีแสง​สะดุ้ง​ตื่น ทั้ง​คู่​ลุก​พรวด​จาก​ที่นอน ลาย​เมฆ​ย่อง​ลง​บันได ส่วน​ปีแสง​สไลด์​ลง​ทาง​ราว​บันได

เมื่อ​มา​ถึง​หน้า​ห้อง​ครัว ทั้ง​สอง​ร่วม​กัน​วาง​แผน​จับขโมย​ใน​ครัว

ชาย​ลึกลับ​ที่​เข้า​ครัว​ใน​ยาม​วิกาล เปิด​เตา​แก​๊ส​เตรียมจุด​ไม้ขีด​ไฟ ทันใดนั้น​ไฟ​ห้อง​ครัว​ดับ​พึ่บ ใน​ความ​มืด มีเสียงต่อสู้​กัน​โครมคราม​ล้วน​เป็น​เสียง​หม้อ​ชาม​ราม​ไห​กระทบ​กัน ดังไป​ถึง​หู​ฟ้า​คราม​จน​สะดุ้ง​ตื่น เธอ​รีบ​ย่อง​ลง​มา​ตาม​เสียง

พอ​มา​ถึง​หน้า​ห้อง​ครัว เธอ​เปิด​ไฟ​สว่าง​พึ่บ ภาพที่​เห็น​คือ ลาย​เมฆ​เอา​หม้อ​ครอบ​หัว​ชาย​ลึกลับ​และ​ปีแสง​กำลัง​เอา​สาก​กระ​เบือ​กระหน่ำ​หม้อ​อย่าง​เมามัน
ฟ้า​คราม​ถาม​พ่อ​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น ลาย​เมฆ​พูด​อย่าง​แค้น​ใจ​ว่า​พวก​หัวขโมย​ที่​ตาม​มา​หยาม​กัน​ถึง​นี่

“เจอ​ฤทธิ์​สาก​ตะบัน​หม้อ​เข้าไป​มัน​คง​มึน​ได้ที่​แล้วล่ะ เอา​ไง​ต่อ​ดี​ผู้​กอง” ปีแสง​ถาม ลาย​เมฆ​บอก​ให้​ลาก​คอไปเข้า​ คุก​เสีย ว่า​แล้ว​ทั้ง​สอง​ก็​ช่วย​กัน​หิ้ว​ปีก​ชาย​ลึกลับ​จะ​พา​ออก​ไป

“เดี๋ยว​พ่อ” ฟ้า​คราม​ตาม​มา “เอา​ไป​แต่​คน​ก็​พอ หม้อ​ไม่​ต้อง” ว่า​แล้ว​ก็​เข้าไป​เอา​หม้อ​ออก​จาก​หัว​ชาย​ลึกลับ

“เฮ้ย!” ทั้ง​สาม​ร้อง​พร้อม​กัน ลาย​เมฆ​กับ​ปีแสง​ปล่อย​มือ​ที่​หิ้วปีก​ชาย​คน​นั้น ส่วน​ฟ้า​คราม​ปล่อย​หม้อ​หลุด​จากมือ​ทุก​คน​มอง​กัน​อึ้ง เมื่อ​เห็น​กัน​เต็มตา​ว่า​เขา​คน​นั้น คือ​องศานั่นเอง

องศา​ถูก​ปล่อย​มือ​ก็​ยืน​ซวนเซ​ถลา​ไป​ทาง​ฟ้า​คราม ชน​ฟ้า​คราม​จน​ล้ม​ลง​ไป​แต่​ร่าง​องศา​กลับ​แห​งะ​ชะงัก​กลาง​อากาศ​เพราะ​ถูก​ปีแสง​ดึง​แขน​ไว้​ทั้ง​สอง​ข้าง​ไม่​ให้​ล้ม​ทับ​ฟ้า​คราม

อึดใจ​เดียว องศา​ก็​หลับ​ไป​กลาง​อากาศ​อย่าง​อ่อน​ล้า ฟ้า​คราม​ตบ​หน้า​เบาๆเรียก​สติ​ก็​ไม่​รู้สึก​ตัว แต่​มี​เลือด​ไหล​เป็น​ทางออก​มา​ตาม​ไร​ผม​ที่​หน้าผาก

ooooooo

เมื่อ​พา​องศา​มา​ทำ​แผล​ที่​ห้อง​รับแขก ฟ้า​คราม​ปฐมพยาบาล​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง จน​ปีแสง​มอง​ตาขวาง บ่น​กับ​ลาย​เมฆ​ว่า “แฟน​ผม​แทนที่จะ​ทำ​แผล​ให้​ผม กลับ​ไป​ทำให้​ผู้ชาย​คน​อื่น” พลาง​ก็​เช็ด​เลือด​ซิบๆ ที่​แขน​ตัว​เอง

ลาย​เมฆ​หมั่นไส้​เลย​อาสา​ทำ​แผล​ให้ คว้า​แอลกอฮอล์​มา​เท​ราด​ใส่​จน​ปีแสง​ร้อง​จ๊าก

พอดี​ฟ้า​คราม​ทำ​แผล​เสร็จ องศา​ขอบคุณ​เธอ​และ​ขอโทษ​ลาย​เมฆ​ที่​ตน​ทำให้​วุ่นวาย​กัน​ไป​หมด ปีแสง​ถาม​อย่าง​ขุ่นใจ​ว่า นึก​ยัง​ไง​ถึง​ได้​ลุก​ขึ้น​มา​ทำ​กับข้าว​ตั้งแต่​ตี​สาม​ตี​สี่ องศา​หน้าเสีย​ก่อน​เล่า​เศร้าๆว่า

“ผม​ผิด​เอง​ครับ ที่​ทำ​อะไร​บ้า​บอ​แบบ​นี้ มัน​เคย​ชินน่ะ​ครับ ตอน​อยู่​บ้านนอก ผม​ต้อง​ลุก​ขึ้น​มา​ทำ​กับข้าว​ตั้งแต่​ตอน​นี้​เพราะ​จะ​ได้​เอา​ใส่​ปิ่นโต​ให้​พ่อ​กับ​แม่​พก​ไป​กิน​ตอน​กรีดยาง แต่​ตั้งแต่​พ่อ​แม่​ถูก​ฆ่า​ตาย ผม​ก็​ไม่​มี​โอกาส​เข้า​ครัว​อีก​เลย...”

ลาย​เมฆ​กับ​ฟ้า​คราม​ฟัง​แล้ว​อึ้ง​กับ​เรื่อง​ที่​องศา​เล่า ส่วน​ปีแสง​ฟัง​นิ่งๆ

“แต่​พอได้​เข้า​มา​อยู่​ใน​บ้าน​นี้ ทำให้​ผม​รู้สึก​ถึง​ความ​เป็น​ครอบครัว​อีก​ครั้ง ก็​เลย​ลุก​ขึ้น​มา​ทำ​กับข้าว ผม​อยาก​ตอบแทน​บุญคุณ​ผู้​กอง​ที่​อุตส่าห์​ให้​ผม​มา​อยู่​ด้วย แต่​ถ้า​สิ่ง​ที่​ผมทำ​ไป​มัน​เป็น​การ​รบกวน​ทุก​คน​ก็​ขอโทษ​จริงๆ ครับ” องศา​น้ำตา​คลอ

ลาย​เมฆ​ปลอบใจ​ว่า​ไม่​ต้อง​ขอโทษ​เพราะ​องศา​ไม่ได้​ทำ​ผิด​อะไร ทั้ง​ยัง​บอก​ว่า​อย่า​ไป​ถือสา​คำ​พูด​ของ​ปีแสง​เลยเพราะ​เขา​พูด​โดย​ไม่​ผ่าน​สมอง ปีแสง​ตัดพ้อ​ว่า​ผู้​กอง​พูด​เกินไป ลายเมฆ ​เลย​ถาม​ว่า​ไม่​เคย​รู้สึก​ตัว​ใช่​ไหม​ว่า​คำ​พูด​ของ​ตัว​เอง​ทำให้​องศา​รู้สึก​แย่​ขนาด​ไหน แล้ว​พูด​กับ​องศา​อย่าง​เอ็นดู​ว่า​ให้​นึก​เสีย​ว่า​บ้าน​นี้​เป็น​บ้าน​ของ​ตัว​เอง​ทำ​อะไร​แล้ว​สบายใจ​ก็​ทำไป​เถิด พูด​หยอก​ว่า​แต่​กับข้าว​ไม่​ต้อง​รีบ​ทำ​แต่​ดึก​เพราะ​ตน​ไม่ได้​ไป​กรีด​ยาง แล้ว​บอก​ให้​ทุก​คน​กลับ​ไป​นอน​เสีย

ooooooo

ความ​ไม่​พอใจ​น้อยใจ​ที่​ลาย​เมฆ​กับ​ฟ้า​คราม​ต่าง​เอาใจ​องศา​จน​ตัว​เอง​โดดเดี่ยว ทำให้​ปีแสง​เก็บ​ไป​นอน​ฝัน​เห็น​ภาพ​ฟ้า​คราม​กับ​องศา​ช่วย​กัน​ทำ​กับข้าว​กะหนุงกะหนิง​อย่าง​ถูก​คอ​เข้าขา​กัน​ดี พอ​สะดุ้ง​ตื่น​ก็​นึก​แค้น​ว่า องศา​ตาม​มา​หลอกหลอน​ตน​ถึง​ใน​ฝัน​กัน​เลย​ทีเดียว แต่​พอ​มอง​ไป​ข้าง​ตัว​ไม่​เห็น​องศา​แล้ว ปีแสง​ลุก​พรวด​ไป​ที่​ห้อง​ครัว​ร้อง​เรียก​ฟ้า​คราม​เสียงอ่อน​เสียง​หวาน​แต่​ก็​ไม่​มีเสียง​ตอบ​รับ

นึก​สงสัย​จึง​เดิน​ไป​ที่​ห้อง​อาหาร เห็น​ฝาชี​ครอบ​อยู่บน​โต๊ะ​เปิด​ดู​ก็​ไม่​มี​อาหาร พอดี​ลาย​เมฆ​เดิน​ผิวปาก​ลง​มา​บอก​ว่า​ฟ้า​คราม​กับ​องศา​กำลัง​ช่วย​กัน​จัด​โต๊ะ​อาหาร​อยู่​ที่​หน้า​บ้าน ปีแสง​ก็​จ้ำ​อ้าว​ไป​ทันที

พอ​ปีแสง​ไป​ถึง​หน้า​บ้าน เห็น​ฟ้า​คราม​กับ​องศา​กำลัง​ช่วย​กัน​จัด​โต๊ะ ทั้ง​บรรยากาศ อากัปกิริยา เสื้อ​ผ้า​หน้า​ผมของ​ทั้ง​คู่​เหมือนกับ​ใน​ฝัน​เด๊ะ!

ปีแสง​ยืน​มอง​ตา​เขียว​ปั้ด จนกระทั่ง​เห็น​องศา​ยก​เท้า​ดู​เพราะ​ฟ้า​คราม​หลอก​ว่า​เขา​เหยียบ​อึ​ของ​หลิน​จือ เขา​ยก​เท้า​เอี้ยว​หน้า​เอี้ยว​หลัง​สนุก​เสีย​จน​เซ​ล้ม​ไป​ทาง​ฟ้า​คราม ปีแสง​วิ่ง​พรวด​เข้าไป​ตะโกน

“อย่า...”

ปีแสง​วิ่ง​เข้าไป​ตะครุบ​ร่าง​องศา​จน​ล้ม​ลง​ไป​ค​ร่อ​ม​กัน​ที่​พื้น ตา​ต่อตา​มอง​กัน​ตะลึง​จน​ปีแสง​แทบ​เคลิ้ม พอดี​ลาย​เมฆ​ออก​มา​เห็น​ร้อง​เสียงหลง ด่า​ปีแสง​ว่า​บ้า​ไป​แล้ว​หรือ​ช่าง​ไม่​อาย​ผี​สาง​เทวดา​บ้าง​เลย ปีแสง​รีบ​ลุก​ขึ้น​พูด​แก้เกี้ยว​ว่า​ตน​เห็น​องศา​ล้ม​เลย​เข้า​มา​ช่วย​มัน​ผิด​ตรง​ไหน​หรือ

“หมวด​ปีแสง​คง​ตั้งใจ​จะ​ช่วย​ผม​จริงๆน่ะ​แหละ​ครับ​ผู้​กอง ขอบคุณ​มาก​นะ​ครับ​หมวด” องศา​ช่วย​แก้หน้า​ให้​ปีแสง

เมื่อ​ฟ้า​คราม​เห็น​ว่า​ไม่​มี​อะไร​แล้ว​จึง​ชวน​ทุก​คน​ลงมือ​ทาน​ข้าว​กัน​ดี​กว่า​ พูด​ประชด​ว่า​เผื่อ​อิ่ม​แล้ว​มี​แรง​ ปีแสง​กับ​องศา​จะ​ได้​ทะเลาะ​กัน​ต่อ

ooooooo

ขณะ​ทุก​คน​กำลัง​ทาน​ข้าว​นั่นเอง เฮีย​หลง​ก็พา​พจมาน​ภรรยา​ของ​ตัว​เอง​เข้า​มา องศา​เพิ่ง​เห็น​พจมาน​ทัก​ว่า​ต้อง​เป็น​ภรรยา​เฮีย​หลง​แน่ๆ เฮีย​หลง​จึง​บอกพจมาน​ว่า องศา​เป็น​สมาชิก​ใหม่​ของ​ทีม​ที่​ตน​เล่า​ให้​ฟัง​ก่อนมา​ที่​นี่ พจมาน​ทัก​อย่าง​ตื่นเต้น​ว่า องศา​หน้าตา​ดีจนไม่​ น่า​จะมา​เป็น​ตำรวจ

เฮีย​หลง​บอก​ลาย​เมฆ​ว่า พา​พจมาน​มา​เพราะ​มี​ธุระ​ด่วน​อยาก​ปรึกษา เมื่อ​พา​กัน​ไป​นั่ง​คุย​ใน​บ้าน ลาย​เมฆ​จึง​รู้​ว่า​พจมาน​อยาก​เป็น​สายลับ​ขอ​ให้​เขา​ช่วย​เพราะ​เคย​คุย​กับ​ผู้​กำกับ​มนัส​แล้ว​เห็น​เงียบๆอยู่

“ความ​จริง​เรื่อง​นี้​ก็​พูด​ยาก​นะ​ครับ งาน​สายลับ​น่ะ​มัน​ลึกลับ​ซับซ้อน​กว่า​ที่​คิด​เยอะ ฝ่าย​พระเอก​อย่าง​ผม​น่ะ​ไม่ได้​ชนะ​ทุก​ครั้ง​เหมือน​ใน​หนัง​ที่​คุณ​พจมาน​ดู​นะ​ครับ” ลาย​เมฆ​พูด​อย่าง​หนักใจ

ปีแสง​ช่วย​เสริม​ว่า เกิด​พลาด​พลั้ง​ขึ้น​มา นางเอก​อย่าง​พจมาน​อาจ​ตาย​ศพ​ไม่​สวย​ก็ได้ ทำให้​พจมาน​โกรธ​จี๊ด​หา​ว่า​มา​แช่ง​กัน เลย​คว้า​ขนม​ชิ้น​เ​บ่อ​เริ่ม​ยัด​ใส่​ปาก​เฮีย​หลง​ห้ามไม่ทัน บ่น​ว่า เครียด​ที​ไร​หา​ของ​เข้า​ปาก​ทุกที เฮีย​พูดไม่ทัน​ขาดคำ พจมาน​ก็​อ้วก​ใส่​เสีย​เต็ม​หน้า องศา​รีบ​เข้าไป​ช่วย​เช็ด​ให้​อย่าง​มี​น้ำใจ

ขณะ​นั้น​เอง ลาย​เมฆ​มี​โทรศัพท์​เข้า เขา​จึง​ลุก​เดิน​ห่าง​ออก​ไป​คุย​โทรศัพท์ เป็น​สาย​จาก​ผู้​กำกับ​มนัส​เรียก​ไป​ทำ​งาน​ด่วน ครู่​เดียว ลาย​เมฆ ปีแสง และ​องศา ก็​พา​กัน​นั่ง​รถ​ไป​ตาม​ถนน​ข​รุ​ข​ระ​ฝุ่น​ฟุ้ง​จน​แทบ​มอง​ไม่​เห็น​ทาง ปีแสง​ประชด​ว่า

“แหม...รู้สึก​เ​เหมือน​ตัว​เอง​อยู่​บน​เครื่องบิน​ยัง​ไง​ไม่​รู้ ข้าง​นอก​ฝุ่น​ตลบ​เหมือน​กำลัง​บิน​ผ่าน​ก้อน​เมฆ แถม​มี​ตก​หลุมอากาศ​อีก​เป็น​ระยะ”

ปีแสง​พูด​อย่าง​คะนอง​ปาก​ทั้ง​ประชด​เสียดสี จน​ลาย​เมฆ​หมั่นไส้​ไล่​ให้​ลง​จาก​รถ​เสีย บอก​ว่า​ตน​ไป​กับ​องศา​ก็​พอ​แล้ว​ไม่​จำเป็นต้อง​มี​เขา​อีก ปีแสง​พูด​อย่าง​ขัดใจ​ว่าผู้​กอง​เห็น​ขี้​ดี​กว่า​ไส้ ได้หน้าลืมหลัง ได้​ใหม่ลืม​เก่า

ลาย​เมฆ​รำคาญ​มาก​ไล่​ก็​ไม่​ยอม​ลง​จาก​รถ​เลย​ลง​ไป​ฉุด​ลาก​เอง แต่​ขณะ​กำลัง​ยื้อยุด​กัน​นั่นเอง มี​รถ​สอง​คัน​มา​จอด​ประกบ​หน้า​ประกบ​หลัง จาก​นั้น​ชาย​ฉกรรจ์​ใน​รถ​ก็​กรู​กัน​ลง​มา เอา​ปืน​จี้​ทั้งหมด​พา​ไป​ที่​โกดัง​ร้าง

ปีแสง​กับ​องศา​ถูก​มัด​อยู่​ใกล้​กัน แต่​ลาย​เมฆ​แยก​ไป​ต่างหาก ชาย​ฉกรรจ์​ล่ำ​บ้ึก 5-6 คน​เดิน​วางก้าม​ข่มขู่​ทั้ง​สอง​ให้​บอก​ว่า​ใคร​คือ​นาย​ของ​เขา ปีแสง​ที่​เป็น​คง​โผงผาง​ตอบ​กวน​ประสาท​จน​ถูก​มัน​กระทืบ​เสียหลาย​ที องศา​ขอร้อง​อย่า​ทำร้าย​เพื่อน​ตน​เลย แล้ว​ทำ​ที​เป็น​ยอม​บอก​ว่า

“นาย​ผม...คือ​ผู้​กำกับ...” พูด​ได้​แค่​นั้น​ปีแสง​ก็​ร้อง​ห้ามไม่​ให้​บอก ถูก​ชาย​ฉกรรจ์​ตบ​จน​เลือด​กบ​ปาก องศา​พูด​ต่อหน้า​ตา​เฉย​ว่า “ตอน​นี้​ผม​รับคำ​สั่ง​จาก​ผู้​กำกับ...การ​แสดง​อยู่​ครับ”

ผล​คือ​องศา​ถูก​ชาย​ฉกรรจ์​ตบ​หน้า​อย่าง​แรง พลาง​ก็​หิ้วปีก​ลาย​เมฆ​ใน​สภาพ​สะบักสะบอม​มา​ขู่​ว่า ถ้า​ไม่​บอก​ความ​จริง​จะ​ฆ่า​ลาย​เมฆ​ให้​ดู ปีแสง​ฮึด​ขึ้น​มา​ท้า​ว่า​ถ้า​จะ​ตาย​ก็​ขอ​ตาย​พร้อม​กัน พลาง​ก็​เข้าไป​ยืน​เรียง​หน้ากระดาน​ทั้ง​สาม​คน​รอ​ตายพร้อม​กัน​นั้น ทั้ง​ปีแสง​และ​องศา​ก็​ช่วย​กัน​กวน​ประสาท​ป่วน​พวก​ชาย​ฉกรรจ์​ให้​งง​แล้ว​แย่ง​ปืน​มัน​มา​ได้​ไม่​ยาก​นัก

พอได้ปืนมา​ทั้ง​สอง​ก็ยิงก​ราด​ใส่​ชาย​ฉกรรจ์​เหล่า​นั้น พวก​มัน​วิ่ง​กัน​กรี๊ด​กร๊าดแต๋ว​แตก​ทันที พอ​ทั้ง​สอง​คน​มอง​งงๆ มัน​ก็​เฉลย​ว่า นั่น​มัน​เป็น​ปืน​ลม

ความ​แตก​เมื่อ​ปีแสง​กับ​องศา​วิ่ง​ไป​หลัง​กอง​ลัง เจอ​กับ​ผู้​กำกับ​มนัส​นั่ง​แทะ​ถั่วแระ​อยู่ นอก​นั้น​ก็​มี​ทั้ง​เฮีย​หลง​และ​ดาบ​กับ​จ่า​อีก​สอง​คน เลย​รู้​ว่า ทั้งหมด​นี้​เป็น​แผน​ทดสอบ​องศา ซึ่ง​ผู้​กำกับ​ก็​ให้​ผ่าน​เพราะ​มี​คุณสมบัติ​ที่​ดี​ของ​สายลับ

ผู้​กำกับ​แสดง​ความ​ยินดี​กับ​องศา​ที่การ​ทดสอบ​ผ่าน​ไป​ด้วย​ดี บอก​ปีแสง​ที่​โดน​กระทืบ​ไป​หลาย​ที​ว่า​เดี๋ยว​จะ​พา​ไป​กิน​น้ำ​ใบ​บัวบก​แก้​ช้ำ​ใน

ooooooo

ที่​ร้าน​หลง​ของ​เก่า​นี่เอง ผู้​กำกับ​มนัส​ยัง​เรียก​ประชุม​เป็น​กรณี​พิเศษ​กับ​ลาย​เมฆ​และ​เฮีย​หลง​เพราะ​เป็น​เรื่อง​ที่​ต้องการ​ให้​รู้​กัน​แค่​สาม​คน นั่น​คือ การ​รับ จอมใจชนก​เข้า​มา​ร่วม​ทีม เพราะ​จอมใจชนก​เคย​ทดสอบ​ตัว​เอง​มา​แล้ว​จาก​การ​ที่​เคย​ขี่​มอเตอร์ไซค์​ไป​ช่วย​ลาย​เมฆ ปีแสง กับ​องศา​ไว้​คราว​ก่อน

แต่​ที่​ทำให้​ลาย​เมฆ​กระอักกระอ่วน​ใจ​มาก​คือ ใน​การ​ทำ​งาน​ครั้ง​นี้ จอมใจชนก​จะ​ต้อง​มา​ใน​ฐานะ​แฟน​ของ​เขา โดย​ให้​เธอ​ทำตัว​เป็น​เมีย​ที่​ติดตาม​คุม​ผัว​แจ​ทุก​ฝี​ก้าว เวลา​ไป​ไหน​มา​ไหน​ด้วย​กัน​จะ​ได้​ดู​สมจริง

เท่านั้น​ไม่​พอ ยัง​สร้าง​ภาพ​จอมใจชนก​ให้​เป็น​เจ้าของ​โมเดล​ลิ่ง แต่​เบื้องหลัง​คือ​แม่เล้า​ที่​มี​สาวๆพริตตี้​ใน​สังกัด

ลาย​เมฆ​ปวด​หัว​กับ​ละคร​ฉาก​นี้​มาก ผู้​กำกับ​ต้อง​หว่านล้อม​อยู่​นานเ​ขา​จึง​เงียบ​ไป จอมใจ​ชนก​ถาม​ว่า​งาน​นี้​เป้าหมาย​ของ​เรา​คือ​ใคร

“เขา​ชื่อ​สกั๊ต” ผู้​กำกับ​บอก​หน้า​เครียด

ooooooo

สกั๊ต เป็น​ชาย​หนุ่ม​ผม​ทองหล่อ​เท่​ทันสมัย เป็น​นักธุรกิจ​ระดับ​สากล หลังจาก​ผู้​กำกับ​ระบุ​เป้าหมาย​แล้ว ยัง​ให้​รายละเอียด​กับ​ลาย​เมฆ เฮีย​หลงและ​จอมใจ​ชนก​ว่า

“สกั๊ต...​เป็น​ตัวแทนจำหน่าย​รถ​สปอร์ต​ยี่ห้อ​ดัง​ที่​มี​ยอด​ขาย​อันดับ​ต้นๆของ​ประเทศ แล้ว​รถ​ที่​เรา​เจอ​แบ​งก์์​ปลอม​ก็​มา​จาก​บริษัท​ของ​นา​ยส​กั๊ต​นี่​ล่ะ นาย​นี่​ครบ​เครื่อง หล่อ รวย ฉลาด ทำ​งาน​เก่ง แถม​ยัง​ติด​อันดับ​ท็อป​เทน​ของ​หนุ่มสังคม​เจ้าสำราญ​ที่​น่า​จับตา​มอง​ที่สุด อ้อ...แต่​ถ้า​หา​ตัว​นาย​นี่​ที่ไหน​ไม่​เจอ​ละ​ก็ ไป​ตาม​ที่​นี่​ได้​เลย...สนาม​แข่ง​รถ”

ผู้​กำกับ​มนัส​ให้​รายละเอียด​ว่า สกั๊​ตจะ​จัด​แข่ง​รถ​ซุปเปอร์​คาร์​เพื่อ​กระตุ้น​ยอด​ขาย​ให้​บริษัท​อยู่​เป็น​ประจำ ทั้งยัง​ทุ่ม​สุด​ตัว​ลง​แข่ง​ขัน​แทบ​ทุก​นัด แถม​ฝีเท้า​แรง​ไม่​แพ้​ฝีมือบริหาร​งาน​เลย แล้ว​ผู้​กำกับ​ก็​ย้ำ​ประเด็น​เด็ด​ว่า

“แต่​สิ่ง​สำคัญ​ที่สุด​เกี่ยว​กับ​นาย​นี่​ก็​คือ มี​น้อง​สาว​สวย​ม้า​กก​กก” เมื่อ​ลาย​เมฆ​กับ​เฮีย​หลง​อยาก​รู้​ว่า​สวย​ขนาดไหน​ผู้​กำกับ​ก็​เอา​รูป​มาให้​ดู “น้อง​เขา​ชื่อ เอ​เ​ชี​ย กำลัง​ฮอต​จัดๆ ในแวดวง​ไฮโซ ถ้า​เรา​ตาม​ประกบ​เอ​เ​ชีย​ได้​อีก​ทาง ก็​เพิ่ม​โอกาส​ในการ​ได้​ข้อมูล​เชิง​ลึก​เกี่ยว​กับ​สกั๊ต​มาก​ขึ้น”

พอ​เห็น​รูป​ของ​เอ​เ​ชีย​และ​ความ​ฮอต​ของ​เธอ เฮีย​หลง​ขอ​อาสา​เป็น​คน​ประกบ​เธอ​เอง  ถูกผู้​กำกับ​ตัดบท​ว่า​ให้​เขาดูแล​เมีย​ตัว​เอง​ให้​ดี​เถอะ เพราะ​งาน​นี้​มอบ​ให้​ปีแสง​ไป​แล้ว แม้แต่​ลาย​เมฆ​เอง​ก็​อด​บ่น​ไม่ได้​ว่า​ที​สาวๆละ​ส่ง​ไป​ให้​ปีแสง

“ก็​เพราะ​พี่​จะ​ให้​เมฆ​ประกบ​สกั๊ต​ไง ​ถ้า​ไม่​ใช้​อดีต​แชมป์​นัก​ด​ริ​ฟท์​รถ​มือ​ฉมัง​อย่าง​เมฆ พี่​ก็​ไม่​เห็น​ใคร​แล้ว​ล่ะ”

กิน​ลูกยอ​เข้าไป​เต็มๆ ลาย​เมฆ​ก็​ยอม แต่​จอมใจ​ชนก​ยัง​ไม่​แล้ว​ใจ​ถาม​ว่า​ทำไม​ตน​ต้อง​เป็น​แม่เล้า​โมเดล​ลิ่ง​ด้วย

“อัน​นี้​ล่ะ​หัวใจ​เลย จอม​รู้​ไหม​ว่า​แก๊ง​ไอ้​สกั๊ต​น่ะ​มันบ้า​พริตตี้​เอา​มากๆ แข่ง​รถ​แต่ละ​ที​ต้อง​มี​สาวๆล้อม​หน้า​ล้อม​หลัง แล้ว​สาวๆ พวก​นี้​นี่​ล่ะที่​สามารถ​ชอนไช​เข้าไป​ได้​ใน​เกือบทุกที่​ที่​เป็น​ส่วนตัว​ของ​มัน”

เมื่อ​หว่านล้อม​กล่อ​ม​เกลา​จน​ทุก​คน​รับ​ได้​เข้าใจ​หน้าที่​ของ​ตัว​เอง​แล้ว ผู้​กำกับ​มนัส​สรุป​ว่า

“เอา​นะ...ถ้า​เข้าใจ​ตรง​กัน​แล้ว ก็​เตรียมพร้อม​สำหรับ​ปฏิบัติการ​หมายเลข​หนึ่ง​ของ​เรา​ได้​เลย”

ooooooo

ที่​สนาม​แข่ง​รถ...บรรยากาศ​คึกคัก​เร้าใจ​ทั้งเสียง​ลอง​เครื่อง​รถ เสียง​ดนตรี เสียง​เพลง​เชียร์ จน​เมื่อเจ้าหน้าที่​ประกาศ​ให้​รถ​ทุก​คัน​เข้า​ประจำ​ตำแหน่ง​ที่​จุด​สตาร์ต ผู้​กำกับ​มนัส​ก็​บอก​เฮีย​หลง​ให้​เช็ก​ทีม​งาน​ของ​ตน

เฮีย​หลง​กด​เช็ก​ที่​แผน​วงจร​ไล่​ดู​อึดใจ​เดียว​ก็​เจอ รายงาน​ผู้​กำกับ​อย่าง​ตื่นเต้น​ว่า

“เจอ​แล้ว​ครับ แหม...ดู​แต่ละ​คน​ซิ ท่า​เดิน​งี้​เท่​โคตรๆ”

ภาพ​ที่​เห็น​ใน​จอ​คือ ลาย​เมฆ ปีแสง และ​องศาในชุด​ทีม​แข่ง​ต่าง​เดิน​เท่ เดิน​หล่อ​อยู่​ท่ามกลาง​ความ​คึกคัก​ของ​งาน​โดย​ลาย​เมฆ​แต่ง​ชุด​ลาย​สี​แดง ปีแสง​สีน้ำเงิน และ​องศา​สี​ขาว

แต่​เ​ก๊กเท่​กัน​อยู่​ไม่​นาน​ทั้ง​สาม​ก็​สะดุ้ง​แทบ​หมด​ฟอร์ม​เมื่อ​ได้ยิน​แตร​รถ​แสบ​แก้วหู​จาก​ข้าง​หลัง​พร้อม​กับ​เสียง​เบรก​รถ​เอี๊ยด​ใน​ระยะ​หวาดเสียว ทั้ง​สาม​เกือบ​จะ​ทิ้ง​มาด​นัก​แข่งรถ​มา​เป็น​นัก​มวย แต่​พอ​เห็น​คน​ขับ​รถ​คัน​นั้น​ลง​มา​ต่าง​ก็​มองตะลึง ใน​ความ​สวย เซ็กซี่ เพราะ​เธอ​คือ​เอ​เ​ชี​ย เธอ​อยู่​ใน​ชุดนักแข่งรถ

เอ​เ​ชี​ยล​ง​มา​ว่า​สาม​หนุ่ม​ฉุนๆที่มา​เดิน​ขวาง​ทางรถ ลายเมฆ​รีบ​ขอโทษ ปีแสง​ทำ​กะลิ้มกะเหลี่ย​ถาม​ว่า​เธอ​ไม่​เป็น​อะไรใช่ไหม องศา​ก็​ช่วย​พูด​ว่า

“แหม...โชค​ดี​นะ​ครับ​ที่​เรา​เดิน​ตัดหน้า​รถ​น้อง​สาวนักแข่ง​มือ​รางวัล ไม่​งั้น​คง​เหลือ​แต่​ชื่อ”

เอเชีย​มอง​ขวับ​ถาม​ว่า​รู้จัก​ตน​ด้วย​หรือ ปีแสง​รีบ​แซง​ขึ้น​ไป​ทำ​คะแนน​ปะเหลาะ​ว่า

“โถ...ใคร​จะ​ไม่รู้จัก​คุณ​เอเชีย​น้อง​คุณ​สกั๊ต​คน​ดัง​ล่ะ​ครับ คุณ​คง​ไม่​รู้​ว่า​คุณ​สกั๊ต​เนี่ย​ไอ​ดอล​ของ​ผม​เลย​นะ ไม่​ว่า​จะ​เรื่อง​ชีวิต...เรื่อง​งาน...เรื่อง​รถ”

เอเชีย​ทำ​หน้า​รำคาญ แต่​เพราะ​กังวล​เรื่อง​แข่ง​รถ ตัดบท​ว่า​ถ้า​ไม่​มี​อะไร​แล้ว​ตน​ขอตัว แล้ว​เดิน​กลับ​ขึ้น​รถ​ขับ​ออก​ไป

“สวย เผ็ด ดุ จับ​ผัด​พริก​ซะ​ดี​ไหม...เกือบไป​แล้ว​ไหม​ล่ะ​องศา” ลาย​เมฆ​มอง​ตาม​รถ​ของ​เอเชีย​แล้ว​หัน​มอง​องศา หมวด​หนุ่ม​รีบ​ขอโทษ​อย่าง​รู้สึก​ผิด แล้ว​ทุก​คน​ก็​หัน​มอง​ไป​เมื่อ​ได้ยิน​เสียง​กรี๊ด​ลั่น​ขึ้น​มา เห็น​กลุ่ม​พริตตี้​และ​นักข่าว​กำลัง​กรู​กัน​เข้า​รุมล้อม​ใคร​อยู่

สกั๊ต​นั่นเอง นักข่าว​กับ​สาว​พริตตี้​กำลัง​กรี๊ด​รอบ​ตัว​เขา​สัมภาษณ์​เรื่อง​การ​แข่ง​รถ แต่​ผิดหวัง​เมื่อ​เขา​บอก​ว่า วัน​นี้​ให้​เอเชีย​น้อง​สาว​ลง​แข่ง​เชื่อ​ว่า​จะ​ต้อง​เอา​ชัยชนะ​มา​ให้​ทีม​แบบ​ขาดลอย ส่วนตัว​เอง​นั้น  สกั๊ตบ​อก​ว่า

“ดู​จาก​ราย​ชื่อ​ผู้​เข้า​ร่วม​แข่ง​แล้ว คง​ไม่​ต้อง​ให้​ถึง​มือ​ผม​หรอก​ครับ”

ooooooo

พริบตาเดียว ​สกั๊ต​ก็​หลุด​ไป​จาก​ความ​สนใจ​ใน​สนาม  เมื่อ​ขบวน​สาว​เซ็กซี่​นำ​โดย​จอมใจ​ชนก​วิ่ง​กรู​ไป​ที่​ลาย​เมฆ ปีแสง และ​องศา เสียง​กรี๊ด ​เสียง​เพลง​เชียร์​ประกอบ​ลีลา​เร้าใจ  ทำให้​คน​ดู​ร้อง​วี๊ด...วิ้ว ตาม​ไป​ด้วย​อย่าง​มี​อารมณ์​ร่วม  ตัว​จอมใจชนก​เอง​ก็​ทำตัว​ดี๊ด๊า​สนิท​สนม​กับ​ลาย​เมฆ​เป็น​พิเศษ

ปีแสง​เป็น​คน​ลง​แข่ง​ขัน เขา​ขอ​เสียง​เชียร์​จาก​พวก​สาวๆเซ็กซี่​เหล่า​นั้น จอมใจชนก​ถาม​ว่า​ลาย​เมฆ​ไม่ได้​ลง​แข่ง​ด้วย​หรือ เขา​ตอบ​อย่าง​ไว้​ท่า​ว่า

“โธ่...จอม ​นี่​มัน​สนาม​เด็ก​เล่น ผู้ใหญ่​อย่าง​ฉัน เอ๊ย...อย่าง​เค้า​น่ะ​แค่​นั่ง​ดู​ก็​พอ” พูด​แล้ว​หัน​มอง​ไป​ทาง​สกั๊ต​ ประสาน​สายตา​เข้า​พอดี ลาย​เมฆ​ทำ​เป็น​เฟ​รน​ด์ลี่​ยกมือ​ทักทาย​ส่ง​ยิ้ม​ให้ แต่​ฝ่าย​นั้น​ทำ​เฉย ลาย​เมฆ​เลย​ยิ้ม​เจื่อน​ไป

รถ​ที่​เข้า​แข่ง​ขัน​เคลื่อน​ตัว​เข้า​ประจำ​ตำแหน่ง​ที่​จุด​สตาร์ต ปีแสง​กับ​เอเชีย​อยู่​เคียง​กัน ปีแสง​ยกมือ​ทักทาย​อ่อยๆ แต่​เอเชีย​ทำ​เชิด​ใส่​เลย​แหย​ไป​นิดหนึ่ง
พอ​กรรมการ​เป่า​นกหวีด สะบัด​ธง รถ​ทุก​คัน​ก็​พุ่ง​ออก​จาก​จุด​สตาร์ต​ทันที เอเชีย​ขับเคี่ยว​กับ​ปีแสง​เอาเป็นเอาตาย เมื่อ​กลุ่ม​รถ​ที่​ตาม​มา​จะ​แซง​ก็​ถูก​ปีแสง​กับ​เอเชีย​ร่วม​กัน​ขับ​ฉวัดเฉวียน​กัน​จน​รถ​คัน​นั้น​เสียหลัก​พุ่ง​ชน​รถ​คัน​อื่น ปีแสง​กับ​เอเชีย​จึง​หัน​มา​ขับเคี่ยว​กันเอง​ต่อ

พริบตา​ต่อ​มา​​ รถ​คัน​ที่​เสียหลัก​ก็​พุ่ง​ขึ้น​ชน​รถ​ของ​ปีแสง​จน​เสียหลัก​รถ​หมุน​ติ้ว ทำให้​รถ​ของ​เอเชีย​ขับ​ฉลุย​เข้า​เส้น​ชัย​ ท่ามกลาง​เสียง​เฮ​ของ​พวก​สกั๊ต และ​เสียง​สบถ​อย่าง​เสียดาย​ของ​ผู้​กำกับ​มนัส​กับ​เฮีย​หลง​ที่​อยู่​ใน​รถ​ปฏิบัติการ

สกั๊ต​เดิน​มา​พูด​กับ​ลาย​เมฆ​ว่า เอา​ไว้​แก้ตัว​ใหม่​ก็​แล้วกัน ลาย​เมฆ​ยอม​รับ​ว่า​เด็ก​ของ​ตน​อ่อน​จริงๆ นัด​หน้า​ตน​คง​ต้อง​ลง​เอง หวัง​ว่า​จะ​ได้​ลับ​ฝีมือ​กับ​เขา​เป็น​การ​ส่วนตัว สกั๊ต​ฟัง​แล้ว​เหมือน​ถูก​ลูบคม​ถาม​ว่า รู้​ไหม​ว่า​กำลัง​ท้า​ใคร​อยู่

ก่อน​แยก​กัน สกั๊​ตม​อบ​นามบัตร​ของ​ตน​ให้​ลาย​เมฆ พูด​ท้า​ใน​ที​ว่า

“ถ้า​คุณ​พร้อม​จะ​ประเดิม​กัน​กับ​เกม​นอก​สนาม​ครั้ง​นี้​ด้วย​ชีวิต​ ก็​นัด​มา”

เมื่อ​สกั๊​ตก​ลับ​เข้าไป​ใน​ห้อง​รับรอง เขา​ยื่น​ซอง​ค่า​จ้าง​ให้​คน​ขับ​รถ​ที่​ทำให้​ปีแสง​เสียหลัก พอดี​เอเชีย​ถือ​ถ้วยรางวัล​เข้า​มา​เห็น รู้​ว่า​พี่​ชาย​จ้าง​คน​ขับ​คน​นั้น​ให้​กำจัด​คู่แข่ง​ของ​ตน เธอ​ต่อว่า​พี่​ชาย​ว่า ทำให้​ตน​ไม่​มี​ศักดิ์ศรี ถาม​ว่า​พี่​ใช้​วิธี​นี้​มา​ตลอด​ใช่​ไหม

“ไม่​ใช่​นะ​เอเชีย พี่​ไม่​เคย​ทำ​แบบ​นี้​มา​ก่อน แต่​สถานการณ์​เมื่อกี้​มัน​จำเป็น​ต้อง​จัดการ​จริงๆ พี่​จะ​ปล่อย​ให้​ไอ้​คน​แปลก​หน้าที่​ไหน​ก็​ไม่​รู้​มา​ชนะ​การ​แข่ง​ขัน​ที่​เรา​จัด​ขึ้น​ไม่ได้ ที่​สำคัญ​ถ้า​พี่​ปล่อย​ให้​รถ​ยี่ห้อ​อะไร​ก็​ไม่​รู้​มา​ได้ที่​หนึ่ง​ไป เอเชีย​คิด​บ้าง​ไหม​ว่า มัน​ส่ง​ผล​ยัง​ไง​กับ​ภาพ​ลักษณ์​ของ​บริษัท​​เรา”

ฟัง​สกั๊ต​ชี้แจง​แล้ว เอเชีย​นิ่ง​ไป​อย่าง​จำ​ใจ​จำนน​กับ​เหตุผล​ของ​พี่​ชาย

ooooooo

ปีแสง​อ่าน​เกม​ใน​สนาม​ไม่​ออก แต่​ลาย​เมฆ​มอง​ทะลุ บอก​เขา​ว่า รถ​คัน​นั้น​จงใจ​กำจัด​เขา ปีแสง​ถึง​ได้​นึกออก ลาย​เมฆ​พูด​ปลอบ​ใจ​ว่า ปล่อย​ให้​สาว​สวย​ชนะ​น้อง​เขา​จะ​ได้​ดีใจ ปีแสง​ติง​ว่า​ไม่​แน่ใจ​ว่า​เขา​จะ​รู้สึก​อย่าง​ผู้​กอง​ว่า​หรือ​เปล่า เลย​ถูก​ลาย​เมฆ​แหย่​ว่า

“เจอ​กัน​ไม่ทัน​ไร ดู​จะ​เข้า​อก​เข้าใจ​เขา​ดี​เหลือเกิน​นะ”

“เรื่อง​ผู้หญิง​น่ะ​ผม​ไม่​ช่ำชอง​เหมือน​ผู้​กอง​หรอก​ครับ แฟน​เก่า​ไป​เมืองนอก​ไม่ทัน​ไร แอบ​ไป​ซุ่ม​มี​แฟน​ใหม่​ตั้งแต่​เมื่อ​ไหร่​ก็​ไม่​รู้ ร้าย​จริงๆ”

ลาย​เมฆ​อึ้ง​ไป​อย่าง​น้ำ​ท่วม​ปาก แต่​แล้ว​ก็​หา​แง่​แว้ง​เอา​จน​ได้​ว่า

“เรื่อง​ความ​รัก​มัน​ไม่เข้าใครออกใคร​หรอก​เว้ย นาย​ก็​ระวัง​ตัว​ให้​ดี​เถอะ  ดู​ซิ​ว่า​จะ​มั่นคง​กับ​ลูก​สาว​ฉัน​ไป​ได้​กี่​น้ำ พอได้​ตาม​ประกบ​สาว​ร้อน​อย่าง​เอเชีย”
ก่อน​ที่​ทั้ง​คู่​จะ​สะกิด​แผล​ของ​กันและกัน​ต่อ องศา​ก็​เอา​น้ำ​มา​แจก ทำให้​ทั้ง​คู่​หยุด​จิก​แผล​กัน

ooooooo

ฝ่าย​ฟ้า​คราม​กับ​แบ​ม​เพื่อน​สนิท ต่าง​ดีใจ​เมื่อ​หัวหน้า​แผนก​ที่​ทั้ง​สอง​ไป​สมัคร​งาน​ไว้​รับไว้​ให้​ฝึกงาน​กับ​ช่อง

“ใน​ที่สุด​ฝัน​ก็​เป็น​จริง​สัก​ที” ฟ้า​คราม​ยิ้มแย้ม​ดีใจ

ขณะ​ไป​นั่ง​กิน​กาแฟ​กัน​กับ​แบ​ม

“นั่น​สิ ไม่​เสีย​แรง​ที่​เรา​สอง​คน​ตะลอน​ไป​ถ่าย​ทำ​นั่น​นี่​แทบ​ตาย นี่​ถ้า​ครู​พลอย​รู้​จะ​ต้อง​ภูมิใจ​ใน​ตัว​เรา​มาก​แน่ๆ”

ฟ้า​ครามบ​อก​ว่า​คืน​นี้​ต้อง​ส​ไก​ป์​ส่งข่าว​อัพเดท​ให้​ครู​พลอย​สัก​หน่อย แบม​เลย​ฝาก​ความ​คิดถึง​มากๆไป​ด้วย ฟ้า​คราม​ถาม​ว่า ​เรา​มัว​แต่​คิดถึง​ครู​พลอย แล้ว​แบ​ม​โทร.​หา​พ่อ​ที่​อเมริกา​บ้าง​หรือ​ยัง​ว่า​จะ​กลับ​มา​เมื่อ​ไร

“ไม่​เป็นไร​หรอก ให้​พ่อ​หยุด​พักผ่อน​สัก​เดือน​สอง​เดือน  พ่อ​น่ะ​ทำ​งาน​มา​เยอะ​แล้ว  ที่​สำคัญ...ช่วง​นี้​ฉัน​จะ​ได้​ถือโอกาส​ใช้​ชีวิต​แบบ​ไม่​ต้อง​มี​พ่อ​มา​คอย​อุ้มชู​บ้าง เอ้​อ...

ว่า​แต่​พ่อ​เธอ​ล่ะ​เป็น​ยัง​ไง ไหน​ว่า​กลับ​มา​เป็น​สายลับ​อีก​แล้ว​ไม่​ใช่​หรือ”

ฟ้า​คราม​พูด​อย่าง​เข้าใจ​พ่อ​ว่า ตน​เอง​ไล่​ตาม​ความ​ฝัน พ่อ​ก็​เหมือน​กัน เพราะ​ชีวิต​คน​เรา​จะ​มี​ค่า​ก็​เพราะว่า​ได้​ทำ

ใน​สิ่ง​ที่รัก แบ​ม​เลย​ถาม​ถึง​ปีแสง​ว่า​เป็น​อย่างไร​บ้าง หมู่​นี้​ไม่ค่อย​ได้​เจอ​กัน​เลย

“ฉัน​ก็​ไม่ได้​เจอ​เขา​ไป​มาก​กว่า​เธอ​สัก​เท่า​ไหร่​หรอก” ฟ้า​คราม​ทำ​หน้า​เซ็ง​ขึ้น​ทันที

ooooooo

เมื่อ​เสร็จ​จาก​ภารกิจ​ที่​สนาม​แข่ง​รถ​แล้ว ลาย​เมฆ​ชวน​องศา​ไป​ซื้อ​อาหาร​ทะเล​สดๆที่​สะพานปลา​เพื่อ​ทำ​อาหารโปรด​ให้​ฟ้า​คราม องศา​ขอ​เป็น​ลูกมือ​และ​อาสา​ขับ​รถ​ให้

ส่วน​ผู้​กำกับ​มนัส​กับ​เฮีย​หลง เมื่อ​เสร็จ​สิ้น​ภารกิจ​แล้ว ผู้​กำกับ​อยาก​ไป​ตลาด​หนอง​มน และ​ชม​พิพิธภัณฑ์​ใต้​น้ำ แต่​เฮีย​หลง​ต้อง​รีบ​กลับ​กรุงเทพฯ เพราะ​พจมาน​ส่ง​ข้อความ​มา​ห้า​สิบ​กว่า​ครั้ง​แล้ว​ว่า อ้วก​หนัก​ให้​รีบ​พา​ไป​โรงพยาบาล

เฮีย​หลง​กลับ​ไป​แล้ว ทิ้ง​ให้​ผู้​กำกับ​​มนัส​ยืน​หัว​โด่​คิด​หา​ทาง​กลับ​เอง โชค​ดี​ที่​จอมใจชนก​พา​พวก​พริตตี้​มา​เต็ม​คันรถ เจอ​เข้า​เลย​เก็บ​ไป​ด้วย ให้​นั่ง​เบียด​ไป​กับ​พวก​พริตตี้ ผู้​กำกับ​เลย​ซู่ซ่า​ซาบซ่านไป​กับ​พวก​สาวๆจน​ลืม​วัย

มี​แต่​ปีแสง​เท่านั้น​ที่​ภารกิจ​ยัง​ไม่​เสร็จ​สิ้น   เขา​ต้อง​

ขับ​รถ​ตาม​เอเชีย​ไป​เพื่อ​จะ​ได้​เข้า​ให้​ถึง​ตัว​เธอ  ทั้ง​สอง​ขับ​รถ​ฉวัดเฉวียน​แกล้ง​กัน​ไป​มา  ปีแสง​แกล้ง​ขับ​รถ​แซง​ไป​ยั่ว​ให้​เอเชีย​ตาม เมื่อ​เธอ​ตาม​ไป​เจอ​เขา​ยืน​ชม​วิว​ทำ​เท่อ​ยู่​บน​ถนน

ริม​ทะเล เธอ​ขับ​รถ​เหมือน​จะ​พุ่ง​เข้า​ชน แต่​แล้ว​ก็​ต้อง​เบรก​เอง เพราะ​ปีแสง​ยืน​นิ่ง​อย่าง​ท้า​ความ​ตาย

พอ​เบรก​รถ​แล้ว​เธอ​ลง​ไป​ถาม​ว่า  ทำไม​ไม่​หลบ  เขา​ตอบ​อย่าง​มั่นใจ​ว่า ​รู้​ว่า​เธอ​ไม่​ชน​แน่ เพราะ​ถ้า​ชน​ก็​คง​ชน​ไป​แล้ว เอเชีย​ยิ้ม​ใน​หน้า​อย่าง​หมั่นไส้​แล้ว​ขึ้น​รถ​ขับ​ออก​ไป

ปีแสง​ถอน​ใจ​โล่ง​อก ก้ม​มอง​ประตู​รถ​ที่​หนีบ​ชาย​เสื้อ​ตัว​เอง​ไว้​แน่น ยิ้ม​พอใจ​ที่​เอา​ตัว​รอด​ได้​อย่าง​เท่​ได้​อีก​ครั้ง

ooooooo

ทั้ง​สอง​หา​รู้​ไม่​ว่า ถูก​กระทิง​มาเฟีย​ที่​เคย​ปะทะ​กับ​ปีแสง​มา​แล้ว สะกด​รอย​ตามอย่าง​อาฆาตมาดร้าย เมื่อ​ได้​จังหวะ​เหมาะ​มัน​ยิง​ใส่​ทั้ง​คู่​ที่​ยืน​ชม​วิว​อยู่​อีก​จุด​หนึ่ง

ปีแสง​ปกป้อง​เอเชีย​คว้า​เธอ​หมอบ​ลง​ข้าง​รถ ปลอบ​ใจ​ว่า​ไม่​ต้อง​กลัว ให้​เธอ​หลบ​ไป​อยู่​หลัง​ต้นไม้ ตน​จะ​ล่อ​มัน​ไป​อีก​ทาง แล้ว​ปีแสง​ก็​วิ่ง​สไลด์​ไป​ตาม​ทาง​ลาด​หน้า​ผา กระทิง​เห็น​ดังนั้น​ไล่​ยิง​ตาม​ไป​ทันที

ปีแสง​วิ่ง​ไป​ดัก​อยู่​ เมื่อ​กระทิง​วิ่ง​ตาม​ไป​ถูก​เขา​โถม​เข้าใส่​จน​ล้ม​กอง​กับ​พื้น​ปืน​หลุด​จาก​มือ ปีแสง​คร่อม​กระทิง​ไว้ พอ​เห็น​หน้า​ชัดๆเขา​พึมพำ “ที่แท้​ก็​แก​นั่นเอง”

“คราว​ก่อน​ทำ​กู​ไว้​แสบ วัน​นี้​มึง​โดน​คิด​บัญชี​รวบ​ยอด​แน่” กระทิง​พูด ทำให้​ปีแสง​เห็น​ฟัน​เหล็ก​มัน​เต็มปาก เขาถามเย้ย

“ถูก​ฉัน​เล่น​งาน​จน​ต้อง​กลาย​เป็น​ไอ้​ฟัน​เหล็ก​แบบ​นี้ ยัง​ไม่​เข็ด​ใช่​ไหม”

ทั้ง​สอง​ต่อสู้​กัน​ด้วย​ฝีมือ​ที่​ไม่​มี​ใคร​ด้อย​กว่า​กัน จังหวะ​หนึ่ง​ปีแสง​พลาดท่า​ถูก​กระทิง​คว้า​ปืน​ขึ้น​จ่อ​หมาย​ยิง​เผาขน แต่​มัน​ไม่ทัน​เหนี่ยว​ไก ก็​ถูก​เอเชีย​คว้า​ไม้​ฟาด​คอ​จน​เซ​ล้ม​กับ​พื้น

ปีแสง​ฉวย​โอกาส​นั้น​พา​เอเชีย​หนี​ไป​ท่ามกลาง​ห่า​กระสุน​ที่​กระทิง​สาด​ตาม​หลัง​มา

พา​กัน​หนี​ไป​จน​เสียง​ปืน​เงียบ​ลง คิด​ว่า​รอด​แล้ว แต่ที่แท้​กระทิง​ยืน​จังก้า​อยู่​โขด​หิน​เหนือ​หัว​พวก​เขา ทั้ง​สอง​พา​กันถอย​กอด​กัน​กลิ้ง​ไป​ตาม​ทาง​ลาด​ชัน จนกระทั่ง​เอเชีย​พลัด​ตกลงไป​ใน​ทาง​ชัน ปีแสง​เอง​ก็​ลื่น​ไหล​ไป​ตาม​เนิน​ดิน พอ​เขา​ชะโงกไป​เห็น​เอเชีย​ที่​คว้า​กิ่ง​ไม้​ไว้​ห้อย​ต่องแต่ง เขา​รีบ​คว้า​ร่างเธอไว้ใช้​ กำลัง​ทั้งหมด​ดึง​เธอ​ขึ้น​มา

แรงเหวี่ยง​ทำให้​เอเชีย​ขึ้น​มา​ทับ​อยู่​บน​ร่าง​ของ​ปีแสง ทั้ง​คู่​กอด​กัน​แน่น​หลัง​ผ่าน​ความ​เป็น​ความ​ตาย​ร่วม​กัน​มา ต่าง​จ้อง​ตา​กัน​นิ่ง​ด้วย​แวว​ตา​ที่​มี​ความรู้สึก​บาง​อย่าง​ต่อ​กัน โดยเฉพาะ​ปีแสง​นั้น​แวว​ตา​เขา​เปลี่ยน​ไป​อย่าง​เห็น​ได้​ชัด...

ooooooo

เฮีย​หลง​รีบ​กลับ​มา​พา​พจมาน​ไป​หา​หมอ ปรากฏ​ว่า​เธอ​ท้อง​ได้​สอง​เดือน​แล้ว พจมาน​ถึง​กับ​ร้องไห้โฮ เฮีย​หลง​ถาม​ว่า ​ไม่​ดีใจ​หรือ​ที่​เรา​จะ​มี​ลูก เธอ​ร้องไห้ไป พูด​ไป​ว่า

“จะ​ให้​พจ​ดีใจ​เหรอ ถ้า​พจ​เกิด​ท้องขึ้น​มา​ตอน​นี้​แล้ว​ภารกิจ​สายลับ​ที่​พ​จอ​ยาก​ทำ​มัน​จะ​เป็นไปได้​ยัง​ไง หมด...หมดกัน​ความ​ฝัน​อัน​สูง​สุด​ของ​พจ”

เฮีย​หลง​ปลอบ​ให้​กำลังใจ​ว่า ภารกิจ​ความ​เป็น​แม่​ยิ่ง​ใหญ่​กว่า​อะไร​ทั้งหมด ถึง​วัน​นี้​เธอ​จะ​เป็น​สายลับ​ไม่ได้ แต่เธอ​ก็​ทำให้​ลูก​โต​ขึ้น​มา​เป็น​สายลับ​ได้ ทำให้​พจมาน​เคลิ้ม​หายเศร้า บอก​เฮีย​หลง​ด้วย​รอย​ยิ้ม​ทั้ง​น้ำตา​ว่า

“จริง​ด้วย​ซิ​นะ ลูก​เรา​คง​โต​ขึ้น​มา​เป็น​สุด​ยอด​สายลับ​เพราะ​มี​แม่​เก่ง​ขนาด​นี้”

“แถม​ได้​ดี​เอ็น​เอ​ตำรวจ​ไฟ​แรง​จาก​พ่อ​อีก ลูก​เรา​ต้อง​เชื้อ​ไม่​ทิ้ง​แถว เ​อ้า...ฉลอง” เฮีย​หลง​กอด​พจมาน​ไว้​แน่น ดีใจ​ที่​กล่อม​เมีย​ได้​สำเร็จ

ooooooo

ตอนที่ 3

ที่​ห้อง​อาหาร​บ้าน​ลาย​เมฆ ค่ำ​นี้​เป็น​อาหาร​มื้อ​พิเศษ​ที่​ลาย​เมฆ​จัด​ฉลอง​ให้​ฟ้า​คราม​ที่​ได้​งาน​ทำ​แต่เจ้าตัว​เอ​งก​ลับไม่​สดชื่น​เท่า​ที่​ควร ลาย​เมฆ​เดา​ใจ​ลูก​ออก​บอก​ว่า​ปีแสง​ยัง​ไม่​เสร็จ​งาน

“แล้ว​ทำไม​พ่อ​กับ​พี่​องศา​ถึง​ไม่​ต้อง​ไป​ทำ​งาน​นี้ด้วยล่ะ”

องศา​ผู้​มี​ความ​กระตือรือร้น​และ​แคร์​ความรู้สึก​ของคน​รอบ​ข้าง ชี้แจง​ว่า​เพราะ​ปีแสง​ต้อง​ตาม​ไป​สาน​ความ​สัมพันธ์...พูด​แล้ว​ชะงัก​กึก รีบ​แก้​เป็น​ว่า​พยายาม​ไป​ทำให้​แหล่ง​ข่าว​ไว้วางใจ​อยู่ เพราะ​ถ้า​ทำ​สำเร็จ​เรา​จะ​ได้​เบาะแส​ดีๆอีก​เยอะ

ลาย​เมฆ​รีบ​เปลี่ยน​เรื่อง​ชวน​ชิม​อาหาร​พิเศษ​ที่​ตนอุตส่าห์​ไป​กว้าน​ซื้อ​กรรเชียง​ปู​มา​ทำให้ พลาง​ปลอบ​ใจ​ลูก​สาว​ว่าเรื่องที่​ ลูก​ได้​งาน​นั้น​พรุ่งนี้​พ่อ​จะ​บอก​ปีแสง​ให้​เอง​รับรอง​ว่า​ต้องดีใจแน่ๆ

“ทำไม​พี่​ปีแสง​ต้อง​เป็น​คน​สุดท้าย​ที่​รู้​เรื่อง​ของ​ฟ้าทุกที”

“ยัง​ไง​ฟ้า​ก็​ยัง​มี​พ่อ​เป็น​คน​แรก​ที่​รู้​ทุก​เรื่อง​ของ​ลูก​ไม่​ใช่​เหรอ” ลาย​เมฆ​ลูบ​ผม​ลูก​อย่าง​เอาใจ แล้ว​ทำ​กระ​ดี้​กระด้าร่าเริง ​ชวน​ฉลอง​กัน​ดี​กว่า​อย่า​มัว​เศร้า​กัน​อยู่​เลย ว่า​แล้ว​ยก​แก้ว​ชูชน​กับ​ทุก​คน

เวลา​เดียวกัน ที่​ริม​ทะเล ปีแสง​กับ​เอเชีย​พา​กันนั่งที่ฝา ​กระโปรง​รถ​มอง​ไป​ที่​ผืน​ทะเล ด้วย​บรรยากาศ​และ​อารมณ์หนุ่ม​สาว​ที่​มี​สัญญาณ​พิเศษ​ต่อ​กัน แม้​ว่า​เอเชีย​จะ​เป็น​สาว​นักแข่ง​รถ​ที่​เก่ง กร้าว​ใน​สนาม แต่​เมื่อ​อยู่​กับ​ปีแสง​ที่​ฝ่า​ภยันตราย​ถึง​ชีวิต​มา​ด้วย​กัน กอ​ปร์​กับ​ความ​อบอุ่น​จาก​อ้อม​กอด​ที่​ปกป้องตน เอเชีย​ก็​อ่อน​ไหว​เขิน​อย่าง​ที่​ไม่​เคย​เป็น​มา​ก่อน

ooooooo

ดึก​แล้ว ฟ้า​คราม​ลง​มา​นั่ง​ที่​สนาม​หญ้า​หน้า​บ้าน​คน​เดียว องศา​ลง​มา​เจอ​ถาม​ว่า​คอย​ปีแสง​อยู่​หรือ​เธอ​บอก​ว่า​เบื่อๆเลย​มา​นั่งเล่น​เท่านั้น ย้อน​ถาม​ว่า​แล้ว​เขา​ยัง​ไม่​นอน​หรือ

องศา​บอก​ว่า​ตั้งใจ​ลง​มา​หา​เธอ แล้ว​เขา​ก็​เอา​สร้อย​ข้อ​มือ​ที่​ถัก​อย่าง​สวย​งาม​ให้ บอก​ว่า​ถัก​เอง​ตั้งใจ​จะ​ให้​แม่​แต่​แม่​มา​เสีย​ไป​ก่อน วัน​นี้​จึง​มอบ​เป็น​ของขวัญ​ให้​เธอ​ที่​ได้​งาน​ทำ เพราะ​ตน​คง​ไม่​มี​ปัญญา​ให้​อะไร​ที่​ดี​กว่า

เมื่อ​ฟ้า​คราม​รับ​ไว้​ด้วย​ความ​ขอบคุณ องศา​ขอ​ใส่​ให้ เธอ​ส่ง​มือ​ให้​ด้วย​ความ​ซาบซึ้ง​ใจ

เมื่อ​กลับ​ขึ้น​ห้อง​นอน ฟ้า​คราม​มอง​สร้อย​ข้อ​มือ อด​ที่​จะ​พูด​อย่าง​น้อยใจ​ไม่ได้​ว่า

“ขอบคุณ​ค่ะ​ที่​คิดถึง​ฟ้า ใน​ขณะ​ที่​บาง​คน​เขา​ไม่​เห็นจะ...” ฟ้า​คราม​หยุด​กึก​ก่อน​ที่​ความ​คิด​จะ​ฟุ้งซ่าน​มาก​ไป​กว่า​นี้ ปิด​ไฟ​หัว​เตียง​พยายาม​ข่ม​ตา​ให้​หลับ แต่​ใจ​ก็​ยัง​ไม่​สงบ

ปีแสง​เพิ่ง​กลับ​มา เขา​ย่อง​ขึ้น​บันได​คิดถึง​ฟ้า​คราม​ทันที บ่น​ตัว​เอง​ว่า

“จะ​ตี​หนึ่ง​แล้ว​เหรอ​เนี่ย ยัง​ไม่ได้​คุย​กับ​ฟ้า​สัก​คำ​เลย​วัน​นี้”

คิด​แล้ว​รีบ​ย่อง​ไป​ที่​หน้า​ห้อง​ฟ้า​คราม ยกมือ​จะ​เคาะ​ประตู พลัน​ก็​ชะงัก เมื่อ​เห็น​กระดาษ​เขียน​ข้อความ​ติด​ไว้​ที่​ประตู​ว่า

“ไม่​ต้อง​เคาะ จะ​นอน ถ้า​อยาก​คุย​ก็​กลับ​บ้าน​ให้​เร็ว​กว่า​นี้”

ปีแสง​มือตก​หน้าจ๋อย ค่อยๆหัน​หลัง​เดิน​คอตก​กลับ​ห้อง​ตัว​เอง

ooooooo

วัน​รุ่ง​ขึ้น ทุก​คนใน​ทีม​งาน​ก็​มา​พบ​กัน​ที่​ร้าน​หลง​ของ​เก่า ปีแสง​เล่า​เรื่อง​ที่​เมื่อ​คืน​ถูก​กระทิง​ไล่​ฆ่า​ให้​ฟัง ผู้​กำกับ​ถาม​อย่าง​ทึ่ง​ว่า ทั้ง​โดน​ไล่​ยิง ทั้ง​ตก​หน้าผา​แล้ว​รอด​มา​ได้​ยัง​ไง ปีแสง​โว​หน้าตา​เฉย​ว่า มา​จาก​ความ​สามารถ​ล้วนๆ ลาย​เมฆ​หัน​ไป​บอก​องศา​ที่​ทำ​หน้า​ทึ่ง​อยู่​ว่า

“องศา ดู​ปีแสง​ไว้​เป็น​ตัวอย่าง​นะ” องศา​พาซื่อ​ตอบ​ ครับ ทันที ลาย​เมฆ​พูด​ต่อ​เนิบๆว่า “จะ​ได้​จำ​ไว้​ว่า อย่า​พูดจา​หน้า​ไม่​อาย​แบบ​นี้​ให้​ใคร​ฟัง​เด็ดขาด”

ปีแสง​ร้อนตัว​เถียง​ว่า​ถ้า​ตน​ไม่​เก่ง​จริง​ก็​ไม่​รอด​มา​หรอก ย้อน​ถาม​หยันๆว่า แล้ว​ผู้​กอง​เอง​ล่ะ นอกจาก​ทัวร์​สะพานปลา​แล้ว​เมื่อ​วาน​ได้​อะไร​กลับ​มา​บ้าง

ลาย​เมฆ​คีบ​นามบัตร​ของ​สกั๊ต​จาก​กระเป๋า​ออก​มา​โชว์ ปีแสง​ถาม​ว่า​เขา​จะ​ขาย​รถ​ให้​ผู้​กอง​หรือ องศา​ชิง​ตอบแทน​ลาย​เมฆ​อย่าง​กระตือรือร้น​ตามเคย​ว่า

“ไม่​ใช่​ครับ​หมวด คือ​สกั๊​ตรับ​คำ​ท้า​ผู้​กอง​แข่ง​รถ​ดวล​กัน​นอก​สนาม เลย​ให้​นามบัตร​ไว้​โทร.​ไป​นัด​วัน​แข่ง​น่ะ​ครับ”

เฮีย​หลง​ตื่นเต้น​มาก​ชม​ลาย​เมฆ​ว่า​ไม่​เบา​เลย​ที่​ทำให้​สกั๊​ตรับ​คำ​ท้า​ได้ ลาย​เมฆ​ได้ที​ตอบ​เฮีย​หลง​แขวะ​ปีแสง​ว่า​อย่า​ให้​คุย​เลย ตน​ไม่​ใช่​ไอ้​พวก​ขี้​โม้ แล้ว​นึก​ได้ หยิบ​บิล​ขึ้น​มา​ยื่น​ให้​ผู้​กำกับ​มนัส​ดู ชี้แจง​ว่า

“พี่​มนัส ผม​เอา​อีแก่​ไป​โมดิฟายด์​เตรียม​สู้​กับ​สกั๊ต​แล้ว เบิก​ค่า​ใช้​จ่าย​ด้วย​ครับ”

ผู้​กำกับ​เห็น​ตัวเลข​แล้วแทบ​ช็อก อุทาน “แสน​หก! โอ๊ย นี่​จะ​เบิก​ไป​แต่ง​เมีย​รึ​ยัง​ไง​เมฆ”

ลาย​เมฆ​พูด​โอ่ๆ ว่า​ถ้า​แลก​กับ​ชัยชนะ​ที่​ตน​จะ​เอา​มา​ให้​มัน​ยัง​น้อย​ไป​ด้วย​ซ้ำ ปีแสง​หมั่นไส้​คุย​ทับ​ว่า

“แหม...แต่​สู้​แพ้​แล้ว​ได้ใจ​เอเชีย​มา​อย่าง​ผม​เนี่ย ทำให้​ผู้​กำกับ​ลงทุน​ถูกกว่า​มาก​เลย​นะ​ครับ​ว่า​ไหม”

ขณะ​ที่​ทั้ง​สอง​กำลัง​คุย​ข่ม​กัน​ไป​มา​นั้น จอมใจ​ชนก ที่​พรรคพวก​เรียก​กัน​สั้นๆว่า “จอม” ชื่อ​ดั้งเดิม​ก่อน​ที่​พ่อ​ของ​เธอ​จะ​มา​เติม​คำ​ว่า “ใจ​ชนก” ให้​สม​กับ​เป็น​ลูก​รัก​ของ​พ่อ ก็​หิ้ว​ปิ่นโต​เข้า​มา ทัก​กราด​ทุก​คน​รวมๆแล้ว​ตรง​รี่​ไป​ดี๊ด๊า​กับ​ลาย​เมฆ​ทำเอา​ผู้​กอง​เขิน แต่​พอ​ลาย​เมฆ​ตั้ง​หลัก​ได้​ร่วม​เล่น​ด้วย เธอ​กลับ​เป็น​ฝ่าย​เขิน​เสีย​เอง

ปีแสง​กับ​องศา​ไม่​อยาก​เป็น​ก้างขวางคอ เลย​พา​กัน​ขอตัว​ออก​ไป ส่วน​ผู้​กำกับ​กับ​เฮีย​หลง​แยก​ไป​โซ้ย​บะหมี่​สำเร็จรูป​รส​ต่างๆที่​จอม​เอา​มา​กัน​อย่าง​เอร็ดอร่อย ปาก​มัน​แผล็บ

ooooooo

อิ่มหมีพีมัน​กัน​แล้ว ผู้​กำกับ​ถาม​จอม​ว่า​เมื่อ​วาน​ได้​ข้อมูล​อะไร​เกี่ยว​กับ​สกั๊ต​บ้าง ลาย​เมฆ​ดักคอ​ว่า​คง​ไม่ได้​อะไร​มาก​หรอก เพราะ​เห็น​เที่ยว​วิ่ง​ถ่ายรูป​กับ​หนุ่ม​หล่อ​ไป​ทั่ว แทนที่จะ​หา​จังหวะ​เข้าไป​สี​สกั๊ต

“ขืน​จู่โจม​ไป​สุ่มสี่สุ่มห้า ไก่​ได้​ตื่น​ก่อน​พอดี แล้ว​ที่​เห็น​ว่า​ดี๊ด๊า​ถ่ายรูป​น่ะ เพราะ​ฉัน​จะ​เอา​แบ​็กกราว​ด์​ที่​มี​สกั๊ต​ต่างหาก” พลาง​จอม​ก็​เอา​รูป​มา​ให้​ดู ทุก​รูป​มี​สกั๊ต​ชัดเจน​มาก ส่วน​คน​อื่นๆนั้น​พร่าๆ มัวๆ ทำให้​ลาย​เมฆ​พูด​ไม่​ออก

จอม​บอก​ผู้​กำกับ​ว่า​ไป​เช็ก​ดู​ก็​แล้วกัน ว่า​คนใน​รูป​กับ​สกั๊ต​นั้น​มี​ใคร​เข้า​ข่าย​น่า​สงสัย​บ้าง ผู้​กำกับ​ชม​ว่า​ดี​มาก แล้ว

หัน​ไป​ถาม​เฮีย​หลง​ว่า​เมื่อ​วาน​พา​เมีย​ไป​โรงพยาบาล​แล้ว​ผล​เป็น​อย่างไร​บ้าง ลาย​เมฆ​ถาม​ต่อว่า​พจมาน​เป็น​อะไร​มาก​ไหม

เฮีย​หลง​ตอบ​เขินๆว่า “ไม่ได้​เป็น​อะไร​มาก​หรอก แค่​กำลัง​จะ​เป็น​แม่​คน​เท่านั้น​ล่ะ”

“หา!” ทุก​คน​อุทาน​พร้อม​กัน แล้ว​ต่าง​ก็​เงียบ อึ้งทึ่ง ไป​ตาม​กัน

ooooooo

ฟ้า​คราม​กับ​แบ​ม​ดีใจ​มาก​ที่​งาน​แรก​ที่​ได้​ทำ​คือ​งาน​ไป​สัมภาษณ์​คน​ดัง เพราะ​พี่​ทีม​งาน​เจ้าของ​งาน​ติด​งาน​สำคัญ​กว่า แบ​ม​บอก​เพื่อน​รัก​ว่า​ดีแล้ว​จะ​ได้​ถือโอกาส​พิสูจน์​ฝีมือ​ของ​เรา​อีก​ระดับ​หนึ่ง

เมื่อ​พา​กัน​ไป​ถึง​บริษัท​ที่​นัด​คน​ดัง​สัมภาษณ์ ฟ้า​คราม​เข้าไป​แจ้ง​วัตถุประสงค์​กับ​ประชาสัมพันธ์ ครู่​เดียว​เลขาฯ​ของ​คน​ดัง​ก็​มา​เชิญ​ไป​ที่​ห้อง​ทำ​งาน

สอง​สาว​เดิน​เข้าไป​ใน​ห้อง เห็น​ชาย​หนุ่ม​ยืน​หัน​หลัง​ให้​มอง​ออก​ไป​นอก​หน้าต่าง แค่​มอง​ข้าง​หลัง​ก็​เห็น​ความ​เท่​ของ​เขา​จน​มอง​อึ้ง เมื่อ​เขา​หัน​กลับ​มา​สอง​สาว​ยิ่ง​อึ้ง​เมื่อ​เห็น​ความ​หล่อ​ขั้น​เทพ​ของ​เขา...สกั๊ต​นั่นเอง...

สกั๊ต​ทำ​กรุ้มกริ่ม​กับ​สอง​สาว เขา​เอา​แฟ้ม​โปร​ไฟล์​ของ​ตัว​เอง​ให้​ฟ้า​คราม บอก​ว่า​ถ้า​ต้องการ​ข้อมูล​อะไร​เพิ่มเติม​ก่อน​ถ่าย​ทำให้​บอก​ได้​เลย แบ​ม​พลิก​ดู​บอก​เขา​ว่า​แค่​นี้​คง​จะ​พอ​แล้ว

สกั๊ต​ไม่​สนใจ​แบ​ม​แต่​กลับ​บอก​ฟ้า​คราม​ว่า ถ้า​ได้​เจอ​กัน​นอก​รอบ​สัก​ครั้ง​สอง​ครั้ง​ก็​อาจจะ​ทำให้​เข้าใจ​คน​อย่าง​ตน​มาก​ขึ้น ฟ้า​คราม​พูด​อย่าง​เกรงใจ​ว่า​ไม่​รบกวน​ดี​กว่า เอา​ไว้​ตน​รวบรวม​คำ​ถาม​ทั้งหมด​ส่ง​มา​ให้​ลอง​เช็ก​ดู ถ้า​มี​อะไร​เพิ่มเติม​ค่อย​ว่า​กัน

สกั๊ต​ยัง​ไม่​ยอม​เลิก ส่ง​นามบัตร​ให้​บอก​ว่า ถ้า​มี​อะไร​ติดต่อ​ได้​ยี่สิบ​สี่​ชั่วโมง แต่​พอ​ฟ้า​คราม​รับ​นามบัตร เขา​กลับ​ไม่​ยอม​ปล่อย ลูกเล่น​แพรวพราว​ของ​สกั๊ต​ทำให้​ฟ้า​คราม​เริ่ม​รู้สึก​ไม่​ปกติ​เป็น​จังหวะ​ที่​เอเชีย​เข้า​มา​พอดี สอง​สาว​เลย​ฉวย​โอกาส​ลาก​ลับ

พอ​ออก​มา​พ้น​ห้อง แบ​ม​บ่น​กับ​ฟ้า​คราม​ว่า​ซวย​จริงๆ เจอ​คน​แซ่​หลี​จน​ได้ เตือน​เพื่อน​ว่า​ระวัง​ตัว​ไว้​ให้​ดี แล้ว​รีบ​พา​กัน​ออก​ไป

ส่วน​สกั๊ต​กับ​เอเชีย ต่าง​มอง​กัน​อย่าง​จับผิด เอเชีย​จับผิด​พี่​ชาย​เรื่อง​ทำ​กรุ้มกริ่ม​กับ​สอง​สาว ส่วน​สกั๊ต​ก็​จับผิด​เอเชีย​ว่า​ไม่ทัน​ไร​ก็​ดู​ท่า​จะ​สนิทสนม​กับ​ปีแสง​เกินไป​แล้ว เตือน​ว่า ปีแสง​ต้อง​มี​จุด​มุ่งหมาย​อะไร​กับ​เธอ​มาก​กว่า​การ​เป็น​เพื่อน​นัก​แข่ง​รถ​ด้วย​กัน เมื่อ​เอเชีย​ไม่​เชื่อ เขา​เตือน​ว่า

“เอเชีย ถึง​เรา​จะ​ลูก​คน​ละ​แม่​กัน แต่​พี่​ก็​รัก​เราเหมือน​น้อง​แท้ๆนะ ที่​พี่​พยายาม​ดูแล​เรา​ให้​ดี​ที่สุด​ทุก​วัน​นี้​ก็​เพราะ​คุณ​พ่อ​สั่ง​ไว้ ท่าน​รู้สึก​ผิด​มาก​ที่​ทอดทิ้ง​เอเชีย​กับ​แม่ เลย​อยาก​ให้​พี่​ทำ​ทุก​อย่าง​เพื่อ​ชดเชย​เวลา​ที่​หาย​ไป แล้ว​พี่​ก็​ไม่​เคย​ผิด​สัญญา​คุณ​พ่อ​เลย”

“นั่น​ไง...แล้ว​พี่​ก็​ทวง​บุญคุณ​จน​ได้ ที่​เอเชีย​ทำ​งาน​หามรุ่งหามค่ำ​ให้​พี่​อยู่​ทุก​วัน​นี้​มัน​ยัง​ไม่​พอ​ใช่​ไหม”

สกั๊ต​บ่น​อย่าง​หงุดหงิด​ว่า​เอเชีย​ไม่​เคย​เข้าใจ​อะไรตน​บ้าง​เลย เอเชีย​ก็​ย้อน​เอา​ว่า​ตน​ก็​ไม่​เคย​ทำ​อะไร​ดี​ใน​สายตา​ของ​เขา​เหมือน​กัน แล้ว​เดิน​งอนๆออก​ไป สกั๊​ตม​อง​ตามอย่าง​อ่อนใจ

พอก​ลับ​ถึง​ห้อง​ทำ​งาน​ตัว​เอง เอเชีย​มอง​รูป​แม่​ที่​ตั้ง​อยู่​บน​โต๊ะ​ทำ​งาน พูด​กับ​แม่​เศร้าๆ

“แม่​จ๋า...ลูก​เหนื่อย​จัง​เลย แต่​แม่​ไม่​ต้อง​ห่วง​นะ ถึง​วัน​นี้​แม่​จะ​ไม่​อยู่​แล้ว ลูก​ก็​จะ​เข้มแข็ง คิดถึง​แม่​ที่สุด​เลย​นะ” เอเชีย​หยิบ​รูป​แม่​ขึ้น​มาก​อด​ไว้​แนบ​อก​อย่าง​โหย​หาความ​อบอุ่น...

ooooooo

ฟ้า​คราม​กลับ​ถึง​บ้าน​ก็​ต้อง​หงุดหงิด​อย่าง​มาก​เมื่อเห็น​ประตู​รั้ว​เปิด​แง้ม​ไว้ เธอ​บ่น​ทั้ง​พ่อ​และ​ปีแสงว่า​บอก​หลายครั้ง​แล้ว​ไม่​รู้จัก​จำ พอ​เข้า​บ้าน​ก็​ปิด​ประตู​รั้ว​ล็อก​ไว้

เข้า​บ้าน​แล้ว​จึง​รู้​ว่า​หลิน​จือ​หาย​ไป เธอ​เดิน​ตาม​หาทั่ว​บ้าน​ก็​ไม่​เจอ เดิน​ไป​หลัง​บ้าน​เห็น​ประตู​เปิด​แง้ม​ไว้​เหมือนกัน​ยิ่ง​ฉุน คิด​ว่า​หลิน​จือ​คง​ออก​ไป​ทาง​หลัง​บ้าน​แน่ๆ เธอ​รีบเดิน​ออก​ตาม​หา​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง

เดิน​ไป​ถึง​กลาง​ซอย​เจอ​หมา​ตัว​โต​แยกเขี้ยว​จะ​กัด เธอ​วิ่ง​หนี​ไป​ชน​เข้า​กับ​องศา​จน​ตัว​เอง​เกือบ​ล้ม   ดี​ที่​องศา​ประคอง​ไว้​ ทัน พอ​รู้​ว่าเธอ​ออก​ตาม​หา​หลิน​จือ  องศา​ปลอบ​ใจ​ว่า​หลิน​จือ​อาจจะ​แค่​ออก​มา​เดิน​เล่น​ก็ได้ ถาม​ว่า​เธอ​เคย​พา​หลิน​จือ​ไป​ที่ไหน​บ้าง พอ​รู้​ว่า​เคย​พา​ไป​ที่​สวนสาธารณะ ฟ้า​คราม​เชื่อ​ว่า​หลินจือ​คง​ไป​ที่​นั่น

“งั้น​เรา​ไป​เริ่ม​จาก​ที่​นั่น​นะ​ครับ ไม่​ต้อง​ห่วง​ครับ ไม่ว่าจะ​ยัง​ไง​พี่​รับปาก​ว่า​จะ​พา​หลิน​จื​อก​ลับ​มา​หา​น้อง​ฟ้า​ให้​ได้พี่สัญญา”

ฟ้า​คราม​อุ่น​ใจ​ขึ้น​เมื่อ​เห็น​ท่าทาง​จริงจัง​และ​คำ​สัญญา​อย่าง​มั่นเหมาะ​ของ​องศา

จาก​การ​ช่วย​กัน​ตาม​หา​หลิน​จือ​จน​พบ​มัน​เดิน​อยู่​กลาง​ถนน องศา​วิ่ง​เข้าไป​หา ถูก​รถ​ที่​ขับ​มา​อย่าง​เร็ว​เกือบ​ชน ฟ้าคราม​วิ่ง​ตาม​ไป​เห็น​เขา​กอด​หลิน​จือ​ไว้​ใน​อ้อมอก​ด้วย​ความ​ดีใจ​ไม่มี​วี่แวว​ของ​ความ​ตกใจ​จาก​การ​ที่​เกือบ​ถูก​รถ​ชน​เลย

นี่เอง ทำให้​ฟ้า​คราม​ซึ้ง​ใจ​กับ​การ​รักษา​คำมั่น​สัญญา​ของ​องศา ซึ่ง​ผิด​กับ​ลาย​เมฆ​และ​ปีแสง​ที่​สัญญา​ไม่​เป็น​สัญญา​ตลอด​มา

ooooooo                                 

ปีแสง​ติดตาม​การ​เคลื่อนไหว​ของ​เอเชีย​ทั้ง​โดย​หน้าที่​และ​แวบๆของ​หัวใจ ความ​ปากหวาน​และกะล่อน​ของ​เขา​ทำให้​เอเชีย​พลอย​เคลิ้ม​ไป​กับ​เขา

จาก​การ​คุย​เชิง​หา​ข่าว​ของ​ปีแสง ทำให้​เขา​รู้​ว่า​เอเชีย​ยัง​ไม่​มี​บ้าน​เป็น​ของ​ตัว​เอง และ​เธอ​ก็​กำลัง​มอง​หา​บ้าน​ทั้งเรียนรู้​การ​ตกแต่ง​บ้าน​จาก​หนังสือ เอเชีย​ถาม​ปีแสง​หยั่ง​เชิง​เช่น​กัน​ว่า ทำไม​เขา​ถึง​ชอบ​หนังสือ​เกี่ยว​กับ​การ​ตกแต่ง​บ้าน หรือกำลัง​จะ​ปลูก​เรือนหอ

“ก็​แหม...รอ​เจ้าสาว​มา​นาน​แล้ว​ไม่​เจอ​สัก​ที เลย​กะจะ​สร้าง​เรือนหอ​ไว้​เป็น​มงคล​เผื่อ​เจ้าสาว​จะ​ตาม​มา​บ้าง” พูดแล้ว​เห็น​เอเชีย​ยิ้ม เขา​อ่อย​ต่อ “เอ...ความ​จริง​ไหนๆคุณ​ก็​กำลังหา​บ้าน ไม่​ทราบ​ว่า​สนใจ​มา​เป็น​เจ้าของ​บ้าน​แบบ​ไม่​ต้อง​ควักสตางค์​ไหม​ล่ะ​ครับ”

“อย่า​ดี​กว่า​ค่ะ ฉัน​กลัว​ว่าจะ​เสีย​อย่าง​อื่น​แพง​กว่าราคา​บ้าน” เอเชีย​ตอบ​ยิ้มๆอย่าง​รู้ทัน

ooooooo

เมื่อ​ลาย​เมฆ​กับ​ปีแสง​กลับ​มา ฟ้า​คราม​ยังไม่หาย​โกรธ​ไม่​ยอม​พูด​ด้วย แต่​ท่าที​ต่อ​องศา​กลับ​ต่าง​กัน จน​เมื่อ​ทั้ง​สอง​สอบ​ถาม​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น  องศา​จึง​เล่า​เรื่อง​หลิน​จือ​ให้​ฟัง​ด้วย​เจตนา​ดี​ที่​จะ​ให้​สอง​ฝ่าย​เข้าใจ​กัน แต่​กลับ​ถูก​ปีแสง​เขม่น​ว่า องศา​ทำตัว​เป็น​ฮีโร่​ของฟ้าคราม​จน​เธอ​มึนตึง​กับ​ตน​และ​ลาย​เมฆ

เมื่อ​ไป​คุย​กับ​ลาย​เมฆ​ที่​ระเบียง ปีแสง​ตั้ง​ข้อ​สังเกตว่า​องศา​ชัก​จะ​ยัง​ไง​กับ​ฟ้า​คราม​เสีย​แล้ว เชื่อ​ว่า​องศา​ต้อง​มี​แผน​อะไร​อยู่​แน่ๆ  ลาย​เมฆ​เชื่อ​ว่า​องศา​ทำ​ไป​อย่าง​คน​มี​น้ำใจ  ​ฉะนั้น​อย่า​ไป​ริษยา​เลย แล้ว​ตัดบทถาม​ปีแสง​ว่า​แล้ว​งาน​ของ​ตัว​เอง​คืบ​หน้า​ไป​ถึง​ไหน​แล้ว

“เรื่อง​นั้น​ไม่​มี​ปัญหา​หรอก​ครับ ฝีมือ​บวก​เสน่ห์​ระดับ​ผม​ไม่​มี​พลาด​เชื่อ​ว่า​อีก​ไม่​นาน​ผม​ต้อง​เจาะ​ความ​ลับ​จากเอเชีย​ ได้​แน่” ปีแสง​คุย​โว​ตามเคย พอ​ลาย​เมฆ​เตือน​ว่า​ระวัง​อย่ากลาย ​เป็น​เหยื่อ​ของ​เขา​ก็​แล้วกัน ปีแสง​สวน​อย่าง​มั่นใจ​ว่า “โห...​คน​อย่าง​ผม​ไม่​ตาย​นํ้า​ตื้น​แบบ​นั้น​หรอก​ครับ อีกอย่าง​ผม​จะ​ไป​ทำ​อย่าง​นั้น​ได้​ยัง​ไง ใน​เมื่อ​ผม​เป็น​แฟน​กับ​น้อง​ฟ้า​อยู่​แล้ว”

“เฮ้ยๆ แฟน​เฟิน​อะไร นี่​ฉัน​ยัง​ไม่ได้​ยอม​รับ​นายให้​ เป็น​แฟน​ลูก​สาว​ฉัน​เลย​นะ เพ้อเจ้อ” ด่า​แล้ว​ลาย​เมฆ​เดิน​เลี่ยง​ไป ปีแสง​คิด​ไม่​ตก​ตาม​ไป​ถาม​ว่า​ ทำไม​ถึง​พูด​อย่าง​นี้​ทั้งที่​รู้ว่า ​ตน​กับ​ฟ้า​คราม​คบ​กัน​อยู่

ลาย​เมฆ​ยัง​ไม่​ยอมรับ  บอก​ว่า​ปีแสง​ยัง​ไม่ได้​มาตรฐาน ปีแสง​ถาม​ประชด​ว่าที่​พูด​แบบ​นี้ เพราะ​กำลัง​พิจารณาองศา​ อยู่​ใช่​ไหม ลาย​เมฆ​ตัดบท​ว่า​ถ้า​ตัว​เอง​เจ๋ง​จริง​แล้ว​จะ​มากลัว ​อะไร ปี​แสง​ทำ​สะบัด​หน้า​งอน​ตุปัดตุป่อง ลาย​เมฆ​เลยแกล้ง ​เอา​มือ​เชย​คาง​จับ​หัน​มา

องศา​มา​เห็น​พอดี เขา​ตกใจ​รีบ​ขอโทษ​ที่มา​ขัดจังหวะ ลาย​เมฆ​ปล่อย​มือ​จาก​ปี​แสง​เขินๆ บอก​องศา​ว่า​มา​พอดี​ตน​มี​เรื่อง​จะ​คุย​ด้วย

ooooooo

เมื่อ​พา​กัน​ไป​นั่ง​ที่​มุม​หนึ่ง​ใน​บ้าน ลาย​เมฆ​กับ​ปี​แสง​ยัง​ไม่​วาย​จิก​กัด​แขวะ​กัน​ไป​มา จน​สุดท้าย​ลาย-​เมฆ​ตัดบท​ว่า​คุย​งาน​กัน​เสียที เพราะ​เวลา​นี้​เรา​จะ​ต้อง​เข้า​คลุก​วงใน​สกั๊ต​กัน​แล้ว นั่น​คือ​สาน​ต่อ​เรื่อง​ที่​เคย​ท้า​แข่ง​รถ​กับ​สกั๊ต​ไว้ พูด​โอ่ๆว่า

“คน​อย่าง​สกั๊ต​ไม่​ใช่​คน​ที่​แพ้​ไม่​เป็น แต่​มัน​ชอบ​คนที่​ ชนะ​มัน​ได้​ต่างหาก ซึ่ง​มัน​ก็​มี​ไม่​กี่​คน​หรอก”

องศา​ดีใจ​มาก​ที่​จะ​ได้​เริ่ม​งาน​ที่​ท้าทาย​ถาม​ว่า​เรา​จะ​ลงมือ​กัน​เมื่อ​ไร

เมื่อ​วาง​แผน​แล้ว​ก็​ไม่​รอ​ช้า ทั้ง​ลาย​เมฆ ปีแสง และ​องศา ใน​ชุด​นัก​แข่ง​รถ​ก็​พา​กัน​ไป​ที่​สนาม​ซ้อม​รถ​เพราะ​เชื่อว่า ​สกั๊ต​ต้อง​อยู่​ที่​นั่น

จริง​ดัง​คาด สกั๊​ตอ​ยู่​ที่​นั่น​กับ​เอเชีย เมื่อ​สาม​นัก​แข่งรถ​ จำเป็น​เดิน​เข้าไป​หา การ​แข่ง​รถ​จึง​ถูก​กำหนด​ขึ้น ​โดยองศา​ เป็น​คน​เอา​แผนที่​นัดหมาย​ให้ แล้ว​นัด​เจอ​กัน​ที่​นั่น

ที่​นั่น​เป็น​ลาน​คอน​เทน​เนอร์ มี​คอน​เทน​เนอร์​วางกระจัด-กระจาย​อยู่​ตาม​จุด​ต่างๆ เหมือน​เป็น​จุด​บังคับ​ด​ริ​ฟท์​รถ​ไป​ใน​ตัว ก่อน​เริ่ม​แข่ง ทั้ง​ลาย​เมฆ​และ​สกั๊ต​ต่าง​พูด​ข่ม​กัน​ไป​มา​จนถึง​เวลา​แข่ง โดย​มี​เอเชีย​เป็น​คน​ปล่อย​รถ

การ​แข่ง​รถ​ใน​ลาน​คอน​เทน​เนอร์​ดำเนิน​ไป​อย่าง​ดุเด็ด​ เผ็ด​มัน ต่าง​แสดง​ฝีมือ​กัน​อย่าง​ท้าทาย จน​เมื่อ​สกั๊ต​พยายาม​ขวาง​ไม่​ให้​ลาย​เมฆ​แซง ก็​ถูก​ลาย​เมฆ​วาด​ลวดลาย​โชว์​อย่าง​สวย​งาม​แซง​สกั๊ต​เข้า​เส้น​ชัย​ได้​แบบ​เส้น​ยาแดง​ผ่า​แปด

เมื่อ​รถ​จอด​สนิท สกั๊ต​ลง​จาก​รถ​เดิน​เข้าหา​ลาย​เมฆด้วย ​สีหน้า​จริงจัง จน​ลาย​เมฆ​คิด​ว่า​มี​เรื่อง​แน่ แต่​สกั๊​ตก​ลับ​แสดง​ความ​ยินดี​ที่​ได้​เจอ​ยอด​ฝีมือ​อย่าง​เขา และ​หวัง​ว่า​เรา​คง​เป็น​เพื่อน​กัน​ได้ จาก​นั้น​ขอ​เป็น​เจ้ามือ​เลี้ยง​ฉลอง​เพื่อน​ใหม่​ทุกคน โดย​พา​กัน​ไป​เลี้ยง​ที่​อู่​เก็บ​รถ​ของ​เขา​เอง

นัก​แข่ง​รถ​จำเป็น​ทั้ง​สาม​ตื่นตาตื่นใจ​กับ​รถ​แข่ง​ของ​สกั๊ต​ที่​จอด​เรียงราย​กัน​อยู่ ลาย​เมฆ​ถาม​องศา​ว่า​ชอบ​รถ​พวก​นี้​ไม่​ใช่​หรือ แล้ว​ให้​ปี​แสง​ไป​ช่วย​ถ่ายรูป​องศา​คู่​กับ​รถไว้ ทั้ง​สอง​รู้​ว่า​นี่​เป็น​คำสั่ง​จึง​ไป​ถ่ายรูป​คู่​กับ​รถ​แข่ง จน​สกั๊​ตบ​อก​ว่า​เรียก​พวก​เขา​มา​ดื่ม​เครื่อง​ดื่ม​เย็นๆกัน​ดี​กว่า​  รถ​พวก​นี้​จะ​ถ่าย​เมื่อ​ไร​ก็ได้

“ผม​ถือว่า​เป็น​คำ​เชิญ​นะ​ครับ ไว้​คราว​หน้า​ผม​จะ​ต้อง​ขอ​แวะ​มา​บ่อยๆ” ลาย​เมฆ​ฉวย​โอกาส​สรุป แล้ว​ร้อง​บอก “เฮ้ย เลิก​ถ่าย​กัน​ได้​แล้ว ไว้​คราว​หน้า​ค่อย​มา​ถ่าย​กัน​ต่อ พี่​สกั๊ต​เขา​ใจดี​อยู่​แล้ว”

กลุ่ม​สาว​พริตตี้​พา​กัน​มา​เสิร์ฟ​เครื่อง​ดื่ม ปีแสง​กรุ้มกริ่ม​กับ​พริตตี้​เหล่า​นั้น​จน​เอเชีย​หมั่นไส้​ขอตัว​ออก​ไป​เดิน​เล่น​ข้าง​นอก ครู่​หนึ่ง​ปี​แสง​ก็​ทำ​เป็น​แพ้​ห้อง​แอร์​ขอ​ออก​ไป​เดิน​ข้าง​นอก​บ้าง พูด​แล้ว​ลุก​ไป​เลย สกั๊ตมอง​ตาม​ปี​แสง​ไป​อย่าง​รู้ทัน ใน​ขณะ​ที่​ลาย​เมฆ​หงุดหงิด​กับ​ความ​ขี้​หลี​ของ​ปีแสง แต่​ก็พูด​ ติดตลก​ไป​เสีย​ว่า

“มัน​ก็​เป็น​อย่าง​นี้​แหละ​ครับ ทำบุญ​มา​น้อย​  วาสนาน้อย ​ต้อง​อยู่​กลางแจ้ง ขนาด​นอน​ยัง​ต้อง​กาง​มุ้ง​นอน​ตรง​ระเบียง​เลย​ครับ ดื่ม​กัน​ดี​กว่า​ครับเอ้า...ชน​แก้ว”

ทุก​คน​ยก​แก้ว​ขึ้น​ชน​กัน​อย่าง​อารมณ์​ดี

ooooooo

ระหว่าง​นั่ง​ดื่ม​ฉลอง​กัน​อยู่​นั้น สกั๊ต​มี​โทรศัพท์​เข้า เขา​ขอตัว​ไป​ทำ​ธุระ​สัก​ครู่ ลาย​เมฆ​วาง​แผน​พาองศา ​ที่นั่ง​ตัว​ลีบ ​เพราะ​ถูก​สาว​พริตตี้​หนีบ​จน​เหงื่อ​แตก​ไป​ล้าง​หน้า​ใน​ห้อง​นํ้า แต่​ที่แท้​แอบ​ไป​ดู​ว่า​สกั๊ต​ไป​ทำอะไร

สกั๊ต​เข้าไป​ใน​ห้อง​เก็บ​ของ เปิด​ลัง​ดู​ของ ลาย​เมฆ​พยายาม​ช้อน​ตา​มอง​แต่​ก็​ไม่​เห็น​ของ​ใน​ลัง เห็น​แต่​ท่าทาง​พอใจ ดีใจ ของ​สกั๊ต​ทำให้​ยิ่ง​สงสัย

ระหว่าง​นั้น ปีแสง​ที่นั่ง​ทำ​คะแนน​อยู่​กับ​เอเชีย​ข้างนอก ​เห็น​รถ​บรรทุก​เข้า​มา​จึง​โทร.​บอก​ลาย​เมฆ ปรากฏ​ว่า​ลาย​เมฆ​รู้เห็น​เหตุการณ์​แล้ว ปีแสง​จึง​ย้อน​กลับ​ไป​หา เอเชีย​ยิ้มระรื่น​ บอก​ว่า​โทร.​เคลียร์​ธุระ​ที่​ร้าน​เรียบร้อย​แล้ว

สกั๊ต​สะดุ้ง​เมื่อ​ได้ยิน​เสียง​เหมือน​ของ​หล่น​ตรง​จุด​ที่​องศา​ซ่อน​ตัว​อยู่ ร้อง​ถาม​ลูกน้อง​ว่า​เสียง​อะไร ลูกน้อง​บอกว่า ​คง​ไม่​ใช่​แมว แต่​พอ​สกั๊ต​เดิน​ไป​ดู เจอ​แมว​จริงๆ แต่​เป็นสาว​ พริตตี้​ที่​ชื่อ​แมว เธอ​โผ​เข้า​กอด​เขา​อ้อน​ว่า​เมื่อ​คืน​ตอน​เข้า​มา​ด้วย​กัน​ตน​ทำ​ตุ้มหู​หล่น​แถว​นี้​เลย​เข้า​มา​หา

ผล​คือ​ถูก​สกั๊ต​ตบ​หน้า​หัน​ซํ้า​ยัง​เข้า​ขยุ้ม​คอ​ไม่​พอใจ​ที่​ขัด​คำสั่ง​เข้า​มา​ใน​เขต​หวงห้าม แล้ว​ไล่​ออก​ไป

ลาย​เมฆ​เห็น​ความ​ตึงเครียด​ของ​สกั๊ต​ก็​ยิ่ง​มั่นใจ​ว่า​ในนี้​ ต้อง​มี​อะไร​แน่ๆ องศา​ย่อง​มา​หา​พร้อม​กับ​แบงก์​ปลอม​ที่​เก็บ​ได้​ใบ​หนึ่ง ลาย​เมฆ​รีบ​เอา​ใส่​กระเป๋า​ แล้ว​​ชวนรีบ​ออก​ไปกัน​ ดี​กว่า ขณะ​ถอย​จะ​ออก​ไป​องศา​ไป​เฉี่ยว​ประแจ​ที่​ลาย​เมฆ​วาง​ไว้​ตก​เสียง​ดัง เขาถาม​องศา​ว่า​มี​กระดาษ​ไหม องศา​ควัก​กระดาษ​ทิชชูออกมาให้

สกั๊​ตม​อง​ขวับ​ย่อง​มา​ตาม​เสียง เจอ​กระดาษ​ทิชชู​วาง​อยู่​มี​ประแจ​ทับ​ไว้ หยิบ​อ่าน​มี​ข้อความ​ว่า

“แมว​แค่​อยาก​บอก​ว่า ขอโทษ​ค่ะ”

สกั๊​ตม​อ​งก​ระ​ดา​ษ​แผ่น​นั้น​อย่าง​เสีย​อารมณ์ เดิน​ออก​ไป​อย่าง​หมด​ความ​สงสัย

ooooooo

เมื่อ​ออก​มา​พบ​กัน​ที่​ห้อง​รับแขก​ใน​อู่​เก็บ​รถ​ต่าง​ก็​ทำ​สนุกสนาน​เนียนๆกัน พัก​หนึ่ง​ลาย​เมฆ​จึงขอตัว ​กลับ​อ้าง​ว่า​มี​นัด พูด​อ่อย​ไว้​ว่า​หวัง​ว่า​เรา​จะ​ได้​เจอ​กันอีก ปีแสง​แอบ​ทิ้ง​สายตา​ละห้อย​ให้​เอเชีย​เธอมอง​ตาม​เขา​ไป​อย่าง​อาวรณ์ ถูก​สกั๊ต​จ้อง​อย่าง​จับพิรุธ จน​เอเชีย​เดิน​เลี่ยง​ไป

สกั๊ต​ตาม​ไป​จับผิด​ว่า​ท่าทาง​แบบ​นี้​คง​จะ​หลง​เสน่ห์​ปีแสง​จริงจัง​เสีย​แล้ว เอเชีย​บอก​ว่า​เป็น​แค่​เพื่อน​กัน สกั๊ต​เปิด​โอกาส​ให้​ว่า จะ​ให้​ปีแสง​พิสูจน์​ตัว​เอง​ก็​แล้วกัน เพราะ​ปีแสง​กับ​พวก​ลาย​เมฆ​ก็​ไม่ได้​เลว​ร้าย​อย่าง​ที่​คิด แต่​อย่างไร​เสีย​ก็​ขอ​ให้​น้อง​ดู​ให้​ดี​เพราะ​ไม่​อยาก​ให้​น้อง​ต้อง​เสียใจ

ooooooo

ทำ​งาน​แล้ว​ก็​กลับ​มา​สรุป​กัน​ที่​ร้าน​หลง​ของ​เก่า​ตามเคย ผู้​กำกับ​มนัส​ชมอง​ศา​ว่า​เก่งที่​ได้​แบงก์​ปลอม​มา นี่​แสดง​ว่า​งาน​เรา​คลำ​มา​ถูก​ทาง​แล้ว ถาม​ลาย​เมฆ​ว่า​สัมพันธภาพ​กับ​สกั๊ต​เป็น​อย่างไร

“ไม่​ต้อง​ห่วง​ครับ ตอน​นี้​เรา​สนิท​กัน​ยิ่ง​กว่า​พี่น้อง​คลาน​ตาม​กัน​มา​เสีย​อีก”

เฮีย​หลง​ติง​ว่า​ไหน​ตอน​แรก​ว่า​ไม่ค่อย​ถูก​ชะตา​กัน องศา​ช่วย​ชี้แจง​ตามเคย​ว่า เพราะ​ลาย​เมฆ​ขับ​รถ​ชนะ​สกั๊ต ทุก​อย่าง​ก็​เปลี่ยน​จาก​หน้า​มือ​เป็น​หลัง​เท้า​ทันที

ปีแสง​หมั่นไส้​ตงิดๆ ถาม​ว่า​คน​เรา​จะ​เปลี่ยนแปลง​อะไร​ได้​เร็ว​ขนาด​นี้ ลาย​เมฆ​ตู่​ไป​เอง​รึ​เปล่า ลาย​เมฆ​เลย​สวน​เอา​แบบ​ทำให้​ปีแสง​พูด​ไม่​ออก​ว่า

“เอ็ง​จะ​ไป​รู้​อะไร​ปีแสง มัว​ตัด​ช่อง​น้อย​แต่​พอตัว คอย​ตาม​คั่ว​เอเชีย​ไม่​ปล่อย​แบบ​นั้น”

ปีแสง​โต้​ว่า​ตน​ก็​แค่​เอเชีย​คน​เดียว แต่​ผู้​กอง​คึก​จน​เป็น​ม้า​วิ่ง​ไล่​สาวๆ อย่างกับพวกบ้ากาม องศาแก้ต่างให้อีกตามเคย ว่าผู้กองทำคึกให้ดูกลมกลืนกับสกั๊ตเท่านั้น จริงๆแล้ว​มี​จอม​คน​เดียว​เท่านั้น

ไม่ทัน​สิ้น​เสียง​องศา​ดี จอม​ก็​ส่งเสียง​แจ๋​เข้า​มา​ถาม​ว่า​กำลัง​สนุก​กัน​อยู่​หรือ ทุก​คน​เลย​เงียบกริบ​ไป​ทันที จอม​ถือ​ของกิน​เข้า​มา​เต็ม​สอง​มือ คุย​อวด​ว่า​แหนม​เนือง​เจ้า​นี้​อร่อย​มาก ตน​ยืน​รอ​อยู่​สาม​สี่​ชั่วโมง​ถึง​ได้​ซื้อ

จัด​แหนม​เนือง​แล้ว จอม​ก็​ป้อน​ลาย​เมฆ​อย่าง​เอาใจ ปาก​เปื้อน​ก็​เอา​ทิชชู​เช็ด​ให้ เช็ด​ปาก​ลาย​เมฆ​แล้ว​ก็​เช็ด​ปาก​ตัว​เอง ทำ​เหมือน​ส่ง​จูบ​กัน จน​พวก​ที่​ดู​อยู่​พา​กัน​มอง​ตา​ค้าง ปีแสง​คัน​ปาก​แซว​ก่อน​เพื่อน​เลียนแบบ​จอม​จัด​แหนม​เนือง​ป้อน​ผู้​กำกับ​ดัด​เสียง​อ้อน​ว่า

“ลอง​หน่อย​ซิ​ครับ​ผู้​กำกับ แหม...มัน​อร่อย​สม​กับ​ที่​พี่​จอม​ยืน​รอ​ซื้อ​มา​ให้​ผู้​กอง​ยอด​รัก​เขา​จริงๆ”

ผู้​กำกับ​ก็​พลอย​ไป​กับ​ปีแสง​ด้วย ผสมโรง​แซว​ลาย​เมฆ สุดท้าย​ลาย​เมฆ​เลย​ชวน​จอม​ไป​นั่ง​กิน​กัน​ที่​อื่น​เพื่อ​ความ​เป็น​ส่วนตัว แต่​พอ​พ้น​สายตา​ทุก​คน ลาย​เมฆ​ก็​ติติง​เธอ​ว่า​คราว​หลัง​ไม่​ต้อง​เล่น​ให้​สม​บทบาท​ขนาด​นี้​ก็ได้

จอม​งอน​บอก​ว่า​ถ้า​ลำบาก​ใจ​ก็​ยกเลิก​แผน​เสีย ​เดี๋ยว ตน​จะ​ไป​บอก​ผู้​กำกับ​เอง ลาย​เมฆ​ร้อง​ห้าม​แทบ​ไม่ทัน คว้า​ตัว​เธอ​ไว้​ทำให้​เสียหลัก​ล้ม​ลง​ใน​อ้อม​แขน ตา​ต่อตา มอง​กัน​อย่าง​ตะลึง

ooooooo

พรรคพวก​ที่​แอบ​ดู​อยู่​ย่อง​กลับ​ไป​สุมหัว​กัน​นินทา ปีแสง​ปรารภ​ว่า​สงสัย​ลาย​เมฆ​จะ​ลืม​ครู​พลอย​เสีย​แล้ว ไม่​น่า​เชื่อ​ว่า​จะ​ลืม​กัน​ได้​เร็ว​ขนาด​นี้

“ความ​จริง​สอง​คน​นี้​เขา​รู้จัก​กัน​ตั้งแต่​ฟ้า​คราม​ยัง​ไม่​เป็น​วุ้น​ด้วย​ซํ้า” ผู้​กำกับ​พูด​อย่าง​รู้​เบื้อง​ลึก​ดี พอ​องศา​ถาม​ว่า​แล้ว​ตอน​นั้น​จอม​หาย​ไป​ไหน​ตั้ง​นาน “ก็...พอ​เมฆ​มัน​เลือก​แม่​ฟ้า​คราม จอม​ก็​เลย​หลบ​ไป​เลีย​แผล​ใจ​อยู่​ที่​ต่าง​จังหวัด”

“แล้ว​คู่​นี้​เขา​ไป​พบ​รัก​กัน​ได้​ยัง​ไง​ครับ” ปีแสง​สนใจ​มาก

ผู้​กำกับ​มนัส​กับ​เฮีย​หลง​มอง​หน้า​กัน​เชิง​ปรึกษา​ว่า​เอา​ไง​ดี พอ​เฮีย​หลง​เห็น​ผู้​กำกับ​พยัก​หน้า​โยนกลอง​ให้​จัดการ เฮีย​หลง​ก็​กระแอม นั่ง​ยืด เล่า​เป็นตุเป็นตะ

ooooooo

ตอนที่ 4

เฮีย​หลง​ทำท่า​นึก​ไป​เล่า​ไป ทำ​เหมือน​ทบทวน​ความ​จำ แต่​ที่แท้​กำลัง​ปั้น​นํ้า​เป็น​ตัว

เฮีย​เล่า​ว่า วัน​หนึ่ง​ลาย​เมฆ​จะ​ไป​ตัด​ผม บังเอิญ​ร้าน​ผู้ชาย​ปิด​หมด​จึง​เข้า​ร้าน​เสริมสวย​แทน เจอ​จอม​นั่ง​อ่าน​นิตยสาร​แก้​เซ็ง​อยู่ พอ​เห็น​ลาย​เมฆ​เข้า​มา​ก็​รีบ​ตะครุบ​เหมือน​เจอ​เหยื่อ​อัน​โอชะ จัดแจง​แต่ง​ผม​อบ​ไอ​นํ้า นวด​เท้า​ตัด​เล็บ นวด​หน้า​ต่อ​ขน​ตา​กัน​คิ้ว ทำ​ครบ​ชุด

ที​แรก​ลาย​เมฆ​ก็​กระอักกระอ่วน​ใจ แต่​พอ​ทำ​เสร็จ​ดู​ตัว​เอง​ใน​กระจก​ก็​โผ​เข้า​กอด​จอม​ด้วย​ความ​ขอบคุณ​และ​เสน่หา เฮีย​หลง​เล่า​จบ​ก็​ตบ​ท้าย​ว่า

“ตั้งแต่​นั้น​เป็นต้น​มา เมฆ​มัน​ก็​ไม่​เข้า​ร้าน​ตัด​ผม​ผู้ชาย​อีก​เลย”

“เดี๋ยว ตกลง​พี่​จอม​เขา​ตัด​ผม​หรือ​ทำ​โมเดล​ลิ่ง​กัน​แน่” ปีแสง​จับ​เท็จ ผู้​กำกับ​ชิง​เล่า​แทน​ว่า

“ก็...พอ​ทำ​ร้าน​เสริมสวย​เลย​ได้​รู้จัก​คน​หน้าตา​ดี​เยอะ จอม​เขา​ก็​เลย​ลอง​ทำ​โมเดล​ลิ่ง​ดู​ไง แต่​พอ​งาน​มาก​ขึ้น​ก็​ต้อง​เลิก​ทำ​ร้าน​เสริมสวย​ไป”

ปีแสง​ยัง​แซะ​อีก​ว่า แล้ว​ทำไม​ลาย​เมฆ​ถึง​ยอม​ให้​จอม​รู้​ว่า​ตัว​เอง​เป็น​ตำรวจ เฮียหลง​เล่า​ว่า​มัน​เป็น​เรื่อง​สุดวิสัย ความ​แตก​ตอน​ลาย​เมฆ​ถูก​ยิง​ขณะ​ปฏิบัติ​หน้าที่ แต่​จอม​ก็​เก็บ​ไว้​เป็น​ความ​ลับ แถม​ยัง​ช่วย​งาน​ด้วย

ปีแสง​ทำท่า​จะ​สงสัย​อีก ถูก​ผู้​กำกับ​ตัดบท​ว่า ถ้า​สงสัย​ขนาด​นี้​ให้​ถาม​สอง​คน​นั้น​เอง​ดี​กว่า ปีแสง​บอก​ว่า​สอง​คน​นั้น​ไม่​รู้​เรื่อง​หรอก​เพราะ​ตน​จะ​ถาม​ว่า ใครๆ เขา​มี​คู่​กัน​หมด​แล้ว เมื่อ​ไร​ผู้​กำกับ​จะ​มี​กับ​เขา​บ้าง

“คง​อีก​นาน” ผู้​กำกับ​ตอบ​เขินๆ แล้ว​ปากหวาน​เลี่ยง​ไป​ว่า เท่า​ที่​ได้​อยู่​กับ​พวก​เรา​ตน​ก็​มี​ความ​สุข​ดี​อยู่​แล้ว จะ​หา​ใคร​มา​ทำไม​อีก เพราะ “พวก​เรา​นี่​ล่ะ​คือ​ครอบครัว​ที่แท้​จริง​ของ​พี่”

คำ​ตอบ​ของ​ผู้​กำกับ​ทำเอา​ทุก​คน​ซาบซึ้ง​ไป​ตาม​กัน

ooooooo

วัน​นี้​ฟ้า​คราม​นั่ง​ดู​ทีวีเซ็งๆอยู่​คน​เดียว  ลาย​เมฆ​กับ​ปีแสง​ลง​มา​เจอ​ต่าง​เข้าไป​พูด​ปะเหลาะ​ พูด​ไป​พูด​มาก​ลาย​เป็น​หัน​มา​แขวะ​จิก​กันเอง จน​ฟ้า​คราม​รำคาญ​ปิด​ทีวี ลุก​เดิน​ออก​ไป

ไป​เจอ​เรื่อง​เสีย​อารมณ์​ยิ่ง​กว่า เมื่อ​เห็น​ประตู​รั้ว​เปิด​แง้ม​ไว้ และ​หลิน​จือ​กำลัง​วิ่ง​ควบ​จะ​ออก​ไป ​ฟ้า​คราม​วิ่ง​ไล่​ตาม แต่​พอ​ออก​ไป​จึง​เห็น​องศา​กำลัง​เอา​ลูก​บอล​ล่อ​หลิน​จื​ออ​ยู่ พอ​เห็น​ฟ้า​คราม​ออก​มา​เขา​เลย​แกล้ง​หลิน​จือ ขว้าง​บอล​ไป​ให้​เธอ หลิน​จือ​ถูก​หลอก​วิ่งรอก​ระหว่าง​สอง​คน​จน​เวียนหัว​ท่ามกลาง​เสียง​หัวเราะ​ของ​ทั้ง​สอง

ลาย​เมฆ​ออก​มา​เห็น​ฟ้า​คราม​หัวเราะ​ได้​ก็ดี​ใจ แต่​ปีแสง​เห็น​เธอ​หัวเราะ​ร่า​อยู่​กับ​องศา​ก็​หน้า​หงิก​แทรก​เข้าไป​ขอ​เล่น​ด้วย​คน เพื่อ​เอาใจ​ลูก​สาว ลาย​เมฆ​ชวน​ออก​ไป​หา​อะไร​อร่อยๆ กิน​กัน​แถว​ชานเมือง​ดี​กว่า พูด​ไม่ทัน​ขาดคำ โทรศัพท์​มือ​ถือ​ของ​เขา​ก็​ดัง​ขึ้น ลาย​เมฆ​เห็น​ฟ้า​คราม​ชัก​สีหน้า​ใส่​ก็​รีบ​พูด​เอาใจ​ว่า ถ้า​เป็น​ลุง​นัส​พ่อ​จะ​บอก​ว่า​วัน​นี้​ไม่​ว่าง แต่​พอดู​หน้า​จอ​เป็น​ชื่อ​สกั๊ต ลาย​เมฆ​ก็​หน้า​เจื่อน​เลี่ยง​ไป​คุย​เบาๆ

ปรากฏ​ว่า  สกั๊ต​โทร.​มา​ชวน​ว่า  วัน​เสาร์​นี้​บริษัท​ของ​เขา​จะ​จัด​ปาร์ตี้​ริม​หาด  จึง​ชวน​เขา​กับ​เพื่อนๆไป​ร่วม​งาน​ด้วย
ไม่​ทราบ​สนใจ​ไหม

สุดท้าย​ลาย​เมฆ​ก็​ต้อง​เดิน​หน้าจ๋อย​ไป​ขอโทษ​ฟ้า​คราม เพราะ​มี​งาน​ประชุม​ด่วน​ต้อง​รีบ​ไป

“งาน​ของ​พ่อ​มัน​ก็​สำคัญ​กว่า​ฟ้า​ประจำ​ล่ะ” ฟ้า​คราม​พูด​ประชด​แล้วเดิน​เลี่ยง​ไป​งอนๆตามเคย

ooooooo

ผู้​กำกับ​มนัส​เรียก​ประชุม​ด่วน​เตรียม​ทำ​งานใน​ปาร์ตี้​ที่​สกั๊ต​เชิญ​มา ผู้​กำกับ​เชื่อ​ว่า​งาน​นี้​เรา​ต้อง​ได้เบาะแส​อะไร​ดีๆแน่ ชวน​ประชุม​เสร็จ​ไป​หา​ซื้อ​ชุด​ใหม่​ใส่​ไป​งาน​กัน​ดี​กว่า ​จะ​ได้​ดู​กลมกลืน​กับ​สาวๆแถว​นั้น

ระหว่าง​ประชุม​มี​การ​พูด​ดักคอ​กัน​ไป​มา​ระหว่าง​ปีแสง​กับ​ลาย​เมฆ เรื่อง​ขี้​หลี​ชอบ​สี​ผู้หญิง​ของ​ปีแสง แต่​พอ​ปีแสง​เถียง​ไม่ทัน​ขาดคำ​ว่า​ตน​ทำตาม​หน้าที่  ​เอเชีย​ไม่​ใช่​สเปก ใคร​ก็สู้ฟ้าคราม​ไม่ได้ เอเชีย​ก็​โทร.​เข้า​มา​ ปีแสง​เลี่ยง​ไป​รับ​สาย​เสียงอ่อน​เสียงหวาน

ไม่ทัน​ไร​พจมาน​ก็​โทร​.มา​เช็ก​เฮีย​หลง เฮีย​บอก​ว่า​ทำ​งาน​อยู่​ที่​ร้าน​ขาย​ของ​เก่า แล้ว​ยื่น​โทรศัพท์​ออก​ไป​ให้​พรรคพวก​ส่งเสียง​เป็น​พยาน ทุก​คน​ช่วย​กัน​ทักทาย​เสียง​ขรม “สวัสดี​คร้าบบบ” เฮีย​เลย​รอดตัว​ไป

วัน​เดียวกัน ฟ้า​คราม​กับ​แบ​ม​พา​กัน​ไป​ทาน​อาหาร​ใน​ช็อป​ปิ้ง​มอ​ลล์ วัน​นี้​ฟ้า​คราม​พา​หลิน​จือ​แต่งตัว​หล่อ​ไป​เที่ยว​ด้วย ระหว่าง​นั่ง​ทาน​อาหาร​กัน​อยู่ หลิน​จื​อก​ระ​โดด​ลงพื้น ฟ้า​คราม​สงสัย​จะ​ปวด​ชิ้งฉ่อง​เลย​พา​กัน​ลุก​ไป​ห้องน้ำ

ปีแสง​กับ​เอเชีย​ชวน​กัน​มา​ที่​นี่​เหมือน​กัน พอ​หลิน​จือ​เข้า​ห้องน้ำ​เสร็จ​ออก​มา​ก็​วิ่ง​รี่​ไป​หา​ปีแสง เขา​มอง​อย่าง​เอ็นดู​ว่า​หมา​ที่ไหน​เหมือน​หลิน​จือ​จริงๆ เลย​อุ้ม​ขึ้น พลาง​มอง​ไป​รอบๆ เจอ​ฟ้า​คราม​กับ​แบ​ม​กำลัง​เดิน​มา​พอดี เขา​รีบ​ปล่อย​หลิน​จือ​แล้ว​รีบ​เดิน​หนี​ไป​จาก​ตรง​นั้น ทั้งที่​เอเชีย​กำลัง​ไป​รอ​ซื้อ​น้ำ​อยู่

ฟ้า​คราม​เอง​ก็​เห็น​ปีแสง สะกิด​บอก​แบ​ม​ว่า​คน​นั้น​เหมือน​ปีแสง​จัง แต่​พอ​มอง​ไป​อีก​ที​ปรากฏ​ว่า​หาย​ไป​แล้ว ปีแสง​เดิน​หลบ​ไป​เจอ​หุ่น​โชว์​เสื้อ​ผ้า​ผู้ชาย​หน้า​ร้าน​ขาย​เสื้อ​ผ้า ไว​เท่า​ความ​คิด ​เขา​ถอด​หมวก​ไหม​พรม​จาก​หุ่น​และ​เสื้อ​แจ็กเกต เอา​มา​แต่งตัว​เอง​แล้ว​ยืน​เต๊ะ​เป็น​หุ่น​อีก​ตัว

เจ้ากรรม! หลิน​จือ​จำ​ได้​มา​ยืน​เห่า​อยู่​ตรง​หน้า ฟ้า​คราม​รีบ​ตาม​มา ขณะ​กำลัง​มอง​ดู​หุ่น​ปีแสง​อย่าง​สงสัย​นั้น ก็​พอดี รปภ.​มา​แจ้ง​ว่าที่​นี่​ห้าม​นำ​สุนัข​เข้า​มา เป็น​จังหวะ​ที่​หลิน​จือ​งับ​ถุงมือ​ของ​ปีแสง​ลง​มา รปภ.​เลย​เชิญ​ให้​ไป​เคลียร์​ค่า​ใช้​จ่าย​กับ​เจ้าของ​ร้าน เป็น​โอกาส​ให้​ปีแสง​รีบ​เปลี่ยน​ชุด​จ้ำ​อ้าว​จาก​ตรง​นั้น​ทันที

เอเชีย​เดิน​มา​เจอ​ถาม​ว่า​เข้า​ห้องน้ำ​เสร็จ​แล้ว​หรือ เขา​บอก​ลนๆว่า​เสร็จ​แล้ว​ รีบ​ไป​กัน​เถอะ

ส่วน​ฟ้า​คราม​กับ​แบ​ม​ต่าง​ก็​สงสัย​สายตาตัว​เอง ที่​มอง​ชาย​คน​นั้น​เหมือน​ปีแสง​เหลือเกิน แต่​ก็​คิด​โทษ​ตัว​เองว่า​คง​คิดถึง​ปีแสง​มาก​เกินไป​เลย​มอง​ผิด

ooooooo

พจมาน​อ้อน​แกม​บังคับ​เฮีย​หลง​จะ​ตาม​ไป​ทำ​งาน​กับ​เขา​ด้วย เฮีย​บอก​ว่า​ตน​ก็​แค่​ไป​นั่ง​ใน​รถ​เฉยๆไม่​สนุก​หรอก พจมาน​งอน​ตุปัดตุป่อง​คว้า​ดอกไม้​ใน​แจกัน​ยัด​ใส่​ปาก​เคี้ยว​ตุ้ยๆ จน​เฮีย​หลง​ต้อง​ขอร้อง​ให้​พอ

เมื่อ​พจมาน​ตื๊อ​จะ​ไป​งาน​ด้วย​ให้​ได้ เฮีย​เลย​ต้อง​แก้​ด้วย​การ​สัญญา​ว่า​จะ​ส​ไก​ป์​ถ่ายทอด​สด​มา​ให้​ดู​ว่า​ตน​นั่ง​ทำ​งาน​ตลอด​เวลา​จริงๆ พจมาน​จึง​ยอม

ฟ้า​คราม​กับ​แบ​ม​ได้​รับคำ​ชวน​ให้​ไป​ร่วม​งาน​ปาร์ตี้​ริม​หาด​นี้​ด้วย แบ​ม​แต่งตัว​อย่าง​พิถีพิถัน​ลอง​ชุด​เปลี่ยน​ชุด​เป็น​ชั่วโมง จน​ฟ้า​คราม​โทร.​มา​เร่ง ทั้ง​ยัง​ตั้ง​ข้อ​สังเกต​กับ​เพื่อน​รัก​ว่า

“ไม่​เข้าใจ​เลย​จริงๆ นัด​ไป​ทำไม​ดึกๆ แล้ว​อย่าง​นี้​จะ​ได้​สัมภาษณ์​หรือ​เปล่า​ก็​ไม่​รู้”

“ก็​เขาเป็น​คน​โทร.​มา​นัด​เอง​ก็​ต้อง​ได้​อยู่​แล้ว ไม่​ต้อง​ห่วง​หรอก แล้ว​พ่อ​กับ​พี่​ปีแสง​เธอ​เขา​รู้​รึ​ยัง”

“ออก​ไป​ทำ​งาน​กัน​หมด​แล้ว ฉัน​ไม่ได้​บอก​เขา​ด้วย​ล่ะ ไม่​อยาก​มี​ปัญหา รีบๆหน่อย​ละ​กัน​นะ ฉัน​ไม่​อยาก​กลับ​ดึก ไม่​มี​คน​อยู่​บ้าน”

แบ​ม​รับปาก​แต่​ให้​รอ​อีก​แป๊บ จาก​นั้น​ก็​ลอง​ชุด​ต่อ เปลี่ยน​แล้ว​เปลี่ยน​อีกจน​ชุด​กอง​เต็ม​เตียง

ooooooo

งาน​ปาร์ตี้​ริม​หาด​ครั้ง​นี้มี​การ​พบปะ​กัน​โดย​ไม่ได้​นัดหมาย ไม่​ว่า​จอม​ที่มา​ฉอเลาะ​ลาย​เมฆ ​ฟ้า​คราม​กับ​แบ​ม​ที่มา​เจอ​องศา​โดย​บังเอิญ แล้ว​ยัง​มี​เรื่อง​ที่​เฮีย​หลง​โกหก​เมีย​ไว้​อีก จน​ต้อง​มาขอร้อง​ผู้​กำกับ​มนัส​ให้​ช่วย​เล่น​ละคร​ตบ​ตา​พจมาน​ด้วย ผู้​กำกับ​เลย​ต้อง​เปลี่ยน​ชุด​ซาบ​ซ่า​มา​เป็น​ชุด​คน​งาน​ผม​เผ้า​ยุ่งเหยิง​นั่ง​หง่าว​หาว​หวอด​อยู่​ใน​รถ​ปฏิบัติการ

เมื่อ​เฮีย​หลง​ส่ง​ส​ไก​ป์​ไป​ให้​พจมาน​ดู​เธอ​จึง​เชื่อ จาก​นั้น​ทั้ง​เฮีย​และ​ผู้​กำกับ​ก็​แปลง​โฉม​เป็น​วัยรุ่น​ออก​ไป​เริงร่าซาบซ่า​ใน​งาน​กัน

ฟ้า​คราม​กับ​แบ​ม​ตาม​หา​จน​เจอ​สกั๊ต สอง​สาว​รีบ​เข้า​ไป​ขอ​ถ่ายรูป​สัมภาษณ์ สกั๊ต​ถ่วงเวลา​จะ​ให้​อยู่ร่วม​งาน​กัน​ก่อน จน​ฟ้า​คราม​อ้าง​ว่า​ต้อง​รีบ​กลับ​ไป​ทำ​งาน​ส่ง​เทป​ภายใน​คืน​นี้ สกั๊ต​จึง​ชวน​ไป​ถ่าย​ทำ​กัน​ที่​ชาย​หาด

ที่ริมหาดอีกมุมหนึ่ง ปีแสงกับเอเชียพากันแยกตัวไปเดินเล่นกันประสาหนุ่มสาวที่ต้องการอยู่กันตามลำพัง ที่นี่เองปีแสงเห็นมีการขนถ่ายสินค้าจากเรือกัน เขาถามเอเชียว่าเป็นของพี่ชายเธอหรือเปล่า

“ไม่ทราบสิคะ ส่วนใหญ่พี่สกั๊ตเขาทำอะไรเขาไม่ค่อยจะบอกฉันหรอก แต่อาจจะเป็นของทะเลมาส่งก็ได้นะคะ อย่าไปสนใจเลย”
ปีแสงติดใจสงสัยมาก คิดหาทางเก็บหลักฐานไว้ให้ได้ พลันก็นึกได้เอ่ยกับเอเชียว่า

“เกือบลืมไป ถ้าไม่รังเกียจผมอยากจะขอถ่ายรูปคุณเก็บไว้ได้ไหมครับ”

เอเชียถามหยอกว่าถ่ายเก็บไว้ทำอะไร ปีแสงหยอกกลับไปว่าคงไม่ไปทำเสน่ห์หรอก เพราะแค่นี้เธอก็มีมากพออยู่แล้ว ปากหวานให้เอเชียตายใจแล้ว เขาก็เอากล้องมาถ่ายรูป ปีแสงพยายามถ่ายให้ติดเรือขนสินค้าไว้ด้วย

ส่วนองศาเมื่อเจอฟ้าครามแล้วเขากลับไปบอกลายเมฆ ลายเมฆตกใจกลัวฟ้าครามมาเห็นปีแสงกับเอเชียเข้า มีหวังแผนเราแตกแน่ ถามองศาว่าแล้วตอนนี้ฟ้าครามอยู่ไหน พอรู้ว่าไปที่ริมหาดกับสกั๊ต ลายเมฆรีบชวนองศาตามไปกันทันที

ooooooo

ระหว่างที่ฟ้าครามเริ่มถ่ายทำการสัมภาษณ์ที่ริมหาดนั้น เอเชียกับปีแสงกำลังบ่ายหน้ามาทางนี้พอดี เอเชียชวนปีแสงไปดูการถ่ายทำ ทีแรกปีแสงก็จะไป แต่พอมองไปเห็นเป็นฟ้าคราม เขาหยุดแทบไม่ทัน แกล้งทำเป็นทรายเข้าตาถ่วงเวลาหาทางหลบ
เอเชียหลงเชื่อรีบเข้ามาช่วยเป่าผงออกจากตาให้ ทำเอาปีแสงเคลิ้มกับความใกล้ชิดนี้ ระหว่างนั้นฟ้าครามหันมาเห็นเอเชียเธอจำเอเชียได้สะกิดบอกแบม ส่วนผู้ชายก็ดูละม้ายปีแสงเหลือเกิน

ขณะสองสาวกำลังมองอย่างสงสัยอยู่นั้น สกั๊ตเดินเข้ามาถามว่ามีอะไรหรือ

“เอ่อ...ไม่มีอะไรค่ะ เดี๋ยวเราเบรกแค่นี้แล้วเปลี่ยนมุมดีกว่านะคะ” ฟ้าครามรีบแก้สถานการณ์

ที่อีกด้านหนึ่งของทะเล จอมที่มาเจ๊าะแจ๊ะลายเมฆในงาน ถูกเขาถามอย่างรับไม่ได้กับการแต่งตัวจนเว่อร์ แถมยังใส่จริตสาวกระชากวัยจนแทบทนดูไม่ได้ ทำให้จอมงอนเดินหนีไปทางชายหาด เลยกลายเป็นโชคดี เพราะไปเห็นการขนถ่ายสินค้าจากเรือขึ้นมาที่ห้องเก็บของแถวนั้น จอมลงมือทำงานทันที

ฝ่ายลายเมฆกับเฮียหลงเดินตามไปเห็นฟ้าครามแบม และสกั๊ตเดินกันอยู่ริมหาดก็ใจร้อนผะผ่าว กลัวลูกสาวจะเสียท่าเสือผู้หญิงอย่างสกั๊ต ครั้นจะเข้าไปขวางเองก็กลัวสกั๊ตรู้ว่าฟ้าครามเป็นลูกสาว เลยลืมตัวสั่งผู้กำกับกับเฮียหลงให้เข้าไปขวางแทนตน แล้วตัวเองก็หลบกลับเข้าไปในงาน

แม้ปีแสงจะขี้หลี แต่ก็ยังดีที่ไม่หลงหญิงจนลืมงาน เขาบอกเอเชียว่ายังระคายเคืองตาอยู่ ขอเข้าไปล้างข้างใน แล้วรีบแวบมาบอกลายเมฆว่า เห็นคนขนของขึ้นจากเรือตรงริมหาดด้านโน้นท่าทางน่าสงสัย

“แล้วทำไมไม่ตามไปดูวะ” ลายเมฆถามเสียงขุ่น ปีแสงโยนกลองให้เขาไปดูเอง เพราะตนอยู่กับเอเชีย ลายเมฆเสียงเขียวใส่ว่า

“ดูอะไรได้ ลูกสาวฉันอยู่กับไอ้สกั๊ต ขืนปล่อยไว้มีหวังโดนมันงาบแน่”

“เอาอย่างนี้ไหมครับ เดี๋ยวผมจัดการเรื่องนี้เอง หมวดกับผู้กองอยู่รับหน้ากันไปก่อนนะครับ” องศาอาสา ลายเมฆถามว่าแน่ใจหรือว่าทำได้ “มั่นใจสิครับ มีอะไรผมจะรีบรายงานทันทีเลยครับ”

พอองศาวิ่งไป ปีแสงก็หมั่นไส้ถามลายเมฆว่าแน่ใจหรือที่ปล่อยองศาไปคนเดียว ลายเมฆตัดบทว่า

“แล้วทำไมจะไม่ได้ หรือนายจะไปด้วย ฉันว่าตอนนี้รีบไปกันฟ้าจากไอ้สกั๊ตก่อนดีกว่า”

ooooooo

จอมสวมวิญญาณนักสืบเล็ดลอดเข้าไปในห้องเก็บของ ครู่เดียวองศาก็แอบเข้าไป แต่อยู่คนละมุมกับจอม และต่างไม่รู้กัน
สถานการณ์ในห้องเก็บของเวลานี้ กลายเป็นพวกเดียวกันที่เข้ามาสืบแต่ไม่รู้กัน จึงระแวงระวังกัน พอจอมพลาดทำเสียงดัง องศาก็ตึงเครียดพร้อมสู้ ซ่อนตัวเงียบกริบ

จู่ๆก็มีชายสองคนเดินคุยกันเข้ามา จอมเบียดตัวแรงเกินไปทำให้ลังหล่นลง พอพวกมันรู้ตัว จอมก็ตัดสินใจกระโดดเตะคนหนึ่งล้มแล้วพลิกตัวจับอีกคนกดลงกับพื้น จอมอาศัยจังหวะนั้นวิ่งหนีออกไป

คนงานที่อยู่ข้างนอกสองคนได้ยินเสียงพากันวิ่งเข้ามาเห็นสองคนแรกนอนกองอยู่กับพื้น จึงวิ่งเข้าไปช่วย จังหวะนั้นมีลมพัดเข้ามาอย่างแรง องศาที่คว้าผ้ามากางซ่อนตัวอยู่ ผ้าปลิวออกทำให้พวกมันเห็นองศา แต่พอมันจะเข้าเล่นงาน องศาก็รวบผ้าม้วนเป็นอาวุธฟาดใส่มันทั้งสองอย่างคล่องแคล่ว

เมื่อเล่นงานจนชายทั้งสองกระเด็นไปคนละทิศละทางแล้ว องศาก็รีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

ooooooo

มุมที่จัดงานปาร์ตี้ที่ริมหาด กำลังจะมีการเล่นเกมดับไฟใส่หน้ากากตามหาคู่กัน ฟ้าครามกับแบมจะขอตัวกลับ ถูกสกั๊ตคะยั้นคะยอให้อยู่เล่นเกมกันก่อน ส่วนลายเมฆรีบส่งสัญญาณให้ผู้กำกับมนัสกับเฮียหลงเตรียมทำงาน

ขณะที่ไฟดับมืดให้ผู้ร่วมงานควานหาคู่กันนั้นเอง สกั๊ตถูกมือลึกลับชกท้องจนลงไปกองกับพื้น ส่วนฟ้าครามกับแบมก็ถูกมือลึกลับลากออกไปจากงานแล้วสองสาวก็รีบพากันหนีกลับ

พอไฟสว่างขึ้น จอมกับองศาก็กลับเข้ามาในงานพอดี

“รีบกลับเถอะครับ ผมมีข่าวจะบอก” องศาเร่งทีมงาน ทุกคนมองอย่างสนใจแล้วเร้นกายไปทันที

เมื่อกลับมารวมตัวกันที่ร้านหลงของเก่าแล้ว ปีแสงเลี่ยงไปโทรศัพท์ขอโทษเอเชียที่กลับโดยไม่ได้บอก ขอแก้ตัวด้วยการพาไปเลี้ยงในโอกาสหน้า ส่วนองศาก็เอารูปที่แอบถ่ายมาให้ทุกคนดู เล่าว่า

“นี่คือสิ่งที่ได้มา เพื่อเป็นการยืนยันว่าสกั๊ตเป็นคนอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดที่เราตามหา”

ระหว่างนั้นปีแสงเห็นพรรคพวกกำลังมุงดูอะไรกันอยู่ รีบวางสายจากเอเชียมาสมทบ

รูปที่องศาถ่ายมานั้นเป็นลังพลาสติกที่มีอาหารทะเลอยู่ใต้น้ำแข็ง ลึกลงไปมีห่อพลาสติกซุกใต้ลัง พอเปิดห่อออกดูในนั้นมีแบงก์เป็นมัดๆ ลายเมฆดูแล้วชมว่าไม่ผิดหวังจริงๆที่ส่งองศาไปทำงานนี้

ระหว่างนั้นผู้กำกับสังเกตเห็นจอมหน้าตาเครียดๆ ถามว่ามีอะไรหรือเปล่า แหย่ว่าอย่าบอกนะว่าท้องตามเมียเฮียหลง แต่ไม่ทันได้พูดอะไรกัน พจมานก็โทร.มาหาเฮียหลง ทำให้เฮียหลงต้องเดินออกไปคุยรายงานตัวด่วน

ลายเมฆกับผู้กำกับมนัสช่วยกันหว่านล้อมถามจอมว่าเป็นอะไรหรือเปล่า จอมจึงเล่าว่า ตนเองก็เข้าไปในห้องเก็บของนี่เหมือนกัน ตนคุ้ยดูในลังไม่เจออะไรอย่างที่องศาถ่ายรูปมาเลย ที่น่าสงสัยมากคือตนโกยน้ำแข็งออกมาหมดทุกลัง แต่ในรูปน้ำแข็งไม่ได้ถูกโกยออกมา

“แล้วลังที่เธอไม่ได้เปิดดูล่ะ” ลายเมฆถาม ทำให้จอมฉุนขึ้นมาหาว่าเขาตั้งแง่ว่าตัวเองชุ่ย ทำอะไรเขาก็ดูแย่ไปหมด จอมเดินหนีไปงอนๆ ลายเมฆมองตามไปอย่างอ่อนใจ

ผู้กำกับเชื่อว่าจอมไม่พูดอะไรส่งเดช ครั้นลายเมฆถามว่าแสดงว่าองศามั่วรูปมาให้เราหรือ

“มันก็ไม่ใช่อย่างนั้น องศาเขาจะไปทำอะไรอย่างนั้นทำไม บางทีมันอาจจะอยู่ในลังที่จอมยังไม่ได้ดูก็ได้” ผู้กำกับชี้แจง

“หรือจะให้ผมลองถามองศาดูเลย” ลายเมฆเสนอ และเมื่อไปถามองศา ความจริงก็ปรากฏว่าของที่ถ่ายมานี้มีอยู่ในสองลังสุดท้ายเท่านั้น ส่วนรูปที่ไม่ได้คุ้ยน้ำแข็งออกกับที่คุ้ยออกแล้วนั้น ตนถ่ายไว้ทั้งก่อนและหลังการคุ้ยน้ำแข็ง เล่าแล้วถามว่าเขาสงสัยอะไรตนหรือ นึกๆแล้วเล่าอีกว่า

“แต่ลังอื่นๆที่ผมเปิดดูมันก็มีรอยถูกโกยน้ำแข็งอยู่ก่อนหน้านะครับ หรือว่าจะมีใครเข้าไปตรวจดูก่อนผม”

ฟังแล้วลายเมฆเดาเรื่องออก เขานึกโมโหจอมที่คิดมากเกินไป เดินไปเรียกจอมออกไปคุยกันในที่ลับตาคน จอมยังไม่หายงอนหาว่าเขาคอยจับผิดและระแวงตนตลอดเวลา

จอมงอนจะเดินหนี ลายเมฆเอามือกั้นยันกำแพงไว้ พอเธอจะเบี่ยงตัวไปอีกทาง เขาก็เอาอีกมือกั้นไว้ เลยกลายเป็นสองมือคร่อมเธอไว้กับกำแพง ความใกล้ชิดทำให้ต่างรู้สึกหวั่นไหววูบวาบขึ้นมา

เป็นเรื่องทันที เมื่อปีแสงมาเห็นภาพนั้น ทำเป็นรีบขอโทษที่มาขัดจังหวะ ทำหน้าล้อๆแล้วจะออกไป ทำให้ลายเมฆทั้งโกรธทั้งเขิน ทั้งคู่จิกกัดกันตามเคย จนปีแสงเตือนลายเมฆว่า เรามีเรื่องต้องรีบกลับไปคุยกับฟ้าครามไม่ใช่หรือ พูดแล้วแกล้งฮัมเพลงยั่วเดินกวนประสาทออกไป

ooooooo

ลายเมฆกับปีแสงและองศาเดินตามกันมาถึงห้องรับแขกที่บ้าน ฟ้าครามนอนอ่านแมกกาซีนหน้าปกสกั๊ต พึมพำอย่างหมั่นไส้ว่า

“กล้าประกาศให้โลกรู้เลยเนอะว่าตัวเองเจ้าชู้ เท่ตายล่ะ” มองปกอีกแวบรู้สึกง่วงเลยเอานิตยสารนั้นปิดหน้านอน

ลายเมฆ ปีแสง และองศาเดินเข้ามาเห็นฟ้าครามเอานิตยสารปกรูปสกั๊ตปิดหน้าก็ฉุนกึกหาว่าหลงใหลขนาดนี้เลยหรือ ลายเมฆตรงเข้าไปดึงนิตยสารออกเรียกฟ้าครามให้ลุกขึ้นมาคุยกันเดี๋ยวนี้

ทั้งลายเมฆและปีแสงรุมกันถามว่าเมื่อคืนไปไหนมา พอฟ้าครามบอกว่าไปทำงาน ก็ซักอีกว่าที่ไหน ทั้งสองเสียงดังใส่จนฟ้าครามโมโห ถามว่าทำไมต้องทำเสียงแบบนี้กันด้วย

“คือ...ผู้กองกับหมวดปีแสง เขารู้มาว่าน้องฟ้าไปงานปาร์ตี้ริมหาดของสกั๊ตน่ะครับ” องศาช่วยพูด

ฟ้าครามชี้แจงว่าตนไปทำงานไม่ได้ทำอะไรเสียหาย องศาช่วยยืนยันก็ถูกปีแสงหาว่าชิงทำคะแนนกับฟ้าคราม ส่วนลายเมฆเคืองจัดขัดขึ้นว่า

“ลืมเรื่องไอ้ปีแสงไปก่อนเลย แล้วฟังพ่อ ยังไงพ่อก็ไม่ชอบให้ฟ้าไปรู้จักสนิทสนมกับไอ้คนแบบนั้น รู้ไหมว่าไอ้สกั๊ตมันตัวอันตรายแค่ไหน เสือผู้หญิงชัดๆ ฟ้าไม่มีทางทันมันหรอก”

ทั้งปีแสงและลายเมฆช่วยกันชี้ให้เห็นถึงอันตรายในการไปทำงานกับสกั๊ต สุดท้ายลายเมฆยื่นคำขาดว่า ถ้าฟ้าครามต้องทำงานเสี่ยงแบบนี้ก็ไม่ต้องไปทำมัน

“โอ๊ย...พ่อกับพี่ปีแสงเป็นอะไร คิดอะไรกันเนี่ย เห็นฟ้าเป็นคนยังไงถึงได้มาจงใจคิดแต่เรื่องแบบนี้ น่าเกลียดที่สุด” ฟ้าครามรับไม่ได้ ลุกเดินออกไป หนีไปนั่งที่สวนสาธารณะอย่างอารมณ์เสีย

ปีแสงตามไปง้อ เอาตุ๊กตาหมีไปแหย่เว้าวอน ยอมรับว่าตนพูดแรงไปหน่อยแต่ทำไปด้วยความรักและเป็นห่วงและหวงเธอ พอฟ้าครามเริ่มใจอ่อนก็รุกอ้อนว่า “ไม่โกรธพี่แล้วนะ นะ...นะจ๊ะ...” พลางยื่นนิ้วก้อยให้เกี่ยว ฟ้าครามเลยเกี่ยวก้อยบิดเสียจนปีแสงร้องลั่น ทำท่าเจ็บปวดราวกับจะขาดใจ

“เป็นอะไรพี่ปีแสง เจ็บมากเลยเหรอ ฟ้าขอโทษนะ ไหนขอดูหน่อยสิว่าเป็นไงบ้าง”

ปีแสงหน้าระรื่นขึ้นมาทันที ฟ้าครามเลยรู้ว่าถูกหลอก งอนใส่แล้วลุกเดินหนีไป ปีแสงตามไปอีก

ooooooo

ลายเมฆไม่สบายใจที่ลูกงอนใส่และเดินหนี บ่นปีแสงว่าเสนอตัวไปจัดการเรื่องนี้ให้ไม่รู้เป็นไง เพราะเห็นออกลายมากขึ้นทุกวัน

“งั้นเดี๋ยวผมไปดูให้นะครับ ผู้กองนั่งรออยู่บ้านให้สบายใจเถอะนะครับ” องศาอาสาอย่างเต็มใจ

แต่พอไปที่สวนสาธารณะเห็นปีแสงกำลังกุมมือฟ้าครามอ้อนให้หายโกรธอยู่องศาก็ไม่กล้าเข้าไป ได้แต่ยืนมองอย่างเจ็บปวด
แม้องศาจะเจ็บปวดแต่ก็เก็บกลั้นความรู้สึกไว้ เห็นคนในบ้านหายโกรธกันก็สบายใจวันนี้จึงเข้าครัวทำอาหารกับฟ้าครามตามปกติฟ้าครามทำสเต๊กให้ปีแสงแต่ทำข้าวกล้องกับผัดผักรวมให้พ่อ อ้างว่าเป็นอาหารเพื่อสุขภาพ แต่ลายเมฆไม่อยากกินข้าวกล้อง คว้าจานสเต๊กของปีแสงไปกิน พอดีปีแสงลงมาได้กลิ่นร้องอย่างดีใจว่า วันนี้กินสเต๊กหรือ พลางเข้ามานั่ง

พอดีองศาถือจานสเต๊กจัดแต่งอย่างสวยงามออกมา เขาตั้งใจทำให้ฟ้าครามเป็นพิเศษ แต่พอมาถึง ฟ้าครามก็รับจานสเต๊กไปให้ปีแสง องศาเลยได้แต่มองตาละห้อย เศร้าอีกตามเคย

กินอาหารกันไม่ทันเสร็จดี ลายเมฆก็ได้รับโทรศัพท์จากผู้กำกับเรียกประชุมด่วน ทั้งสามเลยต้องรีบไป ฟ้าครามผิดหวังตามเคยเพราะวันนี้ปีแสงสัญญาว่าจะออกไปซื้อต้นไม้ด้วยกัน สุดท้ายก็อีหรอบเดิม

ooooooo

งานด่วนที่ผู้กำกับต้องเรียกประชุมทันที คือ เรื่องแบงก์ปลอมที่ทีมงานพวกตนรู้เบาะแส แต่ข่าวจากเมืองนอกแจ้งมาว่า แบงก์ปลอมลอตใหญ่ส่งไปถึงเมืองนอกแล้ว พร้อมทั้งส่งรูปคนน่าสงสัยมาให้ด้วย เป็นการตำหนิในทีว่าทำงานประสาอะไรกัน

“ที่เราทำงานกันมา มันก็ต้องเป็นตามขั้นตอนแบบนี้ ไม่ใช่เหรอครับ แล้วเราก็มาถูกทางแล้วด้วย หลักฐานก็เพิ่งเจอ มันจะไปจับอะไรกันได้เลยเดี๋ยวนั้น” ลายเมฆอ้างเหตุผลที่เป็นจริง

“พี่เข้าใจเมฆ ไอ้ขั้นตอนพวกนี้มันเป็นกระบวนการตามหน้าที่ของเรา แต่คนที่อยากได้ผลของงานเขาไม่มาฟังขั้นตอนอะไรพวกนี้หรอก จับได้คนทำมาให้เห็น พร้อมหลักฐานชัดเจน แค่นั้นก็ยิ้มกันได้แล้ว”

ฟังคำชี้แจงของผู้กำกับแล้ว ปีแสงถามว่าคนที่น่าสงสัยที่ว่านั้นไม่ใช่สกั๊ตหรือ ถ้าเช่นนั้นที่เราตามกันอยู่นี่มันอะไร

ผู้กำกับสั่งเฮียหลงให้ปิดไฟ แล้วฉายสไลด์รูปสกั๊ตยืนคุยอยู่กับชายอีกคน พลางผู้กำกับบรรยายว่า

“ส่งตรงจากต่างประเทศ ไอ้สกั๊ตไม่ต้องพูดถึง แต่ไอ้คนที่นึกไม่ถึงนี่สิ...” ผู้กำกับพูดจบ ไฟในห้องก็สว่างขึ้น ผู้กำกับบอกทุกคนว่า “พี่ก็แค่อยากให้เห็นหน้ามันชัดๆ เดี๋ยวที่เหลือพี่เล่าเอง”

องศาถามว่าคนคนนี้เป็นใครหรือ เฮียหลงบอกว่านี่แหละตัวสำคัญเลยล่ะ ผู้กำกับรู้จักมันดี

“ใช่...พี่รู้จักมันดีเลย ไอ้จักรวาล!” ผู้กำกับเอ่ยชื่อมันด้วยเสียงแค้นในลำคอ

ooooooo

จากนั้นผู้กำกับเล่าย้อนหลังตั้งแต่ตัวเองยังเป็นหมวดใหม่ๆว่า

“จักรวาลมันเคยค้ายาสมัยที่พี่ยังเป็นหมวดใหม่ๆ ปัญหาคือมันเจ้าเล่ห์ แล้วชอบเล่นเกมกับเรา ทำให้พี่ต้องเสียหน้าในงานแรก แล้วมันก็เปลี่ยนไปทำอาชีพทุจริตมากมาย แล้วทุกครั้งที่พี่ตามจับมัน มันก็จะเอาตัวรอดได้เรื่อย เหมือนกับว่ามันไม่ได้ทำผิดอะไร”

ผู้กำกับเล่าอย่างไม่หายแค้นว่า ครั้งหนึ่งตามจับได้ค้นเจอหลักฐาน มีแต่ชุดชั้นในผู้หญิง อีกครั้งจับได้ค้นเจองูเหลือมจนตัวเองต้องถอยหนีแทบไม่ทัน เล่าแล้วเหยียดยิ้มก่อนบอกว่า

“แต่เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือฟ้าก็ยังมีจักรวาล แต่เหนือกว่าจักรวาลยังมีพี่ แต่ที่เหนือกว่าพี่คงไม่มีใคร เพราะฉะนั้น ไม่ต้องสงสัย ถ้าพี่จะเป็นคนลากคอมันเข้าคุกในครั้งที่มันหันมาค้าอาวุธเถื่อน”

ผู้กำกับเล่าถึงครั้งที่จับจักรวาลเข้าคุกได้อย่างสะใจว่า หลังจากการต่อสู้กันครั้งนั้น จักรวาลถูกยิงเข้าจุดสำคัญตรงเป้าจนต้องกลายเป็นคนไร้สมรรถภาพ จากเพลย์บอยกลายมาเป็นเพลย์เกิร์ลอยู่ในคุก

ผู้กำกับเล่าเพลินจนพรรคพวกหลับกันหมด พอยิงปืนปลุกขึ้นมาก็มอบหมายหน้าที่การงานทันที แต่ให้เฮียหลงเป็นคนพูดแทน

“จากที่คุยกับผู้กำกับไว้ ก็ให้เมฆกับองศาคอยตามดูสกั๊ตว่ามันไปทำอะไรที่ไหน และเกี่ยวข้องกับจักรวาลหรือเปล่า ส่วนปีแสงก็ทำงานที่รักต่อไป ตีสนิทกับเอเชีย หาข้อมูลของสกั๊ตให้มากที่สุด”

จ่าพยศถามว่าแล้วจะให้ตนทำอะไร เฮียบอกว่าตอนนี้ยังไม่มี แต่เดี๋ยวจะมีอะไรให้ทำแน่ๆ

“เอ้า...รู้หน้าที่ของตัวเองแล้วก็แยกย้ายกันไปทำ สำคัญที่เป้าหมาย ต้องเร็ว ข้ามขั้นได้ข้าม เราต้องการผลงานให้เร็วที่สุด โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว จะมาลำดับขั้นตอนหนึ่งสองสามแบบเดิมมันไม่ทันกิน เริ่มงานได้” ผู้กำกับสั่งการเข้มแข็ง

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

มายาเสน่หา EP.7 มนสิชา เกินทน สวรส สวมบทเมียแสดงความเป็นเจ้าของ ชาครีย์
14 เม.ย. 2564

05:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 14 เมษายน 2564 เวลา 09:09 น.