คุณชายไก่โต้ง

ตกกลางคืนหมูเด้งจำใจมาหาไอศูรย์ที่คอนโด เขาพกพาความเจ็บแค้นใจที่มีต่อ เสธ.เจ้ยมาเต็มพิกัด

“เป็นอะไรไอ้หมูเด้ง วันนี้ดูเป็นหมูเดือดๆ”

“เดือดสิวะ เป็นใครจะไม่เดือด โดนลูบคม ข่มศักดิ์ศรีกันแบบนี้ ฮึ่ม! ไอ้แก่นะไอ้แก่”

“ไอ้แก่? ใครวะ”

“เอาเหอะๆ ช่างหัวมัน ว่าแต่โทร.ตามฉันมามีเรื่องสำคัญอะไร”

“จะเรื่องอะไร ก็เรื่องซูเปอร์ชิคสิวะ ถึงตอนนี้ยอดขายของเราก็ยังทุบไอ้กะต๊ากมันไม่ได้”

“แล้วไง? ก็เมื่อไหร่แกจะขโมยสูตรไก่แซ่บสมุนไพรของพ่อแกมาซะทีล่ะ”

“มันไม่ใช่พ่อฉัน” ไอศูรย์ตวาดลั่นจนหมูเด้งสะดุ้งตกใจ

“เฮ้ยๆ ใจเย็น มีไรค่อยพูดค่อยจา”

“มันไม่ใช่พ่อฉัน”

“รู้แล้ว...เอาล่ะๆ ถ้าแกเอาสูตรไก่แซ่บสมุนไพรของมันมาได้เมื่อไหร่ ฉันจะรีบเอาไปก๊อปด่วนจี๋ ทีนี้ซูเปอร์ชิคต้องตียอดขายกะต๊ากแตกแน่”

“ไม่ใช่แค่นั้น มันไม่ใช่แค่ยอดขายกะต๊ากที่ฉันอยากจะตี แต่ฉันจะต้องตีมันให้ตาย” พูดแล้วไอศูรย์เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน หมูเด้งจ้องมองไม่เข้าใจ สงสัยว่าไอ้หมอนี่เป็นอะไรกันแน่?

หลังจากผ่านบททดสอบของ เสธ.เจ้ยจนได้รับโอกาสคบหาดูใจเจี๊ยบในระยะเริ่มต้น โต้งสะบักสะบอมต้องเข้าโรงพยาบาลอยู่หนึ่งวันเต็มๆ

เจ้าสัวกับอี๊จินมาเยี่ยมและรับรู้ว่าโต้งมีแฟนใหม่ไม่ใช่สาวแอ๊บคนเดิม สองคนโล่งใจที่แอ๊บพ้นไปจากโต้งเสียได้ แต่ก็ไม่มั่นใจว่าผู้หญิงคนใหม่จะเป็นคนดีเพราะยังไม่รู้จักตัวตน รู้แค่ว่าเป็นสาวแถวตลาดแม่ตลับ

โต้งยังไม่ให้ข้อมูลเพิ่มเติมเรื่องแฟนคนใหม่ แต่ย้ำกับเจ้าสัวว่าตนอยากทำให้แม่ภูมิใจ ทำให้อี๊จินชื่นใจ และทำให้พ่อยอมรับในตัวลูกชายคนนี้ ยิ่งไปกว่านั้นต้องพิสูจน์ให้แฟนกับว่าที่พ่อตาเห็นว่าตนยอดเยี่ยมขนาดไหน

อี๊จินอดรนทนไม่ไหวอยากรู้เหลือเกินว่าแฟนใหม่ของโต้งเป็นใคร จึงนัดพบจูเลียที่ศาลเจ้าและสอบถามจนรู้ว่าชื่อเจี๊ยบเป็นคนดี ทำงานที่บริษัทกะต๊าก แต่เธอไม่รู้ว่าโต้งเป็นลูกชายเจ้าสัวเจ้าของบริษัท จูเลียขอให้อี๊จินปิดปากเรื่องนี้เป็นความลับต่อไป ห้ามให้เจี๊ยบ รู้เด็ดขาด อี๊จินรับปากแต่ยังไม่วางใจ วานจูเลียเอาวันเดือนปีเกิดของเจี๊ยบมาให้

ส่วนชาวตลาดแม่ตลับดีใจกับโต้งที่ เสธ.เจ้ยอนุญาตให้คบเจี๊ยบได้อย่างเปิดเผย แม้จะเป็นแค่ระยะการเริ่มต้นแต่ทุกคนก็ทำเซอร์ไพรส์แสดงความยินดีกับโต้งอย่างเอิกเกริก แถมเจี๊ยบยังใจดีชวนโต้งไปเที่ยวพักผ่อนโดยมีสมจิตรคนสนิทของ เสธ.เจ้ยมาคอยเฝ้าระวัง และเด็กชายลูกชิดลูกชายของเจ๊เพ็ญไปด้วย

แต่ในระหว่างที่โต้งไปเที่ยวอย่างมีความสุข เกิดเหตุร้ายกับป๋องและเบิ้มที่ร้านกะต๊าก ไอศูรย์สั่งโดมพานักเลงมาทำร้ายสองหนุ่มและทำลายข้าวของ ปกติเบิ้มขับวินมอเตอร์ไซค์ แต่มาช่วยงานป๋องเพราะโต้งลาหยุดไปเที่ยวเลยรับเคราะห์แทน ส่วนอ้นรอดตัวเพราะเป็นผู้หญิง

ป๋องกับเบิ้มปากคอแตกถึงกับต้องหาหมอ ส่วนโดมที่คิดว่าตนทำตามคำสั่งสำเร็จกลับโดนไอศูรย์ซ้อมฟกช้ำดำเขียวเพราะคนที่เขาต้องการให้ทำร้ายคือโต้ง เมื่อไอศูรย์รู้ว่าเจี๊ยบลาหยุดงานพร้อมๆกับโต้งที่หายไปจากร้าน คิดว่าสองคนน่าจะไปด้วยกันก็ยิ่งเจ็บใจ

เมื่อโต้งกับเจี๊ยบกลับจากไปเที่ยวในตอนค่ำ เห็นสภาพร้านพังพินาศและป๋องกับเบิ้มบาดเจ็บ โต้งโทษตัวเองไม่น่าทิ้งร้านไปเที่ยว ขณะที่เจี๊ยบสงสัยว่าโดมเข้ามาพังร้านเพื่ออะไร อ้นเดาว่าโดมคงมาเอาคืนที่เบิ้มเคยชกต่อยเขา โต้งเชื่อว่าไม่ใช่แค่นั้น แต่ไม่พูดออกมาว่าสงสัยไอศูรย์

โต้งมุ่งมั่นต้องเร่งทำร้านกะต๊ากให้กลับมาค้าขายได้เหมือนเดิม แค่โต้งคิดก็ได้รับความช่วยเหลือจากชาวตลาดนับสิบคน ใช้เวลาไม่นานร้านจึงสวยงามกว่าเดิม แต่ไอศูรย์ยังไม่รู้ เขาจ้องเล่นงานโต้งเพื่อให้เจ้าสัวลงโทษ ด้วยการนำเรื่องพนักงานร้านกะต๊ากสาขาแม่ตลับมีเรื่องชกต่อยกันจนร้านพังพินาศเข้าที่ประชุมในวันที่เจ้าสัวกำลังมีแผนจะผลิตไก่ทอดสูตรอื่นเพิ่มเติม โดยมีเจี๊ยบในฐานะเจ้าของสูตรสมุนไพรยินดีเป็นที่ปรึกษา

เจ้าสัวรู้เรื่องร้านสาขาแม่ตลับพังเละเทะก็หงุดหงิดโมโหโต้ง ก่นด่าจนตัวเองเป็นลม ขณะเดียวกันอี๊จินไปพบจูเลียอีกครั้งที่ศาลเจ้า นำวันเดือนปีเกิดของเจี๊ยบให้คนทรง ปรากฏว่าคนทรงดูได้แค่ห้าสิบเปอร์เซ็นต์เพราะไม่มีเวลาเกิดมาด้วย บอกได้แค่ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนดีมีบุญ

แต่เมื่ออี๊จินนำวันเดือนปีเกิดของโต้งให้ดูด้วยว่าสมพงศ์กับเจี๊ยบหรือไม่ คนทรงใช้เวลาครู่หนึ่งก่อนบอกว่าสองคนนี้กำพร้าแม่ทั้งคู่ ผู้ชายต้องดูแลพ่อให้ดีไม่เช่นนั้นอาจจะกำพร้าพ่ออีกคน อี๊จินได้ฟังถึงกับตกใจหน้าถอดสี

ooooooo

ที่บริษัทกะต๊าก เจ้าสัวรู้สึกตัวหลังจากเป็นลมหมดสติไปพักหนึ่ง เจี๊ยบประคองเอายาดมให้ดม ทนายจ๋องจับตามองด้วยความดีใจ ส่วนไอศูรย์แอบเซ็งแต่ทำเป็นกระตือรือร้นห่วงใย

“ท่านฟื้นแล้ว...”

“อั๊วเป็นไรวะ” เจ้าสัวยังมึนๆ

“ท่านแค่เป็นลมน่ะครับ คงโกรธเรื่องร้านกะต๊ากมากไปหน่อย แต่โชคดีได้ยาดมของคุณเจี๊ยบ ก็หายดีแล้ว”

“ด้วยความเคารพ ไปโรงพยาบาลกันเถอะครับท่าน เช็กให้ละเอียด”

“อั๊วไม่ไป!”

ทนายจ๋องโดนเจ้าสัวตวาดจนสะดุ้งหน้าเจื่อน หุบปากเงียบกริบ

“อั๊วไม่ไปโรงพยาบาล แต่อั๊วจะไปตลาดแม่ตลับ อั๊วจะไปร้านกะต๊ากเดี๋ยวนี้”

ผ่านไปไม่นานนัก ไอศูรย์ขับรถมาจอดพรืดในตลาดแม่ตลับ ทนายจ๋องนั่งหน้าคู่คนขับ เจ้าสัวนั่งเบาะหลังกับเจี๊ยบที่คอยดูแลถือยาดมให้สูดดมเป็นระยะ

“ถึงแล้วครับ”

ได้ยินไอศูรย์บอกกล่าว เจ้าสัวลืมตาทันที “ไปๆๆ อั๊วจะไปจัดการไอ้ตัวซวยเดี๋ยวนี้”

“ใจเย็นครับท่าน นอกจากจะไม่ซวยแล้ว ลักษณะจะเป็นงานมงคลซะด้วยครับ”

ขาดคำของทนายจ๋อง ทุกคนจ้องมองไปยังหน้าร้านกะต๊าก เจ้าสัวแทบไม่เชื่อสายตา ไอศูรย์อึ้งมากอย่างผิดคาด แต่เจี๊ยบยิ้มแฉ่งดีใจสุดๆ

บรรยากาศเปิดร้านโฉมใหม่ใสกิ๊กกว่าเก่ารื่นเริงบันเทิงใจมาก ชาวตลาดร้องรำทำเพลงหลังจากพระสงฆ์พรมน้ำมนต์เพื่อความเป็นสิริมงคล

“นี่มันอะไรกันวะ อั๊วงงไปหมดแล้ว”

“ก่อนหน้านี้มีนักเลงมาหาเรื่องก่อกวนพังร้านกะต๊ากเสียหายค่ะ”

“นักเลง? ไหนอาไอศูรย์บอกว่าพนักงานมันตีกัน”

ไอศูรย์ชะงัก เก็บซ่อนความไม่พอใจ เจี๊ยบตอบคำถามต่อไปตามความเป็นจริง

“นอกจากนั้นพวกนักเลงยังรุมทำร้ายพนักงานในร้านจนบาดเจ็บหนักมากด้วยค่ะ”

“ไอ๊หยา...อาโต้ง” เจ้าสัวหลุดปากเรียกชื่อลูกชาย ทนายจ๋องกลัวความลับแตกรีบพูดแทรก

“พนักงานในร้านบาดเจ็บหนักมากเลยหรอครับ”

“ค่ะ น่าสงสารมาก พนักงานในร้านชื่อป๋องเจ็บมากเลย โชคดีว่าพนักงานผู้หญิงชื่ออ้นปลอดภัยดีค่ะ”

เจ้าสัวห่วงลูกชาย ถามว่าในร้านมีพนักงานคนอื่นอีกไหม

“พนักงานชื่อโต้งลาหยุดพอดีค่ะ เลยไม่เป็นอะไร”

เจ้าสัวถอนใจเฮือก ไอศูรย์ไม่พอใจอย่างมาก ทันใดนั้นเสียงกรี๊ดของสาวๆดังขึ้น ทุกคนในรถหันมองเป็นตาเดียว

ลูกค้าสาวแท้สาวเทียมแห่มาดูโชว์ของสามหนุ่มวินมอเตอร์ไซค์กล้ามโตนำโดยเบิ้ม สามหนุ่มเต้นประกอบเพลงโชว์กล้ามแน่นๆ ลูกค้ากรี๊ดกร๊าดกันสนั่นชอบอกชอบใจ

“ด้วยความเคารพ มันคืออะไรครับนั่น” ทนายจ๋องถาม

เจี๊ยบตอบอย่างฉะฉานว่า “โชว์ฉลองโปรโมชั่นพิเศษน่ะค่ะ กินไก่แซ่บสมุนไพรของกะต๊ากแล้วดีต่อสุขภาพ แถมซื้อไก่แซ่บสมุนไพรชุดใหญ่ 2 กล่องรับคูปองขึ้นมอเตอร์ไซค์ 1 ดวง สะสมครบ 12 ดวงขึ้นฟรีมอเตอร์ไซค์วิน 1 ครั้ง”

“โปรโมชั่นพิเศษอะไรกันครับ ทำไมผมไม่รู้เรื่อง” ไอศูรย์โพล่งขึ้น

“พอดีเป็นโปรเจกต์เร่งด่วนน่ะค่ะ ต้องรีบฟื้นฟูร้านทันทีหลังจากร้านได้รับความเสียหาย พนักงานในพื้นที่เกรงว่าจะมีผลกระทบต่อลูกค้าจึงตัดสินใจร่วมกันและช่วยกันทำร้านใหม่ ฉันต้องขอโทษนะคะที่ตัดสินใจไปโดยพลการหลังจากที่พนักงานมาปรึกษา เพราะถ้าต้องรอส่วนกลางตัดสินใจอาจจะช้าไม่ทันการณ์ แต่ทุกคนร่วมแรงร่วมใจกันกับคนในพื้นที่และชาวตลาดนะคะ ไม่ได้ทำเบิกบริษัทแม้แต่บาทเดียวเลย”

พูดไปแล้วเจี๊ยบไม่แน่ใจว่าเจ้าสัวจะว่าอย่างไร

“พนักงานคนไหนที่มันมาปรึกษาลื้อแบบนี้ บอกอั๊วมา อีชื่ออะไร”

เจี๊ยบหน้าเสีย ไอศูรย์ลอบยิ้มนึกว่างานนี้โต้งโดนเล่นงานแน่

“เขาชื่อ...นายไก่โต้ง โก่งคอพลิ้วค่ะ” ตอบแล้วเจี๊ยบรอลุ้นเต็มที่

เจ้าสัวมองไปยังโต้งที่กำลังเริงร่าลั้นลากับชาวตลาด แววตามีทั้งความภูมิใจและดีใจจนบอกไม่ถูก เจ้าสัวยิ้มร่า ก่อนระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างขำขัน

“ฮ่าๆๆ นายไก่โต้ง โก่งคอพลิ้ว คนอารายวะชื่ออีตลกพิลึก จริงไหมอาจ๋อง”

“จริงครับท่าน”

เจ้าสัวขำหนักจนสำลักไอกระด๊อกกระแด๊ก เจี๊ยบรีบเอายาดมจ่อจมูกแล้วยิ้มแฉ่งเมื่อเจ้าสัวพูดคุยอย่างอารมณ์ดี ท่าทางพอใจโฉมใหม่ของร้านกะต๊าก

 ooooooo