นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    คนละขอบฟ้า

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    ปานธงตะลึงงัน พูดไม่ออกและรับไม่ได้กับความจริงจากปากอดีตเพื่อนรัก ชินภัทรค่อยๆดึงตัวเองจากอดีตอันไม่น่าจดจำ ถอนใจยาวก่อนจะโพล่งความอึดอัดใจออกไป

    “ฉันเล่าหมดทุกอย่างแล้ว ไม่มีอะไรปิดแกอีก ลึกๆฉันก็รู้สึกผิด เหมือนฉันไล่ให้เขาไปตาย”

    “แกไม่ได้ทำอะไรผิด ฉันจะบอกคนอื่นว่าแกโดนศิใส่ร้าย”

    “เป็นแต่ก่อนฉันคงขอให้แกพูด แต่ตอนนี้...ฉันอโหสิกรรมให้ศิแล้ว”

    “จะปล่อยให้ชาวบ้านมองแกเป็นพวกข่มขืนต่อไปงั้นเหรอ”

    “คิดว่าชาวบ้านจะเชื่อแกหรอ ฉันโดนด่าประณามมาเป็นปี...รู้ซึ้ง เรื่องไม่ดีของคนอื่น คนฟังแล้วเชื่อทันที พอเรื่องทำความดีไม่มีใครอยากฟัง เรื่องศิรู้แค่เราสองคนพอแค่แกเชื่อฉัน...ฉันก็สบายใจแล้ว”

    ปานธงไม่อยากจะเชื่อหู แม้แต่เขาก็ไม่อยากให้อภัย นับถือหัวใจของอดีตเพื่อนรักเหลือเกิน

    “แกเป็นคนดี”

    “แกก็อโหสิให้เขาเถอะธง”

    “ศิริกัญญา...ชื่อนี้...ฉันจะจำจนวันตาย!”

    ปัญหาเรื่องศิริกัญญาระหว่างชินภัทรกับปานธงได้รับการคลี่คลาย เช่นเดียวกับปัญหาเรื่องอมีนาที่ชนิกา ตามอาภาไปช่วยแก้ไข รจนาลำบากใจมาก พยายามกล่อม ให้ลูกสาวเลิกยุ่งกับพัธนินทร์ แต่อมีนาก็รั้นจะเอาชนะจนชนิกาต้องคิดแผนลักไก่ ขู่จะเอาคลิปที่เธอยั่วยวนชินภัทร มาประจาน

    “คลิปกระจายทั่วประเทศ ต่อไปคุณก็แอ๊บแบ๊วหลอกผู้ชายยาก ที่หวังหาสามีรวยโปรเจกต์ล่มนะคะ”

    อมีนาเจ็บใจมากแต่ก็ต้องจำนนเพราะกลัววีรกรรมของตนถูกแฉ ศันสนีย์กับพัธนินทร์ถึงกับโล่งอก แต่กระนั้นก็ยังไม่ไว้ใจนัก ชนิกาเลยออกตัวจะช่วยเคลียร์ให้หากอมีนาไม่หยุดตอแย

    ด้านปาริฉัตร...แวะมาดูแลศรีจันทร์ที่บ้าน เมื่อปานธงโทร.มาเล่าเรื่องศิริกัญญาก็ของขึ้น โกรธที่พี่ชายคนเดียวต้องเป็นทุกข์และอดีตเพื่อนรักของพี่ชายต้องกลายเป็นฆาตกรฆ่าข่มขืนในสายตาคนเกือบทั้งจังหวัด

    “ทุเรศ! สร้างภาพว่าเรียบร้อย พี่ศิ...แรดสุดๆ”

    ศรีจันทร์ได้ยินจึงหันไปเอ็ดปาริฉัตรด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด

    “เสียแรงที่เอ็นดู ออกไปเลยนะ! ไม่ต้องให้พี่ชายเธอมาเหยียบบ้านฉันด้วย”

    “พี่ธงไม่มาหรอกค่ะ ลูกสาวน้าศรีจันทร์นอกใจพี่ธงไปยั่วพี่ชินภัทร!”

    ปาริฉัตรจะกลับแต่ก็ต้องอ้าปากค้าง เมื่อศรีจันทร์อาการกำเริบและเป็นลมต่อหน้าต่อตา!

    ooooooo

    รจนาอับอายขายขี้หน้ามากที่ลูกสาวคนเดียวเป็นมือที่สามคนอื่น สั่งกักบริเวณและยึดกระเป๋าเงิน อมีนาร้อนใจมากและคิดหนักต้องหาพ่อของลูกในท้องให้ได้ และพัธนินทร์ก็เป็นทางเลือกดีที่สุด

    คิดได้ดังนั้นก็จัดแจงวางแผนร้าย โทร.นัดพัธนินทร์มาเจอที่โรงแรมม่านรูด หวังยั่วยวนและทำให้เขาต้องรับผิดชอบ พัธนินทร์ตามเล่ห์เหลี่ยมและมารยาสาไถยไม่ทัน เชื่อสนิทว่าเธอถูกแอบถ่ายคลิปโป๊

    “วันที่พัธโทร.บอกเลิก มีนอกหักเสียใจมากเลยไปเที่ยวผับ มีนโดนมอมเหล้า ไอ้ผู้ชายคนนั้นถ่ายคลิปตอน...”

    “แจ้งตำรวจสิ”

    “มันขู่ว่าถ้าเรื่องถึงตำรวจจะปล่อยคลิป มันแบล็ก-เมล์มีน ให้เอาเงินสามแสนไปแลกคลิป”

    “สามแสน...ผมพอช่วยได้”

    “หาเงินได้ครบแล้วค่ะ วันนี้มันนัดเอาเงินไปให้ แต่มีนไม่กล้าไปคนเดียว มันนัดเจอมีนที่ม่านรูด”

    “ให้ญาติผู้ชายไปเป็นเพื่อน”

    “ไม่กล้าบอกที่บ้านค่ะ พัธคนเดียวที่มีนกล้าเล่าให้ฟัง อย่างน้อยเราก็เคยคบกัน พัธต้องช่วยมีนนะคะ”

    พูดจบก็แกล้งร้องไห้กระซิกๆ พัธนินทร์ใจอ่อนยวบ แอบรู้สึกผิดเพราะคิดว่าตนก็มีส่วนให้เธอต้องเจอเรื่องนี้

    ศรีจันทร์ถูกพาตัวส่งโรงพยาบาล ปานธงตามไปสมทบน้องสาวและจะพากลับเพราะไม่อยากมีเรื่อง ปาริฉัตรฮึดฮัดจะไม่ยอมแต่ก็ต้องหน้าตึงเมื่อศรีจันทร์ตื่นมาโวยวาย

    “ไอ้ฆาตกรนั่นใส่ร้ายศิว่ายังไง”

    ปาริฉัตรตั้งท่าจะโต้ แต่ก็ช้ากว่าปานธงที่อยากแก้ไขความเข้าใจผิดให้ชินภัทร

    “ขอเถอะครับ เลิกเรียกชินภัทรว่าฆาตกรเสียที”

    “ไอ้ชั่วนั่น...มันเป่าหูยังไง ปานธงถึงเชื่อ”

    “คนที่ควรโดนด่าว่าชั่ว...ไม่ใช่ชินภัทร”

    “ปานธงด่าลูกสาวน้า”

    “ที่ผ่านมาผมปกป้องคนผิด ถึงตอนนี้...ผมรู้สึกสังเวชใจที่ศิเลือกความตายให้ตัวเอง”

    ศรีจันทร์โกรธมาก ชี้หน้าด่าปานธงมือสั่น “แก...แกมันเลวยิ่งกว่าชินภัทร!”

    ปาริฉัตรเดือดร้อนแทนพี่ชาย ขู่เสียงเครียด

    “อย่าให้ปาหมดความอดทนนะคะน้า ปาจะแฉสิ่งที่พี่ศิทำ”

    ปานธงรีบปรามน้องสาว ไม่อยากให้ต่อปากต่อคำ แต่ศรีจันทร์ก็ไม่ได้ซึ้งในน้ำใจ

    “ไม่ต้องมาทำปกป้องศิ แกเข้าข้างคนที่ฆ่าศิ ปานธง...ฉันเกลียดแก ยิ่งกว่าเกลียดชินภัทร!”

    ooooooo

    พัธนินทร์คิดหนักเรื่องอมีนา สุดท้ายเลยโทร.ขอความช่วยเหลือจากชนิกาให้ไปเป็นเพื่อน ชินภัทรที่จะมาขอขมาพ่อตาเห็นภรรยาคนสวยขึ้นรถไปกับแฟนเก่าก็โมโหหึง รีบตามหวังจะจับให้ได้คาหนังคาเขา แต่ไม่ทันเจอก็ถูกเหล่าพนักงานม่านรูดรุมกระทืบโทษฐานอาละวาดไม่เลือกหน้าจนต้องถูกหามส่งโรงพยาบาล

    ชนิกาไม่รู้เรื่อง มัวไล่ต้อนจับผิดอมีนาจนจับได้ว่าวางแผนหลอกพัธนินทร์หวังจับทำสามี กว่าจะกลับถึงบ้าน ชินภัทรก็ฟื้นและออกจากโรงพยาบาลมาดักรอเอาเรื่องที่บ้านแล้ว พร้อมกับอาภา

    “เด็กนอกแต่รสนิยมไทย พากันเข้าม่านรูด!”

    “นี่คุณแอบตามไปหรือ ฉันไปเป็นเพื่อนพัธ คุณอมีนาหลอกพัธไปเจอที่ม่านรูด”

    “โยนความผิดให้คนอื่น กล้ามั่ว ต้องกล้ารับสิ!”

    สุวัฒน์นอนได้ยินเรื่องราวทุกอย่าง สีหน้าและแววตาตกใจ ชนิกาเลยขอให้ไปคุยข้างนอก แต่ชินภัทรก็โมโหจนขาดสติ โพล่งออกไปอย่างหัวเสีย

    “กลัวพ่อรู้...แต่ไม่กลัวผัวรู้”

    “เกรงใจคุณพ่อฉันมั่งค่ะ”

    “นอนกับผัวที นอนกับชู้ที ลูกออกมาเป็นแฝด ต้องเป็นแฝดคล้ายเกิดจากไข่คนละใบ...เป็นลูกคนละพ่อ!”

    ชนิกาโกรธมาก คว้าลูกแก้วหิมะของรักปาใส่จนแตกกระจาย อาภาตกใจร้องห้ามเพราะกลัวสุวัฒน์จะช็อกตายเสียก่อนที่เห็นลูกสาวกับลูกเขยตีกันต่อหน้าต่อตา

    อาภาไม่รอให้ใครต่อรอง ลากตัวลูกชายกลับบ้าน พลางพูดสิ่งที่คิด

    “แม่เชื่อชนิกา หนูมีนเป็นแฟนเก่าพัธนินทร์”

    “แล้วไงครับ...ผมตามเขากับพัธนินทร์ตั้งแต่หน้าบ้านไปถึงหน้าม่านรูด”

    “ชินภัทรต้องเข้าใจผิดอะไรสักอย่าง ค่อยมาคุยวันหลัง”

    “ไม่ต้องลากครับแม่ ผมก็ไม่อยากอยู่ กลัวพลั้งมือฆ่าเมีย!”

    ชนิกาไม่รั้งตัวสามีไว้ ร้องไห้โฮกับพ่อด้วยความช้ำใจสุดขีด

    “เชื่อนินะคะคุณพ่อ นิไม่ได้ทำอะไรเสื่อมเสีย”

    สุวัฒน์กะพริบตาหนึ่งครั้งหมายถึงเชื่อ ชนิกาโผกอดพ่อทั้งน้ำตา

    “นิดีใจที่คุณพ่อเชื่อในตัวนิ นิขอโทษค่ะที่ปล่อยให้เขามาหยาบคายต่อหน้าคุณพ่อ”

    แสงเฝ้ามองทุกอย่างด้วยความสะเทือนใจ ก่อนจะช่วยเก็บเศษลูกแก้วหิมะที่กระจายเต็มพื้น ชนิกาเห็นดังนั้นก็ยิ่งเสียใจที่ทำของรักเพียงชิ้นเดียวที่พ่อให้พังทลายเพราะอารมณ์ชั่ววูบ

    “คุณพ่อขานิเสียใจค่ะ ลูกแก้วที่คุณพ่อให้นิ เป็นตัวแทนความรักของคุณพ่อ ที่ผ่านมานิเก็บรักษามันเป็นอย่างดีนะคะ แต่วันนี้นิกลับทำพังด้วยมือของนิเอง เพราะเขาทำให้นิเผลอทำลายลูกแก้วของคุณพ่อ ลูกแก้วที่พ่อรักมาก นิขอโทษจริงๆนะคะ นิไม่ได้ตั้งใจ”

    “คุณนิอย่าโทษตัวเองเลยนะคะ ต่างคนต่างแรงใส่กันแบบนี้ เรื่องเลยไม่จบสักที”

    คำพูดของแสงทำให้ชนิกาได้คิดและตัดสินใจได้ในที่สุด

    “นั่นสินะคะ...เรื่องนี้ควรจบสักที”

    ooooooo

    พัธนินทร์รู้สึกผิดที่ทำให้ชนิกากับชินภัทรทะเลาะกันอย่างหนัก เลยชวนศันสนีย์ไปบ้านอาภาเพื่อเคลียร์ทุกอย่าง

    “คุณมีนโกหกผมว่าโดนผู้ชายถ่ายคลิป หลอกให้ผมไปเป็นเพื่อน ซื้อคลิปจากคนแบล็กเมล์”

    อาภาไม่อยากเชื่อหู วีรกรรมของลูกสาวเพื่อนรัก “นี่หนูมีนยังไม่หยุด”

    “ดูมือถือผมได้ครับ ผมโทร.หาคุณมีนก่อนไปเจอที่ม่านรูด”

    “ไปถามหนูมีนอีกคน ถ้าชินภัทรยังไม่เชื่อ”

    “ไปถามพนักงานม่านรูดด้วยก็ได้ครับ ขากลับ...ผมโกรธมาก ทิ้งคุณมีนให้เดินออกมาเอง”

    ทั้งพัธนินทร์กับอาภาช่วยกันพูดจนชินภัทรใจเย็นลงและถึงกับหน้าเสียเมื่อสำนึกว่าตัวเองก่อเรื่องกับชนิกาไว้มาก เลยไม่รอช้าจะรีบไปง้อ ศันสนีย์มองคนโน้นคนนี้งงๆ ก่อนจะหันไปเอาเรื่องพัธนินทร์

    “เข้าม่านรูดกับเค้าบ่อยไหมพัธ”

    “พัธโดนเขาหลอก”

    “ไม่ได้หมายถึงวันนี้ หมายถึงก่อนหน้านี้ แอบมีอะไรกันกี่ครั้งแล้ว”

    “พัธจนปัญญาแล้วนะ ทำยังไงศันถึงจะเชื่อใจพัธสักที!”

    ชินภัทรถึงบ้านชนิกาตอนที่เธอเอาถุงใส่เศษลูกแก้วหิมะไปทิ้ง นายหัวหน้าเข้มกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ ก่อนจะขอโทษเสียงอ่อยและเสนอจะซื้อลูกแก้วใหม่มาคืน แต่ชนิกาก็ไม่ตอบสนอง นอกจากโพล่งสิ่งที่ตัดสินใจแล้ว

    “พรุ่งนี้เราไปหย่ากัน”

    “ผมไม่หย่า”

    “ความรักของเรา...ก็เหมือนเศษลูกแก้วหิมะนี่ที่แตกละเอียด มันกลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้วค่ะ”

    “ความรักของเราไม่ใช่แก้ว ความรักของเราคือโชคชะตา ฟ้าส่งคุณมาให้ผม ฟ้าส่งให้เรามารักกัน”

    ชนิกาน้ำตาคลอแต่ต้องพยายามกลั้นไว้ “ฟ้าส่งเรามาเจอกัน ใช่ว่าฟ้าจะแยกเราไม่ได้ ยอมรับเถอะค่ะ ฟ้าให้เวลาเราแค่นี้ พรุ่งนี้ฉันจะโทร.นัดเวลาว่าเจอกันที่เขตกี่โมง”

    “ผมไม่ไป”

    ชินภัทรยืนยันเสียงแข็ง ชนิกาถอนใจยาว มั่นใจกับความรู้สึกของตัวเองเช่นกัน

    “คุณชอบพูดว่า...จูบแล้วจบ”

    ชนิกาจูบแก้มชินภัทรเบาๆ

    “จบกันด้วยดีนะคะ”

    ooooooo

    แสงไม่อยากเชื่อหูเมื่อได้ยินชนิกาบอกเลิกและขอหย่ากับชินภัทร เช่นเดียวกับสุวัฒน์ที่ตะลึงตาค้าง

    “ใจเย็นนะคะคุณนิ ชีวิตคู่ต้องรอมชอม เวลาคนหนึ่งร้อน คนหนึ่งต้องเย็นนะคะ”

    “นิเย็นจนเป็นน้ำแข็งขั้วโลกแล้วค่ะป้าแสง”

    สุวัฒน์กะพริบตาสองครั้งเหมือนจะบอกไม่อยากให้ลูกสาวหย่า

    “ไม่อยากให้นิหย่าเหรอคะคุณพ่อ”

    สุวัฒน์กะพริบตาครั้งเดียวเพื่อบอกว่าไม่อยาก ชนิกาเลยต้องอธิบายเหตุผล

    “การเลิกกันเป็นทางเลือกดีที่สุดค่ะ ปล่อยนานกว่านี้เราต้องเกลียดกัน ความเป็นเพื่อนก็ไม่เหลือ”

    อาภาก็ตกใจไม่แพ้สุวัฒน์กับแสง ชินภัทรเลยต้องยืนยันความคิดของตัวเอง

    “ไม่หย่าครับ ผมรักชนิกามากนะครับแม่ ผมไม่อยากสูญเสียเธอไป”

    “รักเมียมากขนาดนี้แต่ไปอาละวาดด่าเขาต่อหน้าพ่อ แถมหาว่าเขามีชู้อีก มันร้ายแรงมากเลยนะชินภัทร เป็นใครใครก็โกรธ เป็นแม่แม่ก็ไม่ยอมหรอก”

    “ผมขอโทษครับแม่แต่มันคุมอารมณ์ไม่อยู่จริงๆ คงเพราะผมรักเขามากก็เลยยิ่งหึงเขามาก”

    อาภาถอนใจยาว เข้าใจนิสัยลูกชายแต่ก็ต้องเตือนสติ “หึงหวงน่ะมันเป็นเรื่องปกติของผัวเมียแต่ไม่จำเป็นต้องระเบิดอารมณ์ใส่กัน พูดจากันดีๆก็ได้ รู้จักฟัง เลิกหุนหันพลันแล่น เกิดอะไรก็โวยวายโมโหใส่เขา หาทางง้อเมียให้สำเร็จล่ะกัน แล้วหลังจากนี้ชินภัทรต้องเปลี่ยนตัวเองให้ได้จริงๆแล้วนะลูก”

    ไม่ใช่แค่คู่ชินภัทรกับชนิกาที่มีปัญหา คู่ของพัธนินทร์กับศันสนีย์ก็เถียงกันไม่เลิก โดยเฉพาะฝ่ายหญิงที่หึงหวงหนัก ระแวงและไม่ไว้ใจกลัวแฟนหนุ่มจะปันใจ ให้อมีนา

    “นอนกับศันแล้วไปนอนกับเขา พัธทำได้ยังไงคะ”

    “พัธจะพูดครั้งสุดท้าย พัธกับคุณอมีนาไม่มีอะไรกัน”

    “อุตส่าห์มาอยู่เฝ้าพัธที่บ้าน พัธยังแอบไปหาเขาจนได้ หรือต้องให้ศันล่ามโซ่พัธไว้!”

    “พัธเป็นคนไม่ใช่สัตว์เลี้ยง...ก็ได้! ศันอยากให้พัธมีอะไรกับเขา...งั้นพัธมีก็ได้”

    พัธนินทร์ท้าทายอย่างเหลืออด ศันสนีย์ถึงกับน้ำตาไหลด้วยความเสียใจ

    “ร้องทำไมล่ะศัน อยากได้ยินประโยคนี้นักไม่ใช่เหรอ”

    “เคยคิดไหมคะ ศันจะช้ำใจขนาดไหน”

    “เดี๋ยวโกรธ เดี๋ยวโวยวาย เดี๋ยวร้องไห้...เบื่อ!”

    “เบื่อศันมากไหมคะ”

    “มาก...มากจนบางทีอยากอยู่คนเดียว”

    “ได้ค่ะ ศันจะให้พัธอยู่คนเดียว!”

    ooooooo

    ศันสนีย์เก็บกระเป๋ากลับบ้านอาภาในคืนเดียวกันนั่นเอง ชินภัทรที่กำลังซึมเพราะถูกภรรยาขอหย่าจำต้องกล้ำกลืนความหนักใจไว้ แล้วปลอบใจญาติสาวให้คลายความทุกข์ใจ

    “ร้องออกมาให้หมด แล้วพรุ่งนี้ก็ยิ้มได้แล้วนะ ศันร้องไห้มามากพอแล้ว”

    “ยิ้มเหรอ...รอยยิ้มตัวเองเป็นยังไง ศันจำไม่ได้แล้ว ผู้ชายเป็นแบบนี้ทุกคนรึเปล่าชินภัทร อยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง แต่แอบไปมีอะไรกับผู้หญิงอีกคน”

    “ผู้ชายไม่ได้เหมือนกันทุกคนหรอกศัน เราคนหนึ่งล่ะที่จะไม่นอกกายนอกใจคนที่เรารัก”

    ศันสนีย์ร้องไห้โฮ สะเทือนใจมาก “นิโชคดีที่มีชินภัทร ทำไมศันถึงไม่โชคดีแบบนี้บ้าง ทำไมพัธไม่ซื่อสัตย์กับศัน ศันเคยคิดอยากเลิกรักเขาให้มันจบเรื่อง แต่คิดไม่ออกว่าถ้าเลิกแล้วศันจะมีชีวิตอยู่ยังไง พัธคือทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตศัน คือลมหายใจ คือความรัก ความผูกพัน คือวันนี้ คือพรุ่งนี้”

    “ศันต้องหันมารักตัวเองให้ได้ เห็นค่าของตัวเอง กอดตัวเองให้เป็น ให้กำลังใจตัวเองให้ได้”

    “กอดตัวเอง...ศันทำไม่ได้หรอกชินภัทร ศันอยากถูกกอดจากใครสักคนมากกว่า...”

    แม้ว่าศรีจันทร์จะโกรธและประกาศกร้าวไม่ยอมเจอหน้าอีก แต่ปานธงก็เป็นห่วง ตื่นเช้ามาทำข้าวต้มไปเยี่ยมถึงบ้านพร้อมกับปาริฉัตร แต่ศรีจันทร์ก็ไม่ยอมดีด้วย เอ็ดไล่อีกต่างหาก

    “ผมเห็นน้ามาตั้งแต่เด็ก รู้สึกเหมือนน้าเป็นญาติคนหนึ่ง น้ากำลังป่วย ให้ผมช่วยดูแลเถอะครับ”

    “แล้วพอฉันตาย แกก็จะด่าฉันเสียๆหายๆเหมือนที่ด่าลูกสาวฉัน แกกับไอ้ชินภัทรก็เลวพอกัน สมแล้วที่เป็นเพื่อนกัน ทำไมไม่ชวนมันมาด้วยล่ะ มาช่วยกันเยาะเย้ยที่ฉันใกล้ตาย”

    “ชินภัทรมีแต่ความปรารถนาดีให้น้านะครับ”

    “งั้นเหรอ ฉันก็มีแต่ความปรารถนาดีให้ ฉันปรารถนาให้ชินภัทรไม่ตายดี รวมทั้งแกด้วยปานธง!”

    ปาริฉัตรรีบพาพี่ชายกลับ ไม่อยากให้อยู่และถูกต่อว่าเสียๆหายๆ ศรีจันทร์แทบหมดแรงเพราะใช้กำลังตะเบ็งเสียงมาก แต่กระนั้นก็ตั้งหน้าตั้งตาทำสิ่งที่ตั้งใจไว้คือเก็บข้าวของเก่าๆไปขาย และที่ห้องของศิริกัญญา เธอก็ได้เจอจดหมายเก่าๆฉบับหนึ่งในซอกหลังตู้!

    ข้อความในจดหมายทำให้ศรีจันทร์ถึงกับหน้าซีดเผือด หัวใจแตกสลาย

    “ทำไมศิทำแบบนี้ลูก ทำไม...”

    ooooooo

    ชนิกาเพียรโทร.หาชินภัทรเพื่อนัดวันหย่าแต่เขาไม่ยอมรับสาย เธอเลยต้องบุกถึงบ้านและเจอกับศันสนีย์ที่นั่งหน้าซึมเพราะทะเลาะกับพัธนินทร์

    “อีกไม่กี่วันก็ถึงกำหนดกลับอเมริกาแล้ว พัธ

    ไม่มาง้อสักนิด นี่พัธจะทิ้งศันจริงๆใช่ไหมนิ”

    “คิดมากอีกแล้ว ไม่มีอะไรทำร้ายเราได้เท่าความคิด เราเอง”

    “เมื่อวานทะเลาะกัน พัธบอกเบื่อศัน อยากอยู่คนเดียว”

    “พูดด้วยอารมณ์น่ะ ไม่ต้องรอให้พัธมาง้อหรอก ถ้ารอแล้วศันรู้สึกแย่ ก็ไปง้อพัธ”

    “รอดูใจพัธก่อน ถ้าพัธไม่มาง้อ ศันจะไปหาพัธที่บ้าน”

    ชนิกาพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะขอตัวไปหาชินภัทรที่ทำอาหารในครัว นายหัวหน้าเข้มเห็นหน้าภรรยาคนสวยก็ยิ้มกว้าง พยายามอย่างเต็มที่จะทำให้เธอเห็นว่าเขากำลังเปลี่ยนแปลงตัวเอง

    “ธงบอก...ทำกับข้าวแล้วอารมณ์ดี ผมอยากเป็นคนอารมณ์ดี”

    “โทร.มาทำไมไม่รับคะ ฉันจะนัดคุณไปหย่า”

    “ได้ผลจริงนะชนิกา เมื่อกี้ผมหั่นผัก มีดเกือบโดนนิ้วตัวเอง นี่ถ้าหั่นตอนโมโหไม่เหลือ นิ้วไม่เหลือ...ฮึๆ”

    “อย่าพยายามเลยค่ะ คุณเปลี่ยนอะไรไม่ได้หรอก”

    “ไม่รักผมแล้วเหรอ”

    “รักสิคะ”

    “รักแล้วทำไมถึงจะหย่า”

    “ปัญหาที่เข้ามาในชีวิต มันทำให้ฉันเป็นผู้ใหญ่ขึ้น มองโลกบนความเป็นจริง ชีวิตคู่...รักอย่างเดียวไม่พอค่ะ ต้องเข้าใจ ให้อภัย อดทน ซึ่งฉันไม่พร้อมจะทน ฉันไม่อยากรองรับอารมณ์คุณไปตลอดชีวิต”

    ชินภัทรจะเถียงแต่ชนิกาก็ยกมือไม่ให้พูด “คุณเปลี่ยนไม่ได้หรอกค่ะ...ไม่มีวัน คุณชินภัทรคะ...ที่ฉันขอหย่า ไม่ได้ประชด ไม่ได้เพราะโกรธ ฉันคิดรอบคอบแล้ว เมื่อคนสองคนไปกันไม่ได้ก็ต้องจบ”

    “ให้โอกาสผมอีกครั้งนะชนิกา”

    “พรุ่งนี้เจอกันที่เขตแถวบ้านฉันสิบโมงเช้านะคะ”

    สถานการณ์ของชินภัทรเข้าขั้นวิกฤติ เช่นเดียวกับสถานการณ์ของศรีจันทร์ที่อาการไม่ค่อยดี สะเทือนใจหนักจากข้อความในจดหมายของศิริกัญญาจนต้องถูกส่งโรงพยาบาลอีกรอบ และเมื่อฟื้นก็รีบโทร.หาปานธง

    “น้าอยากเจอชินภัทรแต่ไม่มีเบอร์เขา ปานธงพาชินภัทรมาหาน้าหน่อยสิ”

    “ชินภัทรไปกรุงเทพฯ น้าศรีจันทร์มีอะไรเหรอครับ”

    “ช่วยตามเขากลับมาที ตอนนี้น้าเข้าโรงพยาบาล”

    “ผมจะไปเยี่ยม”

    “จะมาก็พาชินภัทรมาด้วย ช่วยน้าหน่อยนะปานธง น้าต้องเจอชินภัทรให้ได้ เวลาของน้าเหลือน้อยแล้ว...”

    ooooooo

    น้ำเสียงเศร้าสร้อยของศรีจันทร์ทำให้ปานธงเชื่อว่าต้องมีเรื่องบางอย่าง ตัดสินใจโทร.หาชินภัทรให้ลงมาพบ นายหัวหน้าเข้มเลยได้โอกาสเบี้ยวนัดหย่า ชนิกาเลยเสนอจะตามไปจัดการที่สำนักงานเขตใกล้สนามบิน

    “จะหย่ากับผมวันนี้ให้ได้ หย่าวันนี้...พรุ่งนี้เราก็เป็นคนอื่น คุณจะไม่รู้สึกว่าชีวิตขาดหายไปครึ่งหนึ่งเหรอชนิกา”

    ชินภัทรเลยยังไม่ได้หย่ากับภรรยาคนสวย และเมื่อมาถึงสุราษฎร์ฯก็ไปเยี่ยมศรีจันทร์ที่โรงพยาบาลพร้อมกับปานธงและปาริฉัตร ศรีจันทร์ยิ้มบางๆต้อนรับชินภัทรและยื่นซองจดหมายเก่าๆให้เขา

    “เมื่อวานน้าเพิ่งเจอจดหมายฉบับนี้ตกอยู่หลังตู้”

    ชินภัทรเดาว่าเป็นจดหมายของศิริกัญญา แล้วก็จริงดังคาด หญิงสาวสารภาพและระบายความในใจกับแม่อย่างหมดเปลือก ปานธงยื่นหน้าไปอ่านแล้วก็ถึงกับหน้าถอดสี ปาริฉัตรเห็นดังนั้นจึงดึงมาอ่านบ้าง

    “ตอนแม่อ่านจดหมายฉบับนี้ ศิคงตายแล้ว แม่อย่าให้ตำรวจชันสูตรศพศินะคะ ทุกคนจะรู้ว่าศิไม่ได้ท้อง!”

    ปาริฉัตรอยากจะบ้าตาย ส่วนศรีจันทร์เริ่มร้องไห้ที่ลูกสาวทำเรื่องน่าอับอายที่สุดในชีวิต

    “แม่คะ...หมอเพิ่งตรวจเจอ ศิเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว ลูกสาวแม่กำลังจะตาย แม้กระทั่งศิใกล้ตาย ชินภัทรก็ยังตอบแทนความรักของศิด้วยความเกลียด ศิก็จะให้ชินภัทรจมอยู่กับความเกลียด...เกลียดที่มีชีวิต เกลียดที่โดนประณามว่าเป็นพวกข่มขืน ไหนๆก็ต้องตาย ศิขอใช้ความตายสร้างตราบาปให้ชินภัทร!”

    เมื่อปาริฉัตรอ่านจบ ศรีจันทร์ก็จะลงจากเตียงไปกราบขอโทษชินภัทรด้วยความละอายใจ

    “แม่คนนี้ละอายใจกับการกระทำของลูกสาวเหลือเกิน ศิทำลายชีวิตชินภัทร น้าทำร้ายคนดี ชินภัทรต้องโดนดูหมิ่นเกลียดชัง น้าขอโทษ...ชีวิตน้าเหลือเวลาไม่มากแล้ว น้าไม่อยากตายไปกับความรู้สึกผิด ยกโทษให้น้านะ”

    ชินภัทรอึ้งไปอึดใจ ความรู้สึกหลายอย่างถาโถม ทั้งคับแค้นใจและเวทนาจนพูดไม่ออก ศรีจันทร์มองมาลุ้นๆและเข้าใจไปอีกทางว่านายหัวหน้าเข้มอาจไม่ยอมยกโทษให้ แต่ก็ต้องยิ้มทั้งน้ำตาเมื่อชินภัทรเอ่ยปาก

    “ผมจะยกโทษให้น้า ถ้าน้ายอมทำคีโม”

    “น้าทำร้ายคนดีอย่างชินภัทรได้ยังไง น้าขอโทษ ...ขอโทษ”

    วันเดียวกันที่กรุงเทพฯ...พัธนินทร์ต้องกลับอเมริกาด่วนเพราะคาร์แคร์โดนไฟไหม้ ต้องรีบไปดูแล พ่อกับแม่อยากให้พาศันสนีย์กลับด้วยแต่เธอก็ไม่ยอมรับสาย พัธนินทร์เลยต้องแวะไปตามถึงบ้านอาภา

    ศันสนีย์ไม่ได้ออกมาต้อนรับ พัธนินทร์เลยไปตามถึงห้อง แต่หญิงสาวก็ไม่ตอบสนองจนเขานึกเป็นห่วง แต่เขาก็ไม่มีเวลาเลยจะทิ้งเธอไว้ที่นี่แล้วค่อยโทร.มาอธิบายความจริงทุกอย่างอีกครั้ง

    ooooooo

    อมีนายังหาพ่อให้ลูกในท้องไม่ได้ ต้องเก็บตัวในบ้านและแอบกินของดองของเปรี้ยวตอนกลางคืน รจนาที่จับสังเกตอาการแปลกๆของลูกสาวมานานเลยตัดสินใจถามตรงๆ

    “ปกติมีนไม่กินของดอง...มีนท้องใช่ไหมลูก”

    คำถามของแม่ทำให้อมีนาหน้าเสีย อึกๆอักๆจนรจนาต้องดักคอ

    “ปิดไม่มิดหรอกมีน อีกหน่อยพอท้องโตแม่ก็ต้องรู้อยู่ดี”

    อมีนาเบือนหน้าหนี ไม่กล้าสบตาแม่ที่พลาดท่าท้องไม่มีพ่อ รจนาเสียใจมากแต่ก็อยากรู้ความจริง

    “พัธนินทร์ว่ายังไง จะรับผิดชอบไหม”

    ความเข้าใจของแม่ทำให้อมีนาคิดแผนเอาตัวรอดไปได้อีกรอบ รับสมอ้างหน้าตาเฉย

    “พัธ...พัธไม่รับผิดชอบค่ะ”

    “ผู้ชายไม่รับเป็นพ่อ แถมยังเป็นหลานเขยเพื่อนสนิทแม่อีก ทำไมเรื่องมันถึงแย่แบบนี้นะ”

    “มีนถึงไม่บอกคุณแม่ พยายามแก้ปัญหาเอง เรื่องที่มีนหลอกพัธไปเจอที่ม่านรูด ก็เพราะจะบีบให้รับผิดชอบ”

    “เรื่องเกิดขึ้นแล้ว ยังไงก็ต้องช่วยกันแก้ ไม่ว่ายังไงหลานแม่ต้องมีพ่อ!”

    หลังจากสารภาพความจริงและรับปากจะรักษาตัวด้วยคีโม ศรีจันทร์ก็โล่งใจมากและจากไปอย่างสงบไม่กี่วันต่อมา อาภาทราบเรื่องก็จะไปร่วมงานศพ โดยทิ้งศันสนีย์ไว้ มียานอนหลับเป็นเพื่อนเพราะเครียดเรื่องแฟนหนุ่ม

    กว่าจะฟื้นอีกครั้งก็วันต่อมา หญิงสาวรีบไปหาพัธนินทร์ถึงบ้าน แต่ก็ต้องกลับด้วยความผิดหวังเมื่อรู้จากเพื่อนข้างบ้านเขาว่าพ่อแม่ไปต่างจังหวัด ส่วนแฟนหนุ่มนั้นกลับอเมริกาเมื่อวันก่อน...

    งานศพของศรีจันทร์ถูกจัดขึ้นในวันเดียวกัน

    ชินภัทร ชนิกา อาภา ปานธงและปาริฉัตรมาร่วมงานอย่างพร้อมเพรียง และร่วมกันกล่าวคำอำลาและขออโหสิกรรม

    นอกจากศรีจันทร์แล้ว ปานธงก็ถือโอกาสขออโหสิกรรมให้ศิริกัญญาด้วย “โชคชะตาโหดร้ายกับคุณมาก ถึงไม่ฆ่าตัวตายก็ต้องป่วยตายอยู่ดี ผมเข้าใจที่คุณอยากใช้เวลาสุดท้ายกับคนที่คุณรัก...ผมอโหสิให้คุณ”

    ปาริฉัตรก็คิดไม่ต่างกัน “ถึงพี่ศิจะฆ่าตัวตายทิ้งตราบาปให้พี่ชินภัทร ทิ้งความทุกข์ไว้ให้พี่ธง แต่ในเมื่อทุกคนให้อภัย ปาเองก็จะไม่ติดใจ...ปาขออโหสิกรรมด้วยค่ะ”

    ชินภัทรยินดีมากที่ปานธงยอมให้อภัยศิริกัญญา อาภาก็เช่นกันและอยากให้คนอื่นในจังหวัดรู้ถึงข้อความในจดหมายด้วย แต่ลูกชายคนเดียวไม่ยอม แถมสั่งให้ปาริฉัตรนำไปเผาทิ้งอีกต่างหาก

    ooooooo

    ปานธงเป็นเพียงคนเดียวที่เห็นด้วยกับการตัดสินใจของชินภัทร สองหนุ่มกลับมาเป็นเพื่อนรักกันเหมือนเดิม และคิดว่าเป็นการดีที่สุดจะไม่ขุดคุ้ยเรื่องอดีตมาทำให้อื้อฉาวไปมากกว่านี้

    ชนิกาเฝ้ามองเหตุการณ์ตลอด ไม่เห็นด้วยกับความคิดของสามีเพราะรู้ดีกว่าใครว่าเขาต้องทรมานใจแค่ไหนที่ต้องเจอคำครหาของชาวบ้านในช่วงปีที่ผ่านมา แต่กระนั้น...การตัดสินใจของเขาก็ทำให้เธอต้องสงบปากสงบคำและปลีกตัวไปเงียบๆ ชินภัทรเห็นดังนั้นก็รีบตามมาปรับความเข้าใจ

    “จบเรื่องศิสักที ตอนนี้ทุกคนก็รู้ความจริงหมดแล้ว สบายใจแล้วใช่ไหมชนิกา”

    “ฉันเชื่อมานานแล้วค่ะว่าคุณไม่ได้ทำร้ายคุณศิ”

    ชินภัทรยิ้มกว้าง ดึงมือเธอมากุม “ขอบคุณนะที่เชื่อในตัวผม ต่อไปนี้ผมก็จะเชื่อในตัวคุณ ไม่โวยวาย ไม่โกรธ ไม่ไร้เหตุผลอีกแล้วผมสัญญา ผมรักคุณ ผมจะทำทุกอย่างเพื่อคุณ”

    ชนิกาสะเทือนใจมาก ค่อยๆดึงมือออกแล้วเอ่ยเสียงเรียบ

    “ถ้าคุณยืนยันว่าจะทำเพื่อฉันจริงก็หย่าให้ฉันเถอะค่ะ เราหย่ากันที่นี่ให้เรียบร้อยก่อนที่ฉันจะกลับกรุงเทพฯ”

    คำพูดของเธอทำให้ชินภัทรเหมือนโดนน้ำเย็นราดชาทั้งตัว พึมพำถามเสียงเครียด

    “ทำไมล่ะชนิกา”

    “ที่เราควรแยกทางกัน มันไม่เกี่ยวกับเรื่องของคุณศิริกัญญาค่ะ แต่มันเป็นเรื่องที่เราไปกันไม่ได้เอง”

    “ไปกันไม่ได้ ก็ผมบอกอยู่ปาวๆนี่ไงว่ารักคุณ ทำไมคุณไม่เข้าใจ ไม่ให้โอกาส”

    ชนิกาถอนใจยาว คร้านจะอธิบายและทนกับอารมณ์ขึ้นๆลงๆของเขาเลยจะเดินหนี แต่ชินภัทรก็รั้งตัวไว้

    “ผมไม่หย่า ได้ยินไหมว่าผมไม่หย่า ยังไงก็ไม่หย่า ผมรักคุณนะ”

    สองสามีภรรยาสบตากัน เจ็บปวดเหลือเกินเพราะยังรักกันมาก ชนิกาเป็นฝ่ายตั้งตัวก่อน ค่อยๆดึงมือเขาออกแล้วเดินจากไป ทิ้งชินภัทรให้มองตามด้วยอาการหัวใจสลายที่รักษาความรักไว้ไม่ได้...

    งานศพของศรีจันทร์ผ่านพ้นไปแล้ว ชินภัทรยังตีมึนไม่ยอมหย่าและหมกมุ่นกับงานสวนยาง โดยมีปานธงช่วยสนับสนุนเต็มที่จนเหล่าสมาชิกสมาคมสวนยางปลื้มปีติที่สองหนุ่มคืนดีกันได้

    แต่เพียงไม่นานสองหนุ่มก็ต้องเบิกตาโพลงด้วยความตกใจเมื่อเห็นข่าวในหนังสือพิมพ์พาดหัวใหญ่

    “เปิดจดหมายลับศิริกัญญา ชินภัทรถูกใส่ร้าย”

    ปาริฉัตรนั่นเองที่นำจดหมายไปให้สำนักพิมพ์ โดยอ้างว่าเป็นคำสั่งของศรีจันทร์ก่อนตาย ชินภัทรกับปานธงไม่เชื่อ ปาริฉัตรเลยต้องเล่าย้อนถึงคำสั่งเสียของศรีจันทร์

    “น้าคิดดีแล้ว มัวห่วงคนตายแต่ทำร้ายคนเป็นน้าไม่อยากเห็นแก่ตัวแบบนั้น ชินภัทรเจออะไรมามากเพราะศิ ทำกรรมไว้ก็ต้องชดใช้ ศิต้องชดใช้ให้ชินภัทร”

    ความจริงทำให้ชินภัทรกับปานธงหายโกรธ นึกปลงและสังเวชใจในชะตากรรมของศรีจันทร์กับศิริกัญญา

    “แม่คนหนึ่งยอมทำลายชื่อเสียงลูกสาวตัวเองเพื่อความถูกต้อง น้าศรีจันทร์คือแม่ที่มีหัวใจยิ่งใหญ่”

    “พ้นมลทินแล้วนะชินภัทร”

    “เรื่องศิจบ...แต่เรื่องชนิกาไม่จบ”

    ปานธงนิ่วหน้าไม่เข้าใจ ชินภัทรเลยเล่าให้ฟังเซ็งๆ

    “จะลากฉันไปหย่าให้ได้ นี่ฉันหนีกลับสุราษฎร์ฯ ไม่รู้จะหนีไปไหนอีก...”

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “เดียร์น่า” เล่นใหญ่ไม่ห่วงสวย ปรับลุคเป็นสาวโก๊ะ ใน “Help Me คุณผีช่วยด้วย”

    “เดียร์น่า” เล่นใหญ่ไม่ห่วงสวย ปรับลุคเป็นสาวโก๊ะ ใน “Help Me คุณผีช่วยด้วย”
    20 ต.ค. 2564

    09:40 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพุธที่ 20 ตุลาคม 2564 เวลา 19:18 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์