นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    คนละขอบฟ้า

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    การดำน้ำครั้งแรกของชนิกาเป็นไปด้วยดี ปะการังงดงามใต้ผืนน้ำทำให้เธอมีความสุขจนยิ้มไม่หุบ ชินภัทรปลื้มมากที่ลูกศิษย์หมาดๆทำได้ดี แต่ก็ต้องหน้าตึงเวลาต่อมาเมื่อเธอถามถึงบัดดี้คนแรกของเขา

    สีหน้าดุดันของสามีทำให้ชนิกานึกรู้ว่าบัดดี้ดำน้ำคนแรกของเขาก็คือปานธง แต่ซักเท่าไหร่ก็ไม่ได้ผล ชินภัทรไม่ปริปากถึงเรื่องในอดีตเลย ถึงกระนั้นอดีตคุณหนูก็ไม่ท้อ ตั้งใจไว้แล้วจะหาโอกาสเหมาะๆถามอีกครั้ง

    สองสามีภรรยาเดินจูงมือกลับบ้านพัก บรรยากาศสงบรอบตัวทำให้ชินภัทรชอบใจมาก

    “ดีที่บังกะโลอยู่ไกล ไม่มีใครมารบกวนเรา”

    “แผนคุณหรือเปล่าคะ ให้เจ้าของเกาะจัดบังกะโลที่แยกมาหลังเดียวโดดๆ”

    “มโนอะไรอีกคุณ”

    “เกิดคุณหน้ามืดปล้ำฉัน ฉันร้องกรี๊ดๆ ไม่มีใครได้ยิน”

    “คุณชนิกาครับ ผมจะปล้ำคุณ ปล้ำที่บ้านไม่ง่ายกว่าเหรอครับ”

    พูดจบก็ทำหน้างอนๆที่ภรรยาคนสวยไม่ตามใจ ชนิกาส่ายหน้าขำๆ ไม่โกรธแถมกลับไปคิดทบทวนอีกต่างหากว่าเธอพร้อมทำหน้าที่ภรรยาโดยสมบูรณ์หรือยัง...

    ปานธงผ่านมาเห็นชนิกาก็ปวดร้าวในอก ยังทำใจไม่ได้เรื่องเธอกับอดีตเพื่อนรัก ยิ่งเห็นภาพบาดตาบาดใจที่ทั้งสองมีช่วงเวลาดีๆบนเกาะด้วยกันยิ่งช้ำ ชนิกาพอเข้าใจความรู้สึกเขาแต่ก็ทำได้แค่ปลอบให้ทำใจเท่านั้น

    หลังจากครุ่นคิดตามลำพังพักใหญ่ ชนิกาก็ตัดสินใจได้จะใช้ชีวิตฉันสามีภรรยาจริงๆกับชินภัทร แต่จะสารภาพตรงๆก็กระดากปาก อดีตคุณหนูเลยลองหยั่งเชิงสามี

    “ถ้าฉันไม่พร้อมเป็นของคุณ คืนนี้ไม่พร้อม คืนพรุ่งนี้ก็ไม่พร้อม คืนต่อๆไปก็ไม่พร้อม คุณจะทำยังไงคะ”

    ชินภัทรยิ้มบางๆ ไล่ให้เธอไปอาบน้ำแล้วมานอนให้กอด ชนิกายอมตามที่เขาขอ พลางส่งสายตาสื่อถึงความในใจว่ายินยอมพร้อมใจจะเป็นของเขาแล้ว

    แต่นายหัวหน้าเข้มที่เคยเก่งทุกเรื่องกลับไม่เข้าใจ เลิกคิ้วเหมือนจะถาม ชนิกาเลยต้องเฉลยยิ้มๆ

    “ผู้ชายนี่ไม่เข้าใจผู้หญิงเลยนะคะ”

    “คิดอะไรอยู่”

    “แต่ก่อนตอนเราทะเลาะกัน คุณชอบจูบฉันแล้วพูดว่า...จูบแล้วจบ...สัญญานะคะ คุณจะจบที่ฉัน”

    “ผมรักคุณคนเดียว...คนเดียวตลอดไป”

    ชนิกาหอมแก้มและจูบปลายจมูกเขาเป็นคำตอบ ส่งสัญญาณยืนยันสิ่งที่คิด ชินภัทรดีใจมาก โน้มตัวจะจูบ แต่ก็ถูกภรรยาคนสวยยกมือปิดปาก

    “เปลี่ยนใจก็ไม่เป็นไร ผมรอคุณพร้อม”

    “ฉันจะบอกคุณว่า...ฉันก็จะจบที่คุณค่ะ”

    ooooooo

    ค่ำคืนแสนหวานของสองสามีภรรยาผ่านไปอย่างงดงาม ชนิกาไม่นึกเสียใจ ยินดีมากกว่าที่ได้ทำหน้าที่ภรรยาโดยสมบูรณ์สมกับความดีที่เขาช่วยเหลือเกื้อกูลเธอมาตลอด ชินภัทรก็ปลื้มใจมาก ทั้งรักทั้งหลงเธอมากกว่าเดิมตามสิทธิ์สามีที่เพิ่งได้ และเช้านี้เขาก็กำลังนอนมองเธอด้วยแววตาหวานซึ้งสุดขีด

    “อรุณสวัสดิ์จ้ะภรรยาสุดที่รัก”

    “ตื่นนานหรือยังคะ”

    “ก่อนคุณสักพัก ชนิกา...ผมอยากนอนกอดคุณทุกคืน”

    “ฉันก็อยากตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนคุณทุกเช้าค่ะ”

    “ผมรักคุณมากนะ...รักกว่าผืนฟ้า...รักกว่าท้องทะเลกว้าง...รักยิ่งกว่า...”

    ชินภัทรทำท่าจะจูบ ชนิกาต้องยกมือห้ามด้วยความเขิน ชินภัทรชอบใจมาก ลุกไปหยิบของบางอย่างให้เธอ

    ชนิกาถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเห็นว่าเขาถือชุดดำน้ำมาให้ ก่อนจะหัวเราะในความคิดแปลกๆของสามี

    “ตามหลักคุณต้องยกอาหารเช้าพร้อมดอกไม้มาให้ฉันบนเตียงนะคะ”

    “เห็นคุณชอบปะการังหน้าเกาะ เลยจะพาไปดำดูอีก”

    “บทจะโรแมนติก ก็โรซะฉันไม่ทันตั้งตัว แต่เวลาควรโรแมนติก ดันแหวกแนว...ฉันดำน้ำไม่ไหวค่ะ”

    “กิจกรรมทางน้ำไม่ไหว งั้นกิจกรรมทางบกแล้วกัน”

    ขาดคำก็โถมตัวหาภรรยาคนสวย ชนิกาหน้าแดงก่ำ ถลึงตาใส่สามีที่หื่นไม่เลือกเวลา แต่ชินภัทรก็ไม่สะทก สะท้าน แถมแก้ตัวแบบแถๆว่าแค่อยากนอนกอดเฉยๆ...

    เธอนั่นแหละคิดมาก!

    เวลาเดียวกันที่ภูเก็ต...อนันต์ไปสืบเรื่องชูเกียรติตามคำสั่งชินภัทร แล้วก็ได้รู้ความจริงว่าฝ่ายนั้นไม่ใช่นายหน้าขายที่ดินอย่างที่แอบอ้าง แต่เป็นเจ้าของเต็นท์รถมือสองและอดีตคนเก่าแก่ของพ่อปานธง

    เมื่อชินภัทรทราบเรื่อง โลกสีชมพูก็หายวับ เปลี่ยนเป็นความโกรธ ไม่รอช้าจะผลุนผลันไปเอาเรื่องปานธง

    “ชูเกียรติเป็นคนของแก แกหลอกซื้อสวนยางฉัน!”

    ปานธงตะลึงไปอึดใจ ก่อนจะโต้กวนๆ

    “แกอยากลดพื้นที่ปลูกยาง ฉันอยากเพิ่ม...ก็ได้ประโยชน์กันทั้งสองฝ่าย”

    ชินภัทรหัวเสียมาก ต่อยอดีตเพื่อนรักจนล้มหัวฟาดพื้น ชนิกาเห็นท่าไม่ดีถลาไปห้าม

    “คุยกันดีๆสิคะ การใช้กำลังไม่แก้ปัญหา นิพูดอย่างเป็นกลางนะคะ เรื่องนี้คุณปานธงผิด อยากได้ที่สวนยางคุณชินภัทรก็ควรขอซื้อตรงๆ ไม่ใช่หลอกกัน”

    “สามีคุณนิใช้เหตุผลคุยได้ซะที่ไหนล่ะครับ ใช้แต่อารมณ์” ปานธงสวนเสียงเครียด

    “ไอ้คนมีเหตุผล...หาเหตุผลทำเรื่องเลวๆ!”

    “ให้ฉันคุยกับคุณปานธงเองค่ะ”

    “คนขี้โกงอย่างมัน คุยภาษาธรรมดาไม่เข้าใจ ต้องภาษามือ...คืนสวนยางฉันมา!”

    ปานธงไม่คืนแถมสวนหมัดกลับต่างหาก ชินภัทรเลือดขึ้นหน้าจะเอาคืน ชนิกาไปขวางเลยโดนลูกหลง สองหนุ่มเลยชะงัก และชินภัทรก็เป็นฝ่ายรามือตามไปง้อภรรยาคนสวยที่สะบัดหน้าหนีไปแล้ว

    ooooooo

    ชนิกาหน้างอ ไม่ชอบใจเลยที่สามีเลือดร้อน หุนหันพลันแล่นจนเกิดเรื่องวุ่นวาย ชินภัทรเห็นเธอโดนแขนเขาฟาดหน้าก็รู้สึกผิด ขอโทษเสียงอ่อย อดีตคุณหนูถึงกับถอนใจยาว

    “ถ้าบอกว่าเจ็บมาก คุณจะเลิกใช้กำลังไหมคะ คุณน่ะ...เป็นคนขี้โมโหมากรู้ตัวไหมคะ”

    “จะเอาอะไรนักหนา ก็บอกแล้วไงว่าขอโทษ”

    “ฉันอยากให้คุณปรับปรุงตัวเองค่ะ ใช้เหตุผลไม่ใช่ใช้แต่อารมณ์แบบนี้”

    “แม่บอกว่าผมมีข้อเสียคือเจ้าอารมณ์เหมือนพ่อ นิสัยผมถ่ายทอดจากกรรมพันธุ์ ให้ตายก็เปลี่ยนไม่ได้”

    “ทุกคนเกิดมามีข้อเสีย แต่คุณไม่คิดจะทำให้มันดีขึ้นเลยเหรอคะ”

    “คุณว่าผมเลวงั้นสิ ใครจะแสนดีเหมือนไอ้ธง เหมือนแฟนเก่าคุณล่ะ”

    เรื่องราวทำท่าจะไปกันใหญ่ ชนิกาเลยตัดสินใจพาเขากลับบ้าน ชินภัทรฮึดฮัดจะไม่ยอมแต่ก็ขัดเธอไม่ได้...

    วันเดียวกันที่กรุงเทพฯ...ศันสนีย์ไม่ละความพยายามจะง้อขอคืนดี แต่พัธนินทร์ก็ไม่ใจอ่อน ทำท่าเย็นชาและบ่ายเบี่ยงไม่ยอมให้เธอมีส่วนร่วมในชีวิต

    พ่อกับแม่เขาสงสารศันสนีย์มากเลยช่วยพูดให้แต่ก็ไม่ค่อยได้ผล

    ศันสนีย์สะเทือนใจมากแต่ไม่ท้อ ระแวงมากกว่าเพราะพัธนินทร์มีท่าทางแปลกๆระยะหลัง เธอกลัวเขามีผู้หญิงคนใหม่เลยสะกดรอยตาม แต่ก็ไม่เห็นใครนอกจากเพื่อนเก่าสมัยเรียนของเขา

    ด้านอมีนา...ทำใจไม่ได้ต้องเห็นแม่เป็นแม่ค้าขายขนม หญิงสาวยังทำตัวเหมือนเดิม เที่ยวจัดและปาร์ตี้กับชายหนุ่มมากหน้าหลายตา รจนาเฝ้ามองด้วยความเป็นห่วง และอยากให้ลูกสาวพาแฟนมาให้รู้จัก

    “สถานะคบกันแต่ยังไม่ใช่แฟนค่ะ ผู้ชายเขายังไม่พร้อม”

    “ระวังนะลูก โกหกว่าไม่พร้อมแต่ความจริงมีลูกมีเมียอยู่แล้ว”

    “คนนี้โสดร้อยเปอร์เซ็นต์ค่ะคุณแม่ เขาเพิ่งเลิกกับแฟน ไม่พร้อมมีแฟนใหม่ตอนนี้”

    อมีนาตอบอย่างถือดี รจนาหวั่นใจมาก แต่ไม่ทันเตือนสติ ก็ต้องยกขนมหลายสิบกล่องไปให้ลูกค้าที่มารับเสียก่อน อมีนาเห็นแม่ยกของหนักจนปวดหลังก็อยากช่วย แต่ด้วยทิฐิเลยตัดใจ หมุนตัวออกจากบ้านดื้อๆ...

    ชินภัทรหมกมุ่นกับการเอาที่ดินสวนยางคืนจากปานธง ชนิกาเฝ้ามองอาการของสามีด้วยความเป็นห่วง และตัดสินใจโทร.หาปาริฉัตรซึ่งก็เพิ่งทราบเรื่องจากพี่ชาย

    “คุณนิช่วยห้ามพี่ชินภัทรกับพี่ธงอย่าให้มีเรื่องกันอีกนะคะ อยู่บนเกาะต้องเจอกันอีกแน่”

    “นิกับคุณชินภัทรกลับมาบ้านแล้วค่ะ นิเองก็ไม่ชอบที่เขาสองคนต่อยกัน เอะอะก็ใช้กำลัง”

    “นั่นสิคะ...ดีที่พี่ธงไม่เป็นอะไรมาก หัวกระแทกเหล็กแบบนั้นอันตรายนะคะ นี่ยังบ่นมึนหัวอยู่เลย แต่งานนี้ปาไม่เข้าข้างพี่ธงนะคะ...พี่ธงผิด ปาจะพยายามเกลี้ยกล่อมพี่ธงให้ขายที่คืนค่ะ”

    “ดีค่ะ...นิก็จะคอยปรามคุณชินภัทร”

    ปานธงโทร.มาพอดี ชนิกาเลยสอบถามอาการปวดหัวจนรู้ว่าเขาไม่เป็นอะไรมาก แต่ชินภัทรกลับเข้าใจไปอีกทาง คิดว่าเธอเอาใจออกห่างด้วยความหึงหวง อดีตคุณหนูถอนใจยาว กล่อมเสียงอ่อน

    “ฉันขอร้อง อย่าแก้ปัญหาด้วยการใช้กำลังอีก ฉันไม่อยากให้คุณเจ็บตัวแล้วก็ไม่อยากให้ใครเจ็บตัวเพราะคุณ”

    “ทำไม...สงสารไอ้ธงที่โดนผมต่อย อย่างกับมันไม่ต่อยผม คุณเป็นเมียใครกันแน่ เมียมันหรือเมียผม!”

    พูดจบก็แย่งมือเธอมาดู ตาลุกวาวเมื่อเห็นชื่อปานธง ชนิกาเลยต้องอธิบายเหตุผล

    “ฉันโทร.หาเขาเพราะสามีฉันไปทำร้ายเขาจนบาดเจ็บ อีกอย่างคุณปานธงเป็นเพื่อนฉัน เขาดีกับฉันมาตลอด ฉันจะมีเพื่อนผู้ชายบ้างไม่ได้เหรอคะ”

    “มีได้แต่ห้ามสนิท คุณเป็นเมียผม ผมไม่ชอบให้ผู้ชายคนไหนอยู่ใกล้เมียผม แค่แอบมองคุณผมก็ไม่ชอบ โดยเฉพาะกับไอ้ธงแล้วก็ไอ้แฟนเก่าคุณ ห้ามติดต่อพวกมันอีก”

    “อย่าหึงให้มากนักสิคะ”

    “ไม่รักคุณมาก ผมก็ไม่หึงคุณมากหรอกชนิกา”

    “แต่ถึงกับบังคับกันแบบนี้ ฉันว่ามันเกินไป ฉันอึดอัดนะคะ”

    “อึดอัดก็ต้องทน คุณเป็นเมียผม!”

    “ฉันคิดว่าผัวเมียคือคนที่แชร์ชีวิตกัน ร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน เพิ่งรู้ว่าเมียในความคิดของคุณคือคนที่

    ต้องทนคุณให้ได้ คืนนี้ไปนอนข้างล่างค่ะ ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ”

    ooooooo

    สถานการณ์ของชินภัทรกับชนิกากลับสู่ความอึมครึมอีกครั้ง วาดกับปาหนันเฝ้ามองอาการมึนตึงของสองเจ้านายด้วยความเป็นห่วง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มาก นอกจากคอยลุ้นว่าจะไปกันรอดหรือไม่

    รจนาก็ตกในสภาพไม่ต่างกัน อมีนาเที่ยวหนักและใช้เงินฟุ้งเฟ้อเหมือนเคยจนเธอแทบจะจ่ายให้ไม่ไหว แต่เพราะความเป็นแม่เลยกัดฟันสู้ อมีนาซาบซึ้งใจมากแต่ก็ฟอร์มจัด ไม่ยอมพูดด้วย

    ความเปลี่ยนแปลงจากหน้ามือเป็นหลังมือ จากคุณหนูลูกสาวคนเดียวของเศรษฐี มีเงินใช้จ่ายไม่เคยขัดทำให้อมีนาจมไม่ลง สาวเปรี้ยวสงสารแม่มาก แอบซื้อยาแก้ปวดให้แต่ยังทำใจรับความจริงไม่ได้ ต้องใช้มารยาสาไถยหลอกล่อผู้ชายที่คบหาให้ช่วยซื้อของสนองความ ต้องการให้เสมอ...

    พัธนินทร์ไม่คืนดีด้วย แถมทำตัวลับๆล่อๆเหมือนมีความลับตลอดทำให้ศันสนีย์แทบคลัั่ง อาภามองอาการลุกลี้ลุกลนของหลานสาวคนเดียวด้วยความอ่อนใจ อยากปลอบแต่ก็อยากให้เตรียมใจด้วย

    “ถ้าแฟนศันมีผู้หญิงใหม่จริง ศันจะทำยังไง”

    “พัธเพิ่งกลับเมืองไทยไม่กี่เดือน หรือศันคิดมากไปเองคะป้า”

    “สงสัยก็ถามเจ้าตัวเขาสิ”

    “ขนาดคุยเรื่องทั่วไป พัธยังไม่ค่อยคุยกับศันเลยค่ะ”

    “ลองแย็บๆถามพ่อแม่เขาดู”

    “พ่อแม่พัธก็ไม่รู้ค่ะ”

    “วันนี้ไปช่วยงานป้าที่โรงแรมจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน”

    “แค่เปลี่ยนที่ฟุ้งซ่านค่ะป้าอาภา”

    อาภากลุ้มใจมาก ไม่อยากให้หลานสาวจมปลักกับความทุกข์แต่ก็ไม่รู้จะช่วยเช่นไร ไม่ต่างจากแสงที่เห็นชนิกามีสีหน้าหนักใจเรื่องอารมณ์ร้อนของชินภัทร

    “นิรู้ค่ะ...ทุกคนมีข้อเสีย นิก็มี แต่ต้องรองรับอารมณ์สามีแทบทุกวัน เหนื่อยใจค่ะป้า”

    “แต่งงานใหม่ๆก็ทะเลาะกันอย่างนี้ทุกคู่แหละค่ะ อยู่กันไปปีสองปีก็ปรับตัวเข้าหากันได้เองค่ะ”

    “ดูแววแล้วยากค่ะ คุณชินภัทรเขาว่าเขาเกิดมาเป็นคนเจ้าอารมณ์ ขี้โมโห จนตายก็เปลี่ยนไม่ได้ นิไม่อยากเป็นกระโถนรองรับอารมณ์สามีไปจนตาย”

    แสงถอนใจยาว อยากช่วยไกล่เกลี่ยแต่ไม่ทันอ้าปาก ศันสนีย์ก็โผล่มาเสียก่อน

    ชนิกาแปลกใจมากที่เจอหน้าอดีตเพื่อนรัก ศันสนีย์มีท่าทางอึกๆอักๆแต่สุดท้ายก็ยอมโพล่งออกไปว่ากลุ้มใจเรื่องพัธนินทร์ กลัวเขามีคนอื่น เลยอยากขอให้ช่วยสืบ

    “ศันคิดถึงนิ นิก็ดีใจแล้ว”

    “ศันสงสัย...พัธมีผู้หญิงคนอื่น พัธแคร์นิ ถ้านิถาม พัธต้องตอบ”

    “พัธทำอะไรให้ศันสงสัย”

    “ผู้หญิงทุกคนมีเซ้นส์ ผู้ชายของเราแอบมีคนอื่น แต่ถ้าศันถามเองเพราะแค่สงสัย พัธต้องโกรธแน่”

    “ได้...นิจะโทร.ถามให้”

    “นินัดพัธมาเจอได้ไหม จะได้เห็นสีหน้าแววตา ถ้าเขามีคนอื่นจริง นิต้องดูออกแน่ว่าเขารักผู้หญิงคนนั้นไหม”

    “ลูกพี่ลูกน้องศันขี้หึงมาก เกิดเขารู้นินัดเจอแฟนเก่าต้องอาละวาดบ้านแตก”

    “ช่วยศันหน่อยนะนิ ไปถามพัธให้ที นี่ศันนอนไม่หลับเลย คิดมาก”

    ooooooo

    ชนิกาหายโกรธศันสนีย์แล้ว และยิ่งกว่าเต็มใจจะช่วยพูดกับพัธนินทร์ เพราะอยากให้ทุกอย่างจบลงด้วยดี ไม่อยากให้เรื่องคาราคาซังกลายเป็นปัญหาหนักอกทุกฝ่ายเช่นนี้

    พัธนินทร์ไม่รู้ตัวว่าถูกสงสัย ยอมมาเจอหน้าแฟนเก่า พร้อมกับจ้องหน้าจนชนิกาต้องถาม

    “หน้านิมีอะไรผิดปกติหรอพัธ”

    “พัธทดสอบใจตัวเองน่ะ ยังคิดถึง ยังโหยหานิอยู่ไหม”

    “แล้วพัธรู้สึกยังไง”

    “มองหน้านิแล้ว พัธรู้สึกไม่ใช่นิคนเดิม เหมือนเราห่างเหินกัน นิเป็นคนอื่น”

    คำตอบของเขาทำให้ชนิกาโล่งอกและเริ่มหลอกถามเรื่องผู้หญิงคนใหม่ พัธนินทร์ไม่รู้เรื่อง ตอบตามตรงว่ามีคุยบ้าง แต่สถานะยังไม่ใช่แฟน ชนิกาเลยถามตรงๆถึงโอกาสคืนดีกับศันสนีย์

    “ความดีของศันเคยชนะใจพัธ แต่พัธไม่รู้ความดีจะมีค่ามากพอให้พัธกลับไปรักศันได้ไหม”

    “ทดสอบแบบที่ทดสอบกับนิสิ มองหน้าศันแล้วถามตัวเอง พัธยังคิดถึง ยังโหยหาศันหรือเปล่า”

    พัธนินทร์แยกกลับไปแล้ว ชนิกาเลยเดินไปหาศันสนีย์อีกมุม

    “จากที่ฟังดู...พัธไม่ถึงขั้นรักผู้หญิงคนนั้นหรอก แค่สนใจน่ะ”

    “ศันยังมีหวังใช่ไหมนิ”

    “แน่นอน...ดึงใจพัธกลับมาให้ได้ นิจะเป็นกำลังใจให้”

    ศันสนีย์มีกำลังใจมากขึ้น ชนิกาก็ปลื้มใจที่ได้ช่วยเพื่อน ต่างจากชินภัทรที่รอภรรยากลับบ้านด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับ ระแวงและโมโหหึง คิดว่าเธอหนีไปเจอผู้ชายคนอื่น ชนิกาต้องอธิบายอย่างใจเย็น

    “ฉันไม่ใช่นักโทษนะคะ ขึ้นไปดูคุณพ่อหรือยังคะ”

    “อย่าเปลี่ยนเรื่อง ไปหาใครมา”

    “ไปหาพัธมาค่ะ”

    “ผัวเผลอ นัดเจอแฟนเก่า”

    “ฉันไปเพราะศันมาขอร้องให้ฉันไปถามพัธว่าเขามีแฟนใหม่รึเปล่า”

    “โกหก! ศันญาติดีกับคุณซะที่ไหน”

    “ไม่เชื่อฉันก็ไปถามศัน รู้คำตอบแล้วก็กลับมาขอโทษฉันด้วย”

    ชินภัทรไม่เชื่อ ผลุนผลันกลับบ้าน ทันได้ยินศันสนีย์พูดถึงความดีของชนิกาที่ช่วยสืบเรื่องพัธนินทร์ อาภาเห็นสีหน้าจ๋อยๆของลูกชายก็พอเดาได้ว่าคงมีเรื่องก่อนหน้า

    “หึงโหดเมียสินะเรา ทีหลังก็ฟังเมียอธิบาย คุยกันด้วยเหตุผล อย่าใช้อารมณ์”

    “ตอนนั้นมันโมโหนี่ครับแม่”

    อาภารู้จักนิสัยลูกชายดี อยากให้เขาปรับตัวเพื่อชีวิตครอบครัวแสนสุข

    “ชินภัทรรู้ไหม...ทำไมแม่ไม่ลงไปอยู่สุราษฎร์ฯกับพ่อเรา”

    “แม่ต้องดูแลโรงแรมของตาที่กรุงเทพฯ”

    “ไม่ใช่หรอก โรงแรมจ้างคนบริหารได้ แต่เพราะพ่อของชินภัทรเป็นคนเจ้าอารมณ์ ขี้โมโหเหมือนลูกนั่นแหละ ถ้าต้องอยู่กับพ่อทุกวัน แม่ต้องทนอารมณ์เขาไม่ไหว ได้เลิกกันแน่”

    “เลิกเลยหรอครับ”

    “คนเราไม่มีใครอยากโดนระบายอารมณ์ใส่หรอก โดยเฉพาะจากคนที่เรารัก มันเสียใจช้ำใจ”

    “ไม่เคยเห็นแม่บ่นเรื่องพ่อ ผมคิดว่าแม่รับพ่อได้”

    “แม่รักษาชีวิตคู่ด้วยการอยู่ห่างกันกับพ่อ นั่นเป็นทางออกของแม่ ส่วนลูกจะเลือกรักษาชีวิตคู่ด้วยวิธีไหน...”

    ชินภัทรถึงกับพูดไม่ออก อาภาเข้าใจดี พูดทิ้งท้ายก่อนผละไป

    “ถ้าไม่อยากอยู่ห่างจากชนิกา ลูกก็ต้องยอมเปลี่ยน ตัวเอง คิดให้ดีนะ...อยากมีชีวิตคู่หรือชีวิตครึ่งๆกลางๆ”

    ooooooo

    คำพูดของแม่ทำให้ชินภัทรคิดหนัก ชั่งใจอย่างจริงจังว่าจะดำเนินชีวิตคู่ต่อไปเช่นไร แล้วเขาก็ตัดสินใจได้ จะไม่ยอมสูญเสียชนิกาเพราะรักเธอมากเหลือเกิน และคืนเดียวกันนั้นเอง...นายหัวหนุ่มก็เปิดใจกับภรรยาคนสวย

    “ผมอยากมีชีวิตคู่ ไม่ใช่ชีวิตครึ่งๆกลางๆ”

    “ชีวิตครึ่งๆกลางๆอะไรคะ”

    “แค่คิดว่าเราแยกกันอยู่ ผมก็ทนไม่ได้ ผมอยากอยู่ใกล้ๆคุณ อยากจับมือคุณ อยากกอดคุณ”

    พูดจบก็สวมกอดเธอแน่น ง้องอนเสียงอ่อน

    “เราอย่าอยู่ห่างกันเลยนะชนิกา”

    “ฉันไม่ได้ไปไหนนี่คะ อยู่กับคุณตรงนี้ คุณชินภัทรคะ...ฉันจะอดทนเวลาคุณโกรธ”

    “ไม่...คุณไม่ต้องทน ผมจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อคุณ ผมสัญญา...ต่อไปผมจะไม่ใช้อารมณ์ ไม่ขี้โมโห ผมจะพยายามเป็นผู้ชายที่ดีขึ้นเพื่อคุณ”

    ชนิกาปลื้มมากที่เขาสัญญาจะปรับตัว แต่ก็อดเหน็บไม่ได้

    “คุณน่ะ...มีสิ่งดีในตัวแต่ไม่ค่อยใช้”

    ชินภัทรนิ่วหน้าไม่รู้ ชนิกาเลยส่งยิ้มกว้างเป็นคำเฉลย

    “รอยยิ้ม...คุณเป็นผู้ชายที่ยิ้มอบอุ่นที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็น”

    สองสามีภรรยาคืนดีกันได้ กลับมาหวานจ๋อยเหมือนเดิม ชินภัทรไม่กลับบ้านแต่ค้างเป็นเพื่อนภรรยาคนสวยเพื่อช่วยดูแลสุวัฒน์ ชนิกาไม่คัดค้าน ยอมให้เขากอดและช่วยอ่านหนังสือเกี่ยวกับอาการป่วยของพ่อ

    “จากหนังสือ...แปลว่าอาการพ่อคุณดีขึ้นมาก บอกพ่อคุณได้หรือยังว่าเราแต่งงานกันแล้ว”

    “รอให้ท่านอาการดีขึ้นอีกหน่อยนะคะ”

    “รีบบอกก็ดีนะ ผมอยากให้ท่านมีหลานซะที”

    จบคำก็หอมฟอดใหญ่ ชนิกาหน้าแดงด้วยความเขิน แล้วก็ยิ่งอายเมื่อเขาถามเรื่องมีลูก

    “คุณว่าพ่อคุณอยากได้หลานสาวหรือหลานชาย”

    “น่าจะหลานสาวค่ะ คุณพ่อชอบเด็กผู้หญิง แต่หลานสาวหรือหลานชายคุณพ่อก็รักหมดล่ะค่ะ”

    “อืม...แม่ผมก็เหมือนกัน ขอให้เป็นหลานก็รักทั้งนั้น ถ้าเรามีลูก ครอบครัวเราคงอบอุ่นนะ”

    ooooooo

    สถานการณ์ของชินภัทรกับชนิกากลับสู่สภาพปกติ ต่างจากสถานการณ์ที่สุราษฎร์ฯ อนันต์ต้องรับศึกหนักเมื่อปานธงส่งคนมาขัดขวางไม่ให้โค่นต้นยางในสวนที่เพิ่งขายให้ชูเกียรติ

    “คุณชินภัทรสั่งให้ผมโค่นต้นยางทิ้ง”

    “แต่สวนนี่ฉันซื้อแล้ว เจ้านายของอนันต์ไม่มีสิทธิ์”

    “เงื่อนไขตอนขายสวนคือคนซื้อต้องโค่นต้นยางทิ้ง”

    “ในเมื่อสวนเป็นของฉันแล้ว ฉันจะทำอะไรก็ได้... ยึดเลื่อยมาให้หมด!”

    อนันต์ร้อนใจมากโทร.ฟ้องชินภัทร ชนิกาเห็นเขาเดือดจัดก็พยายามกล่อมให้ใจเย็น

    “ใครอยากได้ที่เราก็ให้เขาไปค่ะ คุณยังเหลือที่สวนยางอีกตั้งเยอะแยะ”

    “ไม่เข้าใจเหรอชนิกา มันไม่ใช่ผมเสียที่สวนยางไปกี่ไร่ ประเด็นคือไอ้ธงหลอกผม...มันโกงผม!”

    “สัญญาจะไม่ใช้อารมณ์แล้วไงคะ”

    “เว้นไว้เรื่องเหอะ”

    พูดจบก็หุนหันออกจากบ้าน ชนิกาจะตามแต่เขาไม่รอ พุ่งตัวไปที่รถและขับไปสนามบินทันที

    ชนิกาวิตกมาก กลัวสามีจะมีเรื่องกับปานธงจนเลือดตกยางออกอีก หญิงสาวเลยรีบโทร.หาปาริฉัตร อีกฝ่ายก็ตกใจไม่แพ้กันและรีบล่วงหน้าไปห้ามทัพ แต่ก็ไม่ทันการณ์ เกิดเหตุระเบิดที่บริเวณรั้วกั้นเขตสวน ส่งผลให้ปานธงที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกันนั้นสำลักควันสลบเหมือดคาที่!

    ชินภัทรมาถึงทันเวลาและบุกไปช่วยปานธงออกมาจนได้ แต่ตัวเองก็สำลักควันจนหมดสติ ถูกนำส่งโรงพยาบาลทั้งคู่ กว่าชนิกาจะมาถึง สองหนุ่มก็ฟื้นแล้ว อดีตคุณหนูไม่พูดพร่ำทำเพลง ถลากอดสามีแน่น

    “ใครบอกคุณว่าผมอยู่นี่”

    “พอลงจากเครื่อง ฉันโทร.หาคุณอนันต์ แต่คุณรู้ไหมว่ากว่าจะมาถึงที่นี่ ถึงจะรู้แล้วว่าคุณปลอดภัยแต่ใจฉันเหมือนจะขาด คิดว่าถ้าคุณเป็นอะไรไปฉันจะอยู่ยังไง”

    “เพื่อนผม...ผมต้องช่วย”

    ชนิกาภูมิใจในตัวสามีมากที่เขามีน้ำใจ แต่เมื่อเธอแวะไปเยี่ยมปานธงหลังจากนั้น ก็ต้องถอนใจเหนื่อยหน่าย เพราะอีกฝ่ายกลับนิ่งเฉย ไม่ยอมพูดหรือถามอะไรถึงชินภัทรเลย

    ooooooo

    อาภาถอนใจด้วยความโล่งอกเมื่อลูกสะใภ้โทร.บอกว่าชินภัทรไม่เป็นอะไรมาก หมออนุญาตให้กลับไปนอนพักที่บ้านได้ แต่กระนั้น...คนเป็นแม่ก็ ไม่สบายใจจะกลับสุราษฎร์ฯไปเยี่ยมลูกชายคนเดียวสักพัก

    ศันสนีย์ก็เป็นห่วงญาติหนุ่มไม่แพ้กัน แต่ระแวงพัธนินทร์มากกว่า จนต้องแอบดูไลน์ของเขา พัธนินทร์มาเห็นพอดีก็แย่งมือถือคืน แหวลั่นอย่างเหลืออด

    “ศันสวมรอยเป็นพัธ ศันทำแบบนี้อีกแล้ว”

    “ศันแค่อยากรู้...ใช่ผู้หญิงที่พัธคบหรือเปล่า”

    “ศันไม่ควรทำแบบนี้”

    “ทำมากกว่านี้แล้วได้พัธคืน...ศันก็ทำค่ะ”

    พัธนินทร์พยายามสงบสติอารมณ์อย่างยากลำบาก ก่อนจะสบตาเธอนิ่ง

    “รู้ไหม...นิแนะนำให้พัธมองหน้าศันแล้วถาม

    ตัวเองว่าพัธยังคิดถึง ยังโหยหาศันไหม”

    “แล้วพัธคิดถึงศันบ้างไหมคะ ยังต้องการศันอยู่รึเปล่า”

    “ถ้าถามพัธเมื่อนาทีก่อน...พัธจะตอบว่าไม่แน่ใจ แต่ตอนนี้พัธตอบได้ว่า...ไม่!”

    ศันสนีย์ไม่ใช่คนเดียวที่ต้องสะเทือนใจ อมีนาก็มีอาการตะลึงไม่ต่างกันเมื่อจู่ๆก็ถูกผู้ชายบอกเลิกกลางอากาศ รจนาเห็นลูกสาวตีโพยตีพายก็พยายามเตือนสติ แต่อมีนาก็คร่ำครวญไม่หยุด

    “มีนดีไม่พอเหรอคะคุณแม่”

    “ความรักไม่มีดีพอหรอกลูก มีแต่พอดี เขาคงไม่เหมาะกับมีน”

    “โดนพี่ชินภัทรเสือกไสไล่ส่งก็รู้สึกแย่แล้ว มาโดนผู้ชายคนนี้ทิ้งอีก ชีวิตมีนตกต่ำสุดๆ จนก็จน ผู้ชายก็ไม่เอา”

    “อย่าให้ผู้ชายเป็นตัววัดคุณค่าเราสิลูก”

    “เป็นครั้งแรกในชีวิตที่มีนรู้สึก...ไม่เป็นที่ต้องการ”

    รจนาสงสาร อยากให้ลูกสาวอยู่บ้าน แต่อมีนาก็ปฏิเสธ อยากออกไปข้างนอกเพื่อปลดปล่อย รจนาต้องยอมแบบไม่เต็มใจนักแต่ก็ไม่เคยทัดทานความต้องการของลูกสาวได้สักครั้ง...

    วันเดียวกันที่สุราษฎร์ฯ...อาภายืนมองลูกชายคนเดียวด้วยความเป็นห่วง แต่เจ้าตัวกลับไม่ยี่หระ ไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่ที่เกือบตายเพราะฝ่าไฟไหม้ไปช่วยอดีตเพื่อนรัก

    “แม่นึกแล้วว่าต้องมีเรื่อง ตั้งแต่แกโทร.มาบอกว่าเอารถไปทิ้งไว้สนามบิน เพราะความหุนหันพลันแล่นของเราเกือบทำตัวเองตาย แม่ไม่ขอแล้วนะชินภัทร แม่สั่ง...ต่อไปนี้มีปัญหาอะไรต้องใจเย็น ห้ามใช้อารมณ์เด็ดขาด”

    ชนิกาได้ที พยักหน้าเห็นด้วยกับแม่สามี

    “แม่สั่ง ภรรยาขอ คราวนี้คุณต้องฟังนะคะ”

    “คุณแม่ครับ คุณภรรยาครับ ขอเป็นเรื่องๆนะครับ บางเรื่องเย็นไม่ไหว”

    “ไม่มีข้อยกเว้น ชินภัทรต้องใจเย็นกับทุกเรื่อง!”

    ooooooo

    อมีนาเจ็บใจมากที่ถูกหักอก ปล่อยเนื้อปล่อยตัวเที่ยวกับผู้ชายไม่เลือกหน้าตลอดคืน กว่าจะกลับบ้านก็เช้าวันต่อมา รจนาโกรธมาก คาดคั้นเสียงเข้มให้ลูกสาวบอกความจริงว่าไปเที่ยวไหนมาบ้าง แต่สาวเปรี้ยวก็ไม่ยอมตอบแถมขอตัวดื้อๆ ทิ้งรจนาให้มองตามด้วยความหนักใจที่ลูกสาวคนเดียวทำอะไรไม่คิด...

    เหตุการณ์ไฟไหม้จนชินภัทรเกือบตายทำให้อาภาเป็นกังวล เมื่อแวะไปเยี่ยมปานธงจึงตัดสินใจพูดบางอย่าง

    “ป้าใจหายหมดรู้ไหม เรากับชินภัทรน่ะเกือบตายทั้งคู่เพราะใช้อารมณ์แก้ปัญหา”

    “ผมขอโทษครับป้า ผมยอมรับครับว่าผมผิด แต่ชินภัทรก็มีส่วนผิด”

    “มัวแต่คิดใครถูกใครผิดถึงไม่เข้าใจกันซะที ลดทิฐิลงบ้างเถอะปานธง ยังไงพวกเธอก็เป็นเพื่อนกันนะ”

    “ความเป็นเพื่อนระหว่างผมกับหมอนั่น...จบลงพร้อมกับชีวิตศิครับ”

    “ป้าอยากขอให้คิดดูอีกที ลูกชายป้ายอมเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยปานธง แปลว่าเขายังเห็นปานธงเป็นเพื่อน ที่สำคัญป้ามั่นใจว่ารู้จักชินภัทรดี คนอย่างเขา...ถ้าทำผิดเขาก็จะยอมรับ แต่เรื่องศิ...ชินภัทรยืนยันมาตลอดว่าเขาบริสุทธิ์”

    ท่าทางของปานธงอ่อนลงมาก ใคร่ครวญอย่างหนักเรื่องอดีตเพื่อนรักที่ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเขา อาภาเห็นดังนั้นเลยหันไปเกลี้ยกล่อมลูกชายบ้าง อยากให้คืนดีกับปานธง

    ชนิกาก็เห็นด้วย อยากเห็นสามีอารมณ์ดีที่ได้เพื่อนรักคืนแต่ชินภัทรก็ทิฐิ เฉไฉและบ่ายเบี่ยงชวนเธอกับแม่กลับกรุงเทพฯไปเยี่ยมสุวัฒน์ โดยไม่สนใจเลยว่าปานธงจะมีอาการดีขึ้นหรือไม่...

    พัธนินทร์ตัดสินใจจะย้ายกลับอเมริกาและจะเอาพ่อแม่ไปด้วย แม่ไม่ขัดขวางแต่อยากให้เขาชวนศันสนีย์ด้วย

    “แม่สงสาร ผู้หญิงคนนี้รักพัธมาก แล้วศันเขาก็เป็นคนดี”

    “คนดีไม่โกหกหรอกครับแม่ ยิ่งรู้จัก พัธก็ยิ่งเห็นข้อเสียศัน”

    “ทุกคนมีข้อเสียกันทั้งนั้น แม่แต่งงานกับพ่อสี่ปีถึงรู้ว่าพ่อเล่นกาสิโน”

    “พ่อเนี่ยนะครับ...เข้าบ่อน”

    “ใช่ลูก...แต่พอพัธเริ่มโตพ่อก็เลิก คนเราอยู่กันไปนานๆจะเห็นข้อเสียอีกฝ่ายมากขึ้น รัก...ก็มองข้ามซะ”

    “รัก...ไม่รู้คำนี้ยังใช้กับคู่พัธได้หรือเปล่า”

    พัธนินทร์ถอนใจยาว คิดไม่ตกเรื่องศันสนีย์ แม่พอจะเข้าใจเหตุผล เลยไม่เซ้าซี้แต่กลับบอกเรื่องศันสนีย์ป่วยแทน พัธนินทร์นิ่งไปอึดใจ ก่อนจะตัดสินใจแวะไปเยี่ยมเธอถึงบ้าน...

    ooooooo

    อาภาถือโอกาสไปเยี่ยมสุวัฒน์กับลูกชายและลูกสะใภ้ พร้อมกระเช้าของกินและของใช้มากมายเพราะเป็นการเจอกันครั้งแรก แสงให้การต้อนรับอย่างดี ส่วนชนิกาก็ปลื้มมากแต่ยังมีบางเรื่องต้องขอร้องแม่สามี

    “อย่าเพิ่งบอกคุณพ่อได้ไหมคะว่านิกับคุณชินภัทรแต่งงานกันแล้ว”

    “อ้าว...แล้วจะให้แม่แนะนำตัวว่ายังไง จะให้แม่โกหกเหรอ แม่เป็นผู้ใหญ่นะ”

    ชนิกาหน้าเสีย อธิบายเสียงอ่อย “คุณพ่อยังไม่รู้ว่านิกับคุณชินภัทรแต่งงานกันแล้ว คุณพ่อรับรู้แค่คุณชินภัทรเป็นเจ้านายที่มาตามจีบนิ นิกลัวคุณพ่อตกใจ ความดันขึ้นอีกค่ะ”

    ชินภัทรเห็นใจภรรยา ช่วยพูดกับแม่ “เข้าใจชนิกา นะครับแม่ พ่อชนิกาความดันขึ้นจนเส้นเลือดในสมองแตกต้องคอยระวังเรื่องความดัน ให้มีเรื่องตื่นเต้นตกใจไม่ได้”

    อาภาไม่ค่อยสบายใจนัก แต่เป็นเหตุจำเป็นเลยช่วยโกหกว่าชินภัทรกับชนิกาเป็นแฟนกันแล้ว สุวัฒน์กะพริบตารับรู้และยอมให้สองหนุ่มสาวคบกันแต่โดยดี

    ชนิกาเห็นพ่อเข้ากับชินภัทรและอาภาได้ดีก็โล่งใจมาก พลันมือถือก็ดัง เธอเลยเลี่ยงไปรับสายเมื่อเห็นว่าเป็นชื่อพัธนินทร์ ชินภัทรมองตามด้วยความสงสัย แล้วก็ได้คำตอบเมื่อตามไปหาเธออึดใจต่อมา

    “เพื่อความบริสุทธิ์ใจ ฉันบอกเลยก็ได้ค่ะ...พัธโทร.มา”

    “บริสุทธิ์ใจ...ทำไมต้องหลบมาคุยตรงนี้ ทำไมไม่คุยต่อหน้าผม”

    “คุยต่อหน้าคุณก็โกรธสิคะ ฉันไม่ไว้ใจอารมณ์คุณ ช่วยหึงให้มันน้อยๆหน่อยได้ไหมคะ ฉันยังไม่หึงคุณเลย”

    “ไม่หึง...เพราะคุณไม่ค่อยรักผม”

    “รู้ได้ไงคะว่าฉันไม่ค่อยรัก”

    “คุณต้องทำให้ผมมั่นใจสิว่าคุณรักผม...มากเท่าที่ผมรักคุณ”

    “ฉันเป็นเมียคุณ เราแต่งงานกันแล้วนะคะ ยังจะต้องพิสูจน์อะไรอีก”

    “แต่คุณแต่งงานเพราะค่าจ้าง เอาเงินมาไถ่บ้านคืนให้พ่อคุณ!”

    ความลับเลยไม่เป็นความลับอีกต่อไป เพราะอาภาเข็นรถสุวัฒน์ผ่านมาได้ยินเต็มสองหู แถมเหตุการณ์ยิ่งเลวร้ายเมื่อสุวัฒน์อาการกำเริบ ความดันพุ่งสูงจนทุกคนต้องใจหายใจคว่ำ โดยเฉพาะชนิกาที่แม้พ่อจะอาการกลับเป็นปกติแล้วก็ไม่หายตกใจ และพาลเคืองถึงชินภัทรที่โมโหจนได้เรื่อง

    อาภาสงสารลูกสะใภ้แต่ก็เข้าใจลูกชาย พยายามจะช่วยไกล่เกลี่ยแต่ชนิกาก็อารมณ์ไม่ดีเสียแล้ว สองแม่ลูกเลยต้องถอยกลับบ้าน แล้วค่อยแวะมาขอขมาสุวัฒน์และปรับความเข้าใจกับชนิกาในภายหลัง

    ooooooo

    พัธนินทร์โทร.ถามทางไปบ้านศันสนีย์จากชนิกา และเมื่อไปถึงก็ตัดสินใจจะคืนดีกับเธออีกครั้ง แต่ศันสนีย์ไม่รู้เรื่อง เข้าใจเอาเองว่าเขาแวะมาเยี่ยมเพราะคำสั่งพ่อแม่

    “ความรักของผู้หญิง...ดูได้ตอนผู้ชายจน ตอนพัธไม่มีเงิน ศันไม่ทิ้งพัธ คอยช่วยเหลือ เป็นกำลังใจให้ ความรักของผู้ชาย...ดูได้ตอนผู้หญิงเจ็บป่วย เวลาผู้หญิงป่วย...ผู้ชายดูแลแสดงว่าผู้ชายรัก”

    ศันสนีย์อึ้งไปอึดใจ นึกว่าตัวเองหูฝาด ก่อนจะยิ้มทั้งน้ำตาด้วยความดีใจสุดขีด โถมตัวกอดเขาแน่น พัธนินทร์ก็ยินดีไม่แพ้กัน สบายใจขึ้นมากที่เลิกหลอกตัวเอง ละทิฐิและคืนดีกับเธอเหมือนเดิม...

    อาการของสุวัฒน์ดีขึ้นมาก ชนิกาเฝ้าดูแลด้วยความเป็นห่วง พลางระบายกับแสงเรื่องชินภัทร

    “นิไม่กล้ามองหน้าคุณพ่อ นิละอายใจ คุณพ่อคงเสีย ใจมากที่ลูกสาวคนเดียวของคุณพ่อขายศักดิ์ศรีแลกบ้าน”

    “พรุ่งนี้ป้าจะช่วยอธิบายให้คุณท่านฟังค่ะว่าคุณนิทำเพื่อท่าน ท่านต้องเข้าใจแน่ค่ะ”

    “ถึงเข้าใจ...คุณพ่อก็ต้องเสียใจอยู่ดี เขาทำร้ายจิตใจนิ นิทนได้ แต่เขาทำกับคุณพ่อ นิทนไม่ได้”

    “คุณชินภัทรผิดก็จริง แต่เป็นความผิดที่ไม่ได้ตั้งใจนะคะ”

    “เขาไม่เคยตั้งใจทำร้ายใครหรอกค่ะ เขาทำไปเองโดยธรรมชาติ ธรรมชาติของสามีนิ...เป็นคนไม่ถนอมน้ำใจใคร ไม่นึกถึงใจคนอื่น บางครั้งการกระทำของเขาก็ทำร้ายตัวเอง”

    “คุณนิก็เข้าใจสามีนี่คะ”

    “ค่ะ...นิเลยต้องมานั่งถามตัวเองว่าถ้าเขาเป็นแบบนี้ ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงได้ นิจะทนอยู่กับเขาได้ไหม...”

    ระหว่างที่ชนิกาคิดหนักเรื่องชินภัทร พัธนินทร์กับศันสนีย์ก็เปิดใจคุยกัน

    “อะไรทำให้พัธกลับมาหาศันคะ”

    “ความดีของศัน ความรักของพัธ...ช่วงที่เลิกกัน พัธคิดถึงศัน แต่ความโกรธทำให้พัธไม่ยอมรับ...พัธรักศันนะ”

    “ศันก็รักพัธค่ะ รักมากที่สุด”

    สองหนุ่มสาวกอดกันแน่นให้สมกับความคิดถึงที่ห่างเหินกันมานาน อาภากับชินภัทรกลับมาพอดี และเมื่อได้ยินเรื่องราวทุกอย่างก็โล่งอก ก่อนที่ทั้งหมดจะต้องมาช่วยกันแก้ปัญหาให้ชินภัทรแทน ที่ดันโมโหหึงจนได้เรื่อง ทำให้สุวัฒน์รู้ความจริงเรื่องแต่งงานหลอกๆและอาการกำเริบเกือบตาย!

    ooooooo

    พัธนินทร์แนะนำให้เขาควบคุมอารมณ์โกรธของตัวเอง หันหลังและสงบสติอารมณ์เท่าที่ทำได้ก่อนจะเผชิญหน้ากับชนิกาอีกครั้ง และวันต่อมาชินภัทรก็ได้พิสูจน์ตัวเองด้วยการแวะไปง้องอนภรรยาคนสวยแต่เช้า

    “ผมขอโทษ”

    “เมื่อคืนฉันไม่ได้นอนทั้งคืน คิดเรื่องของเรา”

    “ผมก็นอนไม่หลับ”

    “ฉันรักคุณ แต่ฉันไม่แน่ใจว่าจะรับได้กับสิ่งที่คุณเป็น มันกำลังทำลายความรักของฉัน”

    “สัญญา...ผมจะปรับปรุงตัวใหม่”

    “อย่าพูดให้ฉันมีหวังเลยค่ะ การคาดหวังยิ่งเป็นตัวทำลายความรัก”

    “อย่าหมดหวังกับผม ผมเปลี่ยนได้”

    “ขอเวลาฉันคิด ฉันอยากเก็บความรักของเราไว้หรือหยุดเท่านี้ ก่อนที่ฉันจะเกลียดคุณ...แยกกันอยู่สักพักนะคะ”

    การตัดสินใจของชนิกาทำให้ชินภัทรต้องกลับไปทบทวนตัวเองอย่างจริงจัง เช่นเดียวกับปานธงที่นึกถึงอดีต สมัยยังเป็นเพื่อนรักกับชินภัทร สองหนุ่มช่วยเหลือเกื้อกูลกันทุกเรื่อง จนถึงวันนี้ชินภัทรก็ไม่เคยลืมมิตรภาพเหล่านั้น แต่จะให้ทำใจลืมเรื่องศิริกัญญานั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ปานธงเลยทำดีที่สุดแค่ยอมคืนโฉนดที่ดินให้ชินภัทรเท่านั้น

    ส่วนชนิกาก็ต้องทำใจอย่างหนักไม่ให้คิดถึงสามี ศันสนีย์กับพัธนินทร์แวะมาเยี่ยม แนะนำเธอให้โอกาสชินภัทรอีกสักครั้ง อดีตคุณหนูคิดไม่ตกและไม่ทันตัดสินใจ ก็ได้ช่วยพัธนินทร์เคลียร์เรื่องผู้หญิงคนใหม่ที่เขาเพิ่งบอกเลิกแทน เลยได้รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นก็คืออมีนา!

    พัธนินทร์ไม่อยากให้ศันสนีย์ระแวง ขอให้ชนิกาไม่บอกเรื่องอมีนา อดีตคุณหนูรับปากเพราะเห็นด้วยกับเขาว่าศันสนีย์เป็นคนคิดมากและอาจไม่สบายใจหากรู้เรื่องอมีนา...

    หลังคืนโฉนดให้อดีตเพื่อนรัก ปานธงก็กลับไปนอนคิดมาก โดยเฉพาะท่าทีของชินภัทรที่ยืนยันเสียงแข็งว่าไม่ได้เป็นฆาตกรข่มขืนศิริกัญญา ปาริฉัตรเห็นพี่ชายหน้านิ่วคิ้วขมวดก็อดซักถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้

    “ชินภัทรบอกพี่ ไม่ได้รังแกศิ...ปาเชื่อไหม”

    “ผู้หญิงคนหนึ่งจะฆ่าตัวตายทำไมล่ะคะถ้าไม่ถูกบีบคั้นจนอยู่ไม่ได้”

    “ก็ในเมื่อปาเชื่อว่าชินภัทรทำ ทำไมยังอยากให้พี่ดีกับหมอนั่น”

    “คนละเรื่องกันค่ะ พี่ชินภัทรเสี่ยงชีวิตช่วยพี่ธง ปาเลยอยากจบเรื่องเก่าๆที่พี่ธงถาม พี่เชื่อพี่ชินภัทรเหรอคะ”

    “คนเลวขนาดข่มขืนผู้หญิง มันต้องเลวทุกเรื่อง แต่ชินภัทรช่วยชีวิตพี่”

    “เหมือนคุณนิเลย หลังๆคุณนิก็เชื่อพี่ชินภัทร เชื่อถึงขนาดทะเลาะกับน้าศรีจันทร์ปกป้องพี่ชินภัทร”

    ปานธงอยากรู้เหตุผลแต่ปาริฉัตรก็ตอบไม่ได้เพราะไม่ได้คุยกับชนิกานานแล้ว

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “เดียร์น่า” เล่นใหญ่ไม่ห่วงสวย ปรับลุคเป็นสาวโก๊ะ ใน “Help Me คุณผีช่วยด้วย”

    “เดียร์น่า” เล่นใหญ่ไม่ห่วงสวย ปรับลุคเป็นสาวโก๊ะ ใน “Help Me คุณผีช่วยด้วย”
    20 ต.ค. 2564

    09:40 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพุธที่ 20 ตุลาคม 2564 เวลา 20:53 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์