ไข่มุกมังกรไฟ

เรย์เอาไข่มุกสีเลือดไปให้เกาซินที่โบสถ์

เกาซินดีใจมากเพ่งมองอย่างคิดถึงแม่เขาที่จากไป เรย์มองพ่อ เตือนความจำว่า

“ยังมีไข่มุกอีกเม็ด ที่ต้องเป็นของผมคนเดียว พ่ออย่าลืม” เรย์คิดถึงเจนเนตรในใจ

เกาซินบอกเรย์ว่า ถึงเวลาที่เราต้องสร้างอาณาจักรของเราให้ยิ่งใหญ่กว่าของยื่อเซิง ถ้าเราจะยืนเป็นที่หนึ่งในยุทธจักรนี้ เราต้องโค่นมันทั้งหมิงเต๋อ ไป๋หู่ อาหลาง เรย์เสนอว่า ตอนนี้ถ้าเราอยู่รวมกันมันจะทำลายพ่อกับตนได้ทีเดียว

เรย์เสนอว่าเราต้องแยกกัน พ่อกับลูกน้องทำลายไป๋หู่ ตนกับลูกน้องทำลายหมิงเต๋อ เกาซินชมว่าดี แต่เตือนว่าเขาต้องระวังตัวด้วย

“20 ปีที่พ่อรอวันนี้ วันที่เราได้กลับมาพบหน้ากันอีกครั้ง วันที่เราจับมือกันล้างแค้นให้แม่ รักษาลมหายใจของลูกไว้ให้ดีเจิ้นหลง เพราะทุกลมหายใจของพ่อต่อสู้เพื่อให้ได้พบลูก ได้สร้างอนาคตยิ่งใหญ่ให้ลูกของพ่อคนเดียว”

ooooooo

แดนไทพาเจนเนตรหนีเซียจื่อกับอู๋กงตัดป่ามา แต่ยังถูกไล่ตามมาติดๆ แดนไทตัดสินใจพาเจนเนตร

โดดลำธารดำน้ำหลบพวกมัน

เซียจื่อกับอู๋กงหยุดที่ลำธารมองหาอยู่นานจน

เจนเนตรแทบหมดลม แดนไทตัดสินใจพุ่งเข้าไปประกบปาก เป่าอากาศให้ ทำให้ทั้งสองใกล้ชิดผูกพันกันมากขึ้น

จากสัมผัสที่ช่วยชีวิต เซียจื่อกับอู๋กงยืนครู่หนึ่งไม่เห็นสิ่งผิดปกติจึงแยกกันตามหา

แดนไทโผล่ขึ้นมาดู เห็นปลอดภัยแล้วจึงดึงเจนเนตรขึ้นมา เธอทะลึ่งพรวดขึ้นมาฮุบอาอากาศเฮือกใหญ่แล้วพากันว่ายเข้าฝั่ง เมื่อพ้นจากภาวะวิกฤติแล้วเจนเนตรเขินกับความรู้สึกที่ใต้น้ำ เธอกอดตัวเองให้หายหนาว แดนไทเช็ดผมที่ชุ่มน้ำให้อย่างอ่อนโยน กอดเธอให้หายหนาว และ...จูบด้วยปรารถนาของหัวใจ...

และค่ำนี้เอง...แดนไทก็สารภาพรักกับเจนเนตร เธอเขินน่ารัก เมื่อเขากอดเธอไว้แนบแน่น เธอปล่อยให้เขากอดอย่างรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย

เมื่อมีความรักและไว้วางใจเจนเนตรถามแดนไทว่าถ้ารู้ความจริง ไม่ว่าตนจะเป็นใครเขาก็ไม่รังเกียจ

ใช่ไหม แดนไทบอกว่าตนอยากรู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับเธอ เจนเนตรจึงเล่าความจริงของครอบครัวให้ฟังอย่างไม่ปิดบังว่าครอบครัวตนค้ายาเสพติด ตนไม่มีความสุขเลย

ตั้งแต่รู้ความจริงนี้ในวันเกิดเรื่องบนเรือ

เจนเนตรพูดถึงเรย์ว่าเขาทำทุกอย่างที่พ่อสั่ง เพราะไม่อยากให้ตนเข้าไปยุ่งกับเรื่องค้ายา ซึ่งตนได้ขอให้เขาเลิกแล้วแต่เขาขอเวลา

เล่าความจริงทั้งหมดให้แดนไทฟังแล้ว เจนเนตรถามอย่างกังวลว่า

“แดนไท...คุณเกลียดฉันไหม...คุณยังรักฉันไหม” แดนไทสงสารเมื่อเห็นแววตาทุกข์ทรมานใจของเธอ ดึงเธอเข้าไปกอดแทนคำตอบ เจนเนตรกอดเขาไว้แน่นอย่างหวังเป็นที่พึ่ง “ฉันไม่เหลือใครแล้ว อย่าทิ้งฉัน อย่าเกลียดฉันเลย”

แดนไทกอดเจนเนตรไว้แนบอก แต่แววตาเขาเจ็บปวด สับสน เมื่อนึกถึงน้องสาวที่โดดตึกตายเพราะติดยาและหน้าที่ที่มาฝังตัวเพื่อทำลายแหล่งค้ายาของตัวเอง...

ooooooo

มะกล่ำกลับเข้ามาในห้องภาพ พอเปิดประตูก็เจอเรย์พรวดออกมา พูดด้วยสายตาเหี้ยม ดุดัน

“เจนเนตรคือน้องสาวฉัน หน้าไหนที่เอาตัวเจนเนตรไป ไม่ว่าจะคิดดีหรือคิดร้าย เท่ากับท้าทายฉัน”

 เรย์กระแทกมะกล่ำกับผนังอย่างแรง มะกล่ำ

สุดทนประกาศเอาคืน แต่โดนเรย์ชกเข้าที่หน้าก่อนจนเซไป ขณะกำลังพันตูกันนั้น หม่า เฉิน ชางและเหว่ยก็ดาหน้าเข้ามาช่วยเรย์ มะกล่ำถูกรุมจนน็อกกลางอากาศ

เรย์ฟังเกาซินเล่าถึงความแค้นในอดีตจนความแค้นลุกโพลงในหัวใจแล้ว เขาเริ่มลงมือแก้แค้น ด้วยการซุ่มยิงคนของหมิงเต๋อที่ขนยาลอตใหม่ขึ้นเรือ เขาเด็ดชีวิตมันหมด 4 คนโดยที่มันยังไม่ทันได้ชักปืนด้วยซ้ำ

“ตอนนี้ มันเป็นของฉันแล้ว” เรย์บอกหม่า เฉิน ชาง และเหว่ยที่ยืนเป็นแผงคอยคุ้มกันอย่างเลือดเย็น

เรย์ไปยืนที่หน้าโบสถ์คิดถึงภาพที่เจนเนตรใกล้ชิดกับตน แต่วันนี้เธอกลับหนีไปกับแดนไท เรย์แค้นจนน้ำตาไหล เขาตัดสินใจไปที่รีสอร์ตของไป่หลิง เข้าโลมเล้ากระซิบบอกเธอว่า

“ต่อไปนี้ คุณไม่ต้องกระวนกระวาย ไม่ต้องวิ่งตามหาผมอีกแล้ว...เพราะผมจะมาอยู่กับคุณที่นี่...”

ที่ห้องพักรีสอร์ตกลางหุบเขา...เจนเนตรนอนหลับ ลืมตาตื่นเห็นแดนไทนั่งมองตนอยู่ ถามว่าเขานั่งมองตนทั้งคืนเลยหรือ เขากุมมือเธอไว้บอกว่าตนจะไม่ให้เธอคลาดสายตาอีก

“ฉันเคยคิดว่า ชีวิตฉันจะไม่เหลือความสุขอะไรอีกแล้ว” เธอเอ่ยด้วยความซึ้งใจ

“เจนเนตร ความรู้สึกผมที่มีกับคุณ...มันมากกว่าความรัก”

เจนเนตรซึ้งใจ ลุกขึ้นหอมแก้มเขาเบาๆ แดนไทกอดเธอไว้แนบแน่นอย่างไม่ยอมให้พลัดพรากไปอีก

ooooooo

เมื่อเกาซินได้ใจเรย์มาแล้ว เขาเร่งสร้างเครือข่ายการค้ายาโดยประสานกับเอเย่นต์ใหญ่จากฝั่งโน้น เมื่อมาคุยกัน เกาซินมีบทเรียนการทำงานอย่างช่ำชอง คุยถึงกำลังคน ทุนมหาศาล อำนาจหนุนหลังที่แข็งแกร่ง

เอเย่นต์ทั้งสามได้ฟังศักยภาพผลประโยชน์และชื่อเสียงของเรย์ จางเจิ้นหลง ที่เป็นลูกชายของเกาซินด้วยแล้วยิ่งเชื่อมั่น เกาซินยิ้มพอใจที่ทุกอย่างสำเร็จสำหรับการเริ่มต้นสร้างอาณาจักรของตัวเอง

แต่เรย์ใจยังคิดถึงเจนเนตร สั่งหม่ากับเฉินว่า

เมื่อได้ของสูตรใหม่ส่งเรียบร้อยวันนี้แล้วให้รีบรายงาน ส่วนตนจะไปตามหาเจนเนตร หม่าติงว่าตอนนี้ทั้งอาหลาง หมิงเต๋อและตำรวจที่ตามล่าเรื่องระเบิดเกรงเขาจะได้รับอันตราย

“แกไม่ต้องห่วง ถ้าฉันลงมือ ก็คือฉันพร้อมสู้” เรย์มั่นใจ

อาหลางมั่นใจว่ายาของตนถูกกว่า อยู่ที่ทำยังไงเราจะปล่อยได้มากกว่าคนอื่นเท่านั้น ไป๋หู่เตือนว่า

“ที่ต้องระวังมากๆตอนนี้คือ ไอ้เรย์มันก็มีพ่อแท้ๆหนุนหลัง ในเพื่อนสามคนจางเกาซินมันเป็นคนที่ค้าขายทำกำไรได้มากที่สุด”

เกาซินรู้จากเรย์ว่าหมิงเต๋อมีของเก็บไว้ในถ้ำลับมากมายขนาดที่ไม่ต้องสั่งของได้อีกเป็นปี ถ้ำนี้มีทางเข้าทางเดียวแต่มีทางออกหลายทาง

หมิงเต๋อเสือเฒ่าผู้มีประสบการณ์ รู้ว่าเรย์เป็นคนเดียวที่รู้ว่าถ้ำลับเก็บของไว้มากมาย เชื่อว่าเรย์ต้องหาทางแย่งชิงแน่ สั่งลูกน้องให้จัดคนเฝ้าให้ดีอย่าให้ใครผ่านเข้ามาได้ ถ้าใครผ่านมาเราจะไม่ไว้ชีวิต

“ทุกอย่างต้องเรียบร้อยจนกว่านายหญิงกลับมาเป็นหัวหน้าอาณาจักรไข่มุกมังกร” หมิงเต๋อกำชับ

ฝ่ายอาหลางวิเคราะห์คู่แข่งของตนกับไป๋หู่ว่าเวลานี้มี 3 ก๊กคือเรา จางเกาซินกับเรย์ และไข่มุกมังกรที่มีหมิงเต๋อ กุนซือที่วันๆเอาแต่อยู่ในถ้ำ เจนเนตรก็หายไปเท่ากับตอนนี้เหลือหมิงเต๋อคนเดียว

“มีมันสมองแต่ไร้กำลัง แล้วมันจะสู้พลังแข็งแกร่งของเราได้ยังไงล่ะป๊า” อาหลางยิ้มเยาะ

เกาซินบอกเรย์ว่าปล่อยหมิงเต๋อไว้นานกว่านี้ไม่ได้ ยิ่งมีของมหาศาลในถ้ำลับก็เท่ากับเป็นศัตรูหมายเลขหนึ่งของเรา เรย์เกรงว่าไม่ง่ายถ้าจะฝ่าเข้าไป

“ไม่ต้องกลัว จะเป็นใหญ่มันต้องยอมหลั่งเลือด โค่นหมิงเต๋อปิดเส้นทางของมันได้เร็วเท่าไหร่ งานของเราจะเดินหน้าเร็วกว่าที่คิด” เกาซินปลุกใจเรย์ว่า “มีแก มีพ่อ มีคนของเรา ช่วยกันเด็ดหัวหมิงเต๋อซะ ทีนี้แกจะได้ไปตามหาเจนเนตรให้กลับมาอยู่ในอ้อมกอดแก”

เรย์มองพ่ออย่างมีความหวังที่จะได้ไปตามเจนเนตรอย่างที่คิด

แต่ที่รีสอร์ตในหุบเขา เจนเนตรกำลังมีความสุขอยู่กับแดนไทที่เธอไว้ใจเชื่อว่าเขารักและจริงใจกับเธอที่สุด บอกเขาว่า

“ฉันเชื่อใจคุณ...หัวใจคุณจะไม่ทำให้หัวใจฉันร้องไห้”

ooooooo