ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

เรือนหอรอเฮี้ยน

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ลง​จาก​เครื่อง  ขณะ​มา​รอ​รับ​กระเป๋า​เดินทาง​นั้น รัตติกาล​มอง​หา​ตะวัน​ฉาย​อย่าง​กังวล​จน​เห็น​เขา​กำลัง​เข็น​กระเป๋า​ตัว ​เอง​ออก​ไป เธอ​ผละ​จาก​ตรง​นั้น​เดิน​อ้าว​ตาม​ไป  แม​รี่​ถาม​ว่า​จะ​ไป​ไหน ก็​พอดี​กระเป๋า​เวียน​มา​ถึง เลย​ต้อง​รีบ​วิ่ง​ตาม​กระเป๋า​ไป

รัตติกาล​จํ้า​พรวดๆ เข้าไป​หา​ตะวัน​ฉาย  ร้อง​เรียก  “นาย​อา​ร์ต​ตัว​พ่อ” เลย​ถูก​เขา​หัน​มา​ร้อง​ถาม “ยัย​เซ็กซี่​ตัว​แม่ ยัง​ไม่​ไป​อีก​เหรอ” เท่านั้น​ไม่​พอ​ยัง​พูด​กวน​ประสาท​ว่า​อย่า​บอก​นะ ​ว่า​ติดใจ​ตน

เลย​เกิด​การ​จิก​แขวะ​กัน​ตาม​ประสา ตะวัน​ฉาย​อวดอ้าง​ว่า​ตน​เป็น​คน​ช่วย​ให้​เธอ​ไม่​ตาย ส่วน​รัตติกาล​ก็​ลอยหน้า​บอก​ว่า​ตน​ไม่​เชื่อ​เรื่อง​ดวง เถียง​สู้​ตะวัน​ฉาย​ไม่ได้​ก็​พุ่ง​เข้าไป​กระทืบ​เท้า​เขา ถูก​ตะวัน​ฉาย​เอ็ดตะโร​ว่า โรคจิต หน้าตา​สวย​แต่​อยู่​ใกล้​แล้ว​สยอง เลย​เรียก​ว่า “แบบ​นี้​มัน​สวย​สยอง​นี่​ห​ว่า”

ที่แท้​รัตติกาล​ตาม​มา​ขู่​ห้าม​เขา​เอาเรื่อง​บน​เครื่องบิน​ไป​ปูด​ที่ไหน ขืน​ทำ​ระวัง​จะ​โดน​เชือด

“ไม่​ต้อง​ห่วง ผม​ไม่​ใช่​พวก​บ้า​ดารา แล้ว​ผม​ก็​ไม่ได้​ กลัว​คำ​ขู่​ของ​คุณ​ด้วย คุณ​เอง​ต่างหาก​ที่​ต้อง​ระวัง​ตัว กลับ​บ้าน​ไป​หัด​ทำบุญ​เยอะๆ เก้า​วัด​ไม่​พอ​ก็​ทำ​มัน​ร้อย​วัด​เลย อ้อ...แล้ว​ก็​หา​นํ้า​มนต์​มาอาบ​กับ​บ้วนปาก​ด้วย​นะ เผื่อ​จะ​พ้น​เคราะห์​ไม่​ต้อง​พึ่ง​ดวง​คน​อื่น”

ขณะ​ทั้ง​คู่​กำลัง​โต้เถียง​กัน​จน​เอ็น​คอ​ขึ้น​นั่นเอง แม​รี่​ ก็​เข็น​รถ​ขน​กระเป๋า​เข้า​มา​บอก​รัตติกาล​ว่า​ให้​รีบ​ไป​เถิด​เพราะ​ เห็น​พวก​นักข่าว​มา​ดัก​รอ​กัน​เต็ม​เลย พลาง​ทิ้ง​สายตา​ให้​ตะวัน​ฉาย​ถาม​รัตติกาล​ว่า​ใคร​หรือ​หล่อ​จัง รัตติกาล

ฉวย​โอกาส​ด่า​ส่งท้าย​ว่า พวก​โรคจิต แล้ว​ชวน​แม​รี่​รีบ​ไป​กัน

“ยั​ยส​ว​ยส​ยอง​เอ๊ย...” ตะวัน​ฉาย​พึมพำ​ทำ​หน้า​ละเหี่ย​แล้ว​เดิน​เลี่ยง​ไป​อีก​ทาง พลัน​ก็​ชะงัก​กึก​ถอยกรูด เมื่อ​เห็นหนู​ดี​ ลูก​สาว​นักการเมือง​ผู้​มาก​อิทธิพล​ทำตัว​แอ๊บแบ๊ว​ตลอด​เวลา​ที่​คุณหญิง ​ภัท​รา​หมายตา​ไว้​เป็น​สะใภ้ ตะวัน​ฉาย​หลบ​แว้​บ​อย่าง​ชำนาญ​เป็น​พิเศษ พึมพำ​กับ​ตัว​เอง

“ซวย​แล้ว​เรา”

ooooooo

รัตติกาล​เดิน​ระเหิด​ระหง​มา​ทาง​กลุ่ม​นักข่าว ถูก​นักข่าว​กลุ้มรุม​กัน​ยิง​คำ​ถาม​อุตลุด​เรื่อง​เกิด​อุบัติเหตุ​บน​ เครื่องบิน จน​เครื่อง​เกือบ​จะ​ตก นั่น​อาจจะ​เป็น​เพราะ​คำ​ทำนาย​ของ​หมอดู​ตา​ทิพย์​หรือ​เปล่า

“ไม่​ใช่​อุบัติเหตุ​อะไร​ใหญ่​โต​หรอก​ค่ะ แค่​เจอ​พายุ​ธรรมดา​แค่​นั้น​เอง หมอดู​ก็​คู่​กับ​หมอ​เดา เขา​อยาก​ดัง​เลย​หาเรื่อง​ทำนาย​มั่วๆมาก​กว่า รติ​ขอตัว​นะ​คะ”

รัตติกาล​ขอตัว​แล้ว​เดิน​ฝ่า​วง​ล้อม​ของ​พวก​นักข่าว​ไป แม​รี่​รีบ​มา​ดัก​พวก​นักข่าว​ที่​จะ​ตาม​ไป แห​ล​กับ​พวก​นักข่าว​ว่า​ตอน​นี้​รัตติกาล​กำลัง​เหนื่อย​เอา​ไว้​มี​ข่าว​ เด็ดๆอะไร​ ตน​จะ​ส่ง​ให้ แล้ว​รีบ​จํ้า​อ้าว​ตาม​รัตติกาล​ไป ครู่​เดียว​ก็​เจอ​หาญ​กล้า

ยืน​รอ​อยู่ สอง​พ่อ​ลูก​ยิ้ม​ให้​กัน​อย่าง​ดีใจ รัตติกาล​ถลา​จะ​เข้าไป​กอด​พ่อ ถูก​แม​รี่​แทรก​เข้าไป​กอด​ก่อน ซุก​เข้าไป​ใน​อก​ของ​หาญ​กล้า​แนบแน่น

หาญ​กล้า​พยายาม​แกะ​มือ​แม​รี่​ออก บอก​จ่า​ติ๊ก​ให้​มา​ช่วย​แกะ​ออก​อีก​คน​จึง​สำเร็จ จาก​นั้น​สอง​พ่อ​ลูก​ก็​โผ​เข้าหา​กัน ต่าง​รำพึง​รำพัน​ความ​คิดถึง​กัน หาญ​กล้า​ถาม​ถึง​เรื่อง​อุบัติเหตุ​บน​เครื่อง รัตติกาล​ตัดบท​ว่า

“รติ​ไม่​อยาก​พูด​เรื่อง​นี้​แล้ว​ค่ะ​พ่อ รติ​อยาก​กลับ​ไป​พักผ่อน”

หาญ​กล้า​ประคบประหงม​รัตติกาล​ราว​ไข่​ใน​หิน ​พา​เดิน​ผ่าน​หน้า​คุณหญิง​ภัท​รา​กับ​บอย​ฮ่ะ ต่าง​อด​ที่​จะ​ทำ​เชิด​ใส่​กัน​ไม่ได้ รัตติกาล​เห็น​อากัปกิริยา​ของ​ทั้ง​สอง​ถาม​พ่อ​ว่า​ใคร​หรือ

“ไม่​มี​อะไร​หรอก​ลูก พวก​แก่​แล้ว​ลูกเต้า​ไม่​สั่งสอน เที่ยว​อิจฉา​คน​อื่น​น่ะ ไป​เถอะ”

หาญ​กล้า​ประคอง​รัตติกาล​เดิน​ผ่าน​ไป ภัท​รา​ค้อน​ตา​แทบ​กลับ​พึม​พำ​อย่าง​หมั่นไส้​ว่า  “ลูก​สาว​เป็น​ดารา​ดัง​หน่อย​เดียว​ทำ​เป็น...เชอะ​ไอ้​แก่”  พอดี​บอย​ฮ่ะ​สะกิด​บอก​ว่า​หนู​ดี​มา​แล้ว ภัท​รา​เลย​รีบ​เดิน​ไป​หา

ooooooo

พอ​หนู​ดี​เห็น​ภัท​รา​เท่านั้น ก็​ร้อง​ทัก​ราวกับ​ทัก​คน​ทั้ง​สนาม​บิน “อี​ป้า...” เสียง​ดัง​สำเนียง​อีสาน​ทำให้​ทุก​คน​หัน​มอง เห็น​หนู​ดี​ใน​ชุด​แฟชั่น​ไฮโซ​สวมกอด

ภัท​รา​จุ๊บ​ซ้าย​จุ๊บ​ขวา ทักทาย​เป็น​ภาษา​ฝรั่ง จน​ภัท​รา​ทำ​หน้า​งงๆ พอ​ภั​ทราบ​อก​ว่า​ตน​เป็น​หวัด​นิดหน่อย หนู​ดี​ก็​อุทาน

“โอ...มา​ยก๊​อด...ยู​ซิ​ค” พลาง​จับ​ตาม​เนื้อตัว​ราวกับ​เป็น​ปรอท​วัด​ไข้

“ขอบใจ​ที่​เป็น​ห่วง​ป้า​จ้ะ ป้า​ทาน​ยา​อยู่​เดี๋ยว​ก็​หาย หนู​ดี​โต​เป็น​สาว​แล้ว​สวย​จัง อยู่​อังกฤษ​ตลอด​เวลา​ไม่ได้​กลับ​มา​อยู่​เมือง​ไทย​เลย​ตั้งแต่​เล็กๆ คง​คิดถึง​เมือง​ไทย​มาก​สิ​นะ​จ๊ะ”

“คิด​ฮ​อด​หลาย​เด้อ​ค่ะ​อี​ป้า”

หนู​ดี​ตอบ​อย่าง​ภูมิใจ​เสียง​ดัง​ฟัง​ชัด บอย​ฮ่ะ​กับ​ภัท​รา​สะดุ้ง​โหยง บอย​ฮ่ะ​บอก​ว่า​ภาษาไทย​ของ​หนู​ดี​แปลก​ ดี ภัท​รา​จึง​ถาม​หนู​ดี​ว่า​ใคร​สอน​ภาษาไทย​ให้​หรือ หนู​ดี​ตอบ​เสียง​ใส​แจ๋ว​ว่า

“อี​แหวว​กับ​อี​น้อย หมอ​นวด​กับ​แม่​ครัว​ของ​หนู​ดี​เอง​ค่ะ​อี​ป้า สำเนียง​ไทย​ของ​หนู​ดี​ชัด​หลาย​เด้อ”

ภัท​รา​หน้าเสีย​กล้อมแกล้ม​เออออ ว่า​จ้ะ แล้ว​หนู​ดี​ก็​ถาม​ถึง​ตะวัน​ฉาย บอก​ว่า “คิด​ฮ​อด​หลาย​อยาก​กอด​จูบ​ลูบ​เป้า​มัน​ให้​หาย​คิด​ฮ​อด” พอ​ภั​ทราบ​อก​ว่า​ตะวัน​ฉาย​ยัง​อยู่​นิวยอร์ก หนู​ดี​บ่น​เสียดาย แต่​ก็​บ่​เป็น​ห​ยัง “เอา​ไว้​ไอ้​ตะวัน​ฉาย​กลับ​มา​เรา​ค่อย​เซอร์ไพรส์​มัน มัน​ต้อง​ดีใจ​หลาย​ที่​เห็น​ว่าที่​เจ้าสาว​มาร​ออ​ยู่​แล้ว หนู​ดี​จะ​ได้​เอา​มัน​เป็น​ผัว​เสียที”

ภัท​รา​กับ​บอย​ฮ่ะ​ปาด​เหงื่อ​ทำ​หน้า​พะอืดพะอม ตะวันฉาย​แอบ​ฟัง​อยู่​หน้า​เครียด​ทันที​เมื่อ​นึกถึง​อนาคต​ที่​รอ​ตน​อยู่

ooooooo

ตะวัน​ฉาย​มี​เพื่อน​สนิท​คือ​พิชญ์ เป็น​นัก​เขียน​นิยาย​เร้นลับ​โดยเฉพาะ​เกี่ยว​กับ​เรื่อง​ผีๆ ทั้งที่​ตัว​เอง​กลัว​ผี​จน​ขี้​ขึ้น​สมอง พิชญ์​อาศัย​อยู่​ที่​วัด มี​เณร​เปี๊ยก​วัย 13 ที่​บวช​เรียน​มา​ตั้งแต่​อายุ 7 ขวบ เป็น​เพื่อน​สนิท

คืน​นี้ พิชญ์​ดู​ข่าว​อยู่​หน้า​จอ​โน้ตบุ๊ก​แล้ว​ขน​พอง​สยอง​เกล้า​กับ​ข่าว​นัก​ ธุรกิจ​หนุ่ม​เจ้าของ​โชว์รูม​รถ​หรู​ซิ่ง​ตาย​สยอง​ที่​โค้ง​ร้อย​ศพ​หลัง​ มี​ข่าว​พยายาม​ขาย​ขนม​จีบ​รัตติกาล​ดารา​สาว​ชื่อ​ดัง ครั้น​เลื่อน​หน้า​จอ​ลง​มา​อีก​ก็​เจอ​ข่าว​ลูก​ชาย​นักการเมือง​ชื่อ​ดัง​ ผูก​คอ​ตาย​ปริศนา รัตติกาล​ดารา​สาว​ชื่อ​ดัง​แสดง​ความ​เสียใจ แต่​ปฏิเสธ​ว่า​ยัง​ไม่​ใช่​เพื่อน​คน​สนิท​ทั้งที่​เคย​ควง​คู่​ไป​ดู​หนัง ​
รอบ​ดึก​ด้วย​กัน

“นี่​มัน​ราย​ที่ 4 แล้ว​นี่​ห​ว่า แปลก​เว้ย แต่ละ​ศพ​ตาย​ไม่​ธรรมดา​เสีย​ด้วย น่า​กลัว​ทั้งนั้น” พิชญ์​พึมพำ​ทำ​หน้า​สยอง พลัน​ก็​สะดุ้ง​สุด​ตัว​เมื่อ​มี​แมว​ดำ​กระโจน​แผล็ว​เข้า​มา​ทาง​หน้าต่าง พิชญ์​ร้อง​แทบ​ไม่​เป็น​ภาษา กระโดด​ไป​นั่ง​คลุมโปง​อยู่​บน​เตียง ท่อง​นะ​โมตัสสะ...​เสียง​สั่น

ทันใดนั้น​ผ้า​ห่ม​ถูก​กระชาก​ออก พิชญ์​ตัว​สั่น​เทิ้มหลับ ตา​ปี๋ บอก​ว่า​อยาก​ได้​อะไร​จะ​ทำบุญ​ไป​ให้​ อย่า​มา​หลอกหลอน​กัน​เลย เณร​เปี๊ยก​ที่​เอา​แป้ง​พอก​หน้า​ขาว​วอก​ดัด​เสียง​ถาม​ว่า​จริง​หรือ พอ​พิชญ์​ยืนยัน​ว่า​จริง เณร​เปี๊ยก​ก็​ขอ​เล่น​เกม​คอ​มฯ ​ได้​ไหม พิชญ์​เอะใจ​ที่​ผี​มา​ขอ​เล่น​เกม พอ​ลืมตา​ดู​กลาย​เป็น​เณร​เปี๊ยก เลย​ลาก​คอ​เณร​ออก​ไป​นอก​กุฏิ ถาม​ว่า​แมว​ดำ​นั่น​ฝีมือ​เณร​
ใช่​ไหม

เณร​บอก​ว่า ​แมว​ไป​ขโมย​ของกิน​ใน​ครัว​ก็​ต้อง​ไล่ ถาม​พิชญ์​ว่า​อยู่​ใน​วัด​ยัง​กลัว​ผี​เหรอ แล้ว​เคย​เจอ​หรือ​เปล่า พิชญ์​ บอก​ว่า​ไม่​เคย​เจอ เลย​ถูก​เณร​อบรม​ว่า เมื่อ​ไม่​เคย​เห็น​ก็​ไม่​ควร​ไป​กลัว พิชญ์​ถาม​ว่าแล้ว​เณร​เคย​เจอ​หรือ  เณร​บอก​ว่า​ยัง​ไม่​เคย พิชญ์​บอก​ว่า​ถ้า​งั้น​ตน​เจอ​เมื่อ​ไร​จะ​ชวน​ไป​ดู​ด้วย​กัน เณร​รีบ​ส่าย​หน้า​อ้าง​ว่า​ไม่​เอา​ดี​กว่า​เดี๋ยว​หลวง​ตา​ดุ​เอา ว่า​ แล้ว​รีบ​ผละ​ไป
ครู่เดียว​ตะวัน​ฉาย​ก็​เดิน​เข้า​มา​ถาม​อย่าง​รู้​เรื่อง​ดี

“เป็น​นัก​เขียน​นิยาย​ผี​อะไร​ของ​แก​วะ​ไอ้​พิชญ์ กลัว​ผี​จน​ขี้​ขึ้น​สมอง​แบบ​นี้”

“เฮ้ย...ไอ้​ตะวัน...” พิชญ์​ตกใจ​สุดขีด​นึก​ว่า​ถูก​ผีหลอก​ที่​จู่ๆคน​อยู่​นิวยอร์ก​ก็​โผล่​หน้า​มา

ตะวัน​ฉาย​ไม่​พูด​พล่าม​ทำ​เพลง​ส่ง​เงิน​ให้​จำนวน​หนึ่ง​เป็น​ค่า​ โทรศัพท์​มือ​ถือ ค่าน้ำ ค่า​ไฟ พิชญ์​ถาม​งงๆว่า​ทำไม ​จู่ๆก็​เอา​เงิน​มา​ให้

“ฉัน​ไม่ได้​ใจดี​สงเคราะห์​แก​เปล่าๆเว้ย แต่​ที่​ช่วย​เนี่ย​เพราะ​เป็น​ค่า​ใช้​จ่าย​ที่​ฉัน​จะ​มา​อาศัย​อยู่​กับ​แก​ต่างหาก” แล้ว​ชี้แจง​เหตุผล​ว่า ยัง​ไม่​อยาก​กลับ​ไป​ฟัง​แม่​บ่น เพราะ​แม่​ส่ง​เงิน​ให้​เรียน​ธุรกิจ​แต่​ตน​กลับ​ไป​เรียน​กำกับ​หนัง เลย​ต้อง​มา​ฝึก​วิทยา​ยุทธ​สัก​พัก​แล้ว​พิสูจน์​ให้​แม่​เห็น​ว่า​ตน​ควร​ต้อง​ทำ​ใน​สิ่ง​ที่​ตัว​เอง​รัก​เท่านั้น

ระหว่าง​นั้น​ ตะวัน​ฉาย​เห็น​รูป​รัตติกาล​ใน​จอ​โน้ตบุ๊ก​ของ​พิชญ์ เขา​ร้อง​ลั่น​บอก​ว่า อย่า​บอก​นะ​ว่า​ชอบ​ดารา​คน​นี้​เหมือน​กัน พิชญ์​ถาม​ว่า ทำไม​ชอบ​ไม่ได้​เซ็กซี่​ตัว​แม่​ขนาด​นี้

“หึ...สวย​สยอง​น่ะ​สิ ฉัน​เจอ​ตัว​เป็นๆมา​แล้ว ชาติ​นี้​ขอ​อย่า​ให้​เจอ​อีก​เลย​ไม่​งั้น​ซวย​แน่ๆ”

“ซวย​ยัง​ไง​วะ​ไอ้​ตะวัน​ฉาย เล่า​ให้​ฟัง​หน่อย​สิ ฉัน​กำลัง​สนใจ​เรื่อง​ของ​เธอ​อยู่​เลย กะ​ว่า​จะ​เอา​มา​เขียน​เป็น​นิยาย มี​ผู้ชาย​หลาย​ราย​ที่​เข้า​ใกล้​รัตติกาล​แล้ว สุดท้าย​ต้องตา​ยส​ยอง​ทุก​คน”

ฟัง​พิชญ์​แล้ว​ตะวัน​ฉาย​สนใจ​ขึ้น​มา​ทันที

ooooooo

ที่​คฤหาสน์​จันทรา​ใน​ป่า​ลึก​ดง​พญา​ไฟ...หลวง-​บวร​สงคราม​นั่ง​ดู​ทีวี​เครื่อง​เก่า​แต่​ดึกดำบรรพ์​อยู่ ภาพ​มี​คลื่น​แทรก​ดู​ไม่ได้​เลย คุณ​หลวง​หงุดหงิด​ตะโกน​เรียก​นั​งก​ระทง​ถาม​อย่าง​ไม่​พอใจ​ว่า​ทีวี​ไม่​ชัด​แบบ​นี้​จะ​ดู​ข่าว​ดี​ของ​ตน​ได้​ยัง​ไง นั​งก​ระทง​เรียก​ไอ้​ริ​ด​มา​ถาม​ว่า​ไหน​บอก​ว่า​ติด​จาน​ดาวเทียม​แล้ว​ไง ไอ้​ริ​ด​บอก​ว่า​เรา​อยู่​ใน​ที่​อับ​สัญญาณ​แบบ​นี้​ก็​ต้อง​ยอม​ทำใจ นัง​สี​ดวง​บอก​กระทิง​ให้​ไป​ช่วย​ไอ้​ริ​ด​จัดการ​ที

กระทิง​เข้าไป​อย่าง​ภาคภูมิ​ใจ ไป​ถึง​ก็​ตบๆทุบๆทีวีครู่​เดียว​ภาพ​ก็​ชัด​แจ๋ว​ขึ้น​มา คุณ​หลวง​พอใจ​มาก​จ้อง​จอ​ทีวี​เขม็ง เป็น​การ​ให้​สัมภาษณ์​ของ​รัตติกาล​เรื่อง​อุบัติเหตุ​บน​เครื่องบิน​พอดี ดู​แล้ว​ขัดใจ​นัก​ปิด​เครื่อง​ทันที​เมื่อ​รู้​ว่า​รัตติกาล​รอด​พ้น​จาก​อุบัติเหตุ​นั้น​มา​ได้​หวุดหวิด คุณ​หลวง​พึมพำ​อย่าง​แปลก​ใจ​มาก​กว่า

“เป็น​ไป​ไม่ได้ ท่านหญิง​ต้อง​กลับ​มา​อยู่​กับ​ข้า​ที่​นี่...ทำไม...ทำไม!!”

“บางที​อาจจะ​ยัง​ไม่​ถึง​เวลา​ของ​หม่อมเจ้า​มาลา​ก็ได้​เจ้า​ค่ะ” นัง​กระทง​เอ่ย

“เป็น​ไป​ไม่ได้...ข้า​รอ​เวลา​นี้​มา​ถึง​ร้อย​ปี ท่านหญิง​สัญญา​ว่า​จะ​กลับ​มา...ท่านหญิง​สัญญา​กับ​ข้า​ไว้​แล้ว” หลวง–​บวร​สงคราม​สีหน้า​เจ็บปวด​รวด​ร้าว​เมื่อ​นึกถึง​อดีต...

ooooooo

อดีต​เมื่อ​พุทธศักราช 2453 ร้อย​กว่า​ปี​ก่อน หลวง​บวร​สงคราม​ได้​วาง​แผน​ร่วมมือ​กับ​ชาว​ต่าง​ชาติ​ให้​เข้า​มา​ยึด​แผ่นดิน​ไทย​เป็น​เมืองขึ้น​ใน​ยุค​ล่า​อาณานิคม แต่​แผน​ถูก​ยับยั้ง ทำให้​หลวง​บวร​สงคราม​ต้อง​พา​พวก​หลบ​หนี โดย​ชิง​ตัว​หม่อมเจ้า​มาลา​ที่​คุณ​หลวง​เตรียม​จะ​แต่งงาน​ไป​ด้วย แต่​หม่อมเจ้า​มาลา​ล่วงรู้​ความ​จริง​ว่า​หลวง​บวร​สงคราม​คิดคด​ทรยศ​ชาติ แม้​จะ​ถูก​ชิง​ตัว​ไป​แต่​หม่อมเจ้า​มาลา​ก็​สิ้น​รัก​คุณ​หลวง​เสีย​แล้ว

เมื่อ​หลวง​บวร​สงคราม​หมาย​ใช้​กำลัง​เผด็จ​ศึก​หม่อม​เ​จ้า​มาลา เกิด​การ​ต่อสู้​หม่อมเจ้า​มาลา​แย่ง​ปืน​จาก​คุณ​หลวง เกิด​เสียง​ปืน​ลั่น​ขึ้น​ใน​ขณะ​ยื้อยุด​กัน ปรากฏ​ว่า​คุณ​หลวง​ถูก​ยิง หม่อมเจ้า​มาลา​ตกใจ​วิ่ง​หนี​ออก​จาก​บ้าน คุณ​หลวง​พยายาม​วิ่ง​ตาม ผ่าน​กระทิง กระทง และ​ริดกับสีดวง คุณ​หลวง​ร้อง​
พลาง​ตะเกียกตะกาย

“ข้า​จะ​ตาม​ท่านหญิง​ของ​ข้า​ไป...ท่านหญิง...ท่านหญิง...”

ooooooo

ที่​กอง​ถ่าย​คืน​นี้รัตติกาล​กำลัง​ถ่าย​ละคร​อยู่ ถ่าย​จน​หมด​คิว​แล้ว​เธอ​บอก​แม​รี่​ว่า​จะ​กลับ​ไป​พักผ่อน แม​รี่​ทำตัว​เป็น​แม่สื่อ​แม่​ชัก​นัด​ให้​เธอ​ไป​ดิน​เนอร์​กับ​อิง​ค์ อ้าง​ว่า​คุณ​พ่อ​เธอ​ก็​โอ​เค​ด้วย​แล้ว

แม​รี่​วาง​แผน​ให้​รัตติกาล​ไป​ดิน​เนอร์​กับ​อิง​ค์​ที่​กำลัง​ดัง​เพื่อ​ให้​เป็น​ข่าว​งาน​จะ​ได้​เข้า​เป็น​น้ำไหลไฟดับ​รับ​ทรัพย์​กัน​มือ​เป็น​ระวิง แต่​หา​รู้​ไม่​ว่า​อิง​ค์​เป็น​พวก​แอบ​จิต​ที่​ชอบ​ดม​กลิ่น​สาว

ระหว่าง​ดิน​เนอร์​กัน​นั้น พัดชา​นักข่าว​สาว​สาย​อาชญากรรม​เพื่อน​สนิท​ของ​รัตติกาล​โทร.​เข้า​มือ​ถือ รัตติกาล​ลุก​เลี่ยง​ไป​รับ​สาย พอ​รู้​ว่า​รัตติกาล​กำลัง​ดิน​เนอร์​อยู่​กับ​อิง​ค์​

ก็​อิจฉา​ตา​ร้อน​บอก​ว่า​ตน​อาจจะ​ออก​จาก​งาน​นักข่าว​ไป​เป็น​ดารา​แข่ง​กับ​เธอ คุย​พลาง​ก็​หัน​มา​สนใจ​งาน​ตรง​หน้า

เป็น​งาน​ไป​ทำ​ข่าว​ฆาตกรรม พัดชา​ไม่​เห็น​บาดแผล​ตาม​ตัวศพ ​ส่วน​ช่วง​ล่าง​มี​ผ้า​คลุม​ไว้ เธอ​ถาม​หา​บาดแผล พอ​ตำรวจ​เปิด​ให้​ดู​เธอ​สะดุ้ง​โหยง​อุทาน “แม่เจ้า...หาย​ไป​ทั้ง​พวง​เลย” เสียง​ลอด​เข้าไป​ใน​โทรศัพท์  รัตติกาล​ถาม​ว่า​อะไร​หาย​ไป​ทั้ง​พวง พัดชา​ตัดบท​ว่า​อย่า​รู้​เลย ตัด​สาย​แล้ว​เดิน​ไป​ถาม​ตำรวจ

“หมวด​คะ แล้ว​ไอ้​พวง​ที่​หาย​ไป​เนี่ย ยัง​อยู่​แถว​นี้​หรือ​ว่า​เป็น​อาหาร​ของ​เป็ด​ไป​แล้ว​คะ”

ooooooo

ตะวัน​ฉาย​กับ​พิชญ์​ถือ​คติ​โบราณ​ที่​ว่าอยู่​บ้าน​ท่าน​อย่า​นิ่ง​ดูดาย​ปั้น​วัว​ปั้น​ควาย​ให้​ลูก​ท่าน​เล่น ดังนั้น เช้า​นี้​ทั้ง​สอง​จึง​เดิน​ตาม​เณร​เปี๊ยก​ต้อยๆ เป็น​ลูกศิษย์​วัด​ไป​ที่​ตลาด

แม้​ตะวัน​ฉาย​จะ​ดวง​ดี​แต่​ถึง​คราว​โชค​ร้าย ไป​เจอ​คุณนาย​ภัท​รา​ผู้​เป็น​แม่​ไป​เก็บ​ค่า​เช่า​แผง​ที่​ตลาด​พอดี เขา​หลบ​แว้​บ​แต่​ไม่​พ้น​สายตา​ภัท​รา เพื่อ​ความ​แน่ใจ​ภัท​รา​จึง​โทร.​เข้า​มือ​ถือ​ของ​ลูก​ชาย เขา​บอก​ว่า​อยู่​ที่​นิวยอร์ก​กำลัง​คุย​กับ​โปร​เฟส​เซอร์​ปรึกษา​การ​ลงทุน​ใน​ตลาดหุ้น ภัท​รา​ดีใจ​มาก​ที่​ลูก​ใส่ใจ​กับ​การ​เรียน​และ​การ​งาน

ทันใดนั้น​มีเสียง​แม่​ค้า​แทรก​เข้า​ไป​ใน​โทรศัพท์ ร้อง​ขาย​ปลา​เผา​เชิญ​ชวน​ให้​ซื้อ​ปลา​เผา แต่​พอ​ถาม ตะวัน​ฉาย​บอก​ว่า​แม่​หู​ฝาด​ไป​เอง​  ตน​ยัง​ไม่ได้​ยิน​อะไร​เลย แล้ว​ทำ​เป็น​สัญญาณ​ไม่​ดี​ขอ​คุย​แค่​นี้​ก่อน จาก​นั้น​รีบ​ชวน​เณร​เปี๊ยก​กลับ​วัด​ก่อน​ที่​จะ​ซวย​กว่า​นี้

ooooooo

ที่แท้​ภัท​รา​จับ​โกหก​ตะวัน​ฉาย​ได้​แล้วแต่​นิ่ง​ไว้​ให้​ตายใจ ตะวัน​ฉาย​เอง​ก็​เดา​ได้​ว่า​แม่​รู้​แล้ว บอก​พิชญ์​ว่า​ป่านนี้​คง​เต้น​เป็น​เจ้า​เข้า​แล้ว เขา​เล่า​ให้​พิชญ์​ฟัง​ถึง​ความ​เผด็จการของ​แม่​ว่า ก่อน​พ่อ​ตาย พ่อ​พูด​อย่าง​ดีใจ​ยิ้ม​อย่าง​มี​ความ​สุขที่มา​ถึง​วัน​นี้​ได้เสีย​ที ​เพราะ​ต่อ​จาก​นี้ “แม่​ของ​ลูก​จะ​มา​บังคับ​พ่อ​ไม่ได้​อีก​แล้ว”

ตะวัน​ฉาย​บอก​พิชญ์​ว่า​ตน​จะ​ไม่​มี​วัน​เป็น​อย่าง​พ่อ​เด็ดขาด​ที่​ได้​อิสระ​ก็​แค่​ตอน​ตาย ตน​จะ​พิสูจน์​ให้​แม่​เห็น​ว่าตน​ทำ​ทุก​อย่าง​ได้​ด้วย​ตัว​เอง​โดย​ไม่​ต้อง​พึ่ง​แม่ พิชญ์​รับปาก​ว่าจะ​ช่วย​เขา​เรื่อง​งาน แต่​เรื่อง​คู่หมั้น​นั้น​จน​ปัญญา​จริงๆ ตะวันฉาย​บอก​เพื่อน​รัก​ว่า “ไอ้​เรื่อง​รับมือ​กับ​หนู​ดี ฉัน​มี​คน​ช่วย​แล้ว”

พระเอก​ขี่​ม้า​ขาว​ที่มา​ช่วย​ตะวัน​ฉาย คือ​ตะวัน​รอน​ลูกพี่ลูกน้อง​ของ​ตะวัน​ฉาย​ผู้​มี​มาด​เท่​กวนๆเซอร์ๆ มี​รอย​ยิ้ม​ที่​ละลาย​หัวใจ​สาวๆได้​ฉมัง​นัก​นั่นเอง​และ​เขา​ก็​สวมรอย​เป็น​ตะวัน​ฉาย​ตบตา​หนู​ดี​ได้​สนิท​เนียน

ส่วน​ตะวัน​ฉาย​ไป​หา​ผู้​กำกับ​ปิ๊ด​ที่​กอง​ถ่าย​ตาม​คำแนะนำ​ของ​พิชญ์ เพราะ​ตัว​พิชญ์​เอง​ต้อง​ไป​หา​ข้อมูล​มา​เขียน​บท พูด​อย่าง​มั่นใจ​ว่า​ตะวัน​ฉาย​ต้อง​ได้​งาน​แน่

เมื่อ​ไป​หา​ผู้​กำกับ​ปิ๊ด​แนะนำ​ตัว​เองแล้ว ตะวัน​ฉาย​ยืน​ลุ้น​ฟัง​ผู้​กำกับ​พูด​เสีย​จน​เหนื่อย​ เพราะ​ผู้​กำกับ​ติดอ่าง​อย่าง​หนัก ผู้​กำกับ​ถาม​ว่า​เขา​ชอบ​งาน​อะไร

“เป็น​ผู้​กำกับ​ครับ​พี่” ตะวัน​ฉาย​ตอบ​ไม่​รีรอ

“ไม่...ไม่​ว่าง...กะ...กู...กู​ทำ​อยู่”

ตะวัน​ฉาย​ขอ​เป็น​ผู้​ช่วย ก็​บอก​ว่า​เต็ม ขอ​เป็น​ผู้จัดการ​กอง ก็​ไม่​ว่าง สุดท้าย​ตะวัน​ฉาย​บอก​ว่า แล้วแต่​จะ​ให้​ทำ​อะไร​ก็​แล้วกัน ตน​ทำได้​ทั้งนั้น

ปรากฏ​ว่า​ผู้​กำกับ​ปิ๊ด​ให้​ตะวัน​ฉาย​ไป​เป็น​เด็ก​เสิร์ฟ​น้ำ​ใน​กอง​ถ่าย เขา​หัวเสีย​หนัก​เหมือน​ถูก​เอา​บัณฑิต​มา​ลากรถ บอก​ผู้จัดการ​กอง​ว่า​ตน​จบ​นอก​มา หนัง​สั้น​ก็ได้​รับ​รางวัล​ตั้ง​เยอะ​แยะ ผู้จัดการ​กอง​ปลอบ​ใจ​ว่า​แบบ​เขา​นี้ มี​อยู่​เต็ม​กองเลย ถือ​เสีย​ว่า​ค่อยๆไต่เต้า​ขึ้น​ไป​ก็​แล้วกัน

ที่​ซวย​หนัก​กว่า​นั้น​คือ มา​เจอ​รัตติกาล​ที่มา​ถ่าย​ละครใน​กอง​นี้​ด้วย เธอ​มอง​เขา​อย่าง​เย้ย​หยัน เรียก​มา​สั่ง​เครื่อง​ดื่ม​ให้ ชง​กาแฟ​มา​ให้ พอ​ตะวัน​ฉาย​ไป​ชง​มา​ก็​บ่น​ว่า​ขม  ให้​ไป​ชงมาใหม่​ จนกว่า​จะ​ถูกปาก​ตน

ขณะ​ที่​ตะวัน​ฉาย​กำลัง​กล้ำกลืน​กับ​การ​ถูก​รัตติกาล​เหยียด​หยัน​นั่นเอง ผู้จัดการ​กอง​ก็​มา​บอก​ข่าว​ดี​ว่า

“เมื่อกี้​พี่​คุย​กับ​พี่​ปิ๊ด แก​ดู​ผล​งาน​ของ​น้อง​แล้ว​แก​ชอบ​มาก​เลย โปรเจกต์​หน้า​แก​จะ​ให้​มา​เป็น​ผู้​ช่วย​ผู้​กำกับ”

ตะวัน​ฉาย​ดีใจ​ที่​จะ​ไม่​ต้อง​มา​ทำ​ด้าน​สวัสดิการ​อีก แต่​ผู้จัดการ​กอง​บอก​ว่า​ต้อง​ทำ​ไป​ก่อน ​เพราะ​ตอน​นี้​ขาดคนจริงๆ ย้ำ​ว่า “ทำ​ไป​ก่อน​นะ ไต่เต้า​ไง”

รัตติกาล​ยัง​คง​วาง​เขื่อง​ข่ม​ตะวัน​ฉาย​ฉวย​โอกาส​แบบ​ได้ทีขี่แพะไล่ จน​ตะวัน​ฉาย​บอก​ว่า​ให้​เอา​เวลา​ที่มา​แกล้ง​ตน​ไป​ท่อง​บท​ยก​ระดับ​การ​แสดง​ของ​ตัว​เอง​ดี​กว่า รัตติกาล​ถือว่า​เขา​บังอาจ​มา​สอน​ตน เมื่อ​เขา​บอก​ว่า​เสีย​เงิน​เรียน​มา​ก็​ต้องใช้ทำ​ประโยชน์​ให้​คน​อื่น​บ้าง เธอ​เลย​ลองดี​ให้​เขา​มา​ซ้อม​บทกับตนดู​ซิ​ว่า​จะ​เก่ง​แค่​ไหน พูด​แล้ว​ยัด​บท​ใส่​มือ​ตะวัน​ฉายอย่าง​ท้าทาย

ooooooo

ส่วน​พิชญ์​ก็​นัด​พัดชา​ไว้​เพื่อ​จะ​ขอ​ข้อมูล​ไป​เขียน​บท​หนัง​ผี​ที่​ทำ​อยู่ พัดชา​ยินดี​แต่​ให้​เขา​ตาม​ไป​ดู​การ​

ทำ​งาน​ของ​ตน พา​เดิน​ไป​ถึง​หน้า​ห้อง​นิติ​เวช​ก็​หัน​มา​บอก​ว่า

“ตาม​เข้า​มา​สิ​คะ ฉัน​กำลัง​มา​ดู​ผล​การ​ชันสูตร​ศพ​คดี​ที่​กำลัง​ตาม​อยู่ กลิ่น​ศพ​อาจจะ​แรง​หน่อย แต่​เดี๋ยว​ก็​ชิน” พูด​แล้ว​พัดชา​เปิด​ประตู​เดิน​เข้าไป พิชญ์​ยืน​เหว​ออ​ยู่​ตรง​ประตู กลืน​น้ำลาย​เอื๊อก​พนม​มือ​จด​หน้าผาก​ปาก​คอ​สั่น

พิชญ์​ถูก​พัดชา​ใช้​ให้​ช่วย​ยก​ศพ​เพื่อ​ถ่ายรูป ครั้ง​หนึ่ง​เสีย​จังหวะ​ศพ​ล้ม​ทับ​จูบ​ปาก​พิชญ์​เข้า​เต็มๆ ระหว่าง​นั้น​พัดชา​ได้​รับ​โทรศัพท์ เธอ​บอก​ว่า​เดี๋ยว​จะ​เข้าไป​เอา​ข้อมูล​ที่ สน. แต่​พอ​หัน​กลับ​มา​ดู​พิชญ์​อีก​ที ปรากฏ​ว่า​นอน​ชัก​กระแด่วๆ ตาเหลือก​ค้าง​หมด​สติ​ไป​แล้ว ทั้งที่​ปาก​ยัง​จุ๊บ​อยู่​กับ​ปาก​ศพ

ooooooo

ตะวัน​ฉาย​ถูก​รัตติกาล​ลองดี​ด้วย​การ​ให้​เป็น​คู่​ซ้อม​บท​ให้​ตน เธอ​ฉวย​โอกาส​ตบ​หน้า​เขา​ทั้งที่​ไม่​มี​ใน​บท พอ​ถูก​ต่อว่า​ก็​อ้าง​ว่า​ตน​อิน​กับ​เรื่อง​จน​นอก​บท​ไป​เอง ตะวัน​ฉาย​เอา​บ้าง รัตติกาล​เลย​ถูก​ตบ​หน้า​เอา​คืน​ด้วย​ข้ออ้าง​เดียวกัน รัตติกาล​เลย​เถียง​ไม่​ขึ้น เอาเรื่อง​ไม่ได้​แต่​ก็​เอา​คืน​ด้วย​การ​เตะ​ผ่าหมาก​จน​ตะวัน​ฉาย​หน้า​เขียว​กุม​เป้า​ทรุด​ลง​ไป​กอง

ไม่​เพียง​เท่านั้น ตะวัน​ฉาย​ยัง​โมเม​จับ​รัตติกาล​เข้าไป​จูบ​อย่าง​รุนแรง พอ​ถูก​ด่า​ถูก​ต่อว่า​เขา​ก็​อ้าง​ว่า​เจอ​เซ็กซี่​ตัว​แม่​อย่าง​เธอ ​เห็น​แล้ว​ก็​อิน​จน​ทน​ไม่ได้

อิง​ค์​เห็น​รัตติกาล​มี​ปาก​เสียง​กระทั่ง​ลง​ไม้​ลงมือ​กับ​ตะวัน​ฉาย​ก็​ทำตัว​เป็น​พระเอก​ขี่​ม้า​ขาว​เข้า​มา แต่​พอ​ถูก​ตะวัน​ฉาย​ชก​ถูก​ครึ่ง​ปาก​ครึ่ง​จมูก​เลือด​กำเดา​ไหล​เท่านั้น ก็​เป็น​ลม รัตติกาล​จะ​เข้าไป​เอาเรื่อง ถูก​แม​รี่​ขอร้อง​ว่า​อย่า​ให้​เป็น​ข่าว​มาก​กว่า​นี้​เลย เธอ​เลย​พูด​อาฆาต​ไว้​ว่า “ฝากไว้ก่อน​เถอะ” แล้ว​ผละ​ไป
นักข่าว​กรู​กัน​เข้า​มา​ถ่ายรูป​ตะวัน​ฉาย เขา​พยายาม​ยกมือ​ปิด​หน้า​ขอร้อง​อย่า​ถ่าย​เพราะ​ตน​ไม่​ใช่​ดารา แต่​ก็​ถูก​ถ่าย​ไป​หลาย​แ​ชะ​แล้ว

รัตติกาล​กับ​แม​รี่​ช่วย​กัน​ประคอง​อิง​ค์​ไป​นอน​พัก​ใน​ที่​ร่ม รัตติกาล​เอ่ย​ขอโทษ​อิง​ค์​ที่​เป็นต้น​เหตุ​ให้​เขา​เจ็บ​ตัว อิง​ค์​ จับ​มือ​รัตติกาล​กุม​ไว้​บอก​เธอ​ตา​ซึ้ง​ว่า

“น้อง​รติ​อย่า​โทษ​ตัว​เอง​เลย​ครับ พี่​ดีใจ​ที่​น้อง​รติ​เป็น​ห่วง​พี่ น้อง​รติ​ไม่​เป็น​อะไร​พี่​ก็ดี​ใจ​แล้ว พี่​รัก​น้อง​รติ​ครับ” พูด​แล้ว​ยกมือ​เธอ​ขึ้น​จูบ​จน​รัตติกาล​ตกใจ

รัตติกาล​นึก​ขึ้น​ได้​บอก​อิง​ค์​ว่า​คุณ​พ่อ​มี​ของ​ฝาก​มา​ให้ หยิบ​ออก​มา​เป็น​พระเครื่อง​ใส่​กรอบ​มา​อย่าง​ดี แม​รี่​ลอยหน้า​เข้า​มา​บอก​ว่า

“คุณ​พ่อ​กลัว​ว่า​น้อง​อิง​ค์​จะ​เหมือน​ผู้ชาย​คน​อื่นๆ ที่​ต้องตา​ยอ​ย่าง​ไม่​มี​สาเหตุ​หลังจาก​คบ​กับ​น้อง​รติ​ค่ะ” รัตติกาล​หัน​มอง​ตาขวาง แต่​อิง​ค์​บอก​ว่า​ไม่​เป็นไร เรื่อง​นี้​ตน​พอได้​ยิน​มา​บ้าง​แล้ว

พอดี​รัตติกาล​ถูก​ตาม​ตัว​ไป​เข้า​ฉาก อิง​ค์​จึง​ขับ​รถ​กลับ​ออก​ไป​เจอ​ตะวัน​ฉาย​หิ้ว​ข้าว​กล่อง​มา​มากมาย​ก็​แกล้ง​เฉี่ยว​จน​ข้าว​กล่อง​หก​เรี่ยราด​เปรอะ​ตัว​ตะวัน​ฉาย​ไป​หมด

อิง​ค์​ด่า​ตะวัน​ฉาย​ว่า​เกะกะ​แล้ว​ขับ​รถ​ไป​เลย หา​รู้​ไม่​ว่า​กระทิง​แอบ​เข้า​มา​นั่ง​ที่​หลัง​รถ​จ้อง​อิง​ค์​ตา​แดง​ก่ำ ตะวัน​ฉาย​เห็น​แว้​บๆ ไม่​แน่ใจ​ตัว​เอง​จน​ต้อง​ขยี้​ตา​มอง​ตาม​ไป​งงๆ

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"แจ๊ค ซู-จีน่า" ตื่นเต้นเข้าพิธีวิวาห์ “IN TIME WITH YOU ถึงห้ามใจก็จะรัก”

"แจ๊ค ซู-จีน่า" ตื่นเต้นเข้าพิธีวิวาห์ “IN TIME WITH YOU ถึงห้ามใจก็จะรัก”
19 พ.ค. 2564

02:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 19 พฤษภาคม 2564 เวลา 03:02 น.