เกมรักเอาคืน
ตอนที่ 3
อาริสามองป้องกุลที่พูดขยี้ความรู้สึกของตัวเองจนน้ำตาแทบทะลักต้องลุกหนีออกไปยืนโบกแท็กซี่เพราะไม่อยากให้เขาเห็นความอ่อนแอ
ป้องกุลรีบเดินตามมาขอโทษที่ตนพูดตรงเกินไป อาริสาผลักอกเขาอย่างโมโห แล้วพรั่งพรูคำถามออกมา
“ฉันผิดเหรอที่รักเขามากกว่าตัวเอง ฉันผิดมากใช่ไหมที่ทั้งชีวิตรักผู้ชายคนเดียว ฉันผิดมากใช่ไหมที่เชื่อว่าเราจะรักกันตลอดไป”
ป้องกุลอึ้งงัน สงสารผู้หญิงจิตใจดีที่ต้องเสียใจเพราะความมักง่ายของแม่ตัวเอง
“เธอไม่เคยรักใคร เธอไม่เข้าใจหรอก”
“พี่รู้ได้ยังไงว่าผมไม่เคยรักใคร”
“ถ้าเธอรักใครสักคน เธอคงไม่มานอนกับใครต่อใครอย่างนี้หรอก อย่าบอกนะว่าทำเพื่อเงิน แล้วอย่าบอกว่าเธอไม่มีความรู้ เพราะคำพูดของเธอมันมีความคิด เธอสามารถเลือกงานอื่นได้ แต่เธอไม่เลือก เพราะเธอรักสนุกและรักแต่ตัวเองเหมือนกัน”
พูดจบอาริสาไม่รีรออะไรอีก หันไปขึ้นแท็กซี่แต่ป้องกุลยังจับประตูรถไว้ ถามอย่างห่วงใยว่า
“พี่จะนัดผู้ชายไซด์ไลน์อีกไหม”
“ถ้าผู้ชายนอกใจได้ แล้วทำไมผู้หญิงจะทำ ไม่ได้” ขาดคำอาริสากระชากประตูปิดแล้วให้คนขับออกรถทันที
ooooooo
คืนเดียวกัน หมอเอกมานอนกับเกศิริน
ที่คอนโดหรูของเธอ แต่ใจก็ยังห่วงอาริสาที่รู้ว่ายังไม่กลับบ้าน เขาฉวยโอกาสตอนเกศิรินหลับลุกจากเตียงมาโทร.หาภรรยาที่ยังไม่ได้หย่า
เวลานั้นอาริสาลงจากรถเดินเข้าประตูรั้วได้ยินเสียงโทรศัพท์ แต่พอเห็นชื่อสามีโทร.เข้าและมองไปที่โรงรถไม่เห็นรถเขาจึงไม่ยอมรับสาย ปล่อยให้ดังอยู่อย่างนั้นจนเงียบเอง
หมอเอกวางสายด้วยใจว้าวุ่นและทำท่าจะโทร.อีก แต่เหลือบเห็นเกศิรินเปิดประตูห้องนอนออกมามองจึงชะงัก
“โทร.หาใครอยู่เหรอคะ”
หมอเอกรีบหันหลังและพยายามพูดปกติ
“ผมโทร.เช็กคนไข้ที่โรงพยาบาลน่ะ”
เกศิรินไม่เชื่อตรงมาดึงมือถือจากหมอแล้วเปิดดูหน้าจอเพื่อเช็กว่าเขาโทร.หาใคร แล้วก็เห็นชื่อริสาเต็มๆ
“หมอโกหกเกศทำไม”
หมอเอกถอนใจดึงมือถือคืนจากเธอ “ผมไม่อยากให้เกศคิดมากไง”
“ถ้าหมอไม่อยากให้เกศคิดมาก ก็อย่ามาแอบโทร.หาริสาสิคะ”
“แต่ผมห่วงเขา”
เกศิรินเกือบจะโวยวาย แต่ชะงักเก็บอารมณ์ไว้เพราะรู้ว่าถ้าโวยวายตัวเองจะงี่เง่า สู้พลิกเกมยิ้มให้เขาและพูดทำคะแนนน่าจะดีกว่า
“เกศขอโทษค่ะ เกศลืมไปว่าหมออยู่กับริสามา 10 ปี ยังไงหมอก็อดห่วงริสาไม่ได้ งั้นหมอโทร.หาริสาเถอะค่ะ เกศเข้าห้องก่อน”
เกศิรินหันกลับเข้าห้องนอน หมอเอกสีหน้าโล่งอกเบาใจ เรียกเธอไว้และขอบคุณที่เข้าใจตน
แค่นั้นเกศิรินก็ยิ้มกว้างที่เรียกคะแนนสงสารจากหมอได้ แต่พอเข้าห้องนอน รอยยิ้มนั้นก็เปลี่ยนเป็นร้ายกาจ แกล้งทำตัวดีเพื่อดึงหมอเอกมาจากอาริสาให้ได้!
ooooooo
รุ่งขึ้นตุลมาหาป้องกุลถึงบ้านแต่เช้า อยากรู้ว่าลูกค้าคนเมื่อคืนเป็นอย่างไรบ้าง
“ฉันไม่เคยพูดถึงลูกค้าลับหลังนะไอ้ตุล”
“เฮ้ย! ที่ฉันถาม ฉันไม่ได้ให้แกเล่าเรื่องเมื่อคืน แต่ฉันหมายถึงถ้าลูกค้าคนเดิมโทร.นัดแกอีก แกโอเคจะรับต่อไหม”
“ถ้าวันนี้ฉันเคลียร์อะไรได้ พี่คนนั้นคงไม่ต้องนัดใครแก้เหงาอีก”
“เดี๋ยว! แกจะไปเคลียร์อะไรวะ”
ป้องกุลไม่ตอบแต่รีบอาบน้ำแต่งตัวเพื่อออกจากบ้าน ซึ่งจุดหมายของเขาก็คือสถานเสริมความงามของเกศิรินนั่นเอง
เมื่อไปถึงสถานที่โอ่อ่าหรูหราแห่งนั้น ป้องกุลแจ้งพนักงานว่าตนต้องการพบคุณเกศิริน พนักงานย้อนถามอย่างสุภาพว่า “ไม่ทราบว่าคุณนัดคุณเกศไว้รึเปล่าคะ”
เกศิรินกำลังพาลูกค้าออกมาจากด้านในห้องเสริมความงาม เธอถามลูกชายอย่างคาดไม่ถึง
“ป้อง!! ป้องมาร้านแม่ได้ยังไงลูก”
กลุ่มพนักงานที่อยู่แถวนั้นมองหน้ากันอย่างชะงักที่ได้ยินเกศิรินเรียกหนุ่มคนนี้ว่าลูก จากนั้นก็ซุบซิบกันใหญ่เพราะไม่เคยรู้มาก่อนว่านายสาวมีลูกโตเป็นหนุ่มขนาดนี้แล้ว
ป้องกุลอดทนฟังพนักงานซุบซิบไม่ไหวจึงพูดกับเกศิรินตรงๆ “เราจะยืนคุยกันตรงนี้ให้พนักงานนินทาไปเรื่อยๆเหรอครับ”
“งั้นเข้าไปคุยในห้องทำงานแม่”
เกศิรินจะเดินเข้ามาหาลูกเพื่อพาไปห้องทำงาน แต่ป้องกุลขยับออกห่างและพูดอย่างห่างเหินว่า
“เดินนำไปสิครับ”
แค่นั้นสายตาพนักงานที่จับจ้องมาก็พอจะเดาออกว่าสองแม่ลูกน่าจะมีปัญหากัน
ooooooo
ช่วงเวลาเดียวกัน อาริสานั่งคุยกับสุนิดาอยู่ที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง สุนิดาถามลุ้นๆกึ่งล้อว่าเมื่อคืนเป็นยังไงบ้าง
“เมื่อคืน...ฉันกับเด็กคนนั้นแค่คุยกัน ไม่ได้มีอะไรอย่างที่คุณคิดหรอก”
“อ้าว...ฉันก็นึกว่าคุณจัดการเด็กคนนั้นแล้ว ถึงนัดฉันมา”
“เปล่า ที่ฉันนัดคุณมาเพื่อจะถามว่าเกศรู้รึเปล่าว่าลูกชายตัวเองทำงานแบบนี้”
“ไม่รู้ เพราะถ้ารู้มันคงไม่ปล่อยให้ลูกมันทำหรอก”
“แล้วเกศไม่สงสัยบ้างเหรอว่าลูกตัวเองทำงานอะไรถึงมีเงินเลี้ยงตัวเองน่ะ”
เกศิรินจะสงสัยได้ยังไงเพราะเธอเข้าใจว่าลูกชายทำธุรกิจร่วมกับเพื่อน ซึ่งเวลานี้เธอกำลังคุยกับเขาอยู่ในห้องทำงานภายในสถานเสริมความงามของตัวเอง
“ร้านกาแฟที่ป้องหุ้นกับเพื่อนเป็นยังไงบ้าง แม่เคยผ่านไป 2-3 ครั้ง คนเยอะดีนะ ขายดีใช่ไหม”
ป้องกุลไม่ตอบคำถาม แต่พูดอย่างเย็นชา “ผมมาวันนี้ ต้องการจะคุยกับแม่”
Powered by Froala Editor
