เดือนประดับดาว

“ถ้าแม่ยังตอบคำถามไม่ได้ แพงก็จะไม่ตอบแม่เหมือนกันค่ะ” แพงเดินหนี

รื่นจิตเดินตามเอ็ดให้เลิกทำตัวเสียๆหายๆกับผู้ชายบ้านโน้น แพงหยุดเดินหันกลับมา รื่นจิตแทบชน แพงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

“ถึงเราสองคนจะไม่ค่อยสนิทกันเหมือนแม่ลูกคู่อื่น แต่ตั้งแต่เมื่อไหร่คะที่แม่ไม่เชื่อใจแพง ไม่เชื่อในตัวลูกของแม่คนนี้!” แพงโกรธเดินออกไปจากบ้าน

รื่นจิตอ้าปากค้างพูดไม่ออก ได้แต่มองตามอย่างกลัดกลุ้ม...ในขณะที่เพื่อนกำลังเอาชุดบิกินีออกมาทาบตัว ยิ้มกรุ้มกริ่มที่จะได้เที่ยวกับกันลอง ทันใดเสียงเคาะประตูดังขึ้น เพื่อนรีบเก็บชุดใส่กระเป๋าดันกลับเข้าไปในตู้เสื้อผ้า แล้วมาเปิดประตู ต้องตกใจที่เห็นแพงยืนร้องไห้

“แพงเป็นอะไร! อย่าบอกนะว่าทะเลาะกับ...พะลอง ไอผิดเองแหละ ขอโทษนะ ไอไม่รู้จะปฏิเสธพะลองยังไง”

แพงทำหน้างง “เพื่อนพูดอะไร ปฏิเสธอะไรพะลอง”

เพื่อนยิ้มแหยๆที่แพงยังไม่รู้เรื่อง รีบทำอาหารให้แพงกินเพื่ออารมณ์จะได้ดีขึ้น แล้วค่อยๆเล่าเรื่องทริปของกันลองให้ฟัง...แพงฟังแล้วฟันธง

“ป้าโรยคงหูเพี้ยนฟังพะลองผิดตามเคย แม่ถึงได้มาคาดคั้นเอากับแพง...มันน่านักนะ”

“ตอนนั้นไอแค่ตื่นเต้น อยากเที่ยวมากไปหน่อยเลยเผลอตอบรับไป ลืมนึกไปเลยว่าไอเป็นแพงอยู่” เพื่อนทำหน้าจ๋อย

แพงถามสรุปเพื่อนอยากไปกับกันลองหรือ เพื่อนปฏิเสธเสียงหลง บอกตอนนั้นเล่นเป็นแพงเนียนไปหน่อย แพงบอกว่าตนไม่เคยไปเที่ยวค้างคืนกับกันลองสองคนเลยสักครั้ง เพื่อนล้อ “อย่าบอกนะว่า...งั้นแพงยิ่งต้องไปเที่ยวกับพะลองใหญ่เลย แล้วก็ DO-YOUR-JOB ซะ”

“จะบ้าเหรอ แพงจะทำยังงั้นได้ไง ยังไงแม่ต้องไม่ยอมให้ไปกับพะลองแน่ๆ เพิ่งเกิดเรื่องเข้าใจผิดกันด้วย เดี๋ยวพรุ่งนี้แพงจะโทร.ไปยกเลิกทริปกับพะลองเอง” แพงทั้งเขินทั้งหวั่นใจ เพื่อนรีบห้ามอย่าทิ้งโอกาส แพงไม่รู้จะทำอย่างไรเพราะแม่กำลังจับผิดอยู่ เพื่อนเสนอว่าช่วงนี้ตนต้องอยู่รอผลดีเอ็นเอ ตนจะเข้าไปอยู่ในบ้านเป็นแพงแทน

“ไม่ได้หรอก มันเสี่ยงเกินไป”

“วันก่อน คนทั้งกองถ่ายโฆษณายังไม่มีใครแยกไอกับแพงออก ขนาดเจ๊ทวิตตี้ที่เจอแพงแทบทุกวันยังแยกไม่ออกเลย”

แพงห่วงเรื่องงาน เพื่อนถือวิสาสะค้นกระเป๋าแพงหยิบมือถือมากดส่งข้อความ แล้วบอกว่าเคลียร์ให้แล้ว แพงรับมือถือมาดูแล้วต้องตกใจ เพราะข้อความที่เพื่อนส่งไปให้เจ๊ทวิตตี้คือ...แพงเป็นหลอดลมอักเสบ ไม่มีเสียงเลย อาทิตย์หน้าเจ๊อย่ารับงานเพิ่มนะคะ...

แพงบ่นแต่อมยิ้มว่ายุ่งไม่เข้าเรื่อง เพื่อนรับรองจะเล่นเป็นแพงให้ได้ออสการ์ แพงสำรวจร่างกายของเพื่อนแล้วสะดุดที่สีผม ย้ำถ้าแน่ใจว่าจะเป็นตน ต้องเริ่มตั้งแต่พรุ่งนี้ เพื่อนต้องปรับลุคให้เหมือน เพื่อนยิ้มรับเพื่อความสุขของแพง แพงเขินที่เพื่อนคิดให้ตนไปมีอะไรกับกันลอง

ooooooo

ค่ำนั้นขณะที่แพงกำลังไขประตูเข้าบ้าน กันลองโผล่มา เธอตกใจแทบกรี๊ด เขามาทวงสัญญาเรื่องทริปของเรา แพงหลบตาบอกเคลียร์คิวเรียบร้อยแล้วได้ 6 วัน ชายหนุ่มดีใจมากจะรีบคอนเฟิร์มตั๋วเครื่องบิน แล้วปากหวานชมว่าคืนนี้เธอสวย...เพราะไม่ลืมที่รับปากกันไว้

ระหว่างนั้น รื่นจิตมองลงมาจากระเบียงชั้นบนอย่างไม่พอใจ...แพงเข้าบ้านขึ้นมาหาแม่บนห้อง เห็นแม่นอนหันหลังให้ จึงคิดว่าแม่หลับ เข้าไปนั่งข้างๆพูดด้วยน้ำเสียงเบา

“แพงขอโทษนะคะแม่ แต่แม่ก็น่าจะรู้ว่าแพงไม่เคยทำให้แม่ผิดหวัง ถึงเราจะไม่ได้สนิทกันเหมือนแม่ลูกคู่อื่น แต่แพงก็แค่...อยากให้แม่ไว้ใจแพงบ้าง” แพงเอื้อมมือปิดไฟหัวเตียงก่อนจะกลับออกไป รื่นจิตนอนน้ำตาซึมกับคำพูดของลูก

รุ่งเช้าเพื่อนมาร้านซาลอนของน้อยหน่าซึ่งเป็นเพื่อนสนิทแพง ทำทีว่าตัวเองเป็นแพง น้อยหน่าคิดว่า ที่แพงหายไปเป็นอาทิตย์เพราะไปถ่ายโฆษณาเป็นสาวร็อก เพื่อนรับสมอ้าง

“อืม ทำนองนั้นแหละ ยังไงวันนี้ช่วยปรับลุคไอ...เอ่อ...เราให้เป็นแบบเดิมหน่อยนะ เอาแบบที่เธอเจอฉันครั้งล่าสุดน่ะ”

“แบบนี้ก็ดูดีอยู่นะ”

“ไม่ได้หรอก ต้องไปถ่ายละครต่อ กลับไปสภาพนี้ผู้กำกับบ่นตายแน่”

น้อยหน่าได้ยินข่าวแพงประสบอุบัติเหตุในกองถ่ายหัวแตก เกรงแผลยังไม่แห้งจะมีผลกับน้ำยาย้อมสีผม เพื่อนรีบบอกว่าแผลนิดเดียวแห้งสนิทแล้ว

“แหม ในข่าวทำเหมือนเป็นหนักต้องให้วรัชช์อุ้มออกจากกอง...นี่แกล้งสลบรึเปล่ายะ”

เพื่อนแก้ตัวว่าตกใจจึงสลบไป น้อยหน่ายิ้มแล้วบอกต้องเล็มผมก่อน แต่พอจับเส้นผมก็ร้องว่าทำไมต้องสไลด์มาถี่ยิบอย่างกับเกล็ดอีกัวน่าเนี่ย เพื่อนยิ้มแหยๆกับคำเปรียบเปรยของช่าง

เจ๊ทวิตตี้เห็นข้อความที่แพงส่งมาก็โทร.กลับมาถามอาการป่วย แพงทำทีเสียงแหบพร่า บอกวันนี้ไปตัดไหมแล้วจะให้หมอฉีดยาแก้กล่องเสียงอักเสบ เจ๊ขอให้หายไวๆ แล้วหันมาวุ่นกับการโทร.เลื่อนคิวงานของแพง มือก็หยิบจับหนังสือที่แผงร้านค้า แล้วต้องตกใจเมื่อเห็นหนังสือกอสซิปเล่มหนึ่งลงรูปแพงเดินออกมาจากโรงแรมของวรัชช์ และพาดหัวข่าวดุเดือดว่า

“จัดว่าเด็ด! แพงอาภรณ์ย่องออกจากโรงแรมวรัชช์!”

ในกองถ่าย จิตจีรังเห็นข่าวเดียวกันก็กรี๊ดออกมาจนทุกคนตกใจ พอนึกได้รีบกลบเกลื่อนว่าตกใจเห็นข่าวน้องหมาถูกรถชน ทุกคนส่ายหน้า แล้วเธอก็พิมพ์ข้อความพร้อมลงรูปคู่ตัวเองกับวรัชช์สมัยเรียนมัธยมลงไอจี ว่าข่าวนั้นเป็นการตัดต่อ ของจริงคือตน ไม่ทันไรเห็นตู้มต้ามนักข่าวเดินอยู่ก็รี่เข้าไปขอแก้ข่าว ตู้มต้ามดักคอว่าถ้าเป็นเรื่องรูปสมัยมัธยมของเธอกับวรัชช์ ใครๆเขารู้กันทั่วประเทศแล้วว่าเคยคบกัน

“เปล่าค่ะ เรื่องเก่าก็ส่วนเรื่องเก่า จีจะมาแก้ต่างให้วรัชช์ต่างหาก คืองี้ค่ะ วันนั้นวรัชช์เขาไม่ได้กลับไปที่โรงแรมค่ะ แต่อยู่กับ...”

“ป้า...วรัชช์เขาบอกพี่หมดแล้วล่ะว่า คืนนั้นเขาไปค้างบ้านป้า เขาต่อสายให้พี่คุยกับป้าเขาเองเลย”

จิตจีรังจะเอ่ยชื่อตัวเองแต่ไม่ทันเพราะตู้มต้ามแทรกเสียก่อน

นางร้ายหน้าม้านแต่ยังไม่ยอมแพ้ ตะครุบหลังตู้มต้ามให้ข่าวใหม่ว่า คืนนั้นแพงไปค้างคืนกับใครที่โรงแรม นักข่าวหันมาสนใจ เธอใบ้ว่าเป็นผู้หญิง ราวให้เข้าใจว่าแพงชอบทอม

ooooooo

น้อยหน่าปรับลุคเพื่อนจนกลับมาเป็นแพงอาภรณ์ รวมทั้งเครื่องแต่งกาย เธอแปลกใจที่อกแพงเล็กลง ไม่ตู้มอย่างของตนที่ทำมา เพื่อนหน้าเหวอเพิ่งรู้ว่าน้อยหน่าเป็นสาวข้ามเพศ เพื่อนกลับมาหาแพงที่โรงแรม แพงตะลึงราวกับส่องกระจก บอกแม่ต้องไม่สงสัยแน่ แต่เพื่อนทำหน้าหวั่นใจอีกเรื่อง แล้วยกชายเสื้อขึ้นให้ดูรอยสักที่สะโพกด้านหลังขวาเป็นรูปนกนางนวล แพงทึ่งถามตอนสักไม่เจ็บหรือ

“เจ็บสิ ไม่กี่วันก็หายแลกกับแทตทูที่จะอยู่กับเราตลอดไป”

แพงทำหน้าเจ็บแทน พลันมีข่าวในทีวีเรื่องวรัชช์ออกมาปกป้องแพงอาภรณ์ ว่าไม่เคยมีอะไรเกินเลย พิธีกร ยังพูดอีกว่า คนที่แพงจี๋จ๋าด้วยเป็นมนุษย์เพศหญิง แล้วมีภาพคู่แพงกับจิตจีรัง ทั้งแพงและเพื่อนตกตะลึงกับข่าวนั้น

วรัชช์ต่อว่าจิตจีรังที่ให้ข่าวทำร้ายแพง สุดท้ายก็เข้าตัว นนท์หน้าเสีย ตกลงจิตจีรังเป็นเพศไหนกันแน่ หญิงสาวร้องกรี๊ดๆด้วยความเจ็บใจ

ทางรื่นจิต เห็นข่าวที่มธุรสเอามาให้ดูแล้วเครียด มธุรสปลอบขำๆว่าไม่ต้องคิดมาก คิดแค่ว่าลูกสาวเราขายดีทั่วทุกเพศทุกวัย รื่นจิตไม่ขำด้วย เพื่อนทอมจึงชวนไปปฏิบัติธรรมให้สบายใจ สร้างบุญให้ลูกพ้นจากพวกสัมภเวสี รื่นจิตเห็นว่าดี เพราะยังไม่อยากเจอแพงช่วงนี้

“ยอมง่ายจัง ทะเลาะกับหนูแพงมาอีกล่ะสิ...เอาแต่หนี พอกันแม่ลูกคู่นี้” มธุรสรู้ทัน

เย็นวันนั้น แพงพาเพื่อนเข้ามาในบ้านเพราะเห็นว่าวันศุกร์แม่มักจะกลับบ้านดึก แพงเอาอัลบั้มออกมาให้เพื่อนดูเพื่อทำความรู้จักคนรอบตัวของแพง และชี้ให้ดูชั้นวางไดอารี่ที่เขียนทุกวัน ให้เพื่อนอ่านเพื่อจะได้รู้ว่าแพงทำอะไรบ้าง ทันใดเสียงแตรรถดัง แพงสะดุ้งที่แม่กลับไว รีบให้เพื่อนอยู่แต่ในห้องไม่ต้องออกมาจนกว่าตนจะมาเคาะสามครั้ง ค่อยเปิด

แพงลงมารับหน้ารื่นจิต เธอบอกว่าจะไปปฏิบัติธรรมสี่ห้าวัน แพงเผลอยิ้มโล่งอก รื่นจิตเห็นดักคอ แม่ไม่อยู่ไม่ได้หมายความว่าจะทำอะไรก็ได้ ถึงแม่จะเชื่อใจแพง แต่แม่ไม่เชื่อใจคนอื่น แพงรู้ว่าแม่ได้ยินที่ตนพูดเมื่อคืน แม่ยังเน้นอีกว่าไม่เชื่อใจกันลองและเป็นห่วงลูก

แพงกลับขึ้นมาบนห้อง บอกเพื่อนว่าไม่อยากไปเที่ยวแล้ว ไม่อยากให้แม่ไม่สบายใจ แต่เพื่อนคะยั้นคะยอและบอกว่ายิ่งแม่ไม่ไว้ใจ เราควรทำให้แม่เห็นว่าไว้ใจเราได้ ระหว่างถกเถียงกัน รื่นจิตเคาะประตูเรียก เพื่อนรีบวิ่งไปซ่อนตัวในห้องน้ำ แพงเปิดประตูรับแม่ รื่นจิตถามว่าคุยกับใคร แพงโกหกว่าเปิดสปีกเกอร์โฟนคุยกับน้อยหน่า รื่นจิตพยักหน้าแล้วบอกว่าซื้ออาหารกล่องใส่ตู้เย็นไว้ให้ แต่ถ้าอยากทานอย่างอื่นก็ให้ใจไปซื้อ แพงรับคำแล้วขอให้แม่ขับรถดีๆ

รื่นจิตบอกไม่ได้ขับเองมีเพื่อนมารับ แพงรีบถามว่าเพื่อนผู้หญิงหรือผู้ชาย แม่ทำท่าคิดก่อนจะตอบว่าไม่แน่ใจ แพงเหวอ รื่นจิตขำแล้วบอกว่าคือมธุรส สองแม่ลูกเคอะเขินทำท่าเหมือนจะกอดกันแต่ก็ยั้งไว้ แพงจึงยกมือไหว้แม่แทน

ก่อนที่แพงจะไป แพงย้ำเตือนกับเพื่อนว่าต้องทำอะไรบ้างในบ้าน และกำชับให้ชาร์จมือถือไว้ตลอดต้องติดต่อได้ทุกเมื่อ เพื่อนรับคำแล้วเร่งให้รีบไปเดี๋ยวกันลองจะรอนาน จากนั้นเพื่อนเดินสำรวจห้องแพง เห็นตุ๊กตาและของขวัญจากแฟนคลับเต็มไปหมด เห็นลายเซ็นแพงบนรูปก็พยายามจดจำเผื่อต้องเซ็น แล้วหยิบไดอารี่มานอนอ่าน...กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กชายคนหนึ่งสัญญาว่าถ้าเขาโตขึ้น จะพาเด็กหญิงขี้แยที่อยู่ข้างบ้านไปขึ้นนกตัวใหญ่ พาไปเที่ยวที่ไกลแสนไกล ดูพระอาทิตย์ขึ้นบนเขาสูงชัน และเก็บดอกไม้ที่สวยที่สุดบนนั้นให้เธอ...

เพื่อนเอาไอแพดมาเปิดดูคลิปที่ตัวเองอัดไว้ เป็นภาพเซลฟี่ตัวเองมีแพงนอนหลับอยู่ข้างหลัง มือปัดป่ายละเมอหัวเราะ ตัวเพื่อนพูดว่า “นี่คือนางเอกชื่อดังของเมืองไทยค่ะ นอกจากชีจะนอนละเมอแล้ว ชียังนอนดิ้นด้วย ไม่เหมือนไอเลยสักนิด...บางทีไอก็แอบคิดนะว่าเราจะใช่แฝดกันจริงๆรึเปล่า แต่ถ้าใช่ ไอก็มีเรื่องจะชวนคุยมากมาย จะเล่าความลับที่ไม่เคยบอกใคร แล้วไอก็จะกอดแพงให้แน่นๆเลย”...

รุ่งเช้าเจ๊ทวิตตี้โทร.มาขอให้แพงไปถ่ายซ่อมบอกว่าเป็นฉากง่ายๆไม่ต้องพูด เป็นซีนที่หุ่นไอดรอยด์ระบบรวน ตนส่งรถไปรับแล้ว แพงตกใจรีบโทร.บอกเพื่อนให้เตรียมตัวและให้กำลังใจว่าเพื่อนทำได้ เพื่อนคิดหนักสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อย่างไรเสียก็ต้องสู้

แพงกับกันลองมาถึงแม่ริม บรรยากาศและวิวสวยงามมาก กันลองกำลังคุยโทรศัพท์เรื่องงานกับปิติหน้าเครียด แพงนั่งรอ มีแฟนคลับมาขอถ่ายรูป แล้วมีเสียงบางคนนินทาว่าเธอชอบทอมหรือวรัชช์กันแน่

ในขณะที่เพื่อนอยู่ในชุดรูทเก้า คอสตูมติงว่าวันนี้ทำไมอกฟีบ เจ๊ทวิตตี้อ้างว่าคงเพราะป่วยแต่จัดการได้ ว่าแล้วก็ส่งม้วนทิชชูให้ยัดอก จ๋อมเข้ามาอธิบายบทว่าผู้กำกับขอเปลี่ยนให้เธอพูดไม่หยุด พูดอะไรก็ได้เพราะระบบรวน เพื่อนหน้าเสียหาทางออก เสนอว่าขอพูดเป็นภาษาอังกฤษ...ระหว่างถ่ายทำ วรัชช์ได้ทีที่มีการเปลี่ยนบท แกล้งกอดหุ่นไอดรอยด์แน่น เพื่อนสบตาผู้กำกับเห็นนิ่งๆ จึงกระชากผมวรัชช์หน้าหงาย ทิ้งศอกใส่อีกพลั่ก ผู้กำกับชอบใจให้ผ่าน

หลังเสร็จงาน เจ๊ทวิตตี้มีงานต่อจึงขอให้วรัชช์ช่วยส่งแพงที่บ้าน เขาพาเธอมาแวะร้านคาราโอเกะ เพื่อนกลัวจะเป็นข่าวอีก วรัชช์มีทางออกไว้แล้วด้วยการ ใส่หน้ากากแอ๊ดคาราบาวเดินเข้าร้าน แล้วเลือกห้องพิเศษที่ไม่มีคนอื่นปะปน เพื่อนแอบขำกับความตลกของเขา

เพื่อนเริ่มสนุกกับการร้องเพลงและเต้นหลุดโลกกับวรัชช์ ดื่มเบียร์กันจนกรึ่มๆ วรัชช์แปลกใจที่วันนี้แพงน่ารักเป็นกันเอง พอขับรถมาส่งเธอที่หน้าบ้าน วรัชช์ เผลอตัวจุ๊บแก้มแพง เพื่อนสะดุ้งหันมาโวยว่าเขาฉวยโอกาส เขารีบขอโทษบอกบรรยากาศพาไป แล้ววรัชช์หันไปเห็นคนยืนอยู่หน้าบ้าน เพื่อนมองตาม ต้องช็อกสุดขีด เมื่อเห็นรื่นจิตกำลังเดินเข้ามา

ooooooo