ขาประจำของอาเนี้ยว

ข่าว

    ขาประจำของอาเนี้ยว

    กิเลน ประลองเชิง

      12 พ.ค. 2561 05:01 น.

      ผมอ่าน “วิธีจับขโมย” ของ ส.พลายน้อย จาก “นิทานจีน” (หนังสือในโครงการโลกนิทาน ชุดนิทานนานาชาติ สำนักพิมพ์สถาพรบุ๊คส์ พ.ศ.2559) แล้วมีความสุข อยากเผื่อแผ่ถึงท่านผู้อ่าน

      อาเนี้ยว เด็กชายกำพร้า อยู่กับย่าสองคน ในหมู่บ้าน มณฑลกวางตุ้ง ทุกเช้าอาเนี้ยวจะเอาปาท่องโก๋ที่ย่าทำออกเดินขายในตลาด

      ลูกค้าขาประจำที่อาเนี้ยวต้องแวะส่งปาท่องโก๋ 20 ตัว ให้ทุกวัน เป็นคฤหาสน์หลังใหญ่ มีคนไปมาพลุกพล่าน เจ้าของบ้านอาเนี้ยวคุ้นหน้า เรียกตามคนอื่นว่า “ปอกง” อาเนี้ยวไม่รู้ว่าปอกง เป็นใคร

      รู้แต่ว่า เป็นผู้ใหญ่ที่มีคนนับถือและยำเกรง

      ย่าทำปาท่องโก๋วันละ 300 ตัว สั่งให้ขายตัวละ 1 อีแปะ เงินที่ขายปาท่องโก๋เลี้ยงดูชีวิตย่าหลานมานานปี

      สายวันนั้น อาเนี้ยวขายปาท่องโก๋หมดกระจาด เอาเงินอีแปะซุกใต้กระดาษรองปาท่องโก๋ แล้วก็บ่ายหน้ากลับบ้าน ระหว่างทางเจอหญิงชรากระเดียดกระจาดล้มลง ผลไม้หล่นกระจาย

      อาเนี้ยววางกระจาดปาท่องโก๋ สาละวนช่วยหญิงชราเก็บผลไม้ เสร็จแล้วกลับมาที่กระจาดปาท่องโก๋ แต่มันหายไป เขาเดินตามหาเจอกระจาดวางอยู่ใกล้หินก้อนใหญ่

      อาเนี้ยวล้วงใต้กระดาษ เงิน 300 อีแปะ ไม่เหลืออยู่เลยสักอีแปะเดียว

      อาเนี้ยวร้องไห้โฮๆ เขารู้ดี ถ้าไม่มีเงินค่าปาท่องโก๋ ย่าและเขาจะลำบากมาก ผู้คนละแวกนั้นได้ยินเสียงเด็กร้องไห้ก็พากันวิ่งเข้ามาดู แต่ไม่มีใครจะช่วยอาเนี้ยวได้เลย

      จุดที่อาเนี้ยวยืนร้องไห้อยู่ใกล้บ้านปอกง ปอกงแท้จริงเป็นขุนนางใหญ่ อาเนี้ยววิ่งเข้าไปร้องให้ปอกงช่วย ปอกงไม่รั้งรอ เขาไล่เรียงถามผู้คนที่อยู่ใกล้ๆ

      ชายคนแรกชายร่างใหญ่ คนที่สองคนแก่ คนอ้วน และคนจมูกใหญ่ และอีกหลายๆคน ทุกคนปฏิเสธเสียงเดียวกัน “ไม่ได้เอาเงินของอาเนี้ยวไป”

      “เมื่อไม่มีใครเอาเงินไป” ปอกงเสียงดัง แล้วชี้ไปที่ก้อนหินใหญ่ “เพราะฉะนั้น ก้อนหินก้อนนี้จะต้องเอาเงินไป” คนแถวนั้น ได้ยินก็หัวเราะลั่น ก้อนหินจะเป็นขโมยได้อย่างไร

      แต่คนพวกนั้นก็ต้องแปลกใจมากขึ้น เมื่อได้ยินปอกงสั่งบริวารให้มาช่วยกันขนก้อนหินก้อนนั้นไปชำระคดีในบ้าน ซึ่งก็คือศาล พวกเขาเดินตามไปยืนออหน้าประตู

      ปอกงประกาศ ใครอยากดูการตัดสินคดีก้อนหินขโมยก็ต้องจ่ายเงินคนละ 20 อีแปะ แน่ล่ะ เรื่องแปลกๆอย่างนี้ไม่เคยมี ทุกคนต่างก็ควักเงิน 20 อีแปะ พร้อมจ่าย

      ปอกงสั่งให้คนเอาเงินโยนลงอ่างน้ำ แล้วยืนดู คนอ้วน คนแก่ ชายร่างใหญ่ หลายคนที่ปอกงเคยถาม โยนเงินลงอ่างน้ำ จนมาถึงคนจมูกใหญ่ เขายืนโอ้เอ้ แล้วโยนเงินเป็นคนสุดท้าย

      ทันใดนั้นปอกงก็สั่งให้จับคนจมูกใหญ่ค้นตัวก็เจอเงินค่าปาท่องโก๋อยู่ในกระเป๋า

      ทุกคนสงสัยปอกงจับคนจมูกใหญ่เป็นขโมยได้อย่างไร ปอกงบอกว่า เงินของอาเนี้ยวซุกอยู่่ใต้กระดาษรองปาท่องโก๋ชุ่มน้ำมัน เมื่อเอาโยนลงน้ำ น้ำมันก็กระจายในน้ำ

      ผู้คนอุทานสรรเสริญวิธีจับขโมย ปอกงสั่งให้เอาเงินในอ่างน้ำ รวมทั้งเงินที่ถูกขโมยคืนให้อาเนี้ยวไป

      “ปาท่องโก๋ ย่าเจ้าอร่อยมาก” ปอกงกำชับ “อย่าลืมทีเดียว พรุ่งนี้เอามาส่งบ้านข้า 20 ตัว”

      นิทานเรื่องลูกค้าขาประจำของอาเนี้ยว จบลงอย่างมีความสุข... อ่านแล้วยิ้มได้จริงๆ

      ปอกงในนิทาน เขาว่ากันว่าคือเปาบุ้นจิ้นหน้าดำ ท่านเปาคนนี้ เก่งทั้งวิธีจับขโมย เก่งทั้งการตัดสินคดี ไม่ต้องยืมมือรัฐบาลเป็น “ตัวช่วย” เหมือนคดีป่าแหว่ง คดีผงเข้าตาท่านเปาในบางบ้านเมือง.

      อ่านเพิ่มเติม...

      แท็กที่เกี่ยวข้อง

      ชักธงรบกิเลน ประลองเชิงวิธีจับขโมยนิทานจีนส.พลายน้อย

      คุณอาจสนใจข่าวนี้

      thairath-logo

      ApplicationMy Thairath

      ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
      Trendvg3 logo
      Sonp logo
      inet logo
      วันอังคารที่ 19 ตุลาคม 2564 เวลา 21:40 น.
      ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
      เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์