วันก่อนมีข่าวออกมาเกี่ยวกับเรื่องของความเครียดของนักกีฬาในการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 29 ที่กรุง กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ระหว่าง วันที่ 19-30 ส.ค. ซึ่งขยับเข้าใกล้มาทุกที โดยทางนักจิตวิทยาประจำทีมชาติไทยชุดซีเกมส์ ดร.สืบสาย บุญวีรบุตร ได้ให้ความเห็นออกมา หลังจากที่ได้มีการพูดคุยและให้คำแนะนำต่อนักกีฬาของสมาคมกีฬาต่างๆแน่นอน เมื่อมีความคาดหวังเข้ามาเกี่ยว และเป็นความหวังของประเทศ ประชาชนคนไทย ตลอดจน องค์กรกีฬาเอง ทั้งโอลิมปิก และ กกท. ลงมาถึงสมาคมกีฬาต้นสังกัด ย่อมกระทบและกดดันโดยตรงต่อนักกีฬาทีมชาติทุกคน อาจจะมีผลถึงการแข่งขันที่จะออกมาได้ไม่มากก็น้อยจากการที่นักจิตวิทยาท่านนี้ได้สัมผัส ชี้ออกมาว่า กีฬาที่นักกีฬามีท่าทีถึงความเครียด และมีความกังวลจากความคาดหวังต่างๆนั้นคือ มวยและตะกร้อ!ซึ่งมวยนั้น ก็คงไม่พ้นบรรดานักชกมวยสากลสมัครเล่น กีฬาสุดยอดความหวังในทุกเกม ไม่ว่าเล็กใหญ่ และเป็นความหวังในทุกๆครั้ง แม้ว่าระยะหลังต้องยอมรับความจริง และพูดกันตรงๆว่า ศักยภาพของนักมวยไทยไม่อยู่ในระดับที่หวังได้มากนัก แต่ความคาดหวังนั้นไม่เคยเปลี่ยนแปลง อย่างไรก็ตามในระดับซีเกมส์ นักมวยไทยยังเหนือกว่าเยอะส่วนตะกร้อ กีฬาที่กวาดเหรียญทองมาเป็นกอบเป็นกำ ได้เงินอัดฉีดมามากมายจนกีฬาอื่นๆ อิจฉา ด้วยคู่แข่งมีไม่มากนัก กระทั่งยอมไม่ส่งแข่งตะกร้อทีมเดี่ยว ทั้งๆที่นักกีฬาก็ปนอยู่กับทีมชุดนั่นแหละ จะดึงใครมาแข่งก็ไม่น่ามีปัญหา และก็เสียค่าใช้จ่ายเดินทางไปอยู่แล้ว แต่ไม่ส่งซะงั้น ด้วยแนวคิดมีโอกาสน้อย ไม่ได้เกี้ยเซียะให้กับชาติไหน ฟังแล้วสมเหตุสมผลหรือไม่ ลองคิดเอาความเครียดของกีฬาทั้งสองก็คงไม่ได้เพราะกลัวไม่ได้เหรียญทอง แต่คงเกรงจะไม่ได้มากเท่าที่อยากได้แค่นั้นแหละก็ไม่รู้ว่ากีฬาอื่นๆที่ความหวังเหรียญทองน้อย จะเครียดกันบ้างรึเปล่าแต่ที่น่าสนใจคือ ฟุตบอล ทางนักจิตวิทยา ระบุว่า แม้เป็นกีฬาที่ได้รับการคาดหวังสูงมาก แต่นักกีฬากลับไม่เครียด ไม่กดดัน น่าจะเป็นเพราะมีความเชื่อมั่น และมีประสบการณ์สูง เล่นในลีกมาอย่างโชกโชนฟุตบอล ไม่เครียดจริงหรือหรือฟุตบอลนั้น นักกีฬาไม่เครียด!ด้วยความกดดันไปถาโถมอยู่ที่ผู้จัดการทีม โค้ช สมาคม และรวมถึงตัวนายกสมาคมฯ “บิ๊กอ๊อด” พล.ต.อ.สมยศ พุ่มพันธุ์ม่วง แบ่งงาน แยกผู้รับผิดชอบเป็นชั้นๆกันอย่างไรก็ตามท้ายที่สุดก็ปฏิเสธความรับผิดชอบไม่ได้หรอกครับลองดูตอนแข่งแล้วกันครับ เครียด ไม่เครียดแล้วใครจะเครียดที่สุด เดี๋ยวก็รู้...“เบี้ยหงาย”