ขณะที่ผมนั่งเขียนต้นฉบับวันนี้ ยังไม่มีการประกาศใช้ ม.44 เพื่อผ่อนปรนการใช้ พ.ร.ก. บริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ.2560 แต่อย่างใดแต่ก็มีข่าวคืบหน้าว่า มีการประชุม คสช.ตกลงเห็นชอบกันแล้วในหลักการ โดยอาจจะมีการผ่อนปรนออกไปอีก 180 วัน และน่าจะมีการประกาศในเร็วๆนี้เป็นที่ทราบกันดีแล้วว่า ทันทีที่ พ.ร.ก.ฉบับนี้มีผลบังคับใช้เมื่อ 22 มิถุนายนที่ผ่านมา ก็เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังกระหึ่มว่า เป็น พ.ร.ก.ที่ไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงจะทำให้ผู้ประกอบการต่างๆเดือดร้อน นักธุรกิจต่างๆเดือดร้อน โดยเฉพาะธุรกิจ SME ที่ใช้แรงงานต่างด้าวทั้งหลาย อาจจะต้องปิดตัวเองหรือที่ใช้ภาษาชาวบ้านว่า เจ๊งไปตามๆกันเพราะจะไม่มีคนทำงาน เมื่อแรงงานต่างด้าวที่เกรงกลัวบทลงโทษจะหนีกลับประเทศกันหมดก่อให้เกิดผลกระทบในวงกว้าง จนถึงขั้นมีการยื่นข้อร้องเรียน ให้รัฐบาลหาทางยืดหยุ่น และในที่สุดก็จบลงด้วยการประชุม คสช. และคงจะลงท้ายด้วยมาตรา 44 อย่างที่ว่าก็เอาเถอะครับ...ประเทศไทยเราเป็นประเทศที่อยู่กันอย่างพี่อย่างน้อง อย่างมีความเข้าใจ และเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกันมีอะไรอะลุ่มอล่วยกันได้ หรือผ่อนปรนช่วยเหลือกันได้ ก็เป็นเรื่องสมควรดำเนินการ...ผมเห็นด้วยกับการใช้ ม.44 ในครั้งนี้แต่เมื่อครบกำหนดเวลาผ่อนปรน ไม่ว่าจะเป็น 120 วัน หรือ 180 วัน ก็ตามที...ผมอยากให้ลงมือดำเนินการตาม พ.ร.ก. ซึ่งจะต้องแปรสภาพเป็น พ.ร.บ. หรือเป็นกฎหมายอย่างถาวรฉบับนี้อย่างเคร่งครัดการใช้แรงงานต่างด้าวในประเทศไทย จะต้องเป็นแรงงานที่ถูกกฎหมายอย่างเดียวเท่านั้น อย่าปล่อยให้มีการใช้แรงงานเถื่อนอย่างเด็ดขาดหากผู้ประกอบการใดปฏิบัติมิได้ จะต้องปิดกิจการไปก็ต้องยอมแม้จะตระหนักดีว่าการล้มของกิจการเหล่านี้จะมีผลกระทบต่อความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ หรือจะทำความเดือดร้อนให้แก่ประชาชนที่บริโภคของกินของใช้ราคาที่ไม่สูงเกินไปจากเอสเอ็มอีอยู่บ้างแต่เราก็จะต้องยอมกัดฟันยอมรับผลกระทบและความเดือดร้อนเหล่านี้ เพื่อรักษาความถูกต้องของหลักการ คือจะต้องเคารพกฎหมายและความถูกต้องของจิตสำนึกในการพัฒนาประเทศชาติเอาไว้จิตสำนึกในการพัฒนาประเทศคืออะไร?ความหมายง่ายๆก็คือรัฐบาลทุกประเทศในโลกนี้ ควรจะพัฒนาประเทศโดยมีประชาชนของเขาเองเป็นเป้าหมายสำคัญทุกเม็ดเงินงบประมาณที่ลงทุนไป จะต้องคำนึงเสมอๆว่าประชาชนของประเทศเขาจะได้อะไรบ้าง ทั้งทางตรงและทางอ้อมด้วยเหตุนี้ การพัฒนาเพื่อให้คนในชาติของเขามีงานทำ จึงเป็นเป้าประสงค์หลักของทุกประเทศในโลกนี้มาโดยตลอดแล้วของเราล่ะเกิดอะไรขึ้นในปัจจุบัน?ทุ่มเทไปพัฒนากันไป คุยกันนักว่า GDP เพิ่มเท่านั้นเท่านี้ ประเทศเรามาถึง 3.0 แล้ว กำลังจะไป 4.0แต่ใครกันครับที่มีงานทำ ใครกันครับที่ได้ค่าจ้างค่าออน ได้เงินเดือนเงินดาว อันเป็นผลตอบแทนจากการพัฒนาหรือจาก GDP ที่เพิ่มขึ้นแรงงานต่างด้าวนับล้านๆคนมิใช่หรือที่ได้รับ?แรงงานไทยของเราไปไหนกันหมด? ทำไมไม่มารับมาแชร์รายได้จากการเจริญเติบโตที่ว่านี้บ้างยิ่งพัฒนา ยิ่งลงทุน แต่กลายเป็นแรงงานต่างด้าวได้รับประโยชน์ดังที่เกิดขึ้นทุกวันนี้...ผมไม่คิดว่ามันเป็นจิตสำนึกในการพัฒนาที่ถูกต้องอย่างแน่นอนการที่รัฐบาลอะลุ่มอล่วยให้มีการจ้างแรงงานต่างด้าวอย่างถูกกฎเกณฑ์ได้ และมีกฎมีกติกาดังที่ พ.ร.ก.ฉบับนี้กำหนดไว้ ก็ถือว่ารัฐบาลท่านใจดีมากแล้วอย่ามาขู่หรือมาอ้างเหตุผลอีกเลยว่าธุรกิจจะเจ๊ง จะต้องเลิก หากไม่มีคนต่างด้าวมาทำงานให้ และจะขอผ่อนปรนมากกว่านี้ต้องแข็งไว้นะครับท่านนายกฯประยุทธ์ อย่ายอมอ่อนข้อให้มากกว่านี้อีกเชียวนา.“ซูม”
