ยิ่งใหญ่เหนือการบรรยายกับความสำเร็จของนักวอลเลย์บอลสาวทีมชาติไทยที่คว้าแชมป์เอเชีย โดยเอาชนะมหาอำนาจลูกยางโลก ทั้งทีมชาติจีนและญี่ปุ่นได้อย่างหมดจด พร้อมคว้าสิทธิ์เป็นชาติแรกๆ ตีตั๋ว 1 ใน 12 ทีม ที่ได้เข้าร่วมการแข่งขันมหกรรมกีฬาโอลิมปิก 2028 ที่สหรัฐ อเมริกาเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ชาติไทยเหนือกว่าความยินดีของคนไทยร่วมชาติก็คือทำให้ทั่วโลกต้องหันมามองความอัศจรรย์ของนักกีฬาสาวทีมชาติไทยที่ตัวไม่ใหญ่เมื่อเทียบกับยักษ์เอเชียอย่างจีน และยิ่งไม่ต้องพูดถึงนักกีฬาวอลเลย์บอลชาติยุโรปตะวันตก และทีมละตินอเมริกาที่รูปร่างสูงใหญ่เทียบกันแทบไม่ได้ แต่นักกีฬาสาวไทยก็พิสูจน์ด้วยอันดับ 13 ของโลกกรุงโรมไม่ได้สร้างเสร็จในวันเดียว ความสำเร็จวอลเลย์บอลสาวทีมชาติไทย ไม่ได้เกิดขึ้นฉับพลันแบบฟลุกๆ แต่มีพัฒนาการต่อเนื่องนับสิบปีที่ผ่านมา โดยการทุ่มเทแรงกายแรงใจของนักกีฬา สตาฟฟ์โค้ช และสมาคมวอลเลย์บอลแห่งประเทศ ไทยภายใต้การนำของนายสมพร ใช้บางยาง นายกสมาคมที่ดำรงตำแหน่งต่อเนื่องหลายสมัยผลงานระดับโลกของทีมวอลเลย์ บอลสาวไทย สะท้อนความแข็งแกร่งภายใต้ระบบบริหารของสมาคมวอลเลย์บอลแห่ง ประเทศไทย ที่ทรงประสิทธิภาพ มีการสร้างนักกีฬารุ่นใหม่มาทดแทนรุ่นเก่า ยุค 8 เซียนในตำนานเลิกไปก็มีตัวเทพมารับช่วง ไม่ขาดตอน ที่สำคัญคือการเลือกตัวผู้ฝึกสอน ดึงทีมสตาฟฟ์โค้ชมืออาชีพระดับโลกมาร่วมงานหนึ่งในกุญแจสู่ความสำเร็จก็คือ “ชิน โยชิดะ” สตาฟฟ์ชาวญี่ปุ่น ผู้ทำหน้าที่เก็บสถิติของทีมวอลเลย์บอลสาวไทย ในฐานะที่เป็นอดีตสตาฟฟ์ ทำหน้าที่ให้กับทีม วอลเลย์บอลสาวทีมชาติญี่ปุ่น ให้ความเห็นอย่างน่าสนใจว่าทีมสาวไทยเหมือนทีมสาวญี่ปุ่น คือตัวเล็กกว่าคู่แข่ง จึงต้องเน้นด้วยระบบสถิติ ความคล่องตัว และทีมเวิร์กสอดรับกับ “ชมพู่” พรพรรณ เกิดปราชญ์ กัปตันทีมสาวไทย ที่ให้สัมภาษณ์สื่อชัดเจนถึงความสำเร็จทีมวอลเลย์บอลสาวไทยไม่ได้มาจากฟอร์มโดดเด่นของผู้เล่นคนใดคนหนึ่ง แต่เกิดจากทีมสปิริต มาจากการผสานพลังและการทำงานเป็นทีมร่วมกับเพื่อนร่วมทีมและผู้ฝึกสอน การฝึกซ้อมและความเสียสละของทุกคนในทีมในความดีใจก็ซ่อนปมสะท้อนใจ อารมณ์วอลเลย์บอลสาวไทยคว้าตั๋วร่วมมหกรรมกีฬาโอลิมปิก เป็นกีฬาแบบทีมของไทยที่ได้เข้ารอบสุดท้าย หลังก่อนหน้านี้จำแทบไม่ได้แล้วว่าทีมฟุตบอลชาติไทยรุ่นปู่เคยเข้าร่วมโอลิมปิก ปัญหากีฬาไทยยังขาด “ทีมสปิริต” สะท้อนไปถึงสภาพสังคมที่ไร้ “ชาติสปิริต” วิกฤติการเมืองขัดแย้งไม่เลิกรา.คลิกอ่านคอลัมน์ “บทบรรณาธิการ” เพิ่มเติม
