คนแก่เกินเกณฑ์เบบี้บูมรุ่นผม ดูละคร “พิษสวาท เดอะมิวสิคัล” ของคุณบอย ถกลเกียรติ ที่เมืองไทยรัชดาลัย ตั้งแต่รอบสื่อมวลชน...มาจนถึงวันนี้ ยังเกิดอาการแบบว่า เหวอ! จะเขียนอะไรออกมาแต่ละคำ ก็ดูจะยากนักหนาจะว่าไป การได้ดูหนังดูละคร โดยไม่รู้เรื่องอะไรมาก่อนเลย... ก็ได้รสชาติแบบไม่คาดหวัง บริสุทธิ์ใสๆไม่มีอคติรักชังจากแรงโปรโมตโฆษณา นักแสดงนำใคร? ฉาก แสง สี เพลง ฝีมือใคร!เรื่องน่ะรู้มาก่อนเจ๊อี๊ด ทมยันตี เขียน ละครทีวีเคยดูผ่านๆตา อยากรู้ ใครหนา? เขียนบท ได้ยินว่าใช้เวลาเท่ากับช่วงโควิดระบาด สามปี เอาเรื่องที่เคยยาว มาหั่นๆตัดต่อ เรียกความสะใจได้ทุกวินาทีเออ! เจอแล้ว แบบนี้เองที่เรียกสุดยอดฝีมือหนังที่ว่ากันว่าฝีมือผมแทบไม่ได้ดู พอฟังว่า นักร้อง หนังละครเกาหลีดังขนาดส่งออกได้ทั้งโลก ยังนึกเสมอว่า ฝีมือไทยเราระดับโลกเราก็มี ละคร คุณบอย นี่ปะไรยิ่งเนื้อหาแบบทวิภพ...เอาคนภพนี้ย้อนไปเจอคนภพโน้น...ผมว่าแนวนี้ไทยเรานำหน้า...ยิ่งถ้าทำให้ถึง อย่าง พิษสวาท ก็เป็นเรื่องหนึ่ง...ข้อแรก คนแต่งคิดได้ไง? พระเอกหลอกเอาเมียสุดรัก ให้ยกมือสาบานจะรักษาสมบัติชาติ...แล้วก็บั่นคอที่จริง เจ๊อี๊ด แกจับเค้าความเชื่อเก่า ปู่โสมเฝ้าทรัพย์มาใช้...เติมพิษรักแรงสวาทเข้าไปอีก เรื่องจึงสนุกวายป่วงมีเรื่องต้องเล่า...ห่างละครรัชดาลัยไปกว่าสามปี...ก่อนเข้าโรงละครผมเติมท้องด้วยซูชิ ดื่มทั้งซุป ทั้งชาเขียว สองแก้ว...ทนจนทนไม่ไหว สะกิดสาวจูงเข้าห้องน้ำ เคราะห์กรรม ถึงฉาก “บั่นคอ” พอดี คนหน้าโรงเขาไม่ยอมให้เข้า“ซูมจูเนียร์” เขียนว่า พลาดฉากนี้เหมือนไม่ได้ดู ผมแค่เฉียดพลาด เพราะ “น้องนะ” เห็นเข้าจูงมือเข้าโรงดูทันดูไปก็คิดไป เกินจริงหรือไม่...คนแต่งเรื่องเขาใช้เหตุผลอะไร...ทั้งให้คนเป็นเมียยอมให้ผัวหลอกบั่นคอ...และข้อสำคัญกว่าคนดูล่ะ...จะเชื่อแค่ไหนแต่ละคร...ก็ต้องเป็นละคร ถ้าไม่มีเรื่อง “คอนทราสต์” แตกต่างระหว่างขาวดำ...ก็คงดึงดูดคนดูไม่ได้ดูต่อไป คิดไป จนใกล้จบ...จบยังไงควรไปหาตั๋วดูกันเอง...ผมขอแขม่วท้องเล่า...ประเด็นที่เป็นความประทับใจ...เหตุผลที่พ่อผัวตัวดีสารภาพกับเมียที่มาตามทวงความยุติธรรมในภพใหม่พ่อผัวสารภาพ แม้รัก “อุบล” ยิ่งชีวิต แต่ความรักแผ่นดิน ต้องขอให้ช่วยกันรักษาสมบัติของแผ่นดิน รอผู้มีบุญมานำไปใช้กู้แผ่นดิน...เป็นภาระยิ่งใหญ่กว่ามโน...สถานการณ์ตอนพม่า ยึดกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองเอาไว้ แล้วมโนต่อเหตุผลสั้นๆ “สมบัติที่รอการกู้แผ่นดิน สำคัญกว่าความรักเราสองคน”...โฮ้ย! ผมว่า เหตุผลของคุณผัวลงตัวดูพิษสวาท เดอะมิวสิคัล ถึงตอนนี้ ผมก็นึกถึงคุณถกลเกียรติ วีรวรรณ ละครเวทีกี่เรื่องๆ คุณบอย ยังยืนยงคงมั่นหลักการ จงรักภักดี ไม่มีเปลี่ยนมีคนกระซิบ ละครแนวนี้อาจไม่กลมกลืนกับบรรรยากาศการเมืองใหม่ๆ...แต่ผมก็แน่ใจ นี่เป็นศิลปะของหนังของละคร...เมื่อตั้งใจดูเรื่องสมมติ ในหนังในละคร เรื่องอะไรที่มันไปกันไม่ได้ ก็ควรตัดทิ้งไปปล่อยใจ รัก ชัง เศร้า เหงา ร้องไห้ ไปกับหนังละครไปให้เต็มที่ ชีวิตแต่ละวันที่ดูแล้วไม่ค่อยมีอะไรให้โสภานักหนา ก็จะผ่านไปอย่างโสภีได้ดีไปอีกวันผมไม่ใช้ข่าวสารจากโซเชียลครับ...ขอลอกข่าวจากกระดาษหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ คอลัมน์พี่ซูม ละครจะมีไปถึงวันที่ 4 กรกฎาคม...ไม่ควรพลาดเชียวหนา งานละครคุณบอย รอบนี้สามปีเพิ่งมีครั้งเดียวนะเออ!กิเลน ประลองเชิง
