ผมเพิ่งสนุกกับการอ่านเรื่องเขตแดนสวรรค์ของพราหมณ์และพุทธ ซึ่งเอาเขาพระสุเมรุเป็นศูนย์กลาง พระอิศวร อยู่ทิศเหนือ พระวิษณุ พระพรหม อยู่ทิศใต้ ท่านแบ่งเขตแดนกันและกันเป็นสัดส่วนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ของพระอินทร์ อยู่เหนืออสูรพิภพ ฯลฯ สวรรค์สองชั้นนี้ มีเหตุให้รบกันบ้าง แต่ก็รบแบบซ้อมกีฬาพอให้ออกเหงื่อ ขึ้นชื่อว่าสวรรค์ แน่นอนเป็นดินแดนแห่งความสุขสบายเปิดท้ายเล่ม เรื่องคมๆความหมายชวนคิด (สำนักพิมพ์อินสไปร์ สุริยเทพ ไชยมงคล เรียบเรียง พ.ศ.2553) เจอเรื่องสวรรค์ของนกแก้ว เอ! สวรรค์ชั้นนี้ มีพระเจ้าท่านอุตส่าห์จัดให้ แต่ทำไมเป็นคนละเรื่องพระเจ้าถามนกแก้วตัวหนึ่ง มันถูกขังอยู่ในกรง“เจ้ายินดีจะไปใช้ชีวิตอยู่บนสวรรค์หรือไม่?” “ทำไมต้องไปด้วยล่ะ” นกแก้วสงสัย“สวรรค์กว้างใหญ่ไพศาลมีทุกสิ่งทุกอย่างที่เจ้าอยากได้ ไม่ต้องกังวลเรื่องปากเรื่องท้อง” พระเจ้าว่า“แต่ตอนนี้ ข้าก็สุขสบายดีแล้ว” นกแก้วบอก“ไม่ว่าจะกิน จะดื่ม จะถ่าย เจ้าของข้าคอยดูแลให้หมด อยู่ในกรง ไม่ต้อนโดนลม ไม่ต้องโดนฝน ยังไม่เท่านั้น เจ้าของข้าก็ยังลงทุนมาสอนข้าพูด สอนข้าร้องเพลงทุกวัน”“แล้วเจ้าไม่นึกถึงอิสระเสรีของเจ้าหรือ เจ้าเป็นนกมีปีกแข็งแรง พร้อมที่จะโบยบินบนท้องฟ้ากว้าง...”พระเจ้าทักแค่นี้ ยิ่งกว่าจุดใต้ตำใจ นกแก้วก็นึกขึ้นได้ มันอยู่ในกรงมานานแสนนาน จนแทบนึกไม่ออกแล้วว่า ท้องฟ้ากว้าง เมฆแสนสวย สวยแค่ไหนอย่างไร สีหน้าแววตามัน?เริ่มสลดหดหู่ณ เวลานั้น มันมีสวรรค์ เป็นทางเลือกเดียว มันขอให้พระเจ้าส่งมันขึ้นสวรรค์พริบตานั้น นกแก้วก็ได้ที่อยู่ใหม่ แทนกรงนกในบ้าน มันได้อยู่ในวังหยกใหญ่โตโอฬารที่แสนสวยงามแล้วพระเจ้าก็จากนกแก้วไป พระเจ้านี่ครับ ภารกิจพระองค์มีทั้งจักรวาลเวลาผ่านไปหนึ่งปี พระเจ้าจึงเพิ่งทรงนึกถึงนกแก้วขึ้นมาได้ทันทีที่ถึงวังหยก พระเจ้าก็ทรงถาม “ลูกน้อยของฉัน สบายดีหรือเปล่า”“เฮ้อ!” นกแก้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่พระเจ้าทรงผิดคาด ทรงกลั้นหายใจฟังนกแก้ว“ที่นี่สวรรค์ของพระองค์นี่ อะไรๆก็ดี แต่เรื่องที่ทนไม่ไหวเอาจริงๆก็คือไม่มีใครมาพูดคุยกับข้าด้วยเลย”ได้โอกาสระบายความในใจที่เก็บอัดอั้นมาเป็นปีแล้ว นกแก้วก็อ้อนวอน “ขอให้ข้ากลับไปโลกมนุษย์ทีเถิด จะให้ข้าอยู่ในกรง หรืออยู่บนท้องฟ้า ข้าก็เอา”ได้ยินนกแก้วพูดแล้ว พระเจ้าก็อดไม่ไหว ทรงถอนหายใจเฮือกใหญ่ ออกมาเหมือนกันทรงแค่รำพึงอยู่ในใจ เหตุไฉนสรรพชีวิตที่พระองค์ทรงรู้จัก จึงช่างหาความสุขพอดีๆได้ยากเสียเหลือเกินมีคำอธิบาย ความหมายชวนคิด เรื่องสวรรค์ของนกแก้ว ต่อไปว่า มีคนมากมายในโลกที่คิดเหมือนนกแก้ว ที่ไหนไม่มีเพื่อนที่นั่นย่อมไม่มีความสุขผู้คนยุคนี้ ต่างก็แบกความเครียดจากชีวิตประจำวัน มักปรารถนาจากหาเวลา...ตัดขาดสังคม ไปสูดอากาศบริสุทธิ์จากธรรมชาติ ในริมหาดชายทะเล หรือในเวิ้งหุบเขาห่างไกลแต่พอไปอยู่ได้ไม่กี่วัน ก็เริ่มคิดถึงเพื่อนฝูง คิดถึงคนใกล้ตัว อยากจะกลับไปพูดไปคุย ด้วยเพราะมนุษย์นั้นเป็นสัตว์สังคม จึงอยู่เพียงลำพังไม่ค่อยได้จบเรื่องสวรรค์ของนกแก้ว ผมไม่อยากเอาไปข้องแวะการเมือง แต่ก็อดใจไม่ไหว...จึงขอทักให้คิดนิดเดียว...ฟังนักการเมืองหาเสียงโจมตีกันทุกวัน นึกถึงนิทานเรื่องกบเลือกนาย ระวังนายใหม่เอาไว้บ้าง อย่าลืมนะครับว่า นกกระสาน่ากลัวกว่าขอนไม้.กิเลน ประลองเชิง
