ท่านผู้อ่านคงจะทราบข่าวกันแล้วนะครับว่า เมื่อเร็วๆนี้มีการเปิดศูนย์การค้าใหม่ขึ้นอีกแห่งหนึ่งที่บริเวณตลาดสามย่านเก่าในชื่อ “สามย่านมิตรทาวน์” ซึ่งพอเปิดปุ๊บก็ฮิตปั๊บในทันทีทันควันมีรายงานว่า คนกรุงเทพฯซึ่งชอบของอะไรใหม่ๆ ต่างแห่แหนไปเดินดู ชม และอุดหนุนร้านอาหารต่างๆในศูนย์การค้านี้วันละนับหมื่นคน โดยเฉพาะในช่วงเสาร์ อาทิตย์ ผู้คนจะแน่นมาก รอเข้าคิวตามร้านอาหารยาวเหยียดที่สำคัญ ศูนย์การค้าแห่งนี้เขามาในความคิดใหม่ เปิดให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง มีทั้งร้านอาหาร 24 ชั่วโมง ร้านกาแฟ 24 ชั่วโมง ซุปเปอร์มาร์เกต 24 ชั่วโมง ฯลฯ รวมไปถึงธนาคาร 24 ชั่วโมง ก็เปิดให้บริการด้วยสำหรับนิสิต นักศึกษา หรือนักเรียน เขาก็มีโต๊ะให้นั่งติว นั่งดูหนังสือตลอดทั้งคืนไว้บริการ ด้วยจุดมุ่งหมายที่จะให้เป็น “แหล่งมั่วสุมทางปัญญา” สมกับเป็นศูนย์การค้าที่มาก่อสร้างอยู่ในที่ดินของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกของประเทศไทยผมได้ยินกิตติศัพท์มาหลายวันแต่เพิ่งจะมีเวลาว่าง เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา จึงถือโอกาสไปเดินซอกแซกและไป “เช็กอิน” มาเรียบร้อยช่วงเวลาที่ผมไปเดินและตบท้ายด้วยการแวะรับประทานอาหารในศูนย์อาหาร ช่วงใกล้ๆค่ำของวันอาทิตย์ที่แล้วผู้คนแน่นมากๆแม้แต่ในศูนย์อาหารก็ต้องเล่นเก้าอี้ดนตรีอยู่พักใหญ่กว่าจะได้ที่นั่งผมกับครอบครัวขับรถกันไปต้องวนอยู่หลายรอบ เพราะที่จอดรถเต็มหมด ไม่สามารถจะขึ้นไปจอดได้ จึงต้องใช้วิธีข้ามไปจอดที่ “จามจุรีสแควร์” ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม แล้วเดินลงสถานีรถไฟใต้ดินสถานีสามย่าน เพื่อลอดอุโมงค์ข้ามมาที่ “สามย่านมิตรทาวน์”กลายเป็นถูกแจ็กพอตไปเลยครับเพราะผมไม่รู้มาก่อนว่าอุโมงค์ใต้ดินจากสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินสามย่านไปสู่อาคารสามย่านมิตรทาวน์นั้นคือจุดเช็กอินที่ฮิตที่สุดในขณะนี้ทั้งๆที่ก็เป็นอุโมงค์ธรรมดาๆอุโมงค์หนึ่งนี่แหละ ออกแบบง่ายๆเอาแผ่นปูนขนาดเขื่องมาวางเรียงติดๆกันไปตลอดทั้งอุโมงค์ และมีตัวเลขพิมพ์วันเดือนปีของแผ่นปูนกำกับเอาไว้แค่นี้เอง ชนะใจคนไทยได้อย่างเหลือเชื่อผู้คนไม่ว่าจะมาโดยรถใต้ดิน หรือขับรถมาเอง หรือมารถเมล์บนถนน แต่เมื่อมาถึง สามย่านมิตรทาวน์ แล้วจะต้องลงบันไดเลื่อนไปลอดอุโมงค์นี้เพื่อถ่ายรูปก่อนอะไรทั้งหมดผมถึงได้บอกว่า ตัวเองถูกแจ็กพอต เพราะถ้าไม่ไปจอดฝั่งโน้น ผมอาจจะไม่รู้ว่าที่นี่เขามีอุโมงค์ และจะต้องมุดลงไปถ่ายรูปในอุโมงค์ด้วย ไม่งั้นจะกลายเป็นว่ามา หรือไปไม่ถึงสามย่านมิตรทาวน์สำหรับในตัวอาคารสามย่านมิตรทาวน์เองนั้น ถ้าจำไม่ผิด น่าจะมี 6 ชั้น เริ่มจากชั้นล่างสุดที่จะขายอาหารคล้ายๆตลาดสดอย่างสะอาดขึ้นไปเรื่อยๆก็เป็นชั้นขายสินค้าต่างๆ ชั้นสำหรับจัดกิจกรรม และเกือบสูงสุดก็เป็นศูนย์อาหารและโรงละครมีอยู่ชั้นหนึ่ง เขากันมุมหนึ่งเอาไว้สำหรับเป็นพิพิธภัณฑ์ หรือนิทรรศการถาวรขนาดไม่ใหญ่นัก เกี่ยวกับความเป็นมาเป็นไปและบัดนี้ก็ไปเรียบร้อยแล้วของตลาดสามย่านทั้งตลาดในอดีตส่วนชั้นบนสุดของอาคารจะเป็นระเบียงใหญ่ เปิดให้ออกไปสูดอากาศ หรือดูวิวข้างนอกได้ แต่น่าเสียดายวันที่ผมโผล่ออกไปนั้น ฝุ่นจิ๋ว PM 2.5 กำลังอาละวาดพอดี มองลงมาเห็นแต่ควันเต็มไปหมด ก็เลยต้องหลบมาเข้าห้องแอร์ตามเดิมผมใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมง รวมทั้งรับประทานอาหารค่ำเสร็จสรรพค่อยลงจากศูนย์การค้า “สามย่านมิตรทาวน์” เพื่อลอดอุโมงค์อีกหนกลับไปฝั่งจามจุรีสแควร์ที่ผมจอดรถไว้เห็นแล้วก็สงสาร “จามจุรีสแควร์” ขึ้นมาจับใจ เพราะเหงาจนแทบไม่มีคนเลย เพราะโดน “ของใหม่มนุษย์หอม” ฝั่งโน้นแย่งคนไปเกือบหมดเรื่องราวของ สามย่านมิตรทาวน์ ยังไม่จบครับ เพราะยังไม่ได้พูดถึงตัวโครงการทั้งโครงการเลย และก็ยังไม่ได้ระลึกความหลังในฐานะที่เป็นชาวสามย่านเก่ากะเขาเหมือนกัน (สมัยเรียนเตรียมอุดม)พรุ่งนี้ขออนุญาตเขียนต่ออีกวันนะครับ.“ซูม”
