เรื่องราวของอำนาจ รื่นเริง อดีตแชมป์โลกมวยสากลสมัครเล่น และมวย สากลอาชีพ ผู้เคยสร้างความสุขให้คนทั้งประเทศ แต่กลับต้องเผชิญมรสุมชีวิตจนถึง จุดที่เจ็บป่วย ด้วยปัญหาสุขภาพจิต และพิษ สุราเรื้อรัง ไม่ใช่เพียงเรื่องราวโศกนาฏกรรม ส่วนบุคคล หากแต่เป็นภาพสะท้อนให้เห็นถึงรอยร้าวลึกในโครงสร้างสังคมไทยเป็นสัญญาณเตือนภัยที่เราทุกคน โดยเฉพาะผู้มีอำนาจรัฐมิควรมองข้าม ผู้ที่ต้องเผชิญชะตากรรมแบบ “อำนาจ” อาจมีมากเกินใครจะคาด ซึ่งมันบ่งชี้ปัญหาสังคมไทยหลากหลายมิติหลัก ทั้งความเปราะบางสถาบันครอบครัว ปัญหาสุขภาพจิต และติดสุรา มักเกิดกับผู้ที่ขาดทักษะ รับมือกับความกดดันทางเศรษฐกิจและอารมณ์เรื่องทัศนคติก็เช่นกัน สังคมไทยยังคงมองผู้ป่วยจิตเวชคลุ้มคลั่งในแง่ลบมากกว่าที่จะมองว่าเป็นโรคที่ต้องรักษาเร่งด่วน โดยเรื่องระเบิดเวลาหลังเกษียณนั้นสำคัญไม่แพ้ปมอื่นใด ล้วนไม่ใช่ปัญหาของปัจเจก เมื่อบุคคลใดหลุดจากระบบ กลายเป็นผู้สร้างความเดือดร้อนในสาธารณะ ผลกระทบจะตกอยู่กับชุมชน สังคมวงกว้างดังนั้น ผู้มีอำนาจรัฐจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนมุมมองและความคิดการบริหารจัดการอย่างเร่งด่วน โดยข้อมูลด้านวิชาการ ได้ให้ข้อแนะนำในการขับเคลื่อนนโยบาย เปลี่ยนจากการลงโทษเป็นการเยียวยาและฟื้นฟู รัฐต้องมองผู้มีอาการหลอนหรือคลุ้มคลั่งจากสารเสพติดและสุรา ในฐานะผู้ป่วยที่ต้องได้รับบำบัดเป็นระบบต่อเนื่องไม่ใช่เพียงการจับกุม ขังคุก แล้ว ปล่อยตัวกลับมาสู่สภาพแวดล้อมเดิมๆ ซึ่งเป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ สุ่มเสี่ยงกระทำผิดซ้ำซากแบบ “อำนาจ” รัฐบาลต้องสร้างระบบสวัสดิการ กลไกช่วยเหลือผู้ที่ประสบวิกฤติชีวิตในทุกระดับ ตั้งแต่ประชาชนทั่วไป จนถึงอดีตผู้ทำคุณให้ประเทศ ได้เข้าถึงการรักษาอาการจิตเวชได้ฟรีและไร้รอยต่อลงทุนในพลังชุมชน ตั้งหน่วยงาน เคลื่อนที่เร็วเพื่อเข้าระงับเหตุ และนำผู้ป่วยเข้าสู่ระบบการรักษาอย่างปลอดภัยก่อนที่จะเกิดเหตุสลด เพราะชุมชนคือป้อมปราการด่านแรกที่ดีที่สุด รัฐควรสนับสนุนงบประมาณ และองค์ความรู้ให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและแกนนำชุมชน สร้าง ศูนย์ฟื้นฟู สร้างอาชีพรองรับคนกลุ่มนี้บทเรียนจากชีวิต “อำนาจ รื่นเริง” จึงเป็นทั้งคำถามข้อใหญ่ที่ส่งตรงถึงผู้มี อำนาจรัฐ ว่าจะปล่อยให้คนไทยอีกนับไม่ถ้วนต้องเผชิญชะตากรรมโดดเดี่ยว หรือจะใช้โอกาสนี้ปฏิรูประบบสวัสดิการ การรักษาพยาบาลจิตเวช และการสร้างความเข้มแข็งให้สถาบันครอบครัว เพื่อให้สังคมไทยเป็นสังคมที่ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง อย่างแท้จริง.คลิกอ่านคอลัมน์ “บทบรรณาธิการ” เพิ่มเติม
