มีตำรวจจำนวนไม่น้อย ไม่ได้มีตำแหน่งใหญ่ ไม่ได้มีทีมประชาสัมพันธ์ และไม่ได้มีงบประมาณด้านสื่อ แต่พวกเขามี “หัวใจ” บางคนใช้โทรศัพท์มือถือเครื่องเดียวถ่ายคลิปสั้นๆ เล่าเรื่องราวของตัวเอง หรือเพื่อนร่วมงาน แล้วโพสต์ลงในโซเชียลมีเดียบางคนมีผู้ติดตามหลักแสน บางคนมีผู้ติดตามหลักร้อย สิ่งที่เหมือนกันคือ “ความตั้งใจที่จะเล่าเรื่องดีๆ” และในอีกมุมหนึ่งยังมีตำรวจอีกจำนวนมากที่ไม่เคยโพสต์อะไรเลย พวกเขาแค่ “ทำ” แล้วเรื่องราวเหล่านั้นถูกประชาชนถ่ายนำไปเผยแพร่ตำรวจที่ช่วยชีวิตคน ตำรวจที่ยืนตากฝน ตำรวจที่ใช้เวลานอกหน้าที่ไปดูแลคนที่ไม่มีใครดูแล เรื่องเหล่านี้มีอยู่จริง และมีอยู่ “จำนวนมาก”เพียงแต่มันไม่ได้ดังเท่าเรื่องที่ไม่ดีนำไปสู่จุดเริ่มต้นของ “โฆษกยกนิ้ว” โครงการภายใต้แนวคิดของ พล.ต.ท.ยิ่งยศ เทพจำนงค์ อดีตผู้ช่วย ผบ.ตร.เมื่อครั้งเป็นโฆษกสำนักงานตำรวจแห่งชาติหลังจากเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า “ในฐานะโฆษก เรากำลังทำอะไรอยู่” เรากำลังรอ “ตอบข่าวลบ” หรือเรากำลัง “สร้างพื้นที่ให้ข่าวดี”เจ้าตัวตั้งชื่อมันว่า “โฆษกยกนิ้ว” ไม่ใช่รางวัล แต่คือการมองเห็น“โฆษกยกนิ้ว” ไม่ใช่โครงการประกวด ไม่มีการเปิดรับสมัคร ไม่มีกรรมการหลายชั้น และไม่มีหลักเกณฑ์ที่ซับซ้อนหลักการมีเพียงข้อเดียว “เห็นอะไรดี... เราไปดู”."สหบาท"คลิกอ่านคอลัมน์ “ส่องตำรวจ” เพิ่มเติม
