ช่วงเวลาที่พระเจ้าไซรัส...มหาราชผู้สถาปนาอาณาจักรเปอร์เซียยิ่งใหญ่ไร้เทียมทาน หลังพิชิตนครใหญ่อย่างบาลิโลนได้ เมื่อ 2,500 ปีที่แล้ว ต่อมาไม่ว่าจะกรีธาทัพไปบ้านเมืองใด... บ้านเมืองน้อยใหญ่ก็มักอ่อนน้อมเมื่ออาณาจักรใหญ่โตกว้างขวางมากขึ้น ปัญหาที่ตามมาก็คือบ้านเมืองไกลบริเวณชายแดนมักถูกนักเลงดี “ลองของ” ทุกงานพระเจ้าไซรัสทรงนำทัพ “ลุย” เองตะวันตก ตะวันออก ใต้...กำราบได้เรียบร้อย...มาสะดุดหยุดลงตรงชายแดนภาคเหนือ“กาญจนาคพันธุ์” อธิบายไว้ในคอคิดขอเขียน (บำรุงสาส์น พิมพ์ พ.ศ.2514) ภูมิประเทศทางเหนือของเปอร์เซียเป็นทะเลสาบแคสเปียนเรียกกันว่า ตุรกีสถาน เป็นที่ชุมนุมของชนเผ่าเร่ร่อนเผ่าใหญ่ เรียกอย่างฝรั่งว่า “เตอร์ก” เรียกอย่างจีนว่า “เขียก” เรียกอย่างไทยว่า “แขก” จนพวกนี้ในชั้นหลัง เรียกกันว่า “หุ้ยหุย” พวก “หุ้ยหุย” เนื้อตัวหน้าเป็นไง มีโคลงพรรณา ภาพเขียนเอาไว้ในสมัยรัชกาลที่ 3 (จารึกวัดโพธิ์)“หุ้ยหุยเพศนี้ห่อน ใครเห็น...” ภาพเขียนตามคำบอกเล่าต่อๆกันมาจะเหมือนหุ้ยหุยเมื่อ 2,500 ปีที่แล้วหรือไม่ก็ไม่รู้ เพราะแถวๆนั้นอยู่ปนเปกันพัลวันพวกที่รบกับพระเจ้าไซรัสเรียกพวก “มัสซาเกต” มีเจ้าเป็นผู้หญิงชื่อ “โทมิริส” เก่งด้วยดุด้วยเรื่องที่บันทึกไว้พอให้รู้ เมื่อทัพเปอร์เซียไปถึงริมแม่น้ำยักซาเดส เมืองพวกมัสซาเกตอยู่ฝั่งตรงข้าม พระเจ้าไซรัสก็สั่งทหารทำสะพานข้ามแม่น้ำระหว่างนั้น เจ้าหญิงโทมิริสก็ส่งสาส์นมาท้ารบ...ขอให้เลือกสมรภูมิ...มาสู้กัน ฝั่งไหนก็ได้พระเจ้าไซรัสพระทัยเย็น ตอบไปเมื่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเรียบร้อย เลือกสมรภูมิฝั่งเมืองมัชซาเกต นัดหมายเวลากันแล้ว ฝ่ายเจ้าหญิงส่งลูกชายเป็นแม่ทัพออกมารับมือรูปแบบสงครามตอนนั้นว่ากันว่า ฝ่ายเปอร์เซียใช้แผนการรบแบบค่ายกล...โอรสนางพญาอ่อนเชิงกว่า เสียทีรบแพ้ ถูกพระเจ้าไซรัสจับตัวไว้ได้นางพญาส่งสาส์นมาขอให้ปล่อยลูกชาย ถ้าไม่ปล่อยจะระดมทัพใหญ่ออกมาล้างแค้น พระเจ้าไซรัสไม่ปล่อยนางพญาก็นำทัพใหญ่ออกมาเผชิญหน้าสงครามครั้งนี้พระเจ้าไซรัสไม่ได้ทรงใช้ปัญญา หรือเล่ห์กล เหมือนที่เอาชนะมาได้หลายๆบ้านเมือง แต่เป็นสงครามแบบว่า ตาต่อตา ฟันต่อฟันเริ่มต้นกันด้วยธนู ยิงสู้ในระยะไกล เอาชนะกันไม่ลงก็เข้าประชิดตะลุมบอนประจัญยานด้วยหอกดาบแหลนหลาว ล้มตายกันระเนนระนาดทั้งสองฝ่ายชนิดเลือดนองแผ่นดินผลสงครามครั้งนี้ ทัพเปอร์เซียแพ้ พระเจ้าไซรัสต้องอาวุธ (ไม่ระบุชนิด) สิ้นพระชนม์ชีพกลางสนามรบนางพญาโทมิริสเสด็จออกมาดูพระศพด้วยพระเนตรออกพระโอษฐ์ว่า “เรารบชนะเจ้า เราอยู่ เราเสียลูกรักไปเพราะกลอุบายของเจ้า แต่เราก็เอาคืนทำเจ้าเลือดท่วมตัวสาสมเหมือนกัน”ฉากสุดท้ายพระเจ้าไซรัสองอาจสง่างาม สมชื่อเจ้าชายนักรบ...ประวัติศาสตร์บันทึกว่า ไซรัสมหาราชผู้สถาปนาอาณาจักรเปอร์เซีย เป็นพื้นฐานให้ทายาทสืบสานแตกหน่อต่อยอดเติบใหญ่ ต่อมาอีก 200 ปี สมัยพระเจ้าดาริอัสที่ 3 ถือเป็นจักรวรรดิที่มีอาณาเขตกว้างขวางที่สุดในโลกผมเปิดหนังสือเก่า หาเรื่องของจักรวรรดิเปอร์เซีย...เมื่อ 2,500 ปีที่แล้วเล่าให้คิดกันเอาเอง หัวจิตหัวใจคนอิหร่านเผ่าพันธุ์นักรบของพระเจ้าไซรัส ในวันนี้...จะยอมงอมืองอเท้าให้ยิวกับสหรัฐฯ ย่ำยีเอาตามใจชอบหรือไม่?อย่ามาถามนะครับ...รักใครชังใคร...ถ้าถึงเวลาจะต้องเลือกข้าง...เราน่าจะเริ่มทำใจกับฝรั่งได้ตั้งนานแล้ว.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
