ย้อนหลังเรื่องอำนาจกษัตริย์เปอร์เซีย...ราว 2500 ปีที่แล้ว “กาญจนาคพันธุ์” เล่าไว้ในคอคิดขอเขียน (บำรุงสาส์นพิมพ์ พ.ศ.2514) เริ่มที่พระเจ้าไซรัส พระพ่อ ต่อถึง พระเจ้าแคมไบสิส ขุนหลวงทมิฬ พระลูก ตีบ้านเมืองน้อยใหญ่ไว้มาก จนเรียก “มหาราช” ได้ทั้งพ่อทั้งลูก...พระลูกยึดอียิปต์ อยู่อียิปต์ไม่นานก็ได้ข่าวพระน้องยา สมะระดิส ที่ให้นั่งเมืองชั่วคราว ยึดอำนาจเปอร์เซีย ขุนหลวงทมิฬก็คลั่ง กระโจนขึ้นม้าจะไปปราบ แต่ดาบหลุดจากฝักทิ่มพระบาทเป็นบาดทะยักตายการเมืองเปอร์เซียก็วุ่นวาย น้องชิงอำนาจพี่ พี่ชิงอำนาจหลาน...แต่กรุงศรีอยุธยาไม่สิ้นคนดี เพียงแต่คนดีเปอร์เซียมีมากถึง 7 คน คนวี่แววดี มีเชื้อเป็นหลานพระเจ้าไซรัส ชื่อ “ดาริอัส”ปราบเสี้ยนหนามได้หมด 7 สหาย ก็ตกลงกันว่า เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น จะขี่ม้าเข้าเมือง โดยเสี่ยงทาย ม้าตัวไหนร้องก่อนคนนั่งบนหลังม้าจะได้คิวเป็นกษัตริย์ และเมื่อม้าของดาริอัสร้องก่อน เขาก็ได้เป็นกษัตริย์เมื่อดาริอัสเป็นกษัตริย์แน่นอน ก็ไม่ลืมคิว...หกสหายมีอิสริยยศเสมอด้วยราชตระกูล มีธิดาก็ถวายเป็นมเหสี ผูกพันอำนาจกันไว้ บริหารเปอร์เซียให้ยิ่งใหญ่ยิ่งขึ้นๆธรรมดาของทุก “อำนาจใหม่” ก็มักถูก “ลองของ” ลิเดีย เมืองขึ้นที่พระเจ้าไซรัสยึด อียิปต์ที่พระเจ้าแคมไบสิสยึด เริ่มแข็งเมือง เมืองอื่นๆ บาบิโลน อัสสิเรีย มีเดีย ซูเซียน เมืองเล็กๆน้อยก็กระด้างกระเดื่องตามพระเจ้าดาริอัสหมายตาเมืองเบอร์หนึ่ง บาบิโลน มีกำแพงเมืองมั่นคงแข็งแรง แถมคูเมืองใหญ่รอบสี่ทิศก่อน ใช้กำลังพลบุกหักหาญคงไม่ไหว ดาริอัสตั้งพิธี “กุมภกรรณ” ทดน้ำ ขุดแผ่นดินเหนือบาบิโลนเป็นบ่อใหญ่ขุดลำรางจากบ่อเชื่อมแม่น้ำยูเฟรติส ชักน้ำลงบ่อ ทำให้แม่น้ำยูเฟรติสแห้งขอดถึงบาดาล แม่น้ำก็กลายเป็นอุโมงค์ ดาริอัสยกพลเข้ายึดบาบิโลนได้ง่ายๆ จับระดับหัวหน้าสามพันคนฆ่ารวดเดียวยึดบาบิโลนได้ มีรี้พลสกลไกรพอ ก็แผ่อำนาจขึ้นเหนือ ปราบหุ้ยหุยแถวทะเลสาบคัสเปียน เลี้ยวไปตะวันออกกำราบอาฟกานิสถาน ยังไม่หนำใจ ดาริอัสคุมพลตะลุยข้ามภูเขาน้อยใหญ่ ไปถึงแม่น้ำสินธุในอินเดียถึงตรงนั้น ประวัติศาสตร์ต้องบันทึกว่าอาณาจักรเปอร์เซียที่แตกกระจายไปพักใหญ่ ก็กลับรวมเข้าเป็นจักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ไพศาลเจริญที่สุดกว่าทุกอาณาจักรที่โลกเคยมีมาลองนับจำนวนแว่นแคว้นที่ยึดไว้ นับจากเปอร์เซียใจกลางไปทางตะวันตก มีอียิปต์ ปาเลสไตน์ ซีเรีย ฟีนีเซีย ลิเดีย ฟรีเยีย ไอโอเนีย (โยนก) แคปปาโดเซีย ซีลิเซีย อารมะเนีย อัสสิเรีย และบาบิโลนทางเหนือมีคอเคซัส มัสสะเกด หุ้ยหุย ตะวันตกมีอาฟกานิสถาน บาลูกิสถาน (ปากีสถานปัจจุบัน) ซ็อกเดรียนา แบกเตรีย และอินเดียฝั่งตะวันตกบ้านเมืองที่ได้มากมายไพศาล ดาริอัสทรงแบ่งออกเป็น 20 แว่นแคว้น เรียกแต่ละแคว้น ซาตรัปบี เรียกประเทศผู้ปกครอง “ซาตรัป” คำนี้เกลื่อนกลาย อาจารย์กาญจนาคพันธุ์ ท่านว่า มาเป็นคำ “กษัตริย์”ทุกซาตรัปบีต้องส่งส่วย ข้าวของเงินทอง เฉพาะเงิน...มีบันทึกว่า 150 ปีต่อมา สมัยพระเจ้าดาริอัสที่ 3 รบแพ้พระเจ้าอเล็ก ซานเดอร์ ทรงหอบเงินหนีไป 2,400 ล้านบาท กระนั้นก็ยังเหลือให้อเล็กซานเดอร์ 5,400 ล้านบาทมีเงินทองมากมหาศาลขนาดนี้ หลับตานึกถึงนครหลวงสามแห่ง แต่ละแห่งมีกำแพง 7 สี โอ่อ่าโอฬาร ระบบสื่อสารพิเศษ ที่เหมือนจักรแก้ว เจ้าเมืองขึ้นเมืองไหนไม่ซื่อ คอขาดไม่รู้เนื้อตัว เมื่อเจอจักรแก้วหมุนไปฟันผมตั้งใจค้นเรื่องเก่ามาเล่าให้ฟัง เพื่อให้รู้ว่าจักรวรรดิเปอร์เซียอดีตของอิหร่านนั้นยิ่งใหญ่ปานไหน...ใครที่เห็นสหรัฐฯถล่มวันสองวัน แล้วคิดว่าจบแล้ว...คิดใหม่...สายเลือดจักรพรรดินั้น...ไม่ยอมให้ฝรั่งคลั่งอำนาจเห็นเป็นหมูเคี้ยวได้ง่ายๆ อดใจดูกันต่อไปก็แล้วกัน.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
