ชีวิตเด็กต่างวัฒนธรรม : แผ่นดินเดียวกันกิจกรรมการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะเยาวชน ที่ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) โดย กรมกิจการเด็กและเยาวชน จัดขึ้นภายใต้โครงการพัฒนาคุณภาพชีวิตเด็กและเยาวชนในจังหวัดชายแดนภาคใต้ เพื่อให้เยาวชนภาคใต้ได้เปิดโลกทัศน์แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับเยาวชนต่างวัฒนธรรมซึ่งปี 2560 จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 3 ได้รับกระแสตอบรับที่ดีจากเด็กและเยาวชนใน 5 จังหวัดภาคใต้ประกอบด้วย ปัตตานี ยะลา นราธิวาส สงขลา และสตูล จังหวัดละ 15 คนเข้าร่วมทำกิจกรรมทั้งที่กรุงเทพมหานคร รวมถึงการเดินทางไปใช้ชีวิตและเรียนรู้วัฒนธรรมแดนอีสานที่ จ.อุดรธานีตลอดระยะเวลา 13 วัน“ยายรหัส” มีโอกาสแอบไปส่องการทำกิจกรรมของแต่ละคน ซึ่งกำลังสนุกสนานกับการเก็บเกี่ยวและแชร์ประสบการณ์ร่วมกับเพื่อนเยาวชนด้วยกัน เลยขอฉกตัวแทนที่กำลังก้าวเข้าสู่รั้วอุดมศึกษามาพูดคุยเริ่มที่ 1 สาว และ 1 หนุ่มจากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (มอ.) วิทยาเขตปัตตานี คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขาสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ โนมัยลี สาและอาแร “มัยลี” เล่าถึงความรู้สึกว่า “เป็นครั้งแรกที่ได้ไปพื้นที่ภาคอื่นนอกเหนือจากภาคใต้ จึงดีใจที่นอกจากจะได้เรียนรู้วัฒนธรรมต่างพื้นที่แล้ว ยังเป็นโอกาสที่จะได้สร้างความเข้าใจให้คนพื้นที่อื่นไม่ว่าจะเป็นเพื่อนๆ ที่ร่วมในโครงการหรือเพื่อนชาวอุดรฯ ได้รับรู้ว่า จ.นราธิวาส ซึ่ง เป็นบ้านเกิดของมัยลีไม่ได้น่ากลัวอย่างที่สายตาคนอื่นหวาดระแวง แต่ คนนราธิวาสมีแต่รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และวัฒนธรรมน่าสนใจที่อยากจะเชิญชวนให้ทุกคนได้มาสัมผัส มีความสงบมากว่าที่คิด”ขณะที่ “ซัน” อนุรักษ์ ยาแลหลา เล่าว่า “ผมทำกิจกรรมมาตลอดโดยเป็นกรรมการในสภาเด็กและเยาวชนจังหวัดสตูลตั้งแต่เรียนชั้น ม. 4 จึงสนใจเข้าร่วมโครงการนี้เพราะเป็นการเพิ่มพูนทักษะเรียนรู้วัฒนธรรมภาคอื่นๆ นอกเหนือจากภาคใต้ ซึ่งผมยังไม่เคยไปภาคอื่นเลย โดยเฉพาะในโปรแกรมนอกจากจะได้เรียนรู้ศิลปวัฒนธรรมของ จ.อุดรธานีแล้ว เรายังได้มีโอกาสไปเรียนรู้วิถีชีวิตด้วยการไปพักกับครอบครัวรับรองชาวอุดรฯ ผมคิดว่า การได้เรียนรู้ผู้คนที่แตกต่างสามารถนำมาปรับใช้ในการพัฒนาตนเอง คนรอบข้าง รวมไปถึงสังคม ขณะเดียวกันผมก็อยากนำสิ่งดีๆทั้งเรื่องวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของชาวมุสลิมและวัฒนธรรมภาคใต้ไปเผยแพร่ให้คนภาคอื่นได้รับรู้และเข้าใจมากขึ้น ที่สำคัญไม่อยากให้คนอื่นมองพื้นที่ชายแดนภาคใต้ไม่สงบ น่ากลัว แต่ความเป็นจริงมีความสงบ น่าอยู่และน่ามาท่องเที่ยว รวมถึง ผมอยากจะประชาสัมพันธ์ให้รู้จัก จ.สตูล ซึ่งเป็นบ้านเกิดของผม เพราะเวลาที่นึกถึงภาคใต้ สตูลมักเป็นจังหวัดที่ถูกลืม อย่างเช่นแหล่งท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่ออย่างเกาะหลีเป๊ะ หลายคนไม่รู้ว่าอยู่ จ.สตูล นอกจากนี้ จ.สตูล ยังมีแหล่งท่องเที่ยวสำคัญอย่างเช่น ถ้ำภูผาเพชรซึ่งใหญ่ที่สุดในประเทศไทยและใหญ่เป็นอันดับ 4 ของโลก และสตูลยังแหล่งที่พบฟอสซิลมากที่สุดในไทย สิ่งเหล่านี้หลายคนไม่รู้ครับ”ขยับมาเจ๊าะแจ๊ะกับ อัชมีย์ บากา “มีย์” จากมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขาภาษามลายู บอกว่า “ผมอยาก เป็นกระบอกเสียงให้คนพื้นที่อื่นๆ ได้เข้าใจและเห็นถึงความสงบ ความสวยงามในวัฒนธรรมและแหล่งเที่ยวของจังหวัดชายแดนภาค-ใต้ มากกว่า การรับรู้ว่าเป็นพื้นที่เสี่ยง พื้นที่สีแดง ซึ่งเป็นเพียงเสี้ยวเล็กๆ กับเหตุการณ์ความไม่สงบที่เกิดขึ้นแต่ถูกสื่อตีแผ่จนทำให้มองว่าพื้นที่ทั้งหมดอันตราย เหมือนเป็นมะเร็งที่เลวร้าย ทำให้ผมรู้สึกเจ็บปวด โดยเฉพาะอย่างยิ่งการมองเด็กและเยาวชนใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้เป็นกลุ่มหัวรุนแรง จึงอยากให้ปรับเปลี่ยนมุมมองใหม่ โครงการนี้จะทำให้เราไม่ว่าจะนับถือศาสนาใด สามารถเรียนรู้ซึ่งกันและกันซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญของการเรียนรู้ผู้คน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผมตั้งใจอยากจะเป็นครู เพราะครูคือผู้ให้ ที่สำคัญ พ่อหลวงของเราก็เป็นครู ผมจึงอยากจะเจริญรอยตามพระองค์ท่าน และการได้เปิดโลกกว้างเรียนรู้ผู้คนต่างศาสนา ทำให้ผมได้เข้าใจผู้คนมากขึ้นครับ”ปิดท้ายกับ “แนน” ศุดาภรณ์ สอเหลบ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต คณะศึกษาศาสตร์ สาขาเคมี เผยความรู้สึกว่า “แนนเคยเป็นคนที่ไม่ค่อยกล้าแสดงออก แต่เมื่อได้เข้าร่วมทำกิจกรรมต่างๆ ทำให้มีความกล้าที่จะแสดงความสามารถมากขึ้น และการได้เข้าร่วม โครงการนี้นอกจากจะทำให้เราได้แสดงออก ได้เจอเพื่อนใหม่ ยังได้เรียนรู้วัฒนธรรมของคนในภาคอีสาน ไม่ว่าจะเป็นวิถีชีวิตความเป็นอยู่ ภาษา รวมถึงอาหารการกินว่าแตกต่างจากคนภาคใต้อย่างไร โดยเฉพาะเราได้ไปเยือนหนองประจักษ์ ซึ่งเป็นสวนสาธารณะใหญ่ที่สุดของ จ.อุดรฯ ศูนย์วัฒนธรรมไทยจีน รวมถึงพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติบ้านเชียง ขณะเดียวกันแนนก็จะนำสิ่งดีๆ ที่เป็นวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวของชาวสตูลซึ่งเป็นบ้านเกิดไปเผยแพร่ ให้ได้รู้ว่ามีสิ่งที่น่าสนใจและอยากให้มาเที่ยว เช่น ประเพณีลอยเรือของชาวเล ประเพณีว่าวชาวสตูล เป็นต้น”“ยายรหัส” เชื่อมั่นว่า แม้เราจะมีความแตกต่างในวิถีชีวิต ศาสนา ประเพณีวัฒนธรรม แต่เยาวชนไทยทุกคนก็อยู่ในแผ่นดินสยามที่มีหัวใจความเป็นไทยเช่นเดียวกันที่สำคัญเหนืออื่นใดคือทุกคนพร้อมจะเป็นพลังในการพัฒนาสังคมไทยให้ก้าว หน้าสืบไป.ยายรหัส
