คอลัมน์นี้ เคยนำเสนอพระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ ที่ติดพิมพ์ชัด มีจมูก ปาก ตา ไปแล้วหลายองค์ แต่ละองค์ คุณสมบัติ เนื้อนุ่ม ซึ้งจัด เส้นสายลายพิมพ์ ตำหนิพิมพ์เทียบองค์ดัง (ไม่มีหน้าตา) ไปกันได้แต่ทุกองค์ก็ติดปมเดียว “ปม” ค่านิยมวงการ...ระดับงานประกวดฯ ยังไม่เคยมีมาถึงสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ แม่พิมพ์มาตรฐานคุ้นตา...ในคอลัมน์วันนี้ ...นอกจากจุดสะดุด พระพักตร์ ตา จมูก ปาก ติดชัดคมลึก ตาเป็นตา จมูก (มีสัน) เป็นจมูก และปากเป็นปาก ชนิดไม่ต้องกลั้นใจใช้ “มโน” เข้าช่วยแล้วผ่อนคลายความเครียด จากความรู้สึก “ท่านสวยเกิน” ออกไป ไล่เลียงดู ระนาบเส้นเว้าบริเวณบ่า...เห็นเค้าเส้นเว้าขอบจีวร ส่วนเส้นสังฆาฏิ เห็นสันคมยาวลงมา เกือบถึงตำแหน่งสองมือประสาน เทียบเคียงพิมพ์ใหญ่องค์ดังได้ทุกองค์พิมพ์ใหญ่องค์นี้ มีตัวช่วยสำคัญ แผ่นรักดำติดเป็นปื้นหนา ทั้งแผ่นรักและฝ้ารัก คนเป็นพระดูก็จะรู้ว่า ช่วยเน้นเส้นสาย...เริ่มจากหัวเข่าซ้ายเป็นปมนูนหนา (นี่ก็ตำหนิพิมพ์สำคัญ) ค่อยๆลดระดับลาดเอียง เห็นแนวน่อง จุดคอคอดข้อเท้า...ไปสิ้นสุดที่ปลายเท้า (ระดับเดียวกับจุดหักศอกขวา)แนวลาดพระบาทซ้ายนี้...ค่อยๆเอาไปเทียบกับพิมพ์ใหญ่องค์ครู มีให้เทียบได้เหมือนทุกองค์ลองมองย้อนจากพระเพลาขึ้นไปหาบริเวณพระอุระ ขึ้นไปถึงบริเวณพระพักตร์ ที่ติดตาจมูกปาก...อีกที...นี่คือน้ำหนักการกดพิมพ์ที่ติดคมชัดลึกระนาบเดียวกันย้อนเข้าหา เคล็ดวิชาว่าด้วย 11 ตำหนิพิมพ์ ทฤษฎี “นิรนาม” สำนักท่าพระจันทร์ ที่เผยแพร่ในพรีเชียส ของอาจารย์รังสรรค์ต่อสุวรรณ อีกที...รวม พระพักตร์ พระอุระ พระเพลา...เข้าด้วยกัน ทั้งสามส่วนนี้จะหันเอียงไปทางขวาองค์พระเหลือบตาดูฐานชั้นแรก ฐานชั้นสองคมขวานฐานสิงห์ไปถึงฐานชั้นที่สาม สามส่วนนี้พลิกเอียงสวนไปด้านซ้าย (องค์พระ)เปิดความลับระดับเซียนพิมพ์ใหญ่วัดระฆังไว้แค่นี้...น่าจะพอก่อน...ขืนเปิดตำแหน่งต่อ และต่อๆไป สำหรับน้องใหม่ใจรักอาจสับสน จนจับทางไม่ได้เลยหากยึดหลัก พิมพ์ใช่...รู้ความลับบริเวณองค์พระและฐานพระ ลาดเอียงสวนคนละด้าน...ก็ถือว่า “พอเอาตัวรอดจากพระปลอมได้ระดับหนึ่ง”แต่พระสมเด็จแท้นั้น เทียบวิชาบัญชี ก็ต้องเช็กสองด้าน พิมพ์ถูกแล้ว เนื้อก็ต้องใช่พิมพ์ใหญ่องค์ในคอลัมน์วันนี้...ส่วนเนื้อที่เปิดผิว ให้เห็นเนื้อละเอียดขาวสีนมข้น ค่อนไปทาง “หนึกแกร่ง” เนื้อรักที่ล่อนออก ทิ้งฝ้าสีดำแกมน้ำตาลจางเอาไว้ ช่วยระดับความแกร่งของเนื้อให้ดูนุ่มนวลตาแม้ระดับความนุ่มซึ้ง จะต่ำกว่าความนุ่มซึ้งของเนื้อเกสรดอกไม้...แต่ก็ซึ้งตา ตัดสินเป็นพระสมเด็จวัดระฆังแท้...ได้ด้วยตาเปล่า เติมเสน่ห์องค์นี้ ด้วยความคมลึกชัดของจมูกปากตา เส้นสังฆาฏิ เส้นแยกพระเพลา...ด้านหลัง...แม้ขอบออกไปทางติดพิมพ์เดิม รอยร่อยหรอน้อยไป แต่หลุมร่อง รอยยุบ รอยแยก รอยยับ ที่ซับซ้อน ซ่อนใต้ฝ้ารัก และแผ่นรัก ก็ช่วยเสริมให้เสน่ห์ภาพรวมได้คืนมาเต็มๆสรุป...คะแนนความงามองค์นี้ ไม่ถือว่า เป็นสองรองสมเด็จวัดระฆังองค์ดังๆ องค์อื่นแต่ประการใด.พลายชุมพลคลิกอ่านคอลัมน์ “ปาฏิหาริย์จากหิ้งพระ” เพิ่มเติม
