ดูจากภาพพระผงสุพรรณ พิมพ์หน้าแก่ องค์ในคอลัมน์วันนี้ ทุกเส้นสายลายพิมพ์ จุดตำหนิพิมพ์ ถูกต้องตามมาตรฐานวงการ แต่ “ผิดตา” จากที่เคยเห็นกัน ตรงที่ด้านหน้าลงรักปิดทองแต่เมื่อพลิกดูด้านหลัง...หลังองค์นี้ไม่ได้ลงรักปิดทอง จึงเห็นมีลายมือก้นหอย ที่ตามตำราว่า เป็นลายมือพระมหาเถรปิยทัสสี ...ผู้สร้างริ้วรอยธรรมชาติทุกประการข้อสังเกตจากประสบการณ์ส่วนตัวในจำนวนหลังพระชุดเบญจภาคีด้วยกัน...แม้หลังพระนางพญา พระรอด พระซุ้มกอ จะมีเอกลักษณ์ให้พิจารณา แต่ไม่มีจุดเด่นเป็นตัวช่วยชี้วัดความเป็นพระแท้ได้ชัดเจนเท่า หลังพระสมเด็จวัดระฆัง และหลังพระผงสุพรรณกรณีพระผงสุพรรณพิมพ์หน้าแก่ ลงรักปิดทอง แม้จะดูเป็นรักเก่าทองเก่า...แต่มีประเด็นพิจารณา รักทองเก่าถึงอายุการสร้างพระปี พ.ศ.1900 หรือรักทองปิดหลังจากพระออกจากกรุ เมื่อ พ.ศ.2456 แล้วหรือไม่?ในหนังสือ “พระเครื่องประยุกต์” (คลังวิทยา พิมพ์ พ.ศ.2506) ครู “ตรียัมปวาย” ให้ความรู้เรื่องพระเครื่องมากมาย รวมชุดเบญจภาคีเข้าไปด้วย ช่วงเวลาปี พ.ศ.นั้น กระบวนการความรู้เรื่องพระเครื่อง...อยู่ในระยะเริ่มต้น ยังไม่ตกผลึกลงตัวเป็นหมวดหมู่เช่น พระรอด 5 พิมพ์ ผงสุพรรณ 3 พิมพ์ ฯลฯ นางพญาพิมพ์มาตรฐาน 6 พิมพ์ เหมือนทุกวันนี้แต่ถ้าพูดเฉพาะพระผงสุพรรณ ครูตรียัมปวาย ท่านค้นคว้าด้านประวัติโบราณคดี...ได้ลึกซึ้งกว้างกว่ารุ่นครูด้วยกัน ครูอ้างจารึกลานทองยืนยันพระผงสุพรรณ สร้างปี พ.ศ.1886 ก่อนชุดทุ่งเศรษฐี กำแพงเพชร (พ.ศ.1900) 16 ปีครูท่านว่า พ่อขุนไสฤาไทย...อยู่ระหว่างเจรจาความเมือง ระหว่างอยุธยา สุโขทัย...ขอคืนเมืองชัยนาทคืนให้สุโขทัย ตกลงกันแล้ว พ่อขุนไสฤาไทยเสด็จมาร่วมสร้างพระผงสุพรรณ ที่เมืองสุพรรณ โดยนำพระกำแพงศอก ซึ่งสร้างจากสุโขทัยมาร่วมบรรจุในเจดีย์วัดพระศรีมหาธาตุ สุพรรณด้วยด้านศิลปะและเนื้อหา...ครูตรียัมปวาย อธิบายด้วยทฤษฎีเดียวกับที่ท่านอธิบาย เนื้อพระรอด เนื้อพระนางพญา เช่นเนื้อเขียว ท่านว่าสร้างจากผงหิน เนื้อดำสร้างจากผสมวัสดุสีดำ...จนเมื่อมีทฤษฎีความร้อนจากไฟ ทำให้เกิดสีลดหลั่นแตกต่าง ของคุณเชียร ธีรศานต์ ได้รับการยอมรับจนใช้กันเป็นมาตรฐานการพิจารณา ทฤษฎีตรียัมปวายก็จืดจาง ไม่ใช้กันต่อไปแต่สำหรับคนรักพระรุ่นหลังๆอย่างพวกเรา ก็ยังแยกชุดความรู้ ที่ออกจากประสบการณ์รุ่นครู มาเลือกใช้...ในคำอธิบายเรื่องพระผงสุพรรณ หัวข้อ ลงรักปิดทอง “ตรียัมปวาย” ย้ำว่า แม้ไม่มีข้อยุติว่ารักและทองที่ปิดองค์พระนั้น เก่าถึงอายุการสร้าง กว่าห้าร้อยปี หรือเก่าแค่หลังการเปิดกรุ เก่ากว่าร้อยปี...แต่ที่พบบ้างแล้ว พระผงสุพรรณลงรักปิดทองของแท้...มี เพียงแต่มีจำนวนน้อยจำนวนที่ท่านว่าน้อย น้อยถึงขั้นท่านเตือน ให้ระวังพระปลอม...เพราะรักทองนอกจากมีส่วนเสริมความเก่า ยังมีส่วนที่ปกปิดธรรมชาติของเนื้อหา ทำให้ดูยากมากขึ้นส่วนกรณีปิดทองร่องชาด...ครูแนะนำเหมือนเรื่องพระสมเด็จวัดระฆัง...ว่าให้ระวังปลอมเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ เจอผงสุพรรณลงทองร่องชาด ให้หลีกเลี่ยงไปได้เลยสาธยายยืดยาวมาถึงตรงนี้...ก็ขอวกมาย้ำเรื่องพระผงสุพรรณแท้...นั้น เมื่อด้านหน้าเป็นพิมพ์หน้าแก่ เส้นสายและตำหนิพิมพ์ ถูกกลบด้วยรักทองเก่า อาจทำให้ไม่แน่ใจแต่เมื่อดูริ้วรอยธรรมชาติ ดูลายมือพระมหาเถรปิยทัสสี ด้านหลัง ความลังเลก็กระจ่าง ก็อย่างที่ว่า ด้านหลังพระผงสุพรรณ เหมือนด้านหลังสมเด็จวัดระฆัง ดูชี้ขาดได้ทันที พระแท้ก็เป็นพระแท้วันยังค่ำ.พลายชุมพลคลิกอ่านคอลัมน์ “ปาฏิหาริย์จากหิ้งพระ” เพิ่มเติม
