ไดโนเสาร์ส่วนใหญ่มักได้รับการพรรณนาว่าเป็นกิ้งก่าตัวใหญ่ น่ากลัว มีไหวพริบไม่ต่างจากกิ้งก่าในปัจจุบัน ทว่าไม่กี่ปีที่ผ่านมา นักวิชาการบางคนในชุมชนซากดึกดำบรรพ์หรือฟอสซิล ได้เริ่มทบทวนสมมติฐานเหล่านี้ใหม่ เช่น ตั้งข้อสังเกตว่าเป็นไปได้ไหมที่ไดโนเสาร์ต่างชนิดกันจะมีระดับสติปัญญาที่แตกต่างกันล่าสุด ซูซานา เฮอร์คิวลาโน ฮูเซิล นักประสาทวิทยา จากมหาวิทยาลัยแวนเดอร์บิลท์ ในสหรัฐอเมริกา ได้เขย่าวงการบรรพชีวินวิทยาด้วยผลงานวิจัยในวารสาร Journal of Comparative Neurology นำเสนอว่าไดโนเสาร์บางตัว เช่น ไทแรนโนซอรัส เร็กซ์ หรือที.เร็กซ์ (Tyrannosaurus rex) อาจมีสติปัญญาคล้ายกับลิงบาบูนยุคปัจจุบัน โดยหลายปีมานี้ นักชีววิทยาค้นพบว่า นก ซึ่งรู้กันดีว่าวิวัฒนาการมาจากไดโนเสาร์นั้นฉลาดกว่าที่เคยคิดไว้มาก สมองเล็กๆของพวกมันมีกลุ่มเซลล์ประสาทที่เล็กและหนาแน่นพอๆกัน ข้อสังเกตนี้ทำให้ฮูเซิลสงสัยว่าบางทีไดโนเสาร์อาจฉลาดกว่าที่คาดไว้ก็ได้ และการใช้วิธี Phylogenetic bracketing ซึ่งเป็นวิธีทางวิทยาศาสตร์ชีวภาพ มาคาดคะเนถึงความเป็นไปได้ของลักษณะที่ไม่รู้จักในสิ่งมีชีวิตตามตำแหน่งของพวกมันในแผนภูมิต้นไม้วิวัฒนาการชาติพันธุ์ อาจช่วยค้นหาลักษณะที่มีร่วมกันในสิ่งมีชีวิตต่างๆได้หลังตั้งสมมติฐานว่าสัดส่วนของเซลล์ประสาทต่อขนาดสมองของไดโนเสาร์ที.เร็กซ์ น่าจะใกล้เคียงกับนกขนาดใหญ่ในปัจจุบัน เช่น นกอีมู นกกระจอกเทศ ก็ทำให้คำนวณจำนวนเซลล์ประสาทที่ที.เร็กซ์น่าจะมี และวิธีเดียวกันนี้ ทำให้พบว่า จำนวนเซลล์ประสาทที่ที.เร็กซ์มี อาจใกล้เคียงกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในปัจจุบันบางชนิด เช่น ลิงบาบูน พร้อมตั้งข้อสังเกตว่าที.เร็กซ์หลายๆตัวอาจมีชีวิตอยู่ได้ 40 ปีหรือมากกว่านั้นหากพวกมันฉลาด.
