อีกไม่กี่วันก็จะมีการทำแผนที่ใหม่ของประเทศอิสราเอล เดิมตั้งใจว่าจะเขียนเรื่องนี้เพียงวันเดียว เขียนไปเขียนมาลากถึง 3 วัน ขอรับใช้ต่อจากเมื่อวาน พอแพ้สงครามโลกครั้งที่ 1 อาณาจักรออตโตมันก็แตกกระจัดพลัดพราย ดินแดนปาเลสไตน์ก็ตกอยู่ใต้อาณัติของอังกฤษ อังกฤษเป็นผู้ดูแลดินแดนในอาณัติจนกว่าประชาชนในดินแดนนั้นมีความพร้อมที่จะเป็นเอกราช นี่ละครับคือสาเหตุที่ทำให้อังกฤษได้มาปกครองปาเลสไตน์และได้ทำตามแถลงการณ์บัลฟอร์ที่ให้ไว้กับชาวยิวคนปาเลสไตน์โกรธเรื่องนี้มาก ต่างออกมาประท้วงอังกฤษและทำร้ายคนยิวที่อพยพมาอยู่ในปาเลสไตน์ ยิวก็ตอบโต้ด้วยการตั้งองค์กรใต้ดินติดอาวุธชื่อฮะกะนะห์สู้กับคนอาหรับปาเลสไตน์ ต่อมาก็ตั้งอีกองค์กรหนึ่งที่มีชื่อว่าเอียร์กุน ซไว เลอมี เป็นกองทหารประจำชาติที่ใช้ยุทธวิธีตอบโต้ด้วยความรุนแรงและการก่อการร้ายกับพวกอาหรับพอถึงสงครามโลกครั้งที่ 2 ฮิตเลอร์แห่งเยอรมนีฆ่ายิวตายเป็นจำนวนมาก คนยิวจึงตีความ a national home ที่หมายถึงบ้านแห่งชาติสำหรับคนยิวที่เขียนโดยทีโอดอร์ เฮอร์เซิล ว่าหมายถึงรัฐยิวอิสระ ตั้งแต่นั้น ชาวยิวจึงมุ่งตั้งรัฐยิวในดินแดนปาเลสไตน์ โดยความช่วยเหลือด้านการเงินจากชาวยิวในสหรัฐฯประเทศที่ยุ่งยากตอนนั้นคืออังกฤษ เพราะในสงครามโลกครั้งที่ 1 อังกฤษให้สัญญากับทั้งชาวยิวและชาวอาหรับ สัญญากับชาวยิวผมเรียนรับใช้ไปแล้วเมื่อวาน ส่วนสัญญากับชาวอาหรับ อังกฤษให้ไว้แก่ฮุซัยน์ อิบน์ อาลี แห่งฮิญาซ ว่าถ้าให้บุตรชาย 2 คนของแกคือ อับดุลเลาะห์และไฟซอลช่วยอังกฤษสู้กับออตโตมัน อังกฤษก็จะสนับสนุนอาหรับให้ได้เอกราชหลังจากชนะอังกฤษจึงให้ไฟซอลไปปกครองอิรัก และตัดแบ่ง ปาเลสไตน์บริเวณตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดนออกเป็นรัฐใหม่ ชื่อรัฐทรานส์จอร์แดนและให้อับดุลเลาะห์ปกครอง ซึ่งรัฐทรานส์จอร์แดนตอนหลังเปลี่ยนชื่อเป็นราชอาณาจักรฮัชไมต์จอร์แดนโดนตัดพื้นที่ไปอย่างนี้ ดินแดนปาเลสไตน์ก็เล็กลงไปเยอะ พวกยิวก็บอกว่า พวกอาหรับไปอยู่ในจอร์แดนแล้ว ดินแดนตรงนี้น่าจะเป็นของยิว อังกฤษแก้ปัญหาตรงนี้ไม่ได้ก็เตะปัญหาไปให้สหประชาชาติ ยูเอ็นก็แบ่งดินแดนที่ยังคงเหลือน้อยนิดเป็น 2 ส่วนเมื่อ พ.ศ.2490 ส่วนหนึ่งให้เป็นรัฐยิว อีกส่วนหนึ่งให้เป็นรัฐปาเลสไตน์ยิวดีใจและประกาศตั้งประเทศเมื่อ 14 พฤษภาคม 2491 อังกฤษก็รับลูก ถอนอาณัติจากปาเลสไตน์ในวันถัดมา กองทัพยิวก็เข้ายึดพื้นที่ทันที พวกกลุ่มประเทศอาหรับโกรธมาก ทั้งอียิปต์ ซีเรีย อิรัก จอร์แดน และเลบานอนต่างชุมนุมสุมศีรษะยกทัพใหญ่มาสู้กับยิว ยิวสู้และยึดดินแดนได้มากกว่าที่สหประชาชาติแบ่งให้ถึงร้อยละ 20ยิวยึดนครเยรูซาเล็มส่วนที่เป็นเมืองใหม่ได้ แต่ให้เมืองเยรูซาเล็มเก่าอยู่กับจอร์แดน พ.ศ.2492 อิสราเอลประกาศตั้งเยรูซาเล็มเป็นเมืองหลวง พวกกลุ่มประเทศอาหรับไม่ยอม ชุมนุมสุมศีรษะอีกรอบเพื่อยกทัพใหญ่มาขับไล่อิสราเอลอีก มากันเยอะ แต่ก็ยังแพ้ยิว ยิวรบชนะและยึดพื้นที่ได้เพิ่มเติมทุกครั้ง อย่างในสงคราม 6 วัน เมื่อ พ.ศ.2510 ยิวยึดที่ราบสูงโกลันจากซีเรีย ยึดฉนวนกาซาและแหลมไซนายจากอียิปต์ ยึดฝั่งตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดน แถมยึดเยรูซาเล็มเก่าการเจรจาระหว่างอิสราเอลกับกลุ่มประเทศอาหรับดำเนินไปมากมายหลายปี แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ พวกปาเลสไตน์ก็ไม่ยอม พวกหัวรุนแรงปาเลสไตน์อาหรับสร้างกลุ่มที่มีจุดมุ่งหมายที่จะขับให้พวกยิวตกทะเล แต่ยิ่งรบ ยิวยิ่งขยับเข้าไปเรื่อยๆยิวเป็นชนชาติที่มีวัฒนธรรมแข็ง มีวินัยสูง ตั้งเป้าหมายชัดเจนและมุ่งไปสู่เป้าหมายนั้นอย่างไม่ย่อท้อ ยิวสร้างเครือข่ายไว้ทั่วโลก แม้ว่าเป็นประเทศเล็ก แต่สู้กับอาหรับและกลุ่มชาติรัฐอิสลามได้อย่างมีประสิทธิภาพมีคนศึกษาความสำเร็จของผู้คนจำนวนมากในสหรัฐฯ และประเทศต่างๆทางทวีปยุโรป พบว่าส่วนใหญ่มีเชื้อสายยิวแผนที่ใหม่ของรัฐอิสราเอล คงจะทำให้อาหรับโกรธโกรธ แต่ทำอะไรไม่ได้.นิติการุณย์ มิ่งรุจิราลัยsonglok1997@gmail.com
