เรื่องที่ 34 หนังสือนิทานชาวไร่เล่ม 1 น.อ.สวัสดิ์ จันทนี เขียนเรื่อง ตามจับขโมยที่เกาะล้าน...ชื่อนี้ยั่วความสนใจ งานขโมยเป็นของโปลิศ แต่เหตุไฉน จึงเป็นงานทหารเรือปี พ.ศ.2490 น.อ.สวัสดิ์ เป็นผู้อำนวยการศึกษา ภารกิจ อยู่ใน ร.ล.สุโขทัย นำนักเรียนนายเรือฝึกอยู่ในอ่าวไทย ตอนนั้นเรือจอดที่เกล็ดแก้ว (บางละมุง ชลบุรี)พล.ร.ต.ทหาร ขำหิรัญ ผู้บัญชาการนาวิกโยธิน พา ร.ต.อ.โฮม ตำรวจบางละมุง มาขอให้ทหารเรือช่วยจับโจร ที่เพิ่งปล้นชาวบ้านที่เกาะล้านเมื่อตอนเช้าพล.ร.ต.ทหารส่งเครื่องบินออกตามทางทะเลแล้ว แต่เมฆหนาหาเรือผู้ร้ายไม่เจอ จึงขอแรงให้เรือรบช่วยตามอีกทาง เอาเป็นว่า ภารกิจฝึกนักเรียนนายเรือปรับเป็นภารกิจจับโจรร.ล.สุโขทัย ไปถึงเกาะล้านตอนค่ำ ได้เบาะแส ผู้ร้ายใช้เรือโป๊ะกางใบหนีข้ามอ่าวไปทางเกาะโกลำ แถวๆเขาสามร้อยยอดฝนตกฟ้าคะนอง ร.ล.สุโขทัยใช้เวลา 6 ชั่วโมง ฝ่าคลื่นฝืนลม ฟ้าสางพอดี มีรายงานเห็นเรือโป๊ะสองลำ ขอบฟ้าด้านตะวันออก ทหารเรือทำทีเป็นขอซื้อปลา เรือโป๊ะลำแรกไม่มี สายชาวบ้านที่รู้จักผู้ร้าย แอบดูบอกว่าไม่ใช่จนถึงเรือโป๊ะลำที่สองคราวนี้ใช่ปืนกลทหารเรือ...ขึ้นลำ เพราะรู้ว่าผู้ร้ายที่มีราว 6-7 คน มีปืน...แต่ผู้ร้ายยอมให้จับโดยดี ตำรวจเอาตัวขึ้นเรือ เอาเรือโป๊ะผูกท้ายเรือรบ มุ่งหน้าไปหัวหินส่งผู้ร้ายให้ตำรวจผู้ร้ายกลัวขอร้องให้ทหารเรือช่วยคุมไปส่งถึงโรงพัก รุ่งเช้าก็ได้ข่าวผู้ร้ายแหกห้องขังหนี ตำรวจตามยิงตายไปสาม ที่เหลือ เข้าใจว่าหนีออกไปทางชายแดนพม่าส่วนเรือโป๊ะที่ผู้ร้ายใช้ปล้นเป็นของกลาง ตำรวจเอาไปจอดทอดสมอไว้ที่วัง “ท่านจุลจักรพงษ์” เจอคลื่นลมแรง “สมอเกา”เรือเกยฝั่ง คลื่นยอจนเรือแบะ มีข่าวลือ เด็กแถวนั้นเจอสร้อยทองคำเส้นหนึ่งในซากเรือร.ล.สุโขทัยมีภารกิจติดพัน เอาของกลางไปส่งให้ตำรวจที่ฝั่งสัตหีบ งานทหารเป็นงานปิดทองหลังพระ ไม่มีบันทึกไว้...ยกความชอบในการจับโจรให้ตำรวจทั้งหมดจากนั้นก็เดินหน้าตามตารางฝึกทหาร ข้ามอ่าวไทยไปทางเขาสามร้อยยอด...เป็นครั้งที่สอง ทอดสมอเรือแล้ว ปล่อยนักเรียนทหารกราบหนึ่ง วิ่งไปถ้ำคูหาสวรรค์น.อ.สวัสดิ์พาทหารอีกกราบไปบ้านบางปู คนละซีกกับถ้ำเจอชาวบ้านขอน้ำท่ากินแล้วก็ถามไถ่กันไปตามประสา...“บ้านนายหรีดอยู่แถวนี้หรือเปล่า”ชาวบ้านชี้มือไปที่บ้านสองหลังถัดออกไป บอกว่า “เขาไปธุระยังไม่กลับ”ทหารเรือจับผู้ร้ายปล้นเกาะล้าน...ผ่านมาสี่ห้าวัน ชาวบ้านจะรู้ข่าวหรือเปล่าแต่ทหารเรือรู้เต็มหัวใจ ระแวงว่า เสือหรีดอาจจะซุ่ม จ้องปืนอยู่บนบ้าน...น.อ.สวัสดิ์ยอมรับว่ากลัว สั่งให้กรรเชียงเรือออกจากบ้านบางปู กลับเรือใหญ่อดีตทหารเรือเกณฑ์อย่างผม อ่านเรื่องทหารเรือพิชิตเสือหรีดปล้นเกาะล้าน ชอบมากครับตัดภาพกลับมาเทียบทหารยุคใหม่...ตอนนี้ ทุกเรื่องที่ตำรวจทำไม่ถนัด กระทั่งเรื่องระเบิดโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า ทหารออกหน้านึกถึงประโยค ท่องคล่องปากสมัยเป็นเด็ก ประเทศเป็นบ้านทหารเป็นรั้วตอนนี้แก่เต็มที เจอความจริงในบ้านเมือง ที่เปลี่ยนแปลงไป ผมขอท่องประโยคใหม่ ประเทศนี้มีตำรวจเป็นพ่อบ้าน มีทหารเป็นพ่อเมืองเรื่องที่ถามกันว่า เมื่อไหร่ทหารจะกลับไปทำหน้าที่รั้ว เหมือนเดิมนั้น...คงอีกนาน...แถวรั้วประเทศเราไม่ทะเลาะกับใคร งานของทหารตอนนี้เหนื่อยอยู่กับเรื่องในบ้าน คนไทยทะเลาะกันเอง.กิเลน ประลองเชิง
