คดีแชร์ลูกโซ่ “Forex-3D”... สามารถดึงเงินจากเหยื่อได้สูงถึง 40,000 ล้านบาท และมีผู้เสียหายนับหมื่นบัญชีไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เกิดจาก “การออกแบบระบบล่อลวงที่แนบเนียน” โดยใช้ทั้งจิตวิทยา การตลาด เทคโนโลยีมาผสานกันอย่างเป็นระบบ...เพื่อทำลายกำแพงความระแวงของมนุษย์มนุษย์มีแนวโน้มจะเชื่อถือสิ่งที่คนรอบข้างเชื่อ หรือสิ่งที่ปรากฏในพื้นที่สื่อ ตอกย้ำ...การดึงคนดัง การใช้ดาราและคนมีชื่อเสียงมาร่วมโปรโมต ทำให้เหยื่อรู้สึกว่า “ระดับคนดังยังกล้าลงทุน ถ้าโกงจริงเขาไม่เอาชื่อเสียงมาแลกหรอก” นี่คือการสร้าง “ความไว้วางใจที่ยืมมา”ผนวกกับภาพลักษณ์ไลฟ์สไตล์ การสร้างภาพผู้บริหารที่อายุน้อย ประสบความสำเร็จ ขับรถซุปเปอร์คาร์ มีบ้านหรู ทำให้เหยื่อเห็นแล้วเกิดความอยากมีชีวิตแบบนั้น...จนมองข้ามความเสี่ยงที่แท้จริงนี่คือการสร้าง “ความเชื่อใจ” ผ่านกลไกการสร้างความน่าเชื่อถือทางสังคม?ตอกย้ำการตลาดแบบ “ไร้ศูนย์กลาง” แตกต่างจาก “แชร์ลูกโซ่ยุคเก่า” ที่ตัวการใหญ่ต้องไปบรรยายเอง โดยเหลี่ยมเล่ห์ “Forex–3D” จะกระจายความรับผิดชอบผ่านระบบแม่ข่าย ในพื้นที่ต่างๆ ไปจัดตั้งกลุ่มไลน์หรือเทเลแกรมปิดของตัวเอง... ขณะที่ “ตัวการใหญ่” อยู่เบื้องหลัง พลังของการบอกต่อ “ปากต่อปาก” เมื่อเป็นการชักชวนจากคนรู้จัก...เพื่อน, ครอบครัว, เพื่อนร่วมงาน ความระแวงจะต่ำกว่าการโฆษณาปกติมาก เหยื่อมักไม่สงสัยคนใกล้ตัว ทำให้ขยายฐานผู้เสียหายได้ในวงกว้างและรวดเร็วแบบทวีคูณ...เข้าสู่วัฏจักรจนกระทั่งนำไปสู่ “กับดักทางจิตวิทยา” ความเสียดายของที่ลงทุนไปเมื่อระบบเริ่มมีปัญหา “มิจฉาชีพ” จะไม่ปิดหนีทันที แต่ใช้กลยุทธ์รักษาความเชื่อมั่นและเมื่อสะดุด...ก็ขู่ มิจฉาชีพมักสร้างสถานการณ์ให้เหยื่อรู้สึกว่า “ถ้าแจ้งความจะไม่ได้เงินคืน”แต่ “ถ้าอดทนรอหรือลงเงินเพิ่มเพื่อแก้ระบบ จะได้เงินคืน” ทำให้ผู้เสียหายจำนวนมากกลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการ “ปกป้อง” แชร์ลูกโซ่นั้นไว้เพื่อรักษาความหวังของตนเองประเด็นสำคัญมีว่า...ไทม์ไลน์แชร์ลูกโซ่ Forex-3D เผยให้เห็นรูปแบบที่ชัดเจนของ “วงจรชีวิตแชร์ลูกโซ่ยุคใหม่” ที่ไม่ได้เกิดจากการบริหารงานผิดพลาดจนเจ๊ง แต่...ถูกวางแผนมาเพื่อ “สูบและหนี” โดยอาศัยความเร็วของเทคโนโลยีและช่องว่างทางกฎหมายหรือไม่? วิเคราะห์วงจรชีวิต Forex-3D “จงใจวางแผน” หรือ “บริหารผิดพลาด”? ผู้สันทัดกรณีในแวดวงธุรกิจเครือข่ายมันนี่เกม...แชร์ลูกโซ่ มองว่า จากพฤติการณ์ที่ปรากฏ ข้อมูลบ่งชี้ชัดเจนว่าเป็นการ “วางแผนไว้ล่วงหน้า” ไม่ใช่การทำธุรกิจจริงแล้วขาดทุน นับจากจุดเริ่ม ระยะเวลาบ่มเพาะ ช่วงปี 2558-2560เริ่มต้นจากการสร้างภาพความสำเร็จ ดึงดาราและคนมีชื่อเสียงเข้ามาใกล้ชิด เพื่อสร้าง “ความน่าเชื่อถือแบบยืมจมูกคนอื่นหายใจ”...ปี 2561–2562 คือช่วงพีกการระดมทุน คือช่วงที่มูลค่าความเสียหายกระโดดขึ้นสูงที่สุดมีการจัดอีเวนต์หรูหราการตลาดเต็มสูบ เป้าหมายคือการเร่งระดมเงินสดเข้าสู่ระบบให้ได้มากที่สุดปี 2563–2564 คือช่วงการเตรียมทางหนีทีไล่ เมื่อยอดลงทุนเริ่มถึงจุดอิ่มตัวหรือเริ่มตรวจสอบยากขึ้น เครือข่ายจะเริ่ม “ตัดตอน” โดยการย้ายเงินจากเงินสด/เงินฝากธนาคารไปเป็นสินทรัพย์ดิจิทัล หรือการเปลี่ยนสภาพทรัพย์สินที่ยึดได้ยาก... ท่ามกลางบรรยากาศในเครือข่ายเริ่มจ่ายเงินไม่ได้ อ้างเหตุผลสารพัดกระทั่ง...ปี 2565 เป็นต้นมาก็เข้าสู่กระบวนการแตกตัว... เข้าสู่กระบวนการยุติธรรมทำลายหลักฐาน, ยักย้ายถ่ายเทเงินก่อนหมายจับออก?คำถามสำคัญมีว่า...ทำไมถึงประเมินว่าแชร์ลูกโซ่ “Forex– 3D”...วางแผนปิดตัวไว้ล่วงหน้า?คำตอบคือการที่เครือข่ายนี้เติบโตได้ถึง 40,000 ล้านบาท ไม่ใช่แค่ความโลภของเหยื่อ แต่เกิดจาก “การออกแบบระบบเพื่อการหนี” ที่แยบยล...เริ่มจากกลไก “ตัดตอน” การกระจายอำนาจให้แม่ข่ายแต่ละกลุ่มแยกขาดจากกัน ทำให้เมื่อรัฐตรวจพบความผิดปกติที่จุดหนึ่ง อีกจุดหนึ่งก็ยังคงทำงานต่อได้...เป็นการ “ยื้อเวลา” ให้ “ตัวการใหญ่” ผ่องถ่าย “เงิน” ได้ “นานที่สุด” ถัดมา...ความเร็วในการผ่องถ่าย มิจฉาชีพคำนวณ “ระยะเวลาเฉลี่ยที่หน่วยงานรัฐจะใช้ในการอายัด”...ซึ่งต้องใช้เวลาทำเอกสารและหมายศาล มิจฉาชีพจะใช้เวลาช่วงนี้ในการเปลี่ยนเงินสกุลบาทเป็น USDT แล้วโอนผ่านบล็อกเชน ซึ่งใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที...ใช่หรือไม่สาม...การสร้างเหยื่อให้กลายเป็น “โล่” การโน้มน้าวเหยื่อไม่ให้แจ้งความด้วยวาทกรรมว่า แจ้งความแล้วจะไม่ได้เงินคืนคือการบริหารจัดการระยะเวลา เพื่อยื้อไม่ให้คดีไปถึงจุดที่กฎหมายต้องลงมืออายัดทรัพย์สิน...ในมุมของมิจฉาชีพ “ความเร็วคือชัยชนะ”...ช้าหรือเร็วอยู่ที่ “การไหลของเงิน”พวกเขาสามารถประเมินได้ว่าเมื่อไหร่ที่ “จุดอิ่มตัว” ของการระดมทุนจะมาถึง (มักดูจากยอดเงินเข้าต่อวัน) เมื่อถึงจุดที่ความเสี่ยงในการถูกตรวจสอบสูงกว่ากำไรที่ได้ พวกเขาก็จะหยุดจ่ายเงินทันทีและปิดระบบหนี โดยทิ้งไว้เพียงหลักฐานที่ตรวจสอบได้ยากที่สุด...“ความผิดปกติ” ที่ “เหยื่อ” มองไม่เห็น...ไม่มีกำไรจริง กราฟการเทรดที่เห็นในแอปคือตัวเลขที่มิจฉาชีพคีย์ขึ้นเอง...ไม่มีที่มาของรายได้ ธุรกิจไม่มีความเคลื่อนไหวทางเศรษฐกิจจริงที่สร้างกำไรมหาศาลได้ต่อเนื่องหลายปี...ความจงใจหนี การที่ทรัพย์สินที่เป็นเงินสดหายไปเกือบทั้งหมดก่อนถูกจับกุม...คือหลักฐานมัดตัวชัดเจนว่าเป็นการ “ชิงลงมือ” ก่อนเจ้าหน้าที่เข้าถึงตัวบทสรุปแชร์ลูกโซ่ “Forex–3D”...จึงไม่ใช่คดีที่ล้มเหลวจากการทำธุรกิจ แต่เป็น “อาชญากรรมทางเศรษฐกิจที่ตั้งใจสร้างขึ้นมาเพื่อฉ้อโกงตั้งแต่วันแรก” ทิ้งเศษซากความเสียหายไว้ให้ภาครัฐไล่บี้พิสูจน์ให้เห็นว่า...“ต่อให้กฎหมายเข้มงวดแค่ไหน หากผู้ลงทุนยังขาดความรู้เท่าทันและปล่อยให้ความโลภนำทาง ระบบที่ซับซ้อนแค่ไหนก็ตกเป็นเหยื่อได้เสมอ”.คลิกอ่านคอลัมน์ “สกู๊ปหน้า 1” เพิ่มเติม
