เสียงปืนยังดังก้องกัมปนาท เป็นไปตามที่คาดหมายกันล่วงหน้าแล้วว่ากัมพูชาไม่มีทางตรงไปตรงมา เพราะมีปรากฏการณ์ที่บ่งชัดอยู่แล้ว คือโกหกพกลมจ้องเอาเปรียบทุกอย่าง ข้อตกลงที่กัวลาลัมเปอร์ระหว่างไทย-กัมพูชาคือหยุดยิงทันทีไม่มีเงื่อนไข จากนั้นก็ให้ทหารทั้ง 2 ฝ่ายประชุมอาร์บีซีเพื่อตกลงในรายละเอียดอีกข้อคือจะมีประชุมจีบีซีคือคณะกรรมการชายแดนระหว่าง 2 ประเทศในวันที่ 4 ส.ค.2568“เที่ยงคืน” วันที่มีการตกลงต้องหยุดยิงอย่างไม่มีเงื่อนไขใดๆแต่ปรากฏว่ากัมพูชายังมีการยิงถล่มฝ่ายไทยในแนวเขตแดนหลายจุดถือว่าเป็นการละเมิดอย่างร้ายแรงไทยจึงต้องยิงตอบโต้เนื่องจากมีข้อตกลงอยู่อย่างหากประเทศใดเข้ายึดพื้นที่จุดใดก่อนที่จะหยุดยิงถือว่าได้พื้นที่นั้นไปครอบครองอย่างไม่มีข้อแม้“กัมพูชา” ก็เลยหวังว่าจะใช้กลวิธีนี้ แต่ไทยรู้เชิงอยู่แล้วจึงตอบโต้ไม่ให้รุกล้ำแม้แต่ก้าวเดียวอีกด้านหนึ่งการประชุมอาร์บีซีนั้นที่นัดหมายเวลา 7 โมงเช้าแต่ต้องเลื่อนออกไปเพราะยังมีการยิงกันอยู่กว่าจะประชุมกันได้และมีข้อตกลงหยุดยิงอย่างชัดเจนก็ต้องรอไปจนสาย แต่ที่สุดก็สามารถตกลงกันได้ด้วยเงื่อนไข 7 ประการนั่นจึงทำให้สถานการณ์การสู้รบได้จบลง!แต่ไทยก็อย่าได้ประมาทต้องเตรียมพร้อมอยู่ตลอดเวลารวมทั้งประชาชนที่อพยพออกจากพื้นที่เสี่ยงก็อย่าเพิ่งกลับเข้ามาเพราะประมาทไม่ได้เป็นอันขาดการหยุดยิงครั้งนี้กัมพูชาถือว่าได้รับชัยชนะเหนือไทยเพราะทำให้ชาวโลกเห็นว่ากัมพูชาทำทุกอย่างเพื่อให้เกิดสันติภาพ“ฮุน เซน” ถึงกับออกมาโพสต์สดุดี “โดนัลด์ ทรัมป์”-“จีน”-“อันวาร์” ที่ทำให้สถานการณ์ต่างๆเป็นไปด้วยความเรียบร้อยพูดง่ายๆว่าตีกินหาแต้มใส่ตัวก่อนไทยทั้งๆที่ละเมิดหยุดยิง!แน่นอนว่าสถานการณ์แม้ดูจะเป็นไปได้ดีแต่ด้วยข้อตกลงที่ไม่มีกรอบและเงื่อนไขมากำกับอาจจะทำให้กัมพูชาเบี้ยวได้ตลอดเวลาทั้งๆที่ไทยได้เปรียบอยู่หลายอย่าง มิฉะนั้น “ฮุน เซน” คงไม่ยอมร้องขอให้มีการหยุดยิงที่สำคัญก็คือไทยไม่ได้เข้มแข็งตรงที่สร้างอำนาจต่อรองที่เหนือกว่าให้เป็นประโยชน์พูดไปคล้ายกับว่าแก้ผ้าเอาหน้ารอดไปก่อนเท่านั้นทั้งนี้คงเป็นว่าการที่กัมพูชายอมเจรจาทวิภาคีก็น่าพอใจแล้ว ซึ่งการพูดคุยเพื่อเจรจาระหว่างไทย-กัมพูชาระดับทวิภาคีก็ไม่รู้ว่าจะตกลงกันได้แค่ไหน?เพราะไม่มีอะไรที่จะบีบบังคับได้พูดง่ายๆว่าทิ้งแต้มต่อที่เหนือกว่าไปอย่างน่าเสียดายทำไปทำมาไทยต้องสูญเสียชีวิตผู้คน ทหารและบ้านช่องที่ถูกยิงถล่มไปฟรีๆ เพราะจะไปเรียกร้องจากใครที่ไหนได้เพราะกัมพูชามันไม่ยอมจ่ายให้แน่อีกทั้งองค์กรโลกทุกวันนี้ก็ไม่ได้มีศักยภาพที่จะทำอะไรได้มากนักแค่รักษาตัวเองก็แทบจะไม่ได้แล้ว อีกทั้งปัญหาความขัดแย้งในโลกที่เกิดขึ้นนั้นก็ซับซ้อนและมีหลายเรื่องหลายราวมากขึ้นพูดง่ายๆว่าทุกประเทศ ทุกองค์กรต่างก็เอาตัวรอดกันทั้งนั้นไม่มีใครจะมาทุ่มเทเพื่อประเทศอื่นแล้ว!“สายล่อฟ้า”
