เรื่องสั้นเรื่องหนึ่งในหนังสือรวมเรื่องสั้นของลีโอตอลสตอย ชื่อคำถาม 3 ข้อของพระราชาพระอาจารย์พรหม ท่านอ่านสมัยยังเด็ก แล้วก็นำมาเล่าต่อไว้ในหนังสือชวนม่วนชื่น (โรงเรียนทอสี พิมพ์แจกเป็นธรรมทาน พ.ศ.2549) ดังต่อไปนี้ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พระราชาองค์หนึ่งทรงแสวงหาปัญญา เพื่อนำมาใช้ในการปกครอง และควบคุมดูแลตัวท่านเอง ศาสนาและหลักปรัชญาที่ท่านเรียนรู้มา ยังไม่เป็นที่พอใจในที่สุดพระราชาก็ทรงสรุปได้ว่าทรงต้องการคำตอบสำหรับปัญหาสามข้อ1.เวลาสำคัญที่สุด คือเวลาใด?2.บุคคลสำคัญที่สุด คือใคร?3.สิ่งสำคัญที่สุดที่ต้องทำ คืออะไร?จากนั้น พระราชาก็ทรงตระเวนเดินทางหาผู้รู้...มากมาย ...เสียเวลาไปยาวนาน แต่ก็ยังไม่ได้รับคำตอบที่น่าพอใจระหว่างการเดินทางเข้าป่าลึกภูเขาใหญ่ เพื่อหาฤาษี ผู้ที่ทรงหวังว่าจะเป็นผู้ให้คำตอบ...พระราชาเกิดหลงทางทรงเจอเด็กชายเล็กๆคนหนึ่งแม้เขาเป็นเด็กชายชาวป่า...ท่วงทีไร้เดียงสา แต่สำหรับพระราชา ณ เวลานั้น เขาเป็นบุคคลสำคัญที่สุดในโลกเด็กน้อยไม่เพียงตอบสนองด้วยไมตรีอันแสนดียังช่วยบอกความลับสำคัญในเส้นทางข้างหน้า องค์ราชาจะเจอกลุ่มคนปองร้ายหมายชีวิตไม่เพียงเท่านั้น ทั้งเด็กน้อยผู้นั้น ยังชี้เส้นทางไปหาพระฤาษีในที่สุดจักรพรรดิก็ได้เจอพระฤาษี ได้คำตอบที่สมใจ1.เวลาสำคัญที่สุด คือเวลาใด?...เวลานั้น คือ เวลานี้เราทุกคนรู้คำตอบของปัญหาแรก แต่เรามักจะลืม แน่นอน เวลาสำคัญที่สุดก็คือปัจจุบัน มันเป็นเวลาเดียวจริงๆที่เรามีอยู่ ดังนั้น ถ้าเราอยากจะบอกพ่อแม่ เรารักท่านเพียงใด เราซึ้งใจแค่ไหนที่ได้เป็นลูกของท่านจงทำเสียบัดนี้ ไม่ใช่พรุ่งนี้ ไม่ใช่อีกห้านาทีข้างหน้า2.บุคคลสำคัญที่สุด คือใคร? คือ ผู้ที่อยู่ตรงหน้า ผู้ที่เราอยู่ด้วยสามีภรรยามักบ่นว่าคู่ครองไม่เคยฟังเขา ไม่ว่าเราจะเหนื่อยยากและยุ่งเพียงใด เราต้องทำให้เขารู้สึกว่าเขาเป็นบุคคลสำคัญที่สุดของเราเสมอในทางธุรกิจ เมื่อบุคคลตรงหน้าเป็นลูกค้า ถ้าปฏิบัติต่อเขา เป็นบุคคลสำคัญที่สุดของเรา ยอดขายสินค้าก็จะเพิ่มขึ้น3.สิ่งสำคัญที่จะต้องทำ คืออะไร?สิ่งนั้น คือการทำต่อเพื่อนมนุษย์ ด้วยความเมตตากรุณานับแต่วันนั้น ไม่เพียงพระราชา จะได้หลักควบคุมดูแลตัวพระองค์เอง ให้ตัดสินเรื่องยากๆได้ไม่พลาดยังทรงใช้หลักสามข้อ ปกครองบ้านเมือง ให้ร่มเย็นเป็นสุข บ้านเมืองข้างเคียง ก็นอบน้อมยอมรับเป็นบริวารบ้านเมืองพระราชา นับวันก็ยิ่งขยายใหญ่ จากนคร เป็นมหานคร จากหลายมหานคร เป็นมหาอาณาจักรพระราชาผู้มีบารมีไร้ผู้ต่อต้าน ก็ถูกยกย่องเป็นองค์จักรพรรดิไปด้วยประการฉะนี้.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ "ชักธงรบ" เพิ่มเติม
