เมื่อคิดถึงการค้นหาสิ่งมีชีวิตนอกโลก โดยเฉพาะบนดาวเคราะห์นอกระบบ เงื่อนไขที่สำคัญก็คือ การเป็นดาวเคราะห์ที่โคจรรอบดาวฤกษ์ในเขตที่เอื้อต่อการอาศัยอยู่ได้ ดาวเคราะห์ดวงนั้นก็จะต้องมีทั้งน้ำ มหาสมุทร มีพื้นดิน แสงจากดาวฤกษ์ส่องถึงแบบพอเหมาะ เมื่อค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบที่มีวี่แววว่าจะมีคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไขเหล่านี้ นักวิทยาศาสตร์ก็มักจะคิดต่อว่า ถ้ามีสิ่งมีชีวิตที่นั่นจริงจะมีรูปลักษณะเช่นไรภายในระบบสุริยะของเรา ดาวเคราะห์ส่วนใหญ่จะมีวงโคจรใกล้เคียงวงกลม ความผิดปกติ ความเบี้ยวหรือความเยื้องศูนย์กลางก็มีอยู่บ้าง เช่น โลกมีความเยื้องศูนย์กลางอยู่ที่ 0.02 ดาวพุธมีความเยื้องศูนย์กลางสูงสุดที่ 0.2 จริงอยู่ที่ความเยื้องศูนย์กลางไม่ได้มีบทบาทในการกำหนดการอาศัยอยู่ได้บนดาวเคราะห์ แต่ก็มีบทบาทบนดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดีอย่าง ไอโอ (Io), ยูโรปา (Europa), แกนีมีด (Ganymede) และคาลลิสโต (Callisto) ดร.สตีเฟน เคน ศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ดาราศาสตร์ของดาวเคราะห์ ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ริเวอร์ไซด์ เผยว่า แม้ว่าวงโคจรของดาวเคราะห์ในระบบสุริยะส่วนใหญ่จะเป็นวงกลม แต่ก็มีวงโคจรผิดปกติสูงจำนวนมากในระบบดาวเคราะห์อื่น แต่หากดาวเคราะห์เหล่านั้นมีสภาพที่เอื้อต่อการอาศัยได้ เช่น มีวงโคจรคล้ายๆโลก ดาวเคราะห์ดวงนั้นก็อาจจะเป็นสถานที่ที่สิ่งมีชีวิตก่อเกิดขึ้นได้ส่วนระบบของดาวเคราะห์นอกระบบที่มีความผิดปกติสูงหลายแห่ง ก็มีที่เข้าตาผู้เชี่ยวชาญก็คือ ระบบเคปเลอร์-1649 ที่ใช้เปรียบเทียบโดยตรงกับระบบสุริยะของเรา และ WASP-47 c เป็นดาวเคราะห์นอกระบบมีมวล 1.57 ของดาวพฤหัสบดี โคจรรอบดาวฤกษ์ประเภท G และใช้เวลา 1.6 ปีในการโคจรรอบดาวฤกษ์แม่ของตน.Credit : NASA/JPL-Caltech
