เรื่องเล่ายุคนิทานปรัมปรา หรือยุคตำนานของจีน ยังไม่ถือว่าเป็นประวัติศาสตร์ชัดเจน จนถึง 841 ปีก่อน ค.ศ. โจวลี่หวัง กษัตริย์องค์ที่ 10 แห่งราชวงศ์โจวตะวันตก ถูกราษฎรขับไล่ จึงถูกนับหนึ่งเป็นประวัติศาสตร์(ประโยคอมตะ ประวัติศาสตร์จีน เหยียนมู่สุ่ย เขียน รำพรรณ รักศรีอีกษร แปล โพสต์พับลิชชิงจำกัด พ.ศ.2558)เมื่อขึ้นครองบัลลังก์ ประวัติศาสตร์เขียนว่า โจวลี่หวัง หมกมุ่นกับการเสวยสุข จนเงินในท้องพระคลังขาดแคลน พระองค์จึงต้องหาคนเก่งทางการคลังมาหาวิธีขูดรีดภาษีราษฎรมีเสียงคัดค้านจากอำมาตย์ราชสำนักใกล้ตัว ก็ทรงสั่งให้จับประหารแต่ก็ทรงรู้ว่ามีเสียงคัดค้านมากมายในหมู่ราษฎร ก็สั่งให้พ่อมดจากแคว้นเว่ย ที่เล่าลือกันว่า “หูดี” มาเป็นหูเป็นตา จับคนกลุ่มแล้วกลุ่มเล่ามาเข้าคุกราษฎรถูกจับมากๆ ไม่นานจำนวนคนถูกจับก็ลดลง โจวลี่หวังเรียกพ่อมดมาด่า หาว่าหลังยาว พ่อมดทูลว่า ตอนนี้ไม่มีใครกล้าพูดให้ร้ายพระองค์แล้ว เวลาเจอหน้ากันก็ไม่พูดอะไรเพียงแต่ส่งสายตาทักทายกันแต่พ่อมดก็มีวิชา ดูริมฝีปากคน อาสาจับคนนินทาได้อีกเรื่อยๆ จนโจวลี่หวัง แน่ใจไม่มีราษฎรคนใดกล้าใส่ร้ายพระองค์อีกแล้ว จึงเรียกจ้าวกง อำมาตย์ใหญ่ต้นเสียงคัดค้านการจับราษฎร มาต่อว่า“เจ้าเคยบอกว่ามีคนสาปแช่งข้าลับหลัง ตอนนี้ข้ามีวิธีแก้ปัญหาอันประเสริฐ ตอนนี้ไม่มีใครกล้าพูดอะไรตามใจชอบอีก”แต่จ้าวกงก็ยังคงยืนกรานคัดค้านเช่นเดิม “การปิดปากคนไม่ให้พูด ยากยิ่งกว่าห้ามน้ำไม่ให้ใหล”จ้าวกงยก ต้าอวี่ กษัตริย์ยุคตำนานเป็นตัวอย่าง ครั้งแรกเจอน้ำท่วมที่ไหนก็อุดที่นั่น แต่พอน้ำท่วมสูงมาก แรงดันของน้ำก็ทำลายทำนบที่ปิดกั้นน้ำ ทั้งยังทำให้น้ำทะลักรุนแรงยิ่งกว่าเก่า“การอุดปากราษฎร อันตรายกว่าการอุดน้ำ” อำมาตย์จ้าวกงทูลย้ำโจวลี่หวังสั่งให้จ้าวกงเดินไปสำรวจตามถนน ก็พบว่ามีแต่ราษฎรเดินผ่านไปมา ทุกคนก้มหน้าเดิน ไม่กล้าแม้จะสบตากันสถานการณ์นี้ดำเนินไปสามปี ราษฎรจากทุกสารทิศก็ทนไม่ไหวรวมตัวกันบุกเข้าวังโจวลี่หวังหนีออกจากเมืองหลวง ปล่อยให้จ้าวกง และโจวกง อำมาตย์ใหญ่อีกคน ออกรับหน้าต่อรองว่า เมื่อรับโจวลี่หวังไม่ไหว ก็จะให้ไท่จื่อ (ยุพราช) ขึ้นบัลลังก์ต่อราษฎรสุมความคับแค้นไว้มาก ไม่เพียงไม่ยอมรับยุพราช ยังเจรจาขอตัวยุพราชไประบายแค้น จ้าวกงและโจวกง ส่งยุพราชตัวปลอมออกไป ถูกราษฎรกลุ้มรุมทำร้ายร่างกายแหลกเหลวถึงเวลานั้น จ้าวกงโจวกง ซึ่งยังคงภักดีโจวลี่หวังมั่นคง ก็แก้ปัญหาเฉพาะหน้า อาสาร่วมกันปกครองบ้านเมืองประวัติศาสตร์จึงเรียกเหตุการณ์ตอนนี้ว่า สมัยโจวกงและจ้าวกงร่วมปกครองฉะนั้น เหตุการณ์เมื่อ 841 ปีก่อน ค.ศ.จึงมีอีกชื่อหนึ่งในประวัติศาสตร์ว่า ปีแรกแห่งศักราชกังเหอข้อน่าสนใจ การเมืองจีนปีแรกที่ถูกบันทึกในประวัติศาสตร์ ไม่มีวี่แววขุนนางมักใหญ่ใฝ่สูง ฉวยโอกาสแย่งอำนาจจากกษัตริย์ เป็นกษัตริย์เสียเอง เหมือนอีกหลายๆบ้านเมืองยุคต่อมาวันเวลาผ่านไป 14 ปี ความคับแค้นราษฎรผ่อนคลาย จ้าวกง และโจวกงก็เชิญ “ไท่จื่อ” ยุพราช ขึ้นนั่งบัลลังก์ส่วนโจวลี่หวัง อดีตกษัตริย์นั้น มีทหารคุ้มครองให้หนีไปยังชายแดนเมืองของโจว (ปัจจุบันอยู่ตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอโฮ่วเซี่ยน มณฑลซานซี) และสวรรคตในเวลาต่อมา.กิเลน ประลองเชิง
