ผู้รู้สมัยราชวงศ์หมิง หงอิ้งหมิง เขียนเปรียบเทียบ ลิงกับผู้นำในสามก๊ก คือโจโฉ ไว้ในเรื่องลิงสวมหมวก...(สายธารแห่งปัญญา สำนักพิมพ์ ก.ไก่ พ.ศ.2535) สะดุดใจ ให้รีบอ่านลิงเป็นสัตว์ชนิดหนึ่ง ที่มักอวดตัวว่าสามารถเลียนแบบคนได้ทุกอย่าง เมื่อเห็นคนสวมหมวก มันก็คว้าหมวกใกล้มือสวมบ้าง แล้วทำท่าโก้เมื่อคนมุดเข้าไปในกรง มันกำลังอยู่ในอารมณ์พออกพอใจ หลงตัวเอง ก็มุดตามเข้าไปทันทีนั้น คนก็ปิดประตูเป็นอันว่า ลิงก็ถูกคนหลอกจับเข้ากรงเรื่องของลิง สัตว์เดรัจฉานตัวเล็กๆ จะไปเปรียบเทียบกับโจโฉ มหาบุรุษได้อย่างไร?โจโฉมีความรู้กว้างขวางอย่างยิ่ง เรียนหนังสือเก่ง เขียนหนังสือเก่ง เฉลียวฉลาด ประวัติศาสตร์ต้องบันทึกว่า เขาเป็นผู้นำที่นำ ทหารหลายร้อยหมื่น รบตะวันออก พิชิตตะวันตกแต่ทว่า ความที่โจโฉมีนิสัยขี้ระแวง คนดูแลเข้าใกล้เวลาหลับ เขาแสร้งละเมอคว้าดาบฟันจนตาย ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เขาต่อไปอีกในฐานะผู้นำ เขาจำเป็นต้องฆ่าคน ฆ่าแล้วฆ่าอีกเป็นว่าเล่นชื่อโจโฉได้ยินแล้วผู้คนอกสั่นขวัญแขวน ถ้าหนีได้ก็ชวนกันหลบลี้หนีไปไกลใจโฉผู้ยิ่งใหญ่ ตอนตาย ตายอย่างโดดเดี่ยวเดียวดายมุมมองของผู้รู้รุ่นหลัง...เปรียบอุปนิสัยยโสโอหัง ไม่เคยไว้วางใจใคร อุปนิสัยส่วนนี้เองที่เหมือนลิง แม้ชอบเลียนแบบคน แต่ลิงไม่เคยไว้ใจคน ไม่ยอมให้คนเข้าใกล้โจโฉจึงไม่ใช่คนดี ลิงก็ไม่ใช่ลิงดีแล้วคนดีในทัศนะผู้รู้สมัยราชวงศ์หมิง เป็นเช่นใด?มีคำอธิบายอาหารรสเปรี้ยวหวานมันเค็มนั้น ไม่เหมาะแก่คนเรา เพราะมันมีรสชาติหลากหลายสลับซับซ้อนเกินไปสู้อาหารง่ายๆ ซึ่งหอมหวนถูกปากไม่ได้เพราะฉะนั้น สิ่งที่เหมาะกับเราอย่างแท้จริง จึงควรเป็นอาหารที่รสอ่อนบางจางจืดคนเราก็เหมือนกัน คนที่มีความรู้ความสามารถพิเศษ มิได้แสดงว่าเขาเป็นคนสมบูรณ์เพียบพร้อม นอกจากว่า เขาจะบ่มเพาะความประพฤติของเขาไปอีกก้าวหนึ่งมีแต่คนที่เสริมความรู้ของตนเองให้แน่น ฝึกฝนตนเองอย่างไม่ย่อหย่อนเท่านั้น จึงจะเป็นคนในอุดมคติที่ควรยึดถือเป็นแบบอย่างสุราอาหารเปรี้ยวหวานชั้นเลิศ หาใช่รสแท้ไม่ รสแท้มีแต่จืดวิเศษพิสดารเหนือชั้นคนอื่น หาใช่คนดีไม่ คนดีมีแต่ธรรมดาสามัญผมอยากให้ขีดเส้นใต้ประโยค “คนดีมีแต่ธรรมดาสามัญ” เอาไว้ นักการเมืองหนุ่มเหน้าสาวน้อย ที่กำลังสับสนกับท่วงท่าและทิศทาง ก็ยิ่งต้องเอาไปพิจารณาตัวอย่างนักการเมืองในสภา...ปารีณา สิระ ก็พอเห็นเค้าปลายทาง มีเค้าเหมือนลิงถูกหลอกเข้ากรงดาวรุ่งพุ่งแรงถึงชั้นรัฐมนตรี อย่าง ธรรมนัส นับวันกระแสบีบคั้นจากรอบทิศ ไม่เว้นกระทั่งพรรคร่วมรัฐบาล ก็ยิ่งรุนแรงจนคาดเดาไม่ได้ จะทนทานอยู่ในตำแหน่งได้สักกี่มากน้อยบทเรียนจากเรื่องเล่า ลิงสวมหมวก มีคำสอนสั้นๆด้วยภาษิตรากผัก (คนจีนสมัยราชวงศ์หมิง เขียน ไปแพร่หลายในญี่ปุ่นในปัจจุบัน) ว่าจางจืดจึงรู้รสแท้ สามัญจึ่งเป็นยอดคน...ผมเองก็เพิ่งเข้าใจ ยอดคนที่เป็นคนดี ควรเป็นเช่นนี้เอง.กิเลน ประลองเชิง
