คนเขียนมาแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการดำเนินการของบริษัท รปภ. ที่เปิดรับงานในหลายพื้นที่หลายจังหวัดบอกว่า แต่เดิมนั้นบริษัท รปภ. ใครใคร่ตั้ง-ตั้ง ใครใคร่เปิด-เปิด หมายถึงบริษัทยามหรือบริษัทรักษาความปลอดภัย มีเงินไม่กี่พันก็ขอจดทะเบียนจัดตั้งบริษัทได้ส่วนเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยใช้ปิดป้ายประกาศรับสมัครตามเสาไฟฟ้า ดักรอหน้าสถานีขนส่งหมอชิต ขนส่งสายใต้ สถานีรถไฟหัวลำโพง ได้คนมาจะเอามาอบรมซ้ายหันขวาหันอบรม 3 ชั่วโมงจบหลักสูตรแล้วนำไปทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ รปภ.ตามบริษัทห้างร้าน คอนโดหมู่บ้าน ได้สบายๆบริษัทเหล่านี้เป็นเสือนอนกินมานาน “กิน 2 ทาง” ทั้งจากบริษัทห้างร้านที่ว่าจ้าง เช่น รับงานมาจากบริษัทผู้จ้างในราคา 18,000 บาทต่อหัวต่อเดือน บริษัทยามจะหักหัวคิว และจ่ายให้ รปภ.วันละ 300-400 บาทเท่านั้นนอกจากนี้ ยังมาขูดรีดกินเนื้อจาก รปภ.ของตัวเอง ด้วยการหักเงินประกันทุกเดือน หักค่าชุดเครื่องแบบ หักอุปกรณ์ทุกชนิดที่เบิกไป ไม่ว่าจะไฟฉาย วิทยุสื่อสาร กระบอง อาวุธพื้นฐานเอาเป็นว่า 3-6 เดือนแรก เท่ากับทำงานฟรีๆ บริษัทเหล่านี้จะมีกฎระเบียบหยุมหยิมเป็นการภายใน คอยกินเล็กกินน้อยจาก รปภ.อีก โดยจะมีเจ้าหน้าที่ของตนเรียกว่าสายตรวจ คอยตระเวนไปตัดเงินค่าแรงยามที่ผิดระเบียบของบริษัท เป็นระเบียบที่ตั้งมาเองไม่เอื้อกับกฎหมายแรงงานรปภ.บางคนทนรับสภาพไม่ไหว จะลาออกก็ออกไม่ได้ เพราะไม่ได้ค่าแรงที่ค้าง หากจะออกจากงานต้องยอมทิ้งค่าแรงทั้งหมดที่บริษัท รปภ.ค้างคาอยู่ บริษัทยามรับเงินเต็มๆสบายไป เป็นธุรกิจที่ทำนาบนหลังลูกน้องจริงๆ สามารถสอบถามทางลึก โดยสุ่มสอบได้ที่ รปภ.มากมาย ที่ยืนยามอยู่ในที่ต่างๆทราบว่ากฎหมายใหม่เกี่ยวกับ รปภ.ได้ออกมาแล้ว เมื่อ 2–3 ปีก่อนที่ว่า เพื่อเข้ามาจัดระเบียบของบริษัท รปภ.และคุณภาพของพนักงาน รปภ. คงออกมาแค่ในราชกิจจานุเบกษาแต่ในทางปฏิบัติมีการนำมาบังคับใช้หรือไม่คือปัญหา เพราะเท่าที่ฟังเท่าที่เห็นคุณภาพของ รปภ.ยังคงเหมือนเดิม ต่างด้าวยังมีมาเป็น รปภ.ให้คนไทยเจ้าของประเทศเห็นเกลื่อนเมืองการเอารัดเอาเปรียบจากบริษัทต่อพนักงานยามยังคงมีให้เห็นอยู่เช่นเดิมเชื่อว่าหลายๆบริษัทรักษาความปลอดภัยย่อมรู้ตัวเองดีว่ากำลังทำอะไรกันอยู่หน่วยงานที่รับผิดชอบไม่ทราบเลยหรือเรื่องนี้คงไม่ต้องส่งรายชื่อบริษัทแบล็กลิสต์เหล่านี้ให้.“เพลิงพยัคฆ์”pluengpayak@thairath.co.th
