คนระดับนายกฯไปไหนทั้งทีก็เหมือนที่โบราณว่า ช้างเหยียบนา พระยาเหยียบเมืองนายกประยุทธ์ไปเมืองเลยหนนี้ มองในมุมช้างเหยียบนา ตัวช้างใหญ่ สี่ตีนย่ำลงไป ข้าวในนาก็ราบเป็นแถบๆ นินทากันว่าจะดูดนักการเมืองเพื่อไทย ไปได้หรือเปล่ามุม พระยาเหยียบเมือง แม้จะดึงใครดูดใครไม่ได้มาก แต่อย่างน้อย ก็ทำให้เจ้าที่เจ้าทางแถวนั้นหวั่นไหวผมกลับชอบมุมเล็กๆ มุมน่ารัก มุมนี้ไม่มีลงในหนังสือพิมพ์ นักเรียนหญิงขอกอดนายกอ่านจากข่าว นายกก็ยอมให้กอดโดยดี ไม่มีอาการไม่เต็มอกเต็มใจ ออกมาให้เห็นในมุมของเด็ก การกอดนายก ไม่ใช่เรื่องง่าย อาจเป็นเรื่องประทับใจ รักนายกคนนี้เรื่อยไป พอโตขึ้น นายกไปลงเลือกตั้งพรรคไหน ก็ตามไปกาบัตรให้พรรคนั้นถ้าเป็นเช่นนี้ ก็ถือว่าการลงทุนให้เด็กกอดครั้งเดียว ก็คุ้มเกินคุ้มเรื่องการยอมให้กอด ใครที่ถูกยกให้เป็นคนสาธารณะ ต้องมีบทเรียน ต้องบริหารจัดการ ให้ถูกที่ ถูกเวลาอย่าว่าแต่ถึงขั้นยอมให้กอดเลย แค่ยอมให้ถ่ายรูปด้วย สำหรับบางคนก็ไม่ใช่เรื่องง่ายตอนคุณอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายก มีช่วงเวลาหนึ่ง เด็กวิ่งเข้าไปขอถ่ายรูป คุณอภิสิทธิ์มีคิวงานข้างหน้าอีกมาก ก็แค่ชะงัก สีหน้าแววตาไม่ได้แสดงว่าไม่เต็มใจให้เห็นแต่ภาพนี้เป็นภาพฝังใจ ใครคนหนึ่ง ที่ประกาศว่า ตลอดชีวิตนี้จะไม่กาบัตรให้คุณอภิสิทธิ์เลยการเป็นนักการเมือง ให้สมบูรณ์แบบ แบบคุณชวน หลีกภัย ไม่ใช่เรื่องง่ายในงานแต่งโรงแรมโอเรียนเตล ครั้งนั้น หลายปีเต็มทีแล้ว คุณชวน เดินเข้างาน รับไหว้ใครต่อใคร...จนไม่มีเวลาเงยหน้าขากลับ คุณชวน ก็เงยหน้าไม่ขึ้นอีก เพราะดูเหมือนจะมีแม่ยก พ่อยก รอยกมือไหว้ อีกนับไม่ถ้วนผมยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม อาศัยความนับถือและคุ้นเคย ก็หลุดปากเสียงดัง “รับไหว้ ผมสักครั้งเถิดพี่”คุณชวน ขานชื่อชัดเจน” โทษทีๆ พี่ต้องไปอีกสองงาน ไม่มีเวลาจริงๆ”ชีวิตคุณชวน ดูจะเทน้ำหนักให้กับงานแต่งงาน ตาย หรืองานแนะนำหนังสือ ฯลฯ ...จนผมคิดว่าคุณชวนคงให้เวลาตลอดวัน ตลอดค่อนคืน ตลอดเดือน ตลอดปี ให้กับงานเหล่านี้บางครั้ง ผมก็ตั้งคำถามแล้วชีวิตครอบครัวของพี่ชวนล่ะจะเป็นแบบไหนผมเคยเปรียบท่านเป็นเหมือนพระโพธิสัตว์ มาบำเพ็ญบารมี จึงไม่แปลก ที่เมื่อคุณชวน ไปที่ไหน ก็เหมือนพระยาเหยียบเมือง คะแนนบางท้องถิ่นที่ทำท่าจะหาย ก็คืนมาเป็นกอบเป็นกำนักร้อง ดารา ช่วงเวลาดัง ก็ไม่ต่างกัน สมัยต้นๆ ของโอ วรุฒ เขาเดินผ่านดาราอาวุโส นับลำดับไหล่ เล่นเป็นโกโบริ คนแรก โอ วรุฒ โกโบริ คนที่สอง โกโบริพี่ ก็ทัก โกโบริน้องบังเอิญ โกโบริน้อง จำโกโบริพี่ไม่ได้ เขาผ่านเลย แม้มีเสียงทักถามถึง รุ่นพ่อรุ่นอา ซึ่งเป็นนักแสดงรุ่นเดียวกันนี่ก็เป็นบทเรียนที่สำคัญ ของคนสาธารณะ ที่จะต้องไม่พลาด ที่จะเลือกรับคำทักทาย จนกระทั่งถึงเลือก ที่จะยอมให้ใครเข้าไปกอดถึงตัวพระพุทธเจ้าสอนว่า ทุกคนมีกรรมเป็นของตัว ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ปลูกต้นอะไรไว้ ก็ได้ต้นไม้นั้นนักการเมือง นักร้อง ดารา ถ้าสะสมแต้มยิ้ม แก้มทักทาย แก้มกอด ไว้มากๆเมื่อถึงเวลา ไม่ว่าเวลาเลือกตั้ง หรือว่าเวลาตาย จะเป็นผู้ชนะ ยิ่งใหญ่ หรือเป็นผู้แพ้ โดดเดี่ยวเดียวดาย ก็ล้วนแล้วแต่ “กรรม” ที่ทำมาทั้งสิ้นผมอวยพรล่วงหน้า ขอให้นายกประยุทธ์ เก็บสะสมแต้มกอด เอาไว้...นี่เป็นมุมน่ารัก ที่นักการเมืองบางคน ที่ถือตัวตน...เคยพยายาม แต่ทำไม่ได้เลย.กิเลน ประลองเชิง
