A bust of the Bard in the Thomas Fisher Rare Book Library. Credit : Geoffrey Vendevilleการแต่งกาพย์ โคลง กลอน บทกวี เป็นงานที่มนุษย์ต้องใช้ความรู้ทางภาษาศาสตร์ ผสมผสานกับอารมณ์ความรู้สึกเพื่อถ่ายทอดถ้อยคำออกมาอย่างสละสลวย งดงาม เปี่ยมด้วยสุนทรียะ แต่เมื่อเร็วๆนี้ นักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์จากสถาบันวิจัยไอบีเอ็มออสเตรเลีย แห่งมหาวิทยาลัยเมลเบิร์น ในออสเตรเลีย ร่วมกับผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาอังกฤษจากมหาวิทยาลัยโตรอนโต ในแคนาดา ได้พัฒนาใช้ปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence-AI) คือคอมพิวเตอร์สุดชาญฉลาดในการเลียนแบบการทำงานของมนุษย์ให้แต่งกวีนิพนธ์ได้ทีมนักวิทยาศาสตร์เผยว่าได้ออกแบบอัลกอริทึมสร้างปัญญาประดิษฐ์ชื่อว่า “ดีพ-สเพียร์” (Deep-speare) ให้สามารถเขียนโคลงซอนเน็ต (sonnet) ซึ่งเป็นรูปแบบฉันทลักษณ์ของกวีนิพนธ์ในภาษาอังกฤษ โดยผู้ช่ำชองการเขียนแบบซอนเน็ตก็คือวิลเลียม เชกสเปียร์ นักกวีและนักเขียนบทละครชาวอังกฤษชื่อก้องโลก พวกเขาเผยว่าได้ฝึกเครือข่ายประสาทเทียมโดยใช้โคลงซอนเน็ตเกือบ 2,700 บท เพื่อคัดเลือกคำที่เหมาะสมสำหรับแต่งบทกวีสี่บรรทัดในมาตรา “ไอแอมบ์ห้าคณะ” (iambic pentameter) นั่นคือการเน้นเสียงในกลอน 1 บาท จะแบ่งเป็น 5 จังหวะ และจังหวะละ 2 พยางค์เมื่อปัญญาประดิษฐ์แต่งโคลงซอนเน็ตเสร็จก็ถูกนำไปให้ผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาตรวจสอบโดยไม่บอกว่าเป็นผลงานจากปัญญาประดิษฐ์ ซึ่งพบว่าในบางท่อนของโคลงที่คอมพิวเตอร์สร้างออกมานั้นดีกว่ามนุษย์เขียนเสียอีก ทำให้นักวิทยาศาสตร์เริ่มมองหาวิธีพัฒนาการเขียนในรูปแบบอื่นๆ เช่น การปรับแต่งอัลกอริทึมเพื่อเขียนนวนิยายขนาดสั้นได้.
