ขมิ้นชัน มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า TURMERIC CURCUMA LONGA LINN. อยู่ในวงศ์ ZINGIBERACEAE มีลักษณะทางพฤกษศาสตร์เป็นไม้ล้มลุกอายุหลายปี มีหัวใต้ดินและแตกแขนงหัวจำนวนมาก เนื้อในหัวเป็นสีเหลืองอมส้ม มีกลิ่นหอมฉุนแรงแบบเฉพาะตัว ดอก ออกเป็นช่อแทงก้านขึ้นจากหัวระหว่างซอกใบ ลักษณะดอกเป็นรูปทรงกระบอก กลีบดอกเป็นสีเหลืองอ่อน ใบประดับดอกเป็นสีเขียวอ่อนหรือสีขาวนวล ดอกจะบานครั้งละ 3-4 ดอก “ผล” เป็นรูปทรงกลมรี มี 3 พู ภายในมีเมล็ด นอกจากชื่อ “ขมิ้นชัน” แล้วยังมีชื่อเรียกอีกคือ ขมิ้นแกง ขมิ้นหยอด ขมิ้นหัว ขี้มิ้น และหมิ้นสรรพคุณทางสมุนไพร หัวสด รักษาโรคผิวหนังผื่นคัน โดยทำเป็นผงหรือเอาหัวสดฝนผสมน้ำทาบริเวณที่เป็นจะหายได้ น้ำมันหอมระเหยและสาร CURCUMIN ที่ได้จากหัวใช้ยับยั้งการเจริญของเชื้อหนองได้ หัวสดใช้รักษาโรคผิวหนังพุพองในเด็กได้ผลดีเท่ากับยาปฏิชีวนะและยังใช้แก้โรคท้องอืดเฟ้อ แก้แผลในกระเพาะอาหารที่เริ่มเป็นใหม่ๆ โดยใช้เพียง 250 มิลลิกรัม กินวันละ 4 เวลา หลังอาหารและก่อนนอนอาการจะดีขึ้น แต่ข้อควรระวังจะต้องไม่กินเกินกำหนดที่กล่าวข้างต้นอย่างเด็ดขาดคือ 250 มิลลิกรัม ใครที่นอนหลับๆตื่นๆมีอาการเหมือนคนเพ้อพกกิน “ขมิ้นชัน” จะช่วยให้หายได้ หัวสดตำละเอียดทาแก้คันและดับกลิ่นตัวที่เกิดจากภายในได้ดีมาก แต่สีเหลืองจะติดเสื้อผ้าจึงไม่นิยมนัก กลิ่นจากหัวสดสามารถดมแล้วเป็นยาแก้อาการหวัดคัดจมูกได้อีกด้วยหัวสด ยังตำคั้นเอาน้ำย้อมจีวรพระให้เป็นสีเหลืองได้ ชาวอินเดียนิยมเอาหัวไปตากแห้ง บดเป็นผงผสมเครื่องเทศปรุงอาหาร เป็นสีเหลืองมีกลิ่นหอมน่ารับประทานยิ่งขึ้น คนใต้ไทยนิยมใช้หัวสดของ “ขมิ้นชัน” หรือ ขมิ้นแกง ตำละเอียดปรุงอาหารหลายอย่างรับประทานแล้วยังช่วยไม่ให้ท้องเสียด้วยมีหัวสด ขายทั่วไปตามตลาดสดและตลาดนัดไม้ดอกไม้ประดับ สวนจตุจักร ทุกวันพุธ-พฤหัสฯ ตามแผงจำหน่ายว่านมากมาย ราคาสอบถามกันเองครับ.“นายเกษตร”
