มีปัญหากันเยอะ สำหรับบันทึกประจำวันหรือสำนวนการสอบสวนของตำรวจตามโรงพัก ที่คู่กรณีต่างฝ่ายต่างตีความเข้าข้างตัวเองว่าเป็นเอกสารที่ขอดูหรือคัดลอกได้ที่ผ่านมาสร้างความอึดอัดให้แก่พนักงานสอบสวนบางคนถึงขนาดถูกร้องเรียนวันนี้อัยการท่านหนึ่งส่งเอกสารคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารที่ สค 71/2559 มาให้อ่าน ผมเห็นว่ามีประโยชน์ ชาวบ้านจะได้รู้สิทธิของตัวเอง...“เมื่อคู่กรณีมาแจ้งความร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนแล้ว ไม่ว่าจะเป็น “ผู้เสียหาย” หรือ “ผู้ถูกกล่าวหา” มักจะขอสำเนาเอกสารต่างๆ ตั้งแต่ประจำวันไปจนถึงเอกสารในสำนวนการสอบสวน”บ่อยครั้งเมื่อได้เอกสารไปแล้ว นำไปโพสต์ในสื่อต่างๆ หรือพยายามตกลงไกล่เกลี่ยคู่กรณี หรือหนักกว่านั้นไปข่มขู่พยานหรือคนที่รู้เห็นเหตุการณ์ ทำให้เกิดปัญหาการรวบรวมพยานหลักฐานแต่ถ้าพนักงานสอบสวนไม่ให้ มักจะถูกร้องเรียน จนคณะกรรมการวินิจฉัยการเปิดเผยข้อมูลข่าวสาร สำนักงานปลัดสํานักนายกรัฐมนตรี มีคำวินิจฉัยเรื่องอุทธรณ์คำสั่งมิให้เปิดเผยข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับการร้องทุกข์กล่าวโทษคณะกรรมการฯมีความเห็นโดยสรุปว่า เอกสารตามรายการ 1-4 คือ 1.รายงานประจำวันการรับแจ้งคดีอาญา 2.เอกสารการร้องทุกข์กล่าวโทษ 3.บันทึกการตรวจสำนวนการสอบสวน 4.บันทึกการตรวจสำนวน“เป็นข้อมูลเกี่ยวกับการดำเนินคดีอาญาที่ยังไม่เสร็จ การเปิดเผยข้อมูลอาจทำให้การบังคับใช้กฎหมายเสื่อมประสิทธิภาพหรือไม่สำเร็จ อาจมีผลกระทบกับคู่กรณี”เพราะข้อมูลชั้นสืบสวนสอบสวนถือว่าเป็นความลับ ต่างกับการดำเนินคดีอาญาในชั้นศาลที่เปิดเผย...โดยหลักแล้วบันทึกประจำวันไม่ใช่เอกสารที่เกี่ยวข้องกับคู่ความ แต่เป็นเอกสารเกี่ยวกับกิจการที่เจ้าพนักงานปฏิบัติ จึงไม่สามารถให้คู่ความได้การที่คู่ความบางคนถือวิสาสะที่เจ้าหน้าที่ไม่อยู่ คัดลอกหรือถ่ายรูปไปเองโดยไม่มีการรับรองตามระเบียบ แล้วนำไปใช้อย่างกระทบสิทธิคนอื่นอาจมีความผิดทางอาญาได้!ถึงตรงนี้คู่ขัดแย้งในคดีความ...คงเข้าใจสิทธิของตัวเองมากขึ้นแล้วนะครับ...สหบาท
