“ผมว่าผมเจอทางไปสวรรค์แล้ว...!” ฟี่-เตชิต วิจิตรกฤตพงศ์ กราฟิกฝีมือดี บอกแบบนั้น !!!

ยังไม่ทันนั่งยองๆ ใส่ผงซักฟอกตีๆ เคาะๆ เพื่อซักไซร้เรื่องราวต่อให้สะอาด กราฟิกหนุ่มยิ้มแบบอมภูมิและขยายความ "ภาพเล่าเรื่อง" ว่าสัปดาห์นี้เขาไปถ่ายได้เมื่อตอนไปเที่ยวภูเขาทอง (ประวัติ www.watsraket.com)

กระดิ่งห้อยเรียงราย อยู่รายล้อม หวังทางอ้อม ล้อมลัดห้วงสวรรค์

ตรงทางขึ้น สะดุดเด่นจนเห็นชัด ป้ายสลักของชื่อ ณ สถาน

รูปปั้นศักดิ์สิทธิ์ ดูมีชีวิตสุขสันต์ ยิ้มได้สุขได้ในทั้งวัน เหมือนสวรรค์บนดินมีตัวตน

พูดกันแบบคน "ผ่านร้อนผ่านหนาว" มายาวนาน! ยิ่งละเลียดไล่ดูแต่ละรูปไปแล้วก็ยิ่งชอบ นอกจากชื่นชอบการมีพลังและมุมมองในการถ่ายภาพแล้ว ยังชื่นชมพลังและความตั้งใจที่อยู่ในวัยค้นหาตัวตนของเขาอีกด้วย

จะว่าไปพลกำลัง ‘พลัง’ ความ ‘ตั้งใจ’ ที่ว่ามันก็ถือเป็นคุณสมบัติ ที่ไม่เพียงเป็นของคนรุ่นใหม่จะต้องมีเอาไว้เป็น "เจ้าเรือน" ทุกคนบนโลกใบนี้ก็ควรมีไว้!

กระดิ่งใหญ่ขานเรียกว่าระฆัง ส่งเสียงดังกังวาลถึงชั้นฟ้า มีความเชื่อคือสัญญาณถึงเทพา รับรู้ว่าทำบุญสร้างความดี

ระฆังยังเคียงคู่ศาสนา ศาสดาเคียงคู่กับคำสอน กวียังเคียงคู่กับบทกลอน ขอมอบพรความดีเคียงคู่เรา

พุทธรูปปูนปั้นถูกสรรสร้าง คู่เคียงข้างคำสอนศาสนา ผู้คนล้วนกราบไหว้สร้างบุญญา ศาสดาได้สร้างไว้ให้เตือนใจ

เพราะหากใช้ชีวิตแบบ 'ไร้พลัง' ไร้ซึ่ง 'ความตั้งใจ' และ 'ความหวัง' มีชีวิตไปก็เหมือนไม่มี!

พูดอีกแบบบางทีการเจอทางไป "สวรรค์" ในความหมายของคนหนุ่มแบบที่เตชิตกล่าวข้างต้น อาจจะไม่ได้หมายถึงสวรรค์ "นามธรรม" แบบในหนังภาพยนตร์ แต่หมายถึงการ เจอช่องทาง หรือ ค้นพบ "ปริมณฑล" แห่งความสุขในแบบฉบับของเขาเองแล้วก็เป็นได้

แล้วคุณล่ะพบทางไป "สวรรค์" ในแบบฉบับของคุณแล้วหรือยัง..?

สู่ทางเดินมุ่งหน้าไปสวรรค์ เส้นทางอันทุกคนต่างใฝ่หา ต้องทำบุญสร้างกุศลผลนำพา เมื่อเวลามาถึงจึงได้ไป

เส้นทางคงคดเคี้ยวมิใช่เล่น จึงจำเป็นต้องก้าวย่างอย่างสุขุม กายของเราวาจาใจต้องควบคุม อารมณ์รุ่มใจเร่าร้อนต้องปล่อยวาง

ทั้งความเชื่อและศรัทธาที่มุ่งมั่น ร่วมมือกันเกิดพลังแห่งกุศล ร่วมทำบุญด้วยบริสุทธิ์จากใจคน คลายหมองหม่นละลายเศร้าไปจากใจ

องค์เจดีย์สูงเสียดฟ้ามานานนัก ไม่ยอมหักไม่เคยงอให้อ่อนไหว ก็เปรียบเหมือนการกระทำของหัวใจ จะอย่างไรต้องยึดมั่นในความดี