หากเปรียบองค์กรขนาดใหญ่อย่าง บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) เป็นเครื่องบินลำยักษ์ ภาพภายนอกที่ทะยานขึ้นฟ้าด้วยผลประกอบการที่เริ่มฟื้นตัว ดูเหมือนจะเป็นสัญญาณที่ดีหลังจากผ่านช่วงเวลาปรับโครงสร้างหนี้อันยากลำบาก ทว่าเหตุการณ์ปมร้อนที่เกิดขึ้น ณ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และตามมาด้วยข่าวสะพัดเรื่องการเปลี่ยนแปลงผู้นำองค์กรแบบ "ฟ้าผ่า" กลับสะท้อนให้เห็นว่า ภายในเครื่องบินลำนี้อาจกำลังเผชิญกับสภาพอากาศแปรปรวนอย่างหนัก
จุดชนวนจาก "กระเป๋าเดินทางตกค้าง" วิกฤตบริการหน้างาน
ชนวนเหตุแรกที่กลายเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักในโลกออนไลน์ คือภาพความวุ่นวายบริเวณจุดรับสัมภาระ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เมื่อกองกระเป๋าเดินทางของผู้โดยสารนับร้อยนับพันใบตกค้าง ไม่สามารถลำเลียงส่งถึงมือผู้โดยสารได้ตามเวลา ปัญหานี้ส่งผลกระทบโดยตรงต่อภาพลักษณ์แบรนด์ "สายการบินแห่งชาติ" ที่เคยโดดเด่นเรื่องบริการ
สาเหตุหลักของวิกฤตสัมภาระตกค้าง ปฏิเสธไม่ได้ว่ามาจาก
ปัญหาขาดแคลนบุคลากรหน้างาน ผลจากการปรับลดขนาดองค์กร ในช่วงเข้าแผนฟื้นฟูฯ ทำให้เมื่อปริมาณผู้โดยสารฟื้นตัวกลับมาอย่างรวดเร็ว กำลังคนจึงไม่เพียงพอต่อการรองรับ
ข้อจำกัดด้านโครงสร้างพื้นฐานและเทคโนโลยี ระบบการจัดการสัมภาระที่ยังไม่ได้ถูกยกระดับให้สอดรับกับปริมาณเที่ยวบินที่เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด
ชาย เอี่ยมศิริ ปมปลด "ดีดี" แรงสะเทือนระดับการบริหาร
ในขณะที่สังคมกำลังตั้งคำถามถึงการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าของฝ่ายบริหาร ข่าวการเตรียมพิจารณาหรือการสั่งปลดตำแหน่ง กรรมการผู้อำนวยการใหญ่ (DD) หรือผู้บริหารระดับสูง ของ ชาย เอี่ยมศิริ ก็หลุดออกมาสู่พื้นที่สื่ออย่างรวดเร็ว และมีการแต่งตั้ง นายสัมฤทธิ์ สำเนียง กรรมการและกรรมการบริหารของบริษัท ให้ทำหน้าที่รักษาการแทน
แม้ในเบื้องต้น ความขัดข้องเรื่องกระเป๋าตกค้างจะดูเป็นปัญหาเชิงปฏิบัติการ แต่ในบริบทขององค์กรขนาดใหญ่ ข้อมูลสะพัดระบุว่าปัญหานี้อาจเป็นเพียง "ฟางเส้นสุดท้าย" ที่จุดชนวนรอยร้าวที่มีอยู่ก่อนหน้า ระหว่างฝ่ายบริหารกุมบังเหียน กับคณะผู้บริหารแผนฟื้นฟูกิจการหรือบอร์ดบริหาร
ซ่อนอะไรอยู่ภายใต้รอยร้าวการบินไทย
โครงสร้างอำนาจและการบริหารของการบินไทยยุคฟื้นฟูกิจการ จะพบปมปัญหาซับซ้อนที่ซ่อนอยู่หลายมิติ
ศึกความคิดเชิงกลยุทธ์ ฝ่ายหนึ่งอาจเน้นการตัดลดต้นทุนและทำกำไรในระยะสั้นเพื่อเร่งออกจากแผนฟื้นฟูฯ ขณะที่อีกฝ่ายเห็นว่าการตัดลดงบประมาณและกำลังคนมากเกินไป กำลังส่งผลเสียร้ายแรงต่อคุณภาพการบริการและฐานลูกค้าในระยะยาว
แรงกดดันจากการออกจากแผนฟื้นฟูกิจการ การบินไทยอยู่ในช่วงโค้งสุดท้ายของการเตรียมตัวกลับเข้าซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์ฯ แรงกดดันด้านตัวเลข ตัวชี้วัด และเงื่อนไขทางกฎหมาย ทำให้ความผิดพลาดเพียงเล็กน้อยถูกขยายผลจนกลายเป็นความไม่ไว้วางใจ
อำนาจการบริหารที่ไม่ลงตัว โครงสร้างการบริหารภายใต้แผนฟื้นฟูฯ มีทั้งคณะผู้บริหารแผน บอร์ดบริหาร และฝ่ายจัดการ ทำให้เกิดความล่าช้าในการตัดสินใจและการประสานงานระหว่างฝ่ายนโยบายกับฝ่ายปฏิบัติการ
