โทน บางแค วงการพระเครื่องยุคดิจิทัล ย่อมติดโผทำเนียบเซียนพระที่ทรงอิทธิพล มีผู้ติดตามล้นหลามผ่านหน้าเพจเฟซบุ๊ก แต่เบื้องหลังความสำเร็จที่ดูสวยหรูนี้ ใครจะรู้ว่าจุดเริ่มต้นของเขาไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่เริ่มต้นจากการ "ลองผิดลองถูก" และการผจญภัยตั้งแต่วัยประถม
"ผมไม่ใช่คนบางแค" เผยตัวตนที่แท้จริง
แม้ฉายาจะพ่วงท้ายด้วย "บางแค" จนหลายคนเข้าใจผิด แต่ในรายการ Thairath Talk โทนได้เฉลยว่า จริงๆ แล้วเขา เกิดที่จังหวัดเพชรบูรณ์ ตามบ้านเกิดของมารดา ก่อนที่โชคชะตาจะพลิกผันเมื่อพ่อแม่แยกทางกัน ทำให้คุณย่ารับเขามาเลี้ยงดูในกรุงเทพฯ ย่านบางมดแทน
"ผมไม่ใช่คนบางแค ผมแค่เติบโตที่นั่น"
...
จุดเริ่มต้นสายดาร์ก
เส้นทางสู่วงการพระเครื่องของโทนไม่ได้เริ่มจากความศรัทธามาแต่แรก แต่เริ่มจาก "ความอยากรู้" และ "ความซน" ในวัยเด็ก เขาเล่าอย่างตรงไปตรงมาว่าเขาเริ่มจากการหยิบพระเครื่องในห้องพระชั้น 2 ของบ้านคุณย่าออกมาขาย
ตรรกะวัยเด็ก: ย่าสอนว่า "ห้ามเอาของคนอื่น" เขาเลยตีความว่า "เอาของในบ้านตัวเองไม่เป็นไร"
การขายครั้งแรก: นำไปขายให้ลุงแถวบ้าน ได้เงินมาเพียงหลักสิบบาท แต่กลายเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขาอยากรู้มูลค่าที่แท้จริง
เด็ก ป.4 ผู้กล้าหาญ: หนีเรียนมุ่งหน้าสู่ "ท่าพระจันทร์"
หลังจากเริ่มได้เงินจากการขายพระ โทนไม่ได้นำเงินไปเที่ยวเล่นอย่างไร้จุดหมาย แต่เขากลับซื้อ "หนังสือพระ" มาศึกษา จนเกิดความสงสัยว่าทำไมแหล่งรวมพระเครื่องถึงต้องไปอยู่ที่ "ท่าพระจันทร์" หรือ "วัดราชนัดดา"
ด้วยความสงสัยในวัยเพียง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 เขาตัดสินใจครั้งใหญ่ด้วยการ:
หนีเรียน นั่งรถประจำทางตัวคนเดียวมุ่งหน้าสู่สนามพระท่าพระจันทร์
เปิดโลกทัศน์ การเดินทางครั้งนั้นทำให้เขาเห็นโลกของการเช่าบูชาพระเครื่องอย่างเต็มตัว ได้เห็นราคาที่แท้จริง และเทคนิคการดูพระที่ซับซ้อนกว่าที่คิด
...
บทสรุปของความสำเร็จ
จากเด็กชายที่ขโมยพระที่บ้านไปขายแลกเงินหลักสิบ สู่เซียนพระชื่อดังที่บริหารจัดการธุรกิจพระเครื่องอย่างเป็นระบบโทน บางแค พิสูจน์ให้เห็นว่า "ประสบการณ์" และ "ความกล้าที่จะเรียนรู้" คือกุญแจสำคัญ
เรื่องราวของเขาไม่ได้เป็นเพียงแค่ประวัติของเซียนพระคนหนึ่ง แต่เป็นบทเรียนที่สะท้อนว่า ความหลงใหล (Passion)ที่มาพร้อมกับการศึกษาอย่างจริงจัง สามารถเปลี่ยน "ความซนในวัยเด็ก" ให้กลายเป็น "อาชีพที่มั่นคง" ในอนาคตได้จริง