ประวัติ อรอุมา สิทธิรักษ์ หรือ "พี่อร" หนึ่งในตำนาน "7 เซียน" วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ฉายานักตบหัวเสาพลังทำลายล้างสูง ประวัติจากจุดเริ่มต้นจนถึงความสำเร็จในระดับโลก ที่ทำให้รุ่นน้องดำเนินรอยตามเป็นแบบอย่าง

ประวัติก่อนติดทีมชาติ

อรอุมา สิทธิรักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี เริ่มต้นเส้นทางกีฬาจากเด็กต่างจังหวัดที่มีความมุ่งมั่น เธอเข้ารับการศึกษาในระดับปริญญาตรีที่คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต โดยในข่วงแรกเริ่มอรอุมาไม่ได้เป็นนักกีฬาที่ตัวสูงโดดเด่นเมื่อเทียบกับผู้เล่นตำแหน่งเดียวกันในระดับสากล แต่เธอทดแทนด้วยระเบียบวินัยและการฝึกซ้อมอย่างหนักเพื่อสร้างกล้ามเนื้อและพลังในการบุก


เส้นทางในนามทีมชาติ

อรอุมาติดทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในการแข่งขัน เอเชียนเกมส์ 2006 ณ กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ และกลายเป็นกำลังสำคัญหลักของทีมมาโดยตลอด ผลงานที่สร้างชื่อเสียงที่สุดคือ:

พ.ศ. 2552: พาทีมไทยคว้าแชมป์วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชียเป็นครั้งแรก โดยเธอได้รับรางวัล ผู้เล่นทรงคุณค่า (MVP) และ ผู้เล่นตบยอดเยี่ยม

...

พ.ศ. 2555: พาทีมคว้าแชมป์เอเชียนคัพ (AVC Cup 2012) โดยเธอสร้างสถิติคว้า 3 รางวัลรวด ได้แก่ ผู้เล่นยอดเยี่ยม, ทำคะแนนยอดเยี่ยม และตบยอดเยี่ยม

พ.ศ. 2556: สร้างประวัติศาสตร์พาทีมคว้าแชมป์เอเชียสมัยที่ 2 ที่จังหวัดนครราชสีมา และได้รับรางวัลทำคะแนนสูงสุดในรายการ เวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ 2013


ประสบการณ์อาชีพและการเลิกเล่นทีมชาติ

อรอุมาเป็นนักกีฬาไทยคนแรกๆ ที่ได้ไปเล่นลีกอาชีพในต่างประเทศมากมาย เช่น ตุรกี, สวิตเซอร์แลนด์, เวียดนาม, รัสเซีย และที่โดดเด่นที่สุดคือการเล่นให้กับสโมสร เจที มาร์เวลลัส ในลีกญี่ปุ่น (พ.ศ. 2557–2560)

การอำลาทีมชาติ: อรอุมาประกาศยุติบทบาทในนามทีมชาติไทยอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2564 หลังจากจบการแข่งขันเนชันส์ลีก (VNL 2021) ร่วมกับพี่น้อง 7 เซียน เพื่อเปิดทางให้รุ่นน้องได้สานต่อ แต่เธอยังคงเล่นวอลเลย์บอลอาชีพในสโมสรไทยแลนด์ลีก (ปัจจุบันสังกัดสโมสรนครราชสีมา คิวมินซี วีซี)


จุดเด่นในการเล่น

พลังตบหนักหน่วง: จนได้รับฉายาจากแฟนกีฬาว่า "มือตบพลังช้างสาร" หรือ "Onuma Power"

การกระโดดเสิร์ฟ: เป็นอาวุธเด็ดที่ทำแต้มได้บ่อยครั้ง (Aces) และมีความรุนแรงเทียบเท่าลูกตบ

ความคล่องตัว: แม้จะมีสรีระที่แข็งแรงกำยำ แต่มีความเร็วและการเคลื่อนที่ที่ยอดเยี่ยม สามารถตบได้ทั้งจากหัวเสาและแดนหลัง

...


ไอดอลและการเป็นตัวอย่างให้รุ่นน้อง

อรอุมาเป็นต้นแบบในเรื่องของ "ความพยายามและการเอาชนะขีดจำกัด"

สู้ด้วยความสามารถ: เธอพิสูจน์ให้เห็นว่าแม้ส่วนสูงเพียง 176 ซม. (ซึ่งถือว่าตัวเล็กในระดับโลก) แต่หากมีระเบียบวินัยและการฝึกซ้อมที่ถูกจุด ก็สามารถเป็นผู้เล่นระดับโลกและคว้ารางวัล MVP ในรายการใหญ่ได้

ทัศนคตินักสู้: รุ่นน้องมักจะมองเธอเป็นไอดอลในเรื่องความนิ่งและการรับแรงกดดัน ในสนามอรอุมาจะเป็นที่พึ่งให้ทีมเสมอเมื่อต้องการแต้มสำคัญ

การถ่ายทอดประสบการณ์: แม้เลิกเล่นทีมชาติ เธอยังใช้ประสบการณ์จากการเล่นในยุโรปและญี่ปุ่นมาให้คำแนะนำรุ่นน้องในสโมสร และแสดงให้เห็นถึงความเป็นมืออาชีพในการดูแลร่างกายให้เล่นในระดับอาชีพได้ยาวนาน