ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

วนาลี

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

คุณหญิง​สม​สวาท​นั่ง​อ่าน​หนังสือพิมพ์​อยู่​หน้า​บ้าน วิชา​ติ​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​เข้า​มาลา ก่อน​ออก​ไป​ทำ​งาน คุณหญิง​เห็น​ทั้ง​คู่​ทำ​มึนตึง​ใส่​กัน จึง​เอ่ย​ถาม​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง ส​อา​ง​ทิพย์​กับ​วิชา​ติ​แย่ง​กัน​ฟ้อง จน​คุณหญิง​จับความ​ไม่ได้

“ก็​คุณ​เป็น​ซะ​อย่าง​นี้ เรา​ถึง​พูด​กัน​ไม่​รู้​เรื่อง​ซัก​ที ผม​ก็​เพิ่ง​รู้จัก​นิสัย​แท้ๆของ​คุณ​เหมือน​กัน ไม่​มี​เหตุผล หูเบา​เชื่อ​คน​ง่าย ถ้า​คุณ​ไม่​เชื่อใจ​ผม ก็​เท่ากับ​คุณ​ไม่​ให้​เกียรติ​ผม​นะ ส​อา​งค์” วิชา​ติ​เริ่ม​เสียง​ดัง

“คุณ​ถาม​ตัว​เอง​ดี​กว่า​ว่า คุณ​ให้​เกียรติ​ส​อา​งค์​แล้ว​หรือ​ยัง แล้ว​ค่อย​มา​ทวง​ถาม​กับ​ส​อา​งค์ ส​อา​งค์​ขอตัว​ไป​ทำ​งาน​ก่อน​นะ​คะ คุณ​ป้า”ส​อา​ง​ทิพย์​ไหว้​คุณหญิง​สม​สวาท​แล้ว​เดิน​ออก​ไป วิชา​ติ​มอง​ตาม​ด้วย​ความ​หนักใจ

ฤ​ทธิ​รงค์​อยาก​จะ​ช่วย​วิชา​ติ​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์ เขา​เข้า​มา​คุย​กับ​สุ​มา​น​ขอ​ให้​เลิกล้ม​แผนการ แต่​สุ​มา​น​ไม่​ยอม​อ้าง​ว่า ถ้า​ปล่อย​ให้​ผู้ชาย​ที่​ดี​พร้อม​อย่าง​วิชา​ติ​หลุดมือ​ไป​ก็​โง่​เต็มที

“พี่​ไม่​มี​ความ​ละ​อา​ยใจ​บ้าง​หรือ​ยัง​ไง​ครับ ไป​แย่ง​ผู้ชาย​ที่​มี​ครอบครัว​แล้ว ​คิด​จะ​ทำ​อะไร ก็​น่า​จะ​เห็นแก่​ชื่อเสียง​วงศ์​ตระกูล​บ้าง ถ้า​หากพี่​ไม่​เลิกความ​คิด​อย่าง​นี้ ผม​ก็​จะ​ไม่​นับถือ​พี่​เป็น​พี่​อีก​ต่อ​ไป”

“ยัง​ไง​เธอ​ก็​ตัดขาด​จาก​พี่​ไม่ได้​หรอก​จ้ะ ฤทธิ์ ถ้า​เธอ​ได้​แต่ง​งา​นกับ​น้อง​วิช แล้ว​คุณ​วิชา​ติ​ยอม​ตกลง​ปลงใจ​กับ​พี่ เรา​ก็​จะ​ต้อง​นับ​ญาติ​กัน​อยู่ดี ตอน​นี้​อยู่​ที่​ใคร​จะ​ได้​แต่งงาน​ก่อน​หลัง​เท่านั้น​เอง” สุ​มา​น​เดิน​ร่าเริง​ออก​ไป

ฤ​ทธิ​รงค์​คิด​หนัก เขา​หัน​ไป​หยิบ​ถุง​ผ้า​ของ​ส​อา​ง​ทิพย์​ที่​สุ​มา​น​จงใจ​หยิบ​ผิด​มา​แล้ว​เดิน​ออก​ไป

ฤ​ทธิ​รงค์​นำ​ถุง​ผ้า​มา​คืน​ส​อา​ง​ทิพย์​ที่​บริษัท​เพราะ​หวัง​จะ​ให้​เรื่อง​ยุ่งๆจบ​ลง​เสียที แต่​ส​อา​ง​ทิพย์​สวน​กลับ​ว่า​เรื่อง​ไม่​จบ​ง่าย​อย่าง​ที่​คิด​แน่ แล้ว​ขอ​คำ​ตอบ​ว่า ฤ​ทธิ​รงค์​จะ​ยอม​เป็น​คู่​ควง​ของ​เธอ​หรือ​เปล่า

“พี่​ส​อา​ง​ค์พูด​เล่น​ใช่​ไหม​ครับ” ฤ​ทธิ​รงค์​ชัก​ร้อนๆหนาวๆ

“พี่​พูด​จริง​ค่ะ ไม่​ต้อง​กลัว​นะ​คะ พี่​จะ​ไม่​ทำให้​คุณ​ฤทธิ์​ต้อง​เสียหาย​แน่ๆ พี่​ขอ​แค่​ควง​คุณ​ไป​กิน​ข้าว​ดู​หนัง​ซัก​ครั้ง​สอง​ครั้ง​เท่านั้น ถึง​น้อง​วิช​รู้​ก็​คง​ไม่​ว่า​อะไร​หรอก​ค่ะ เรา​ไป​คุย​ต่อ​ที่​ร้าน​อาหาร​เถอะ​นะ​คะ ไป​กัน​ค่ะ พี่​รู้จัก​ร้าน​อาหาร​อยู่​ร้าน​นึง อาหาร​อร่อย​มาก คุณ​จะ​ต้อง​ชอบ​แน่ๆ” ส​อา​ง​ทิพย์​คว้า​กระเป๋า​สะพาย​แล้ว​ดึง​ฤ​ทธิ​รงค์​เดิน​ควง​ออก​ไป

ใน​ขณะ​ที่​ส​อา​ง​ทิพย์​ควง​ฤ​ทธิ​รงค์​ไป​ทาน​อาหาร สุ​มา​น ​ก็​มา​หลอก​วิชา​ติ​ให้​พา​เธอ​ไป​ทาน​อาหาร​เช่น​กัน ทั้งหมด​ไป​เจอ​กัน​ที่​ร้าน​อาหาร​หรู วิชา​ติ​แทบ​ลม​ออก​หู​เมื่อ​เห็น​ส​อา​ง​ทิพย์​ มา​กับ​ฤ​ทธิ​รงค์ เพราะ​โดน​สุ​มาน​ใส่ไฟ

ส่วน​ส​อา​ง​ทิพย์​แกล้ง​ทำ​หวาน​ใส่​ฤ​ทธิ​รงค์​หวัง​ประชด​สามี

“พี่​ใหญ่​ครับ ผม​อธิบาย​ได้” ฤ​ทธิ​รงค์​รีบ​ลุก​ขึ้น

“ไม่​ต้อง​ไป​อธิบาย​ให้​เสีย​เวลา​ค่ะ” ส​อา​ง​ทิพย์​ดึง​ฤ​ทธิ​รงค์​ออก​ไป

“คุณ​ส​อา​ง​ค์ไม่​น่า​จะ​ทำ​อย่าง​นี้​เลย​นะ​คะ คุณ​วิชา​ติ นี่​คง​คิด​ว่า​ตัว​เอง​ทำ​งาน​หาเงิน​เอง​ได้​ไม่​ต้อง​พึ่ง​ใคร​ถึง​ทำ​อะไร​ไม่​เกรงใจ​คุณ​เอา​ซะ​เลย” สุ​มา​น​ใส่ไฟ​ต่อ วิชา​ติ​โกรธ​จัด

ooooooo

วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​ถาม​หา​กระดาษ​และ​ปากกา​กับ​นม​ค​ล้า​มจะ​เอา​ไป​เขียน​จดหมาย​เร่ง​ให้​พี่​ชาย​นำ​เงิน​มา​ไถ่​ตัว​เร็วๆ แต่​นม​ค​ล้า​ม​ไม่​รู้​ว่า​อยู่​ไหน เธอ​จึง​ชวน​เด๋อ​ย่อง​เข้าไป​หา​ใน​ห้อง​นอน​เสือ​มืด

“เสือ​มืด​ห้าม​ไม่​ให้​เรา​เข้า​มา​ใน​ห้อง​นี้​ไม่​ใช่​หรือ​ครับ คุณ​วิช ถ้า​เขา​รู้​เข้า​จะ​โกรธ​เรา​ได้​นะ​ครับ” เด๋อ​เตือน

“ไม่​เป็นไร​หรอก​น่า เรา​เข้า​มา​เดี๋ยวเดียว เสือ​มืด​ไม่​รู้​หรอก เร็ว​เข้า ช่วย​ฉัน​หา​กระดาษ​กับ​ปากกา​ซิ” สอง​ทโมน​ช่วย​กัน​ค้น​หา​กระดาษ​กับ​ปากกา​พลาง​ตรวจตรา​ข้าวของ​ใน​ห้อง​ไป​ด้วย

วิชชุ​ดา​เริ่ม​สงสัย​ เพราะ​เห็น​เสือ​มืด​มี​แต่​ของ​ดีๆใช้ แถม​ยัง​มี​ปากกา​ด้าม​ทอง สลัก​ตัว​ย่อ เอส พี บน​ด้าม​อีก​ด้วย “เอส พี ดูเหมือน​เป็น​ชื่อย่อ​นะ นาย​เด๋อ คน​อย่าง​เสือ​มืด​ใช้​ปากกา​มี​ยี่ห้อ​ราคา​แพง​อย่าง​นี้​ด้วย​เหรอ” วิชชุ​ดา​พลิก​ปากกา​ไป​มา

เด๋อ​ลง​ความ​เห็น​ว่า คง​จะ​ไป​ปล้น​มา​มาก​กว่า ใน​ขณะ​ที่ วิชชุ​ดา​ครุ่นคิด​ว่า เอส พี ย่อ​มา​จาก​อะไร

“คง​เป็น​ชื่อ​เจ้าของ​ปากกา​ตัว​จริง​มั้ง​ครับ ต้อง​เป็น​เศรษฐี​คน​ใด​คน​หนึ่ง​ที่​ถูก​เสือ​มืด​ปล้น​แน่ๆเลย” เด๋อ​เดา แต่​วิชชุ​ดา​ยัง​คา​ใจ​พึมพำ​ว่า ของ​ทุก​ชิ้น​ดู​เข้า​ชุด​กัน​เหมือน​มี​คน​หา​ซื้อมา​ให้ และ​ต้อง​ไม่​ใช่​ป้า​ค​ล้า​ม​แน่

“ต้อง​เป็น​ผู้หญิง​ที่​มี​การ​ศึกษา​ดีๆ  มี​รสนิยม​แล้ว​ก็​ทันสมัย​มาก”

“งั้น​ก็​คง​เป็น​เมีย​ของ​เสือ​มืด” เด๋อ​สรุป

วิชชุ​ดา​ฟัง​แล้ว​รู้สึก​แปลกๆ แต่​จำ​ต้อง​เก็บ​เรื่อง​นี้​ไว้​ก่อน เธอ​ชวน​เด๋อ​ออก​มา​จาก​ห้อง​แล้ว​ลงมือ​เขียน​จดหมาย​ถึง​พี่​ชาย​ทั้ง​สอง

ส่วน​พี่​ชาย​ทั้ง​สอง​กำลัง​มี​ปัญหา​กับ​ภรรยา​อย่าง​หนัก และ​วัน​นี้​ความ​ซวย​ก็​มา​เยือน​วี​ร​ชาติ เพราะ​สด​สวย​มา​หา​เขา​ที่​ห้อง​ทำ​งาน และ​เกิด​เข้าใจ​ผิด​คิด​ว่า วี​ร​ชาติ​มี​อะไร​กับ​มาลินี​เลขาฯ​หน้า​ห้อง เธอ​เข้าไป​อาละวาด จน​วี​ร​ชาติ​ต้อง​รีบ​ขอโทษ​เลขาฯ แล้ว​ลาก​สด​สวย​กลับ​บ้าน

เมื่อ​มา​ถึง​บ้าน​วี​ร​ชาติ​กับ​สด​สวย​ก็​มี​ปาก​เสียง​กัน เพราะ​สด​สวย​ยัง​คง​ระแวง​ว่า วี​ร​ชาติ​อาจ​มี​หญิง​อื่น

“ผม​บอก​คุณ​เป็น​ครั้ง​ที่​เท่า​ไหร่​แล้ว​ว่า ผม​ไม่​มี​ใคร​อื่น​นอกจาก​คุณ คุณ​คิด​เอง​เออ​เอง​ทั้งนั้น นาย​มืด​ก็​ยืนยัน​ขันแข็ง​ว่า ผู้หญิง​ใน​กระท่อม​ไม่​ใช่​เมียน้อย​ของ​ใคร คุณ​ก็​ยัง​ฟัง​เป็น​เมียน้อย​ผม​ได้ นี่​คุณ​หาเรื่อง​เลิก​กับ​ผม​หรือ​ยัง​ไง​ครับ คุณ​เชื่อใจ​ผม​ซัก​ครั้ง​ไม่ได้​หรือ​ครับ”

“คุณ​บอก​สวย​ไม่ได้ งั้นก็​แสดง​ว่า ผู้หญิง​ที่​อยู่​ใน​กระท่อม​ต้อง​เป็น​เมียน้อย​คุณ​แน่ๆ ผู้ชาย​นี่​ไว้ใจ​ไม่ได้​จริงๆกะ​ล่อน​ปลิ้นปล้อน​เป็น​ที่สุด มี​หลักฐาน​มัด​ตัว​ขนาด​นี้​ก็​ยัง​ทำ​ปากแข็ง สวย​จะ​ให้โอกาส​คุณ​เป็น​ครั้ง​สุดท้าย​นะ​คะ คุณ​จะ​เลือก​ใคร สวย​หรือ​ว่า​เมียน้อย​ของ​คุณ”

“โธ่​เว้ย คืน​นี้​ผม​ยอม​นอน​ให้​ยุง​กัด​ตาย ดี​กว่า​ทะเลาะ​กับ​คุณ​ไม่​มี​จบ​สิ้น​อย่าง​นี้   เมื่อ​ไหร่​ผม​จะ​ได้​ชีวิต​ที่​สงบ​สุข​กลับคืน​มานะ​พี่​ใหญ่​ผม​จะ​บ้า​ตาย​อยู่​แล้ว” วี​ร​ชาติ​เดิน​ปึง​ปัง​ออก​ไป

สด​สวย​ยืน​งง​ไม่​เข้าใจ​ที่​วี​ร​ชาติ​พูด

เวลา​เดียวกัน​นั้น ศ​ยาม​เข้า​มา​นั่ง​ดื่ม​กาแฟ​ใน​ร้าน ​หวัง​จะ​หา​ข่าว​เสือ​สอน แต่​กลับ​พบ​สมุน​เถ้าแก่​ฮวด​มา​ข่มขู่​ชาว​บ้าน​เพื่อ​ปรับ​ขึ้น​ค่า​เช่า​ที่ เพราะ​เถ้าแก่​ฮวด​จะ​นำ​เงิน​ไป​จ้าง​คน​มา​คุ้ม​กัน ชาว​บ้าน​พา​กัน​สาปแช่ง ​ขอ​ให้​เสือ​สอน​ปล้น​เถ้าแก่​ฮวด​ให้​มัน​หมดตัว แล้ว​ยิง​ทิ้ง

“แต่​ก่อน​ที่​มัน​จะ​ถูก​เสือ​สอน​ยิง​ทิ้ง พวก​เรา​จะ​อด​ตาย​เอา” ชาว​บ้าน​คน​หนึ่ง​บ่น

“เกิด​มา​เป็น​คน​จน ทาง​ให้​เลือก​เดิน มัน​ก็​มี​เท่า​นี้​แหละ” เสือ​สอน​ที่นั่ง​อ่าน​หนังสือพิมพ์​ลุก​ขึ้น​เดิน​จาก​ไป

ศ​ยาม​รู้สึก​ถึง​ความ​พิเศษ​ของ​คนๆนี้​จึง​รีบ​ตาม แต่​กง​กับ​ลาด​ที่ปลอม​ตัว​เป็น​คน​ส่ง​ถ่าน​กับ​คน​ขาย​น้ำผึ้ง​เข้า​มา​ขวาง ศ​ยาม​จึง​คลาด​กับ​เสือ​สอน

ooooooo

เมื่อ​พ่อค้า​ของ​เก่า​นำ​เครื่อง​ลายคราม​มา​ให้​หลวง​พิศาล​ดู หลวง​พิศาล​ขยับ​จะ​ต่อ​รอง​ราคา เพราะ​อยาก​ซื้อ​เก็บ​ไว้ แต่​คุณนาย​จินดา​ไม่​ยอม รีบ​ไล่​พ่อค้า​กลับ​ไป

“คุณ​หลวง​ให้​สิทธิ์​ฉัน​ควบคุม​ดูแล​เรื่อง​ค่า​ใช้​จ่าย​ใน​บ้าน ฉัน​ก็​มี​สิทธิ์​ที่​จะ​ตัดสินใจ​ว่า​อะไร​ควร​ซื้อ อะไร​ไม่​ควร”

“ผม​ก็​ซื้อ​ของ​ผม​ทุก​เดือน ทำไม​อยู่ๆคุณ​ก็​มา​ห้าม​ไม่​ให้​ผม​ซื้อ นี่​คุณ​คิด​จะ​ทำ​อะไร​ของ​คุณ อ้อ คุณ​คง​โกรธ​ผม​เรื่อง​ยาย​แหวว ก็​เลย​คิด​แก้เผ็ด​ผม”

“ฉัน​จะ​ไป​คิด​อะไร​อย่าง​นั้น​ได้​ยัง​ไง​คะ ฉัน​แค่​ไม่​อยาก​ให้​คุณ​ต้อง​มา​เสีย​เวลา​กับ​เรื่อง​ไม่​เป็น​เรื่อง สู้​เอา​เวลา​ที่​มี​อยู่​ไป​คอย​สนับสนุน​ส่งเสริม​ลูก​ให้​ออก​นอก​ลู่​นอก​ทาง​ไม่​ดี​กว่า​หรือ​คะ แล้ว​เดี๋ยว​ฉัน​จะ​ช่วย​จัดสรร​เวลา​ให้ เป็น​หน้าที่​ของ​ฉัน​อยู่​แล้ว​ที่​จะ​ต้อง​คอย​ดูแล​จัดการ​ชีวิต​ให้​คุณ” คุณนาย​เดิน​เชิด​ออก​ไป

ด้าน​สุด​ถนอม​ที่​เริ่ม​ทำ​งาน​วัน​แรก​ก็​โดน​สายใจ​หัวหน้า​มัคคุเทศก์​ตำหนิ​มากมาย เพราะ​เธอ​ทำ​อะไร​ผิด​พลาด​ไป​หมด สายใจ​นึก​รำคาญ​สั่ง​ให้​สุด​ถนอม​กลับ​ไป​โรงแรม เพราะ​เธอ​ดูแล​ลูก​ทัวร์​คน​เดียว​จะ​สะดวก​กว่า

“แล้ว​แหวว​จะ​กลับ​ไป​โรงแรม​ยัง​ไง​คะ”

“ถ้า​หาก​ไม่​มี​ปัญญา​จะ​กลับ​โรงแรม​เอง คุณ​ก็​เลิก​คิด​เรื่อง​ที่​จะ​เป็น​มัคคุเทศก์​ได้​เลย แล้ว​ฉัน​ก็​ไม่​เห็น​ว่า​คน​อย่าง​คุณ​จะ​ทำ​งาน​อะไร​ได้ นอกจาก​จะ​เป็น​ลูก​แหง่​เกาะ​พ่อ​แม่​กิน​ไป​จน​วัน​ตาย” สายใจ​เดิน​ไป​ขึ้น​รถ

สุด​ถนอม​ยืน​อึ้ง​น้ำตา​ไหล​พราก แล้ว​โส​รัตน์​ก็​มา​พบ​เข้า​พอดี สุด​ถนอม​ร้องไห้​โฮ​ใหญ่​ระบาย​ความ​คับแค้น​ใจ​ให้​โส​รัตน์​ฟัง โส​รัตน์​ส่ง​ผ้าเช็ดหน้า​ให้​สุด​ถนอม​เช็ดน้ำ​ตา​พลาง​พูด​ปลอบ​ใจ จน​สุด​ถนอม​เริ่ม​คิด​ได้​และ​มี​กำลัง​ที่​จะ​กลับ​ไป​สู้​อีก​ครั้ง

“นี่​ถ้า​แหวว​ไม่ได้​เจอ​คุณ​โส​รัตน์ แหวว​คง​หนี​กลับ​บ้าน​ไป​แน่ๆแต่​เอา​ล่ะ​ค่ะ​แหวว​จะ​ไม่​คิด​หนี​ปัญหา​อีก แหวว​ได้​คำ​แนะนำ​ดีๆจาก​คุณ​โส​รัตน์​อย่าง​นี้ แหวว​จะ​ไม่​ท้อถอย แหวว​จะ​กัดฟัน​สู้​ต่อ​ไป​ค่ะ”

“คิด​ซะ​ว่า คุณ​กำลัง​ทำ​เพื่อ​ตัว​เอง​และ​ก็​เพื่อ​นาย​มืด”

“แล้ว​ก็​เพื่อ​คุณ​โส​รัตน์​ด้วย​ ก็ ก็​คุณ​โส​รัตน์​อุตส่าห์​เอาใจช่วย​แหวว​ถึง​ขนาด​นี้​ แหวว​ก็​จะ​ไม่​ทำให้​คุณ​ต้อง​ผิดหวัง​เป็นอันขาด​ค่ะ ขอบคุณ​มาก​ค่ะ คุณ​โส​รัตน์”

“นี่​ถ้า​คุณ​แหวว​ขอบคุณ​ผม​อีก​ครั้ง ผม​จะ​คิด​ค่า​ปรึกษา​แล้ว​นะ​ครับ”

“ก็​แหวว​ต้อง​รบกวน​คุณ​โส​รัตน์​อยู่​บ่อยๆจะ​ไม่​ให้​แหวว​ขอบคุณ​ได้​ยัง​ไง แหวว​หวัง​ว่า แหวว​จะ​ได้​มี​โอกาส​ตอบแทน​คุณ​บ้าง​นะ​คะ แหวว​ไป​ก่อน​นะ​คะ​ขอบคุณ​สำหรับ​ทุก​อย่าง​ค่ะ” สุด​ถนอม​เดิน​เข้า​โรงแรม​ไป

โส​รัตน์​ยิ้ม​ขำ​ที่สุด​ถนอม​ขอบคุณ​ได้​ไม่​จบ​ไม่​สิ้น

ooooooo

วิชชุ​ดา​ดัก​รอ​ศ​ยาม​อยู่​หน้า​กระท่อม​เพื่อ​จะ​เจรจา​เรื่อง​เงิน​ค่า​ไถ่ เพราะ​เธอ​ไม่​อยาก​รบกวน​พี่​ชาย​ จึง​จะ​นำ​เงิน​เก็บ​ของ​ตัว​เอง​ที่​มี​อยู่​ประมาณ​สอง​หมื่น​บาท​มา​ให้​ศ​ยาม​แทน แต่​ศ​ยาม​ไม่​ยอม​อ้าง​ว่า​น้อย​เกินไป

“นาย​ก็​ใช้​เงิน​อย่าง​ประหยัดๆหน่อย​ซิ นี่​นาย​คง​ใช้​เงิน​ฟุ่มเฟือย​จน​เคยตัว ​มิน่า​ของใช้​ใน​ห้อง​นาย​ถึง​ได้​มี​แต่​ของ​ดีๆราคา​แพงๆถ้า​นาย​จม​ไม่​ลง​อย่าง​นี้ ก็​คง​ต้อง​ปล้น​เค้า​กิน​ไป​ตลอด​ชีวิต ฉัน​อุตส่าห์​คิด​ช่วย แต่​นาย​ไม่​เคย​คิด​ช่วยเหลือ​ตัว​เอง​เลย ฉัน​จะ​ไม่​ยุ่ง​กับ​นาย​แล้ว” วิชชุ​ดา​โกรธ​เดิน​หนี

ศ​ยาม​รีบ​ตาม​ไป​ต่อว่า​ที่​วิชชุ​ดา​ขัด​คำสั่ง​แอบ​เข้าไป​ใน​ห้อง​ของ​เขา

“ฉัน​เข้าไป​หา​กระดาษ​เพื่อ​จะ​เขียน​จดหมาย​ต่างหาก ตอน​แรก​ฉัน​ตั้งใจ​ว่า​จะ​เขียน​ไป​บอก​ให้​พี่​ชาย​ฉัน​รีบ​ส่ง​เงิน​ค่า​ไถ่​ให้​นาย​เร็วๆ ทั้ง​นาย​ทั้ง​ฉัน​จะ​ได้​เป็น​อิสระ​ซัก​ที หรือ​ว่า​นาย​อยาก​ให้​ฉัน​อยู่​กับ​นาย​ไป​นานๆ”

“นี่​เรา​อย่า​เฉไฉ​ไป​พูด​เรื่อง​อื่น เรา​ไม่​เชื่อฟัง​คำสั่ง​ของ​ฉัน อย่าง​นี้​ฉัน​ต้อง​ลงโทษ”

“นาย​จะ​ทำ​อะไร​ฉัน พี่​ชาย​ฉัน​ยัง​ไม่​เคย​กล้า​ทำ​อะไร​ฉัน​เลย นาย​คิด​ว่า​นาย​เป็น​ใคร”

“ฉัน​ก็​เป็น​เจ้าของชีวิต​เรา​ไง​ล่ะ พี่​ชาย​เลี้ยง​เรา​มา​อย่าง​ปล่อยปละละเลย​เกินไป ​เรา​ก็​เลย​ทำ​ทุก​อย่าง​ตามใจ​ตัว​เอง ไม่​เคย​คิดถึง​ผลลัพธ์​ที่​ตาม​มา ทำ​เป็น​อวด​เก่ง​มา​ตาม​จับ​เสือ​มืด​ด้วย​ตัว​เอง แล้ว​เป็น​ยัง​ไง​ล่ะ เดือดร้อน​กัน​ไป​หมด​จะ​สำนึก​ซัก​นิด​ก็​ไม่​มี”

“แล้ว​ที่​ฉัน​พยายาม​ช่วย​นาย​ทุก​วิถี​ทาง​ให้​นายได้ก​ลับตัว​เป็น​คน​ดี เคย​สำนึก​บุญคุณ​กัน​ซัก​นิด​ไหม”

“ปาก​ดี​อย่าง​นี้​นี่เอง ถึง​ได้​ไม่​มี​ผู้ชาย​คน​ไหน​กล้า​ขอ​ไป​เป็น​เมีย ถ้า​หาก​กลัว​ขึ้นคาน​จน​แก่​ตาย​ล่ะ​ก็ มา​เป็น​เมีย​ไอ้​เสือ​มืด​ก็ได้​นะ ฉัน​จะ​สงเคราะห์​ให้”

วิชชุ​ดา​เลือด​ขึ้น​หน้า​ตบ​หน้า​ศ​ยาม​จน​หน้า​หัน ศ​ยาม​ตั้ง​หลัก​ได้​จะ​จับ​ตัว​วิชชุ​ดา แต่​เด๋อ​เปิด​ประตู​ห้อง​ออก​มา​เห็น​พอดี เด็กชาย​วิ่ง​เอา​หัว​พุ่ง​เข้า​ชน​ท้อง​ศ​ยาม

“ผม​มา​ช่วย​แล้ว คุณ​วิช​รีบ​หนี​ไป​เลย​ครับ” ศ​ยาม​จับ​หัว​เด๋อ​ไว้ เด๋อ​ระดมหมัด​ใส่​แต่​ไม่​โดน​ซัก​หมัด “ฉัน​ไม่​เคย​เกลียด​ใคร​เท่า​นาย​เลย จะ​ไป​ตาย​ที่ไหน​ก็ไป” วิชชุ​ดา​หัน​มา​ด่า​แล้ว​เดิน​หนี​ออก​ไป

ศ​ยาม​ปล่อย​มือ​จาก​เด๋อ พลัน​รู้สึก​ผิด​ที่​ทำร้าย​จิตใจ​วิชชุ​ดา เมื่อ​นม​ค​ล้า​ม​รู้​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​ก็​หา​ผ้า​มา​ประคบ​หน้า​ให้​ศ​ยาม ​พลาง​ตำหนิ​ที่​เขา​พูดจา​หยาบคาย​กับ​วิชชุ​ดา

“เป็น​เสือ​มืด​ก็​ต้อง​แสดง​เป็น​โจร​ถ่อย​ให้​สม​บทบาท ไม่​งั้น​คุณ​วิช​เธอ​จะ​ลืม​ว่าเธอ​อยู่​ที่​นี่​ใน​ฐานะ​อะไร”

“คุณ​มืด​ก็​กลัว​ว่า​ตัว​เอง​จะ​ลืม​ด้วย​เหมือน​กัน​ใช่​ไหม​ล่ะ​คะ” นม​ค​ล้า​ม​จ้อง​จับผิด

ศ​ยาม​รีบ​เปลี่ยน​เรื่อง​เฉไฉ​ว่าจะ​มี​ผู้ชาย​คน​ไหน​ที่​จะ​ชนะ​ใจ​ผู้หญิงอย่าง​วิชชุ​ดา​ได้ ใน​ขณะ​ที่​วิชชุ​ดา​ก็​บ่น​กับ​เด๋อ​ว่า ผู้ชาย​หยาบ​กระด้าง​อย่าง​เสือ​มืด คง​ไม่​มี​ผู้หญิง​ที่ไหน​มา​รัก ชาติ​นี้​คง​ต้อง​อยู่​คน​เดียว​ไป​จน​ตาย

ooooooo

กลาง​ดึก​คืน​นั้น ศ​ยาม​ออก​มา​นั่ง​ที่​หน้า​กระท่อม เขา​หยิบ​ปากกา​ที่​มี​ตัว​ย่อ​สลัก​บน​ด้าม​ออก​มา​ดู​หวน​นึกถึง​คน​ให้

“คุณ​แหวว...” ศ​ยาม​หยิบ​ใบไม้​ขึ้นเ​ป่า​เป็น​เสียง​เพลง​แสดง​ความ​คิดถึง​สุด​ถนอม วิชชุ​ดา​ได้ยิน​ก็​เป่า​ใบไม้​ต่อ​เพลง​กับ​ศ​ยาม สัก​พัก​เสียง​เพลง​จาก​ศ​ยาม​เงียบ​ลง วิชชุ​ดา​แปลก​ใจ​เดิน​ออก​มา​ดู ศ​ยาม​โผล่​เข้า​มา​ขวาง​ชวน​คุย แต่​วิชชุ​ดา​ไม่​ยอม​ตอบโต้ เธอ​ทวง​คำ​ขอโทษ​จาก​ชาย​หนุ่ม เพราะ​เขา​พูด​หยาบคาย​กับ​เธอ

ศ​ยาม​สวน​ว่าเธอ​ตบ​หน้า​เขา​แล้ว​ถือว่า​หายกัน ​แล้ว​แกล้ง​ยื่น​หน้า​ให้​ตบ​อีก​ที วิชชุ​ดา​ชก​ศ​ยาม​เอาจริงๆ แต่​ศ​ยาม​จับ​มือ​ไว้​ได้​ทัน หญิง​สาว​รีบ​สะบัด​มือ​ออก

“นี่​ฉัน​พูด​เล่น เรา​จะ​ตบ​ฉัน​จริงๆหรือ​เนี่ย ทำไม​จะ​ต้อง​โกรธ​อะไร​ขนาด​นี้ด้วย ฉัน​ก็​ไม่ได้​พูด​อะไร​ผิด​นี่​นา เรา​ทำตัว​เฮี้ยว​อย่าง​นี้ จะ​มี​ผู้ชาย​ที่ไหน​มา​ขอ​แต่งงาน ว่า​แต่​เรา​มี​ผู้ชาย​มา​ชอบพอ​บ้าง​หรือ​เปล่า​ล่ะ”

“ฉัน​ตั้งใจ​ไว้​แล้ว​ว่า​จะ​อยู่​เป็นโสด​ไป​ตลอด​ชีวิต ถ้า​พี่​ชาย​ไม่​ต้องการ​ฉัน ฉัน​ไป​อยู่​กับ​คุณ​ป้า​ก็ได้ ชีวิต​ผู้หญิง​ใช่​ว่า​จะ​ต้อง​จบ​ลง​ด้วย​การ​แต่งงาน​เสมอ​ไป นาย​สนใจ​เรื่อง​ของ​ตัว​เอง​ดี​กว่า​มั้ง ถ้า​เลิก​เป็น​โจร​ได้​เมื่อ​ไหร่​นาย​ก็​ควร​จะ​รีบ​ลง​หลักปักฐาน​สร้าง​ครอบครัว​ได้​แล้ว ว่า​แต่​จะ​มี​ผู้หญิง​คน​ไหน​ที่​จะ​ยอมล่ม​

หัว​จม​ท้าย​กับ​คน​ไม่​มี​อนาคต​อย่าง​นาย​ล่ะ​หรือ​ว่า​เป็น​ผู้หญิง​ที่​ให้​ปากกา​ด้าม​นี้​กับ​นาย​มา คบหา​กัน​มา​นาน​แค่​ไหน​แล้ว​ล่ะ เธอ​รู้​ไหม​ว่านาย​ทำ​อาชีพ​อะไร หรือ​ว่า​นาย​ปลิ้นปล้อน​โกหก​เธอ​เหมือน​อย่าง​ที่​นาย​โกหก​ฉัน​มา​ตลอด ถ้า​หาก​นาย​คิด​จะ​จริงจัง​กับ​เธอ​ล่ะ​ก็ นาย​ก็​ต้อง​ทำตัว​ให้​คู่ควร​กับ​เธอ ไม่​ใช่​ดึง​เธอ​ลง​มา​ต่ำ” วิชชุ​ดา​มอง​ปากกา​ใน​มือ​ศ​ยาม

“เรา​ไม่​รู้​เรื่อง​อะไร อย่า​มา​พูด​ดี​กว่า ฉัน​อาจจะ​สูญเสีย​ผู้หญิง​ที่​ดี​ที่สุด​ใน​ชีวิต​ก็​เพราะ​เรา ถ้า​ฉัน​ไม่​ต้อง​มา​เสีย​เวลา​ยุ่ง​อยู่​กับ​เรา ป่านนี้​ฉัน​คง​จัดการ​ปัญหา​ทุก​อย่าง​เรียบร้อย​ไป​แล้ว เรา​มัน​ตัว​ปัญหา รู้ตัว​ไว้​บ้าง” ศ​ยาม​เดิน​ออก​ไป วิชชุ​ดา​มอง​ตาม​นึก​เคือง​ศ​ยาม

ศ​ยาม​เดิน​กลับ​เข้า​มา​ใน​ห้อง​นอน เขา​ดึง​รูป​สุด​ถนอม​ออก​มา​ดู​ด้วย​ความ​คิดถึง​แล้ว​ล้ม​ลง​นอน​บน​เตียง ​วาง​รูป​สุด​ถนอม​ไว้​แนบ​อก

ooooooo

เช้า​วัน​ใหม่ วี​ร​ชาติ​ถือ​หมอน​กับ​ผ้า​ห่ม​เดิน​งัวเงีย​เข้า​มา​ใน​บ้าน​พลาง​ร้อง​ถาม​สด​สวย​ว่า​มี​อะไร​กิน​บ้าง​แต่​พบ​เพียง​จดหมาย​ขอ​หย่า​ที่​สด​สวย​เขียน​ทิ้ง​ไว้ เขา​ตกใจ​มาก​รีบ​ไป​ตาม​ที่​สถานีรถไฟ และ​จำ​ต้อง​บอก​ความ​จริง​กับ​เธอ​ว่า​ผู้หญิง​ที่​อยู่​ใน​กระท่อม​คือ​วิชชุ​ดา สด​สวย​จึง​ยอม​เปลี่ยนใจ แต่​ยัง​ไม่​ปักใจ​เชื่อ​นัก

ส่วน​วิชชุ​ดา​ที่​เข้า​มา​ช่วย​เตรียม​อาหาร​เช้า ก็​แอบ​ถาม​เรื่อง​คน​รัก​ของ​เสือ​มืด​กับ​นม​ค​ล้า​ม จน​นม​ค​ล้า​ม​นึก​สงสัย​หัน​มา​ถาม “คุณ​วิชชุ​ดา​อยาก​รู้​เรื่อง​แฟน​เสือ​มืด​ไป​ทำไม​ล่ะ​คะ”

“คุณ​วิช​สงสัย​น่ะ​ครับ​ว่าผู้หญิง​แบบ​ไหน​ที่​ยอม​เป็น​แฟน​กับ​เสือ​มืด​ได้” เด๋อ​ตอบแทน​ลูกพี่

“แฟน​เสือ​มืด​จะ​ต้อง​ไม่​รู้​ว่า​เสือ​มืด​เป็น​โจร​แน่ๆ ถึง​ได้​ ยอม​คบหา​ด้วย ​ป้า​ควร​จะ​สอน​ลูก​ชาย​ของ​ป้า​ให้​มี​ความ​ซื่อสัตย์​จริงใจ​ต่อ​ผู้หญิง นี่​ถ้า​หาก​ทาง​ฝ่าย​ผู้หญิง​รู้ความ​จริง​ขึ้น​มา ต้อง​บอก​เลิก​กับ​เสือ​มืด​แน่ๆ” วิชชุ​ดา​ใส่​เป็น​ชุด

“ถ้า​หาก​เธอ​รู้ความ​จริง​ขึ้น​มา เธอ​คง​เข้าใจ​ใน​ความ​จำเป็น​ของ​เสือ​มืด​ค่ะ บางที​เธอ​อาจจะ​สงสาร​เห็นใจ​เสือ​มืด​มาก​ขึ้น​ด้วย​ซ้ำ ใคร​จะ​ยอม​เสียสละ​เพื่อ​คน​อื่น​ได้​เท่า​เสือ​มืด ไม่​มี​อีก​แล้ว​ล่ะ​ค่ะ คุณ​วิช” นม​ค​ล้า​ม​นึกเห็น​ใจ​ศ​ยาม แต่​วิชชุ​ดา​ฟัง​แล้ว​ไม่​เข้าใจ

ooooooo

เสียง​โทรศัพท์​ดัง​ขึ้น ส​อา​ง​ทิพย์​เดิน​เข้า​มา​จะ​รับ​สาย แต่​วิชา​ติ​แซง​หน้า​เข้าไป​รับ​สาย​ได้​ก่อน เพราะ​กำลัง​รอ​โทรศัพท์​ทาง​ไกล​จาก​โส​รัตน์ แต่​เขา​ต้อง​หัวเสีย​เพราะ​เป็น​สาย​ที่​โทร.​ผิด​เข้า​มา ส​อา​ง​ทิพย์​ยิ้มเยาะ​สามี​แล้ว​พาล​หาเรื่อง​เพราะ​คิด​ว่า​เขา​รอ​โทรศัพท์​สุ​มา​นอ​ยู่ วิชา​ติ​ชัก​ฉุน​จึง​แกล้ง​ประชด

“ผม​พูด​ความ​จริง คุณ​ก็​ไม่​เชื่อ​งั้น​เหรอ ก็ได้ ผม​รอ​โทรศัพท์​จาก​คุณ​สุ​มา​นอ​ยู่ พอใจ​หรือ​ยัง​ล่ะ”

สม​สวาท​เดิน​เข้า​มา​พอดี เธอ​หยุด​ฟัง​ผัว​เมีย​ทะเลาะ​กัน

“ส​อา​งค์​ไม่​ว่า​อะไร​หรอก​ค่ะส​อา​งค์​กำลัง​โทรศัพท์​หา​คุณ​ฤทธิ์​อยู่​พอดี​เลย เดี๋ยว​ส​อา​งค์​จะ​ถาม​ให้​นะ​คะ​ว่า​คุณ​สุ​มา​น​ทำ​อะไร​อยู่ ทำไม​ถึง​ลืม​โทรศัพท์​มา​หา​คุณ​ได้” ส​อา​ง​ทิพย์​หมุน​โทรศัพท์​หา​ฤ​ทธิ​รงค์​เพื่อ​นัดหมาย​จะ​หา​ที่​ทำ​งาน​เอง ​แล้ว​หัน​มา​เย้ย​วิชา​ติ “โอ๊ย ตาย​จริง ส​อา​งค์​ลืม​ถาม​คุณ​ฤทธิ์​ว่าคุณ​สุ​มา​น อ​ยู่​ด้วย​หรือ​เปล่า”

“ไม่​เป็นไร​หรอก เดี๋ยว​ผม​โทรศัพท์​หา​คุณ​สุ​มา​น​เอง ไม่​รู้​ว่าเธอ​จะ​ลืม​ที่​นัด​กับ​ผม​ไว้​หรือ​เปล่า” วิชา​ติ​ยก​โทรศัพท์​ขึ้น​หมุน ​ตา​ก็​มอง​ส​อา​ง​ทิพย์​อย่าง​ท้า​ท้าย

“เชิญ​ตาม​สบาย” ส​อา​ง​ทิพย์​โกรธ​เดิน​งอน​ออก​ไป

วิชา​ติ​วาง​โทรศัพท์​ลง สม​สวาท​เดิน​เข้า​มา​ดุ​หลาน​ชาย​ว่ามัว​แต่​ทำ​ประชดประชัน​กัน​อยู่​อย่าง​นี้ แล้ว​เมื่อ​ไหร่​จะ​เข้าใจ​กัน​ซะ​ที วิชา​ติ​ฟ้องกลับ​ว่าส​อา​ง​ทิพย์​เป็น​คน​เริ่ม​ก่อน

“เธอ​ก็​พูด​ให้​แม่​ส​อา​งค์​เข้าใจ​ซะ​ซิ​ว่าเธอ​กับ​แม่​สุ​มา​น​ ไม่ได้​มี​ความ​สัมพันธ์​อะไร​กัน แม่​ส​อา​งค์​จะ​ได้​เลิก​ทำ​เรื่อง​เหลวไหล​ซะ​ที”

“ผม​พูด​จน​ไม่​รู้​จะ​พูด​อะไร​อีก​แล้ว​ล่ะ​ครับคุณ​ป้า ตอน​นี้​ส​อา​งค์อ​ยาก​ทำ​อะไร​ก็​ทำ​ไป ผม​เอง​มี​เรื่อง​สำคัญ​อย่าง​อื่น​ที่​จะ​ต้อง​ทำ ไม่​มี​เวลา​มา​สนใจ​เรื่อง​ไร้​สาระ​อย่าง​นี้​หรอก​ครับ”

“ไม่​มี​เรื่อง​ไห​น​สำคัญ​เท่าเรื่อง​ครอบครัว​อีก​แล้ว​นะ ตา​ใหญ่ เธอ​ควร​จะ​รีบ​แก้ไข​ปัญหา​ที่​เกิด​ขึ้น ก่อน​ที่​เรื่อง​จะ​ลุกลาม​ใหญ่​โต​ไป​มาก​กว่า​นี้ หรือ​ว่า​เธอ​ไม่​รัก​แม่​ส​อา​ง​ค์แล้ว เธอ​จะ​ยอม​เสีย​เมีย​คน​นี้​ไป​งั้น​เหรอ” คุณหญิง​เตือนสติ วิชา​ติ​เริ่ม​จะ​คิด​ได้

แต่​คน​ที่​ยัง​คิด​ไม่ได้​ก็​คือ​คุณนาย​จินดา เพราะ​เธอ​บังคับ​ให้​หลวง​พิศาล​ที่​จะ​ออก​ไป​ตี​กอล์ฟ ไป​งาน​แซยิด​คุณ​อารักษ์​ด้วย​กัน แต่​หลวง​พิศาล​ไม่​ยอม ​สั่ง​ให้​จ้อย​เอา​ถุง​กอล์ฟ​ไป​ใส่​ท้าย​รถ จ้อย​ไม่​เคย​เห็น​หลวง​พิศาล​กล้า​ขัดใจ​คุณนาย​จินดา​มา​ก่อน จึง​รีบ​แบก​ถุง​กอล์ฟ​เผ่น​ออก​ไป​ทันที

“นี่​คุณ​จินดา คราว​นี้​ผม​ขอ​ล่ะ​นะ ขอ​ให้​ผม​ได้​มี​ความ​สุข​กับ​เขา​ซัก​วัน​เถอะ ผม​ทำ​ทุก​อย่าง​ตามใจ​คุณ​มา​นาน​แล้ว ขอ​ผม​ได้​ทำ​ตามใจ​ตัว​เอง​บ้าง ต่อ​ไป​นี้​อย่า​มา​ยุ่ง​กับ​ชีวิต​ผม​จะ​ดี​ที่สุด ถ้า​คุณ​ขัดขวาง​ความ​สุข​ของ​ผม ผม​ก็​จะ​ขัดขวาง​ความ​สุข​ของ​คุณ​บ้าง​ล่ะ ไม่​เชื่อ​ก็​ลอง​ดู” หลวง​พิศาล​เดิน​ออก​ไป

“คุณ​หลวง เดี๋ยวนี้​ไม่​ฟัง​กัน​แล้ว​ใช่​ไหม” คุณนาย​จินดา​ฟึด​ฟัด​ไม่​พอใจ

ooooooo

ศ​ยาม​กับ​วี​ร​ชาติ​ร่วม​ประชุม​กับ​ตำรวจ​และ​ข้าราชการ​เรื่อง​การ​เตรียม​จับ​เสือ​สอน​อยู่​ใน​ห้อง​ประชุม เพราะ​มี​ข้อมูล​มา​ใหม่​ว่าเสือ​สอน​มัก​จะ​แบ่ง​เงิน​ทอง​ที่​ปล้น​มา​ได้​ให้​กับ​ชาว​บ้าน​ที่​ยากจน ชาว​บ้าน​ก็​เลย​เต็มใจ​ช่วย​เสือ​สอน

“คุณ​วี​ร​ชาติ​ได้​เตรียม​แผนการ​รอง​รับ​เรื่อง​นี้​ไว้​แล้ว เชิญ​คุณ​วี​ร​ชาติ​ครับ” ศ​ยาม​หัน​มา​ถาม​วี​ร​ชาติ แต่​วี​ร​ชาติ​นั่ง​เหม่อ​คิด​เรื่อง​สด​สวย​อยู่ ศ​ยาม​จึง​ต้อง​สะกิด​แล้ว​ถาม​ย้ำ “คุณ​วี​ร​ชาติ​ครับ เรื่อง​ที่​จะ​ป้องกัน​ไม่​ให้​ชาว​บ้าน​ช่วยเหลือ​เสือ​สอน​น่ะ​ครับ เตรียม​การ​ไว้​ยัง​ไง​ครับ”

วี​ร​ชาติ​เพิ่ง​รู้สึก​ตัว​รีบ​ตอบ “เออ คือ ผม​ได้​ให้​คน​ไป​คอย​สืบ​ข่าว​เรื่อง​เสือ​สอน​อยู่​ตลอด​ครับ จะ​ได้​รู้​ว่า​เสือ​สอน​ส่ง​ลูกน้อง​มา​แทรกซึม​อยู่​ที่ไหน​บ้าง แล้ว​ก็​พยายาม​ทำ​ความ​เข้าใจ​กับ​ชาว​บ้าน​ให้​รู้​ว่า ถ้า​หาก​ให้​ความ​ช่วยเหลือ​เสือ​สอน​ก็​จะ​เป็น​การ​ทำ​ผิด​กฎหมาย​มี​โทษ​อะไร​บ้าง เดี๋ยว​คุณ​วิชัย​จะ​ให้​รายละเอียด​ต่อ​นะ​ครับ”

“เป็น​อะไร​ไป ประชุม​สำคัญ​อย่าง​นี้​ใจลอย​ได้​ยัง​ไง” ศ​ยาม​กระซิบ​ถาม

“คุณ​สวย​รู้​เรื่อง​ยาย​วิช​แล้ว” วี​ร​ชาติ​กระซิบ​ตอบ

ศ​ยาม​ตะลึง​เพราะ​คาด​ไม่​ถึง ทันที​ที่​ประชุม​เสร็จ​วี​ร​ชาติ​ก็​รีบ​มา​ขอโทษ​ศ​ยาม เขา​อ้าง​ว่า​ถ้า​ไม่​พูด​ความ​จริง​สด​สวย​คง​หย่า​กับ​เขา​แน่ๆ และ​ถึง​ตอน​นี้​เธอ​ก็​ยัง​ไม่​ปักใจ​เชื่อ​นัก

“ยัง​ไง​คุณ​ก็​ต้อง​คุย​กับ​คุณ​สวย​ให้​รู้​เรื่อง ไม่​งั้น​ที่​เรา​เหนื่อย​ยาก​กัน​มา ได้​สูญ​เปล่า​แน่ๆ ถ้า​แผน​แตก​ล่ะ​คุณ​เอ๊ย นอกจาก​คุณ​วิช​จะ​ไม่​ตกลง​ปลงใจ​กับ​พี่​โส​รัตน์​แล้ว อาจจะ​พาล​เกลียด​พี่​โส​รัตน์​หนัก​กว่า​เดิม​ด้วย”

“ผม​ก็​คิด​อยู่​นะ  ถ้า​หาก​แผน​แตก​ขึ้น​มา​จริงๆ  ยาย​วิช​จะ​โกรธ​ใคร​ที่สุด จะ​โกรธ​พี่​ใหญ่​ตัว​ต้นคิด​หรือ​จะ​โกรธ​พี่​โส​รัตน์​ตัว​ต้นเรื่อง หรือ​ว่า​จะโกรธ​คุณ​กับ​ผม​ที่​อุตริ​มา​ร่วม​แผนการ​พิเรนทร์​ใน​ครั้ง​นี้”

“ไม่​ต้อง​ไป​คิด​เรื่อง​อื่น​ให้​หนัก​สมอง​หรอก ตอน​นี้​คิด​แต่​ว่าทำ​ยัง​ไง​ให้​แผนการ​ครั้ง​นี้​สำเร็จ​ก็​พอ​แล้ว” ศ​ยาม​ยัง​ปวด​หัว​กับ​ปัญหา​ที่มา​ไม่ได้​หยุด

ไม่​ต่าง​กัน​กับ​สุด​ถนอม ที่​โส​รัตน์​ต้อง​ตาม​มา​ให้​กำลังใจ เมื่อ​เธอ​พา​ลูก​ทัวร์​มา​เลือก​ซื้อ​ของ​ที่​ระลึก สุด​ถนอม​จะ​ซื้อ​ของขวัญ​ให้​ชาย​หนุ่ม​แทน​คำ​ขอบคุณ แต่​โส​รัตน์​แนะนำ​ให้​ซื้อ​ไป​ฝาก​ศ​ยาม​แทน และ​ช่วย​เลือก​ของ​ให้ จาก​นั้น​ก็​ขอ​ให้​สุด​ถนอม​ช่วย​เลือก​ของ​ฝาก​ให้​เขา​บ้าง เพราะ​จะ​นำ​ไป​ให้​วิชชุ​ดา สุด​ถนอม​แอบ​เศร้า​เมื่อ​รู้​ว่า​โส​รัตน์​มี​คน​รัก​แล้ว

ooooooo

กง​เดิน​เร่​ขาย​น้ำผึ้ง​เข้า​มา​ใน​ร้าน​กาแฟ​แล้ว​แอบ​รายงาน ​เสือ​สอน​ที่นั่ง​เล่น​หมากรุก​อยู่​กับ​ลาด​ใน​ร้าน​ว่า​ไอ้​ดำ​กับ​ไอ้​มี​มา​ถึง​แล้ว​ จาก​นั้น​ก็​เดิน​มา​สั่ง​โอเลี้ยง​แก้ว​มา​ดื่ม เป็น​จังหวะ​เดียว​กับ​ที่​วี​ร​ชาติ​เดิน​เข้า​มา​สั่ง​กาแฟ​เย็น​พอดี​และ​เขา​ก็​เลือก​นั่ง​โต๊ะ​เดียว​กับ​กง

“รอ​เดี๋ยว​นะ​ครับ คุณ​ปลัด” อา​แปะ​หัน​มา​ทัก

กง​กับ​ลาด​หัน​ไป​มอง​วี​ร​ชาติ​แต่​เสือ​สอน​ยัง​คง​เล่น​หมากรุก​ต่อ ส่วน​วี​ร​ชาติ​ก็​หัน​มา​ชวน​กง​คุย​เรื่อง​เสือ​สอน​หวัง​จะ​ได้​ข้อมูล​ใหม่ๆ แต่​กง​ปฏิเสธ​ไม่​รู้​ไม่​เห็น วี​ร​ชาติ​จึง​หัน​ไป​ชวน​ลาดกับเสือสอนคุย​แทน

“คุณ​ปลัด​จะ​จับ​เสือ​สอน​ได้​ใน​เร็ว​วัน​นะ​ครับ ได้​ข่าว ​มา​ว่าครั้ง​นี้​เสือ​สอน​อาจจะ​ปล้น​ก่อน​กำหนด อาจจะ​ปล้น​คืน​นี้​ เลย​ก็ได้ เตรียมตัว​ให้​พร้อม​ล่ะ​ครับ” เสือ​สอน​เอ่ย พลาง​ควัก​ สตางค์​ที่​เหน็บ​หู​ไว้​ออก​มา​วาง​บน​โต๊ะ​แล้ว​เดิน​ออก​ไป ลาด​กับ​กง​ค่อยๆเดิน​ตาม​เสือ​สอน​ไป​อย่าง​ไม่​ให้​ผิดสังเกต

“เสือ​สอน​จะ​ปล้น​ก่อน​กำหนด​เหรอ” วี​ร​ชาติ​ลุก​ขึ้น​ยืน​ท่าทาง​ตื่นเต้น

ooooooo

หลวง​พิศาล​ที่​ตื่นเต้น​ไม่​แพ้​กัน พราะ​ได้​รู้จัก​สุ​มา​น​ที่​ตาม​คุณ​ปรีดา​หัวหน้าฯ​มาออก​​รอบ​ด้วย สุ​มา​น บ​ริ​หาร​เสน่ห์​ใส่​หลวง​พิศาล หลวง​พิศาล​กระชุ่มกระชวย​ขึ้น​มา​ใน​ทันที และ​ให้​หมายเลข​โทรศัพท์​กับ​เธอ​เพื่อ​ใช้​ติดต่อ​กัน

ใน​ขณะ​ที่​สุมาน​กำลัง​โปรย​เสน่ห์​กับ​หลวง​พิศาล วิชา​ติ​ก็​มา​หา​ฤ​ทธิ​รงค์​ที่​บ้าน สั่ง​ห้าม​ฤ​ทธิ​รงค์​ยุ่ง​เกี่ยว​กับ​ส​อา​ง​ทิพย์​อีก

“ผม​เคารพ​พี่​ส​อา​งค์​เหมือน​พี่​สาว​ครับ ไม่​เคย​คิด​อะไร​เกินเลย​กว่า​นั้น พี่​ส​อา​งค์​เอง​ก็​เห็น​ผม​เป็น​น้อง​ชาย​เหมือน​กัน ที่​พี่​ส​อา​ง​ค์ทำตัว​สนิทสนม​กับ​ผม​ก็​เพื่อ​จะ​แกล้ง​พี่​ใหญ่​ให้​หึง​เท่านั้น พี่​ส​อา​งค์​รัก​พี่​ใหญ่​นะ​ครับ ถึง​ได้​ทำ​เรื่อง​บ้าๆแบบ​นี้​ได้” ฤ​ทธิ​รงค์​อธิบาย

“ผม​ไม่​รู้​ล่ะ ยัง​ไง​คุณ​ก็​ต้อง​อยู่​ห่างๆส​อา​งค์​ไว้ อยู่​ห่าง ​ทุก​คนใน​ครอบครัว​ของ​ผม ไม่​งั้น​มี​เรื่อง​กัน​แน่”

“ผม​อยู่​ห่าง​พี่​ส​อา​ง​ค์ก็ได้​ครับ แต่​ผม​ไม่​ยอม​อยู่​ห่าง​วิช​แน่ ผม​รัก​วิช​ด้วย​ความ​จริงใจ​นะ​ครับ ผม​อยาก​ให้​พี่​ใหญ่​มอง​ผม​ใหม่ ผม​ไม่ได้​เป็น​หนุ่ม​เสเพล​คน​เดิม​แล้ว ตอน​นี้​ผม​เลิก​เที่ยวเตร่​แล้ว ผม​ตั้งใจ​ทำ​งาน​พยายาม​สร้าง​ฐานะ​ด้วย​ตัว​ผม​เอง ผม​เชื่อ​ว่า ต่อ​ไป​ผม​จะ​ต้อง​ดูแล​วิช​ได้​แน่ๆ ขอ​เพียง​แต่​พี่​ใหญ่​ให้โอกาส​ผม​บ้าง​เท่านั้น”

“​เสียใจ​ด้วย​นะ คุณ​ฤ​ทธิ​รงค์ ผม​ก็​อยาก​จะ​ให้โอกาส​คุณ​หรอก​นะ แต่​มัน​คง​เป็น​ไป​ไม่ได้ เพราะ​โอกาส​นั้น​เป็น​ของ​คน​อื่น​ไป​แล้ว คุณ​ควร​ตัดใจ​จาก​ยายวิช​ซะ​ตั้งแต่​ตอน​นี้ ไม่​งั้น ​วัน​ที่​ยาย​วิ​ชก​ลับ​มา คุณ​จะ​ยิ่ง​เจ็บปวด​กว่า​นี้ ทาง​ที่​ดี​ต่อ​ไป​อย่า​มา​ยุ่ง​วุ่นวาย​กับ​ครอบครัว​ของ​ผม” วิชา​ติ​เดิน​ออก​ไป

ooooooo

วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​หิ้ว​ถัง​น้ำ​เดินเข้า​มา​ใน​กระท่อม  พบ​นม​ค​ล้า​มน​อน​จับไข้​ร้อง​คราง​ว่าหนาว​เหลือเกิน  ​วิชชุ​ดา​รีบ​เข้า​มา​แตะ​แขน แล้ว​บอก​เด๋อ​ว่า​นม​ค​ล้า​ม​ไข้​ขึ้น​สูง

“นาย​เด๋อ​เฝ้า​ป้า​ค​ล้า​มอ​ยู่​ที่​นี่​ก่อน เดี๋ยว​ฉัน​จะ​ไป​ลอง​หา​ยา​ดู​ว่า ที่​นี่​พอ​จะ​มี​ยา​ลด​ไข้​บ้าง​หรือ​เปล่า” วิชชุ​ดา​รีบ​ผละ​ไป​ใน​ห้อง​ศ​ยาม เธอ​พบ​ยา​ลด​ไข้​และ​รูป​ถ่าย​ของ​สุด​ถนอม​ตก​อยู่​บน​เตียง จึง​หยิบ​ขึ้น​มา​ดู

“รูป​ใคร แฟน​เสือ​มืด​หรือ​นี่” วิชชุ​ดา​วาง​รูป​ถ่าย​ไว้​ที่​เดิม​แล้ว​เดิน​ออก แต่​ใน​ใจ​ยัง​สงสัย​ไม่​หาย

ใน​ขณะ​ที่​วิชา​ติ​ก็​เดิน​คุย​มา​กับ​ศ​ยาม​เรื่อง​เสือ​สอน​จะ​ปล้น​ก่อน​กำหนด

“คุณ​ไม่​คิด​ว่า มัน​แปลก​หรือ​ยัง​ไง ไม่​มี​ใคร​รู้​การ​เคลื่อน​ไหว​ของ​เสือ​สอน​เลย อยู่ดีๆวัน​นี้​ทุก​คน​ก็ได้​ข่าว​พร้อม​กัน​ว่า เสือ​สอน​จะ​ปล้น​คืน​นี้ เหมือน​มี​คน​ปล่อย​ข่าว​อย่าง​นั้น​แหละ” ศ​ยาม​นึก​สงสัย

“ยัง​ไง​เรา​ก็​ต้องเต​รี​ยม​ตัว​ไว้​ให้​พร้อม​ไว้​ก่อน ทาง​นี้​คน​คง​จะ​ไม่​พอ ​  ผม​จะ​ต้อง​ดึง​ลูกน้อง​ที่​ส่ง​ไป​เฝ้า​รอบๆ

ชาย​ป่า​กลับ​มา​ให้​หมด”

“คุณ​น่า​จะ​ทิ้ง​คน​ไว้​คนสอง​คน​ก็​ยัง​ดี​นะ ที่​กระท่อม​มี​แต่​ผู้หญิง​กับ​เด็ก  ​ถ้า​กัน​ไม่​อยู่แล้ว​เกิด​อะไร​ขึ้น  เรา​จะ​ทำ​ยัง​ไง”

“ขอ​ให้​ผ่าน​คืน​นี้​ไป​ก่อน​แล้วกัน แล้ว​เดี๋ยว​กัน​จะ​ส่ง​ลูกน้อง​กลับ​ไป​เฝ้า​เหมือน​อย่าง​เคย แล้ว​คืน​นี้​นาย​ก็​ควร​จะ​ไป​จับ​เสือ​สอน​กับ​ผม​นะ นาย​มืด มี​นาย​คน​เดียว​ที่​จะ​จัดการ​เสือ​สอน​ได้” วิชา​ติ​เอ่ย

ooooooo

หลวง​พิศาล​หน้า​ระรื่น​เดิน​ผิวปาก​อารมณ์​ดี​เข้า​มา​ใน​บ้าน คุณนาย​จินดา​ทำ​เมิน​ใส่​เพราะ​ยัง​เคือง​ไม่​หาย​จึง​แกล้ง​ประชด​กับ​จ้อย​ว่า ให้​รู้จัก​เจียมสังขาร​เสีย​บ้าง​เพราะ​แก่​แล้ว

“ไอ้​จ้อย แก่​แล้ว ก็​ใช่​ว่า​จะ​ต้อง​เลิก​หาความ​สุข​ใส่​ตัว ยิ่ง​เรา​มี​เวลา​เหลือ​น้อย​เท่า​ไหร่ เรา​ก็​ต้อง​ใช้​เวลา​ให้​คุ้มค่า แล้ว​อะไร​ที่​ปล่อย​วาง​ได้ ก็​ควร​จะ​ปล่อย ไม่​มี​อะไร​หรอก​วะ​ที่​จะ​เป็น​ของ​เรา​ได้​ตลอด​ไป” หลวง​พิศาล​สวน

“ถ้า​ปลงตก​ได้​ขนาด​นี้​ล่ะ​ก็ เย็น​นี้​ไม่​ต้อง​กิน​ข้าว​แล้วกัน ไอ้​จ้อย เย็น​นี้​จัด​โต๊ะ​ให้​ฉัน​ที่​เดียว​ก็​พอ”

“เออ ไอ้​จ้อย วัน​นี้​ไม่​ต้อง​จัด​โต๊ะ​เผื่อ​ฉัน ฉัน​ไม่​กิน​ข้าว ฉัน​กิน​มา​จาก​ข้าง​นอก​แล้ว”

“ดูเหมือน​คุณ​หลวง​ไป​ได้​ยา​ดี​มา​จาก​ข้าง​นอก ดู​กระชุ่ม กระชวย​ยัง​ไง​ไม่​รู้ ดู​เป็น​หนุ่ม​ขึ้น​อีก​ครั้ง ไป​ทำ​อะไร​มา​หรือ​ครับ” จ้อย​ข้องใจ

“ฉัน​ก็​ต้อง​ไป​เจอ​อะไร​ดีๆมา​น่ะ​ซิ ถึง​ได้​รู้สึก​สดชื่น​กระ​ปรี้กระ​เปร่า​กลับ​มา​อย่าง​นี้ อย่าง​นี้​ฉัน​คง​ต้อง​ออก​ไป​ตี​กอล์ฟ​บ่อยๆซะ​แล้ว” หลวง​พิศาล​เดิน​ยิ้ม​อารมณ์​ดี​ออก​ไป

คุณนาย​ชัก​สงสัย​จึง​ตาม​ไป​สอบ​ถาม​ว่า ที่​ไป​ตี​กอล์ฟ​มี​ผู้หญิง​​ด้วย​หรือ​เปล่า

“ก็​มี​ผู้หญิง​มา​ร่วม​ก๊วน​ด้วย​สอง​สาม​คน แต่​ผม​ก็​อายุ​ปูน​นี้​แล้ว จะ​มี​สาวๆที่ไหน​จะ​มา​สนใจ​ล่ะ”

“นั่น​น่ะ​ซิ​คะ ฉัน​ก็​ไม่​น่า​จะ​คิดมาก​เลย ผู้หญิง​สาวๆที่ไหน​จะ​มา​สนใจ​ตา​แก่​ห​งำ​เหงือก​อย่าง​คุณ​หลวง สู้​ไป​หา​หนุ่มๆหน้าตา​ดีๆไม่​ดี​กว่า​เหรอ​ คุณ​หลวง​แก่​ก็​แก่ หน้าตา​ก็​งั้นๆหนำซ้ำ​ยัง​เป็น​ตา​แก่​ไม่​มี​น้ำยา​อีก ผู้หญิง​คน​ไหน​มา​สนใจ ไม่​โง่​ก็​บ้า​แล้ว” จินดา​พูด​จน​สะใจ​แล้ว​เดิน​ลอยหน้า​ออก​ไป

“ใคร​บอก​ว่า ผม​ไม่​มี​น้ำยา พูด​อย่าง​นี้​มัน​ดูถูก​กัน​มาก​ไป​แล้ว ดี​ล่ะ แล้ว​ผม​จะ​พิสูจน์​ให้​ดู​ว่าผม​ก็​มี​ดี​ไม่​แพ้​หนุ่มๆ เหมือน​กัน ไม่​เชื่อ​ก็​คอย​ดู” หลวง​พิศาล​ฮึดฮัด​ฉุน​โกรธ​คุณนาย​จินดา

ooooooo

เด๋อ​ขึ้น​ไป​สำรวจ​บน​บ้าน​ต้นไม้ ไม่​เห็น​มี​ควัน​ไฟ​เหมือน​เช่น​ทุก​วัน​ก็​ชวน​วิชชุ​ดา​หนี เพราะ​เข้าใจ​ว่า​ไม่​มี​ลูกน้อง​เสือ​มืด​เฝ้า​อยู่​แล้ว อีก​ทั้ง​ถ้า​เสือ​มืด​กลับ​มา​เห็น​นม​ค​ล้า​มน​อน​ป่วย​ก็​คง​ไม่​ออก​ติดตาม

“นั้น​สิ​นะ ยัง​ไง​ป้า​ค​ล้า​ม​ก็​ต้อง​มี​ความ​สำคัญ​กว่า​ตัวประกัน​อย่าง​เรา” วิชชุ​ดา​มุ่ง​มั่น​จะ​หนี​อีก​ครั้ง

“ฉัน​ขอโทษ​ด้วย​นะ​จ๊ะป้า​ค​ล้า​ม” วิชชุ​ดา​มอง​นม​ค​ล้า​ม ​ที่​หลับ​เพราะ​ฤทธิ์​ยา​แล้วตัดใจ​ดึง​เด๋อ​ให้​เดิน​ออก​ไป​ด้วย​กัน ใน​ระหว่าง​ที่​วิชชุ​ดา​พา​เด๋อ​หนี

ทาง​ด้าน​เสือ​สอน เขา​วาง​แผน​เข้าไป​อยู่​ใน​บ้าน​เถ้าแก่​ฮวด​ได้​สำเร็จ เพราะ​เถ้าแก่​ชอบใจ​ใน​ฝีมือ​การ​ต่อสู้​ของ​เสือ​สอน ที่​เข้าไป​ห้าม​ไม่​ให้​กง​กับ​ลาด​ทะเลาะ​กัน แถม​ยัง​อัด​สมุน​เถ้าแก่​ลง​ไป​กอง

ทาง​ด้าน​วิชชุ​ดา​กับ​เด๋อ​มา​เกือบ​ถึง​ชาย​ป่า วิชชุ​ดา​หยุด​เดิน​เพราะ​เป็น​ห่วง​นม​ค​ล้า​ม

“คุณ​วิช​อย่า​เพิ่ง​ไป​ห่วง​คน​อื่น​เลย ห่วง​ตัว​เอง​ก่อน​ดี​กว่า นี่​อาจจะ​เป็น​โอกาส​สุดท้าย​ที่​เรา​จะ​หนี​ไป​จาก​ที่​นี่​นะ​ครับ”

“แต่​ป้า​ค​ล้า​ม​อาจจะ​ตาย​ได้​นะ ฉัน​จะ​ต้อง​กลับ​ไป​ดู​แก เอาอย่าง​นี้​นะ​นาย​เด๋อ แก​หนี​ไป​คน​เดียว แก​ไป​ตาม​หา​พี่​กลาง​ให้​เจอ ถาม​หา​บ้าน​ปลัด​วี​ร​ชาติ ใครๆก็​รู้จัก ไป​ส่งข่าว​ให้​พี่​กลาง​รู้​ว่าฉัน​ถูก​ขัง​อยู่​ที่​นี่” วิชชุ​ดา​หา​ทางออก เด๋อ​ทำท่า​จะ​ไม่​ยอม​อ้าง​ว่าเขา​มี​หน้าที่​ต้อง​ปกป้อง​วิชชุ​ดา

“แก​จะ​ไม่​เชื่อฟัง​ฉัน​หรือ​ยัง​ไง นาย​เด๋อ ถ้า​แก​ไป​ตาม​พี่​กลาง​มา​ช่วย​ฉัน​ไป​จาก​ที่​นี่​ได้ ก็​เท่ากับ​ว่า​แกได้​ทำ​หน้าที่​ของ​แก​แล้ว นี่​ก็​ใกล้​มืด​แล้ว​รีบ​ไป เร็ว​เข้า นี่​คือ​คำสั่ง​ของ​ฉัน ไป​เดี๋ยวนี้​เลย นาย​เด๋อ” วิชชุ​ดา​สั่ง

เด๋อ​มอง​วิชชุ​ดา​แล้ว​ตัดใจ ยอม​เดิน​ก้มหน้า​ดุ่มๆออก​ไป ส่วน​วิชชุ​ดา​เดิน​ย้อน​กลับ​มา​ที่​กระท่อม ฟ้าแลบ​เป็น​ระยะๆ เพราะ​ฝน​กำลัง​จะตก เธอ​เร่ง​ฝีเท้า​เพราะ​เป็น​ห่วง​นม​ค​ล้า​ม “ป้า​ค​ล้า​มอ​ย่า​เป็น​อะไร​นะ ฉัน​ขอโทษ​จริงๆที่​ทิ้ง​ป้า​มา” วิชชุ​ดา​ร้อน​ใจ​จน​เริ่ม​ออก​วิ่ง​อย่าง​รวดเร็ว​แล้ว​สะดุด​กิ่ง​ไม้​ล้ม​ลง​ไป

“โอ๊ย...”  วิชชุ​ดา​ค่อยๆลุก​ขึ้น​แต่​ต้อง​ชะงัก​เห็น​ศ​ยาม​ก้าว​มา​ยืน​ตรง​หน้า​และ​เล็ง​ปืน​มา​ที่​เธอ

“เสือ​มืด นาย​จะ​ยิง​ฉัน​งั้น​เหรอ ได้ แต่​นัด​เดียว​ต้อง​ให้​ตาย​เลย​นะ อย่า​ให้​ฉัน​ต้อง​ทรมาน” วิชชุ​ดา​ร้อง

“บอก​ให้​เงียบ” ศ​ยาม​สับ​ไก​ยิง​เปรี้ยง​ไป​ที่​กิ่ง​ไม้​ด้าน​หลัง วิชชุ​ดา​​กลั้นใจ​หลับตา​ปี๋

เสียง​ปืน​นั้น เด๋อ​ได้ยิน​ก็​หยุด​ชะงัก นึก​เป็น​ห่วง​วิชชุ​ดา​จึง​หัน​หลัง​กลับ​มา​หา​เจ้านาย ส่วน​วิชชุ​ดา​ก็​ค่อยๆลืมตา​มอง​ตัว​เอง​รู้​ว่า​ไม่ได้​ถูก​ยิง เธอ​เห็น​ศ​ยาม​เดิน​ไป​ด้าน​หลัง​เอา​ไม้​เขี่ย​ซาก​งู​ขึ้น​มา

“จะ​ยิง​งู​ก็​ไม่​บอก ทำเอา​ใจหาย​ใจ​คว่ำ​หมด”

“ออก​มา​ทำ​อะไร​แถว​นี้ เกือบ​จะ​เป็น​ผี​เฝ้า​ป่า​ไป​แล้ว​ไหม​ล่ะ” ศ​ยาม​ดุ แล้ว​เหลือบ​ไป​เห็น​กระเป๋า​เดินทาง​ของ​วิชชุ​ดา​ ก็​ยิ่ง​โมโห “นี่​คิด​หนี​อีก​แล้ว​เหรอ กลับ​ไป​กับ​ฉัน​เดี๋ยวนี้​เลย”

“ฉัน​ก็​กำลัง​จะ​กลับ​ไป​อยู่​เดี๋ยวนี้​แหละ” วิชชุดา​ค่อยๆ ก้ม​ลง​หยิบ​กระเป๋า

ศ​ยาม​ไม่ทัน​ใจ​เข้าไป​ลาก​วิชชุ​ดา​พา​เดิน​ออก​ไป​และ​ไม่​สนใจ​ว่าเธอ​เจ็บ​ขา​จน​ต้อง​โขยกเขยก

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"อาเล็ก" บุกทวงคืนร่าง “กระทิง” ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย ใน “แค้นรักสลับชะตา”

"อาเล็ก" บุกทวงคืนร่าง “กระทิง” ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย ใน “แค้นรักสลับชะตา”
19 มิ.ย 2564

10:25 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 19 มิถุนายน 2564 เวลา 11:39 น.